.jpg)
:filled donuts
วีกัดฟันกรอด เขาไม่ได้อยากจะลงมือทำร้ายรุ่นพี่เลยสักนิด ทั้งๆ ที่จริงๆ เมื่อกี้พวกเขาสามคนมีโอกาสมากมายที่จะต่อยหรือสวนกลับไปบ้างแท้ๆ
แต่พวกเขากลับไม่ทำ
ดูเหมือนว่ายุนกิจะไม่ได้รับรู้ความจริงข้อนี้เลย
"พี่บังคับให้ผมต้องทำแบบนี้เองนะ! " วีตวาดเสียงเข้ม
พรึ่บ!!
"!!!! "
"!!!! "
"!!!! "
นัมจุน เจโฮป และจองกุกต่างเบิกตากว้างด้วยความใ ขณะที่กางเกงของยุนกิถูกรั้งลงมาจนเกือบสุด ในขณะที่วีทิ้งน้ำหนักลงไปทั้งตัว ให้ยุนที่ถูกมัดแขนเอาไว้ ถึงกับฟุบลงไปนอนคว่ำหน้าที่พื้นทันที
ร่างเล็กพยายามพลิกตัวขึ้นและออกแรงขัดขืนอีกครั้งด้วยท่าทางทุลักทุเล หากแต่วีกลับออกแรงกดร่างของยุนเอาไว้กับพื้นเต็มแรง ให้อีกฝ่ายไม่สามารถที่จะขยับเคลื่อนไหวได้อีก
สวบ!
"อึก!! " ขณะที่ท่อนเอ็นร้อนผ่าวถูกกดเข้ามาในลำตัวเสียจนมิดด้าม หลังจากที่วีรูดซิปกางเกงตัวเองลงั้แ่เมื่อไหร่ไม่รู้
ความเ็ปที่แล่นปราดไปทั่วทั้งตัวทำเอายุนกิขมวดคิ้วมุ่น เพราะยังไม่ทันได้มีอารมณ์ร่วมเลยแม้แต่นิด
ไอ้เหี้ยเอ๊ย! จะบิ้วต์กูก่อนไม่ได้รึไงวะ!
"อึก! อื้อออ"
"อ่าห์..."
ภาพที่เห็นทำเอาเหล่าผู้ชมถึงกับตาค้าง พวกเขาไม่คิดจริงๆ ว่าวีจะลงมือทำถึงขั้นนี้ ตรงหน้าเมมเบอร์อีกหกคนที่เหลืออยู่
"ไอ้เหี้ยวี! ทำเหี้ยอะไรมึงเนี่ย" จีมินถึงกับหน้าถอดสี ไอ้ที่พวกเขาคุยกันไว้ มันไม่ได้ใกล้เคียงกับสิ่งที่วีกำลังทำอยู่เลยสักนิด
แถมใบหน้าช็อกของนัมจุนก็ทำให้จีมินได้แต่ยกมือลูบหน้าด้วยท่าทางเหนื่อยใจสุดขีด
ไอ้ห่านี่มันจะใจร้อนไปถึงไหนวะ!
ร่างของยุนกิที่ถูกกระแทกกระทั้นตรงหน้ากำลังปลุกปั่นอารมณ์ของเมมเบอร์คนอื่นๆ อย่างเห็นได้ชัด
แม้ว่าจะกำลังช็อกอยู่ แต่พวกเขาก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ามันเด็ดมากแค่ไหน
ถ้าจะโทษก็โทษความเหี้ยของวีเถอะ อย่าโทษความเหี้ยของพวกเขาเลย
"..." หากแต่ซอกจินที่กำลังยืนเม้มปากแน่นอยู่ตรงนั้นก็ยังไม่กล้าที่จะขยับไปไหน
เขาเป็พี่ใหญ่นะเว้ย แล้วจะให้มาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ โดยที่มีหัวหน้าวงกำลังนั่งดูอยู่ได้ยังไง
"วี... ฉันว่านายพอเถอะ อย่าทำแบบนี้เลย" แม้ภาพที่เห็นมันจะเร้าอารมณ์มากแค่ไหน หากแต่การกระทำของวีมันก็ดูป่าเถื่อนเกินกว่าที่สุภาพบุรุษอย่างคิมซอกจินจะรับไหวจริงๆ
เออ... ก็รู้อยู่หรอกว่าตามแผนคือจะข่มขืนยุนใช่มั้ย แต่ด้วยเหตุการณ์ที่ผ่านๆ มามันบอกกับจินว่า เื่แบบนั้นจะไม่มีทางเกิดขึ้น
หากมินยุนกิ...สมยอม
แต่นี่นอกจากจะไม่ยอมแล้ว ยังทั้งขัดขืนทั้งถีบพวกเขาออกมาจนไม่รู้จะสู้ยังไงแล้ว
บอกตามตรง... เห็นแบบนี้เขาก็ะเืใจนะ
"อืมมม พี่คิดหรอว่าจะลากพี่ยุนไปได้ อ่าห์... ด้วยสภาพนี้" ใจจริงวีไม่ได้อยากทำเื่เหี้ยๆ แบบนี้กับยุนเหมือนกัน แต่ตัวเขาเองก็อดทนมามานานมากแล้ว
และวันนี้เขาจะไม่ทนอีกต่อไป...
แม้ว่าสิ่งที่เขามันจะเกิดจากแรงอารมณ์ล้วนๆ หากแต่สีหน้าของรุ่นพี่และรุ่นน้องที่กำลังนั่งอยู่บนโซฟาก็ทำให้วีรับรู้ดีว่าตอนนี้ชีวิตของเขากำลังเสี่ยงมากแค่ไหน
แต่ถ้ามันจะเป็การประกาศว่ามินยุนกิเป็ของเขา เขาก็พร้อมที่จะยอมเสี่ยง
ถึงจะเป็รุ่นน้อง รุ่นพี่ หรือแม้แต่หัวหน้าวง เขาก็ยังอยากให้ทุกคนได้รับรู้ถึงความสัมพันธ์ของตัวเองกับมินยุนกิอยู่ดี
ในเมื่อบอกตรงๆ ไม่ได้... ก็ทำมันให้ดูเลยแล้วกัน
"..." จินปฏิเสธไม่ได้ว่าสิ่งที่วีพูดมันคือความจริงทุกอย่าง
แต่นี่มันใช่เื่ที่เขาต้องมาแบกรับมั้ยเล่า!
"ทำไมมึงแม่งเหี้ยขนาดนี้วะวี" จีมินสบถออกมาอีกครั้ง ในขณะที่ทนมองรุ่นพี่ที่เขาเคารพรักกำลังถูกปู้ยี้ปู้ยำด้วยฝีมือของเพื่อนสนิท
มือหนาค่อยๆ กำเข้าหากันแน่นด้วยอารมณ์คุกรุ่นที่อยู่ในอก
เขาว่าเขาจะทนดูมันต่อไปไม่ไหวแล้วนะ...
"พูดสิว่ามึงไม่อยาก อ่าห์..."
ช่องทางรักด้านหลังที่กำลังตอดรัดตัวตนของเขาระรัว บวกกับจำนวนผู้ชมที่มีมากขึ้นกว่าเดิมมากโขกำลังปลุกกระตุ้นอารมณ์ดิบในตัวของวีให้เพิ่มสูงมากขึ้นไปอีก
คำพูดที่ทำให้จีมินที่กำลังเดินเข้ามาใกล้ หมายจะห้ามเพื่อนสนิท ถึงกับชะงักปลายเท้าไปนิด
"..."
วีทำขนาดนี้แล้ว... จะให้เขาทนมองอยู่เฉยๆ ได้ยังไง!
932
