พลิกตำนานสามก๊ก:ตั๋งฮวง

    ตอนที่สามสิบสอง Poker Face

    ตอนที่สามสิบสอง Poker Face

    มีเรื่องของตอนที่เม่ยกั๋วได้มีการกล่าวถึงภูมิรับศาสตร์ของใต้หล้าว่า

    แดนจงหยวนถนัดศิลปะการต่อสู้martial art ล้อซั๊วะถนัดหมากรุก chessแต่มีใครเก่งไปกว่าเม่ยกั๋วในด้านของการเล่นโป๊กเกอร์ Poker

    ว่าแดนเม่ยกั่วหน่วยสืบราชการลับไปทำเรื่องวุ่นวายในทวีปแอฟริกาต่อมิตรประเทศของตนเองด้วยซ้ำทำให้สมการและแผนการที่วางแผนไว้ต้องผิดไปจากที่คาดการณ์จนทั้งแดนจงหยวนและล้อซั๊วะนั้นคาดการณ์ไม่ได้

    แต่อาจจะมองได้อีกแง่เพราะแนวคิดของแดนจงหยวนนั้นค่อนข้างจะขัดแย้งกับเม่ยกั่วอย่างเห็นได้ชัด

    ว่าจะมากจะน้อยเราก็ไม่คิดที่จะสร้างความเดือดร้อนให้พันธมิตรหรือจะสร้างความวุ่นวายให้พันธมิตรได้อะไรขึ้นมา

    แดนสวรรค์ของเรานั้นขอเพียงอีกฝ่ายยอมอ่อนน้อมรับตราตั้ง

    พวกเราก็พร้อมที่จะทำการค้าด้วยและให้ของบรรณาการตอบแทนไปมากกว่าสองเท่าอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขข

    แต่เม่ยกั๋วมิใช่คนเช่นนั้น

    พวกเขาวางแผนสร้างความวุ่นวายไปทั่วโลก

    เชื่อถือเรื่อง

    การปั่นป่วนและปกครอง

    ที่แดนเม่ยกั๋วจะยุ่งเกี่ยวไปกับทุกเรื่องและเชื่อว่าการที่ตนเองไม่ได้ยุ่งเกี่ยวไปทุกเรื่องจะเป็นสิ่งที่ทำให้อำนาจนำHegemony ความเป็นมหาอำนาจของพวกเขาถดถอยลง

    แดนเม่ยกั๋วไม่เชื่อเรื่องการ

    ไม่กระทำ

    ปล่อยใจไปพร้อมกับมหามรรคอย่างเหลาจื้อ

    นี่คือสิ่งที่เราต้องทำความเข้าใจหากเผชิญหน้ากับคนที่โดนแนวคิดจักรวรรดินิยมเม่ยกั๋วครอบงำ

    เม่ยกั๋วยังเป็นแค่ชนเผ่าพื้นเมืองในยุคนี้แต่แนวคิดอันอุบาทว์ชาติชั่วเชนนั้นก็มีคู่มาตั้งแต่กำเนิดของมนุษยชาติ

    เห็นได้จากพวกขุนพลทหารพวกนี้เวลาเห็นทองคำก็ตาโตแล้วนั่นเอง

    แต่พวกเขากลับละทิ้งแนวคิดเรื่องกำลังคนประชากรมนุษย์ไป

    อาจจะเพราะพวกเขาไม่เชื่อว่าผมจะสามารถสร้างกอทัพให้เก่งกตาจเท่าพวกเขาได้

    หรือได้คนไปก็ใช่ว่าจะฝึกทหารทัพแกร่งขึ้นมาได้

    พวกเขาก็คงคิดถูก

    ผมคงสร้างทัพแกร่งอย่างพวกเขาไม่ได้

    ผมแค่จะสร้างกองทัพในรูปแบบของผม

    ผมเก็บซ่อนสีหน้าใช้ทักษะที่ได้มาจากการเจรจาต่อรองและต่อสู้กับพวกเม่ยกั่วที่ผ่านมา

    Poker Face

    สีหน้าโป๊กเกอร์

    เก็บซ่อนอารมณ์ความรู้สึกไว้ภายในอย่างที่มีการบรรยายถึงเล่าปีว่ายินดีโศกศัล์ไม่แสดงออกทางสีหน้า

    “ขอบคุรท่านลิยูและพวกท่านอาขุนพลต่างๆมากแล้ว”

    “ฮา ฮา ฮา ไม่ต้องเกรงใจไม่ต้องเกรงใจ พวกเราคือคนกันเองทั้งนั้น”

    ลิยูรับคำอย่างยิ้มกริ่ม

    ดีใจที่ตนเองได้รักษาความชื่นชอบจากทุกฝ่ายไม่ว่าจะทางตั๋งโต๊ะตั๋งฮวงหรือแม้แต่ขุนพลทหาร

    หากดูจากเปลือกนอกแล้ว

    ลิยูคือที่ปรึกษาที่เก่งกาจกว่ากาเซี่ยงอย่างมากในเรื่องของการทำให้คนรักได้

    งานเลี้ยงดำเนินไปอีกสักครู่หนึ่ง

    จนกาเซี่ยงที่ดื่มสุราไม่ค่อยมากเท่าพวกขุนพลนั้นขอตัวกลับก่อน

    ผมได้โอกาสจึงเดินไปส่ง

    “นายน้อยมาส่งข้ามีเรื่องปรึกษาอันใดหรือ?”

    กาเซี่ยงสมกับเป็นที่ปรึกษาแห่งยุคสามารถเดาใจผมได้อย่างง่ายดาย