หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ณ โรงพยาบาลเอกชนเซนต์เบเนดิกต์
ใยไหมนั่งหลังตรง กำกระเป๋าสะพายแน่นอยู่บนเก้าอี้คนไข้ภายในห้องตรวจส่วนตัวของแพทย์แผนกนรีเวชวิทยา อาการหัวใจสั่นและอาการปวดท้องน้อยเรื้อรังทำให้เธอต้องมาพบแพทย์เฉพาะทางตามบันทึกการรักษาของพ่อ และแพทย์ผู้เป็เ้าของไข้ของเธอก็คือ นพ. อัครวินท์ เฉิน
หมอวินนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานฝั่งตรงข้ามในชุดกาวน์ขาวสะอาดสะอ้าน แว่นสายตากรอบเงินบางเบาบดบังแววตาคมกริบขณะที่เขากำลังอ่านผลการตรวจเืและผลอัลตราซาวด์หน้าท้องของเธออย่างตั้งอกตั้งใจ บรรยากาศเงียบสงัดภายในห้องตรวจยิ่งทำให้ใยไหมรู้สึกเกร็ง
"จากผลการตรวจเืของคุณมนัสวี..." หมอวินเอ่ยขึ้น น้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบอย่างเป็มืออาชีพ "หมอพบปริมาณสารสกัดประเภทอัลคาลอยด์เข้มข้นที่สกัดจากมะลิป่าและโสมแดงปะปนอยู่สูงมาก ซึ่งมันไม่มีในสารประกอบของยาแผนปัจจุบันตัวไหนเลย... ยาตัวนี้เป็ยารักษาโรคหัวใจสูตรทดลองของ ดร. มนตรี ใช่ไหมครับ? คุณแอบสกัดและปรุงยานี้ทานเองใช่ไหม?"
คำถามตรงประเด็นทำเอาใยไหมสะดุ้งสุดตัว ใบหน้าหวานซีดสลับแดงด้วยความใและใที่เขารู้จักพ่อของเธอรวมถึงสูตรยาลับนี้
"คุณ... คุณหมอทราบเื่นี้ได้ยังไงคะ?" เธอถามกลับด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
หมอวินขยับแว่นสายตาลงเล็กน้อย สบตาเรียวคมจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ "เพราะสูตรยานี้ หากปรุงในสัดส่วนที่สารสกัดไม่สมดุลหรือขาดการทดสอบทางคลินิกที่แม่นยำ ฤทธิ์สะสมของสมุนไพรจะส่งผลข้างเคียงทำให้เกิดภาวะเืคั่งในอุ้งเชิงกราน และทำให้ระบบสืบพันธุ์ทำงานผิดปกติ... นี่คือสาเหตุที่เธอปวดท้องน้อยเรื้อรัง และเป็สาเหตุที่หมอต้องเรียกเธอมาตรวจร่างกายในวันนี้"
เขาลุกขึ้นยืน ร่างสูงใหญ่ไหล่กว้างก้าวอ้อมโต๊ะทำงานมาหยุดยืนตรงหน้าเธอ ดึงผ้าปิดปากอนามัยลงมาไว้ใต้คาง เผยให้เห็นรอยยิ้มเ้าเล่ห์ร้ายกาจที่ทำให้ใยไหมใจหายวาบ... ใบหน้าและรอยยิ้มแบบเดียวกับโจรป่าเถื่อนในห้องลองเสื้อคนนั้น!
"คุณ! คุณคือคนร้ายเมื่อวันนั้น..." ใยไหมขยับถอยหลังจนสุดพนักเก้าอี้ด้วยความใ
"ในเวลางานและในห้องตรวจนี้... กรุณาเรียกว่าหมอวินนะครับ คุณคนไข้ดื้อ" หมอวินโน้มตัวลงมาสบตาในระยะประชิด กลิ่นน้ำหอมแนวป่าฝนผสมไม้ซีดาร์ลอยมาแตะจมูกเธออีกครั้ง "วันนั้นปล่อยไปเพราะพื้นที่ไม่อำนวย แต่วันนี้... หมอคงต้องขอตรวจเช็คและดูแลสุขภาพร่างกายของคุณอย่างละเอียดแล้วล่ะครับ เปลี่ยนชุดที่ห้องแต่งตัวด้านหลังแล้วขึ้นนอนบนเตียงตรวจภายในได้เลยครับ"
ใยไหมขัดขืนไม่ได้ พยาบาลเดินเข้ามาประคองพาเธอไปเปลี่ยนชุดคลุมสีเขียวเข้มและขึ้นไปนอนรออยู่บนเตียงตรวจนรีเวช (ขาหยั่ง) สองขาเรียวเล็กถูกแยกออกและจัดวางบนขาหยั่ง มีผ้าคลุมหนาสีเขียวปิดทับ่หน้าขาไว้เพื่อความเป็ส่วนตัว ทว่าการนอนกึ่งเปลือยในท่าทางล่อแหลมรอเขาเข้ามาตรวจทำให้ใยไหมหัวใจเต้นระรัวด้วยความประหม่าปนอายอย่างที่สุด
เสียงสวมถุงมือยางดัง *เปรี้ยะ!* ขึ้นข้างหู ม่านกั้นเตียงตรวจถูกสไลด์เปิดออกช้า ๆ หมอวินก้าวเข้ามานั่งบนเก้าอี้กลมตรงปลายเตียงตรวจ เขาเปิดไฟส่องผ่าตัดดวงใหญ่สว่างวาบตรงมายังจุดกึ่งกลางกายของเธอ
"วันนี้หมอจะตรวจประเมินมดลูกและรังไข่ให้คุณไข้อย่างละเอียด... เพื่อดูว่า 'สูตรยาสมุนไพร' ที่คุณแอบปรุงทานเองเพื่อควบคุมอัตราการเต้นของหัวใจและฮอร์โมน มันได้ผลดีแค่ไหน... หรือมันทำให้ช่องทางรักของคุณไวต่อการััและ้ายารักษาเฉพาะทางจากหมอกันแน่" หมอวินเอ่ยกระซิบเสียงต่ำพร่า คำพูดล่อแหลมสองแง่สองง่ามจนทำให้ใบหน้าของใยไหมร้อนผ่าวฉาดสีแดงก่ำ
เขาทาเจลหล่อลื่นอุ่นลงบนถุงมือยาง ก่อนจะค่อย ๆ สอดแทรกนิ้วชี้และนิ้วกลางเข้าไปััความอ่อนนุ่มชื้นแฉะภายในอุ้งเชิงกรานของเธออย่างช้า ๆ และอ่อนโยน ทว่ามั่นคงและเน้นย้ำน้ำหนัก
"อ๊ะ... คุณหมอ..." ใยไหมสะดุ้งตัวโยน ครางแ่ในลำคอด้วยความสั่นระริก มือบางทั้งสองข้างขยำผ้าปูเตียงแน่นเมื่อััร้อนระอุของนิ้วมือเขาบีบรัดตัวสอดแทรกเข้ามาลึกขึ้นเรื่อย ๆ
"ผ่อนคลายนะครับ หายใจเข้าออกลึก ๆ..." หมอวินพร่ำสอนอย่างแสนดีด้วยน้ำเสียงคุณหมอที่น่ายกย่อง ทว่าปลายนิ้วเรียวยาวกลับขยับสอดประสานเข้าออกในช่องทางแคบที่บัดนี้เริ่มขับน้ำรักใสชโลมนิ้วมือจนเฉอะแฉะตามสัญชาตญาณธรรมชาติที่ตอบรับััร้อนแรงของเขา
"ข้างในแน่นและอุ่นมากเลยครับใยไหม... สารสกัดจากมะลิป่ามันกระตุ้นระบบไหลเวียนเืจนตรงนี้ของเธอไวต่อการลูบไล้ไปหมด ดูสิ ตอดรัดนิ้วหมอแน่นจนขยับแทบไม่ได้เลยครับ" วินเซนต์จ้องมองใบหน้าหวานที่ขึ้นสีแดงก่ำและชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อผ่านช่องว่างผ้าคลุม ดวงตาเต็มไปด้วยความคลั่งรักและหึงหวงรุนแรงที่ได้ัักายเธอเป็คนแรก
"อื้อ... คุณหมอวินเซนต์... พอแล้ว... อ๊ะ..."
"บอกแล้วไงครับว่าให้เรียกหมอวิน..." นิ้วโป้งของเขาบดคลึงลูบไล้ปุ่มกระสันภายนอกอย่างจงใจเน้นหนัก หนักสลับเบาปลุกเร้าอารมณ์เสน่หาของเด็กสาวจนเธอร้องครางไม่เป็ภาษา ร่างกายเกร็งกระตุกหยัดสะโพกเข้าหานิ้วมือหนาอย่างโหยหาและพ่ายแพ้ต่อบทลงโทษแสนหวานของคุณหมอมาเฟีย
หมอวินขยับนิ้วเร่งจังหวะเร็วขึ้นในช่องทางรักที่แสนหวานเยิ้ม จนใยไหมครางระงมและกระตุกเกร็งลู่เข้าหาขอบเขตแห่งฝั่งฝัน ปล่อยหยาดน้ำรักชโลมถุงมือยางของเขาจนชุ่มโชก ร่างบางหอบเหนื่อยฟุบหน้าลงบนเตียงตรวจพร้อมหยาดน้ำตาแห่งความกระสันเสียวที่เอ่อคลอ
มาเฟียหนุ่มในคราบคุณหมอค่อย ๆ ถอนนิ้วออกช้า ๆ ใช้ทิชชูอุ่นซับคราบน้ำรักทำความสะอาดโยนถุงมือยางทิ้งอย่างสุภาพ เขาเลื่อนตัวเข้ามากระซิบข้างหูของใยไหมที่นอนหอบหายใจโรยริน
"การตรวจเสร็จสิ้นแล้วครับ... แต่กระบวนการรักษาส่วนตัวของเราเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น เจอกันข้างนอกห้องตรวจนะครับ ยัยหนูใยไหมของหมอวิน"
เขากล่าวด้วยรอยยิ้ม ดึงหน้ากากอนามัยกลับขึ้นมาปิดหน้าแล้วเดินออกไปอย่างผู้ชนะ ทิ้งให้คนไข้สาวนอนสั่นสะท้านและตระหนักว่าร่างกายและจิติญญาของเธอตกอยู่ใต้เงื้อมมือของชายมาเฟียจอมเผด็จการคนนี้โดยสมบูรณ์แบบแล้ว
---
## ส่วนอธิบายเพิ่มเติมและผลลัพธ์การพูดคุย
หลังจากแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว ใยไหมเดินขาสั่นก้มหน้าออกมาพบหมอวินที่ห้องทำงานด้านนอกอีกครั้ง เขานั่งสวมแว่นสายตาอ่านเอกสารโดยพับแขนเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนขึ้น เผยข้อมือซ้ายเปลือยเปล่า ขณะที่กระดุมข้อมือทองคำลายัสลักตัว **"V"** วางนิ่งอยู่ในกล่องกำมะหยี่บนโต๊ะทำงาน
"นั่งลงสิครับ มนัสวี" เขาสั่งเสียงนุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยอำนาจ
ใยไหมนั่งลงพลางจ้องมองกล่องกระดุมทองคำนั้น "คุณรู้จักคุณพ่อ... และสูตรยานี้ได้ยังไงคะ?"
หมอวินสบตานิ่งขรึมและลดน้ำเสียงลงต่ำให้ได้ยินเฉพาะพวกเขาสองคน "ดร. มนตรี เคยเป็อดีตหัวหน้าวิจัยสูตรเคมีลับให้กับแก๊งัทมิฬของฉัน ยาสมุนไพรที่เธอแอบปรุงกินเป็ตัวยาที่พ่อของเธอสละชีวิตเพื่อปกป้องมันไม่ให้ตกไปอยู่ในมือแก๊งพยัคฆ์ขาว... และยาตัวนี้หากปราศจากการตรวจวัดค่าและปรับปรุงสูตรควบคุมโดยแพทย์เฉพาะทางอย่างฉัน มันจะกลายเป็พิษสะสมที่ทำลายมดลูกของเธอจนมีบุตรไม่ได้ในที่สุด"
ใยไหมเบิกตากว้าง สับสนระหว่างความกลัวและความจริงที่พรั่งพรูเข้ามา
"เธอเป็เป้าหมายของศัตรู และร่างกายของเธอก็้าการดูแลจากฉันอย่างใกล้ชิด..." หมอวินโน้มตัวลงมาเหนือโต๊ะทำงาน ใช้มือประคองใบหน้าหวานของเธอเบา ๆ "จำไว้ใยไหม นับจากนี้ชีวิตและร่างกายของเธออยู่ในความดูแลของฉัน ทั้งในฐานะแพทย์เ้าของไข้... และในฐานะผู้ปกครองสูงสุดของแก๊งัทมิฬที่จะทำลายทุกคนที่คิดจะแตะต้องตัวเธอ"