เหนือนที
‘เลิกกันเถอะ ไม่อยากคบกับควาย!’
ประโยคสั้นๆ ที่พูดง่าย ๆ หลุดออกมาจากปากของผู้หญิงที่ผมรักอย่างน้ำทิพย์
ตลกดีนะครับที่คำง่าย ๆ เหล่านี้ กลับทำให้ผมเจ็บทุกครั้งที่นึกถึงมัน คำพูดแสนเ็าที่เธอใช้พูดเพื่อบอกเลิกกับผม เลิกกับคนอย่าง
เหนือนที ที่ผู้หญิงคนอื่น ๆ ต่างเฝ้าร่ำร้องและเรียกหา คงมีแค่เธอเท่านั้นที่ตัดผมออกไปจากชีวิตอย่างง่ายดาย ทำราวกับว่าผมไม่ได้มีค่าหรือสำคัญมากพอที่จะอยู่ในชีวิตของเธอ
ควายงั้นเหรอ...
เห็น ๆ กันอยู่ว่าผมเป็คน บอกเลิกผมยังไม่พอ! เธอยังกล้าเปรียบเทียบผมเป็ควาย! ทิ้งคำอันแสนเจ็บแสบเอาไว้ให้เจ็บใจเล่น
ถามว่าผมอยากสั่งสอนเธอไหม ตอบเลยว่ามาก แต่ผมไม่ได้้าที่จะว่าเธอกลับ ผมอยากต่อว่าและสั่งสอนเธอด้วยการ ตบด้วยปากกระหวัดด้วยลิ้น ให้เธออ่อนระทวยอยู่ในอ้อมกอดของผม!
หึ!
เสียดายที่ผมไม่สามารถทำตามที่ใจคิดได้ ผู้หญิงอย่างน้ำทิพย์ เวลาร้อนจะร้อนดั่งไฟนรก เธอพร้อมจะแผดเผาทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้าเสมอ และใช่ผมยังรักชีวิตตัวเอง ที่ผมปล่อยเธอไป ใช่ว่าผมจะเลิกกับเธอ
สักหน่อย ก็แค่ทำให้เธอตายใจเท่านั้น เมื่อถึงเวลาที่ผมรุกและเอาคืน ไฟนรกก็นรกเถอะ ผมจะหลอมรวมให้มันเป็ลาวา เป็เชื้อเพลิงผลักดันให้สถานะแฟนเก่าอย่างผม กลับไปเป็ผัวในชีวิตจริงของเธอเอง
เลิกกันงั้นเหรอ.. ฝันเกินไปแล้วล่ะ ในเมื่อเข้ามาในโลกของผมแล้ว ก็ยากที่จะก้าวออกไป ถ้าอยากเลิกกับผมนักคงต้องรอให้ผมตายเสียก่อน
‘เลิกกันเถอะ ไม่อยากคบกับควาย!’ คำพูดเสียงดังที่ออกมาจากปากเธอในวันนั้น มันจะเป็เพียงแค่ลมปาก ที่ไม่สามารถมีวันเป็จริงได้ ผมจะไม่มีวันเลิกกับเธอ ของของผม มันก็เป็ของของผมอยู่วันยังค่ำ ไอ้อีหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์! อยากเลิกก็เลิกไปดิ ให้มันรู้กันไปว่าเหนือนทีคนนี้จะเอาเธอคืนกลับมาไม่ได้! และถ้าใครมันกล้าคิดจะยุ่งกับเธอก็ลองดู สาบานได้เลยว่าผมจะบดขยี้มันให้จมดิน ให้มันได้รู้ว่า
ผู้หญิงของเหนือนทีใครก็ห้ามยุ่ง!
429
