บรรยากาศยามบ่ายของวันอาทิตย์ อากาศอบอ้าวด้วยไอแดดยามบ่ายที่แผดเผาลงมายังเรือนไม้ทรงไทยประยุกต์ แสงแดดสีทองจ้าสาดส่องผ่านยอดไม้ใหญ่ กระทบกระจกหน้าต่างบ้านทรงไทยจนเกิดประกายแวววาว แม้ความเร่าร้อนซ่อนเร้นระหว่างเรยากับลุงเดชจะทวีคูณขึ้นจนแทบจะปะทุออกเป็ไฟสวาทที่ไร้สิ่งใดฉุดรั้ง หากทว่าในบ่ายวันนี้ บ้านหลังใหญ่กลับมีอาคันตุกะพิเศษเดินทางมาเยือน ซึ่งการมาเยือนของเขาในครั้งนี้ จะกลายมาเป็อีกหนึ่งจุดเปลี่ยนสำคัญที่จะทำให้ความสัมพันธ์ภายในบ้านทวีความเร่าร้อนและซับซ้อนยิ่งขึ้นไปอีกหลายเท่าตัว
เสียงเครื่องยนต์ของรถยนต์ซีดานหรูนำเข้าสีดำเงาวับราคาหลายล้านบาท แล่นเข้ามาจอดสนิทที่หน้าเรือนไทยประยุกต์ เสียงเครื่องยนต์ทรงพลังดับลงอย่างนุ่มนวล ตามด้วยร่างสูงใหญ่ภูมิฐานของชายรุ่นใหญ่คนหนึ่งเดินก้าวลงมาจากรถยนต์หรูคันดังกล่าว
‘ลุงเกริก’ ชายวัยห้าสิบเอ็ดปี เพื่อนสนิทมิตรรักั้แ่วัยเด็กของลุงเดช ลุงเกริกเป็นักธุรกิจสายเปย์ผู้ประสบความสำเร็จในกลุ่มอสังหาริมทรัพย์ รูปร่างสูงใหญ่ อกผายไหล่ผึ่ง แม้จะเข้าสู่วัยห้าสิบกว่าปีแล้วก็ตาม แต่เขายังคงดูแลสุขภาพและรูปร่างอย่างดีเยี่ยม มัดกล้ามเนื้อไหล่และแผ่นอกยังคงแน่นปั๋ง ใบหน้าคมเข้มมีหนวดเคราสั้นขลิบแต่งทรงอย่างเป๊ะปัง เพิ่มเสน่ห์แบบผู้ชายรุ่นใหญ่ที่ผ่านโลกมาอย่างเชี่ยวชาญ ลุงเกริกแต่งกายด้วยเสื้อเชิ้ตแบรนด์เนมเนื้อนุ่มสีเทาเข้ม ปลดกระดุมคอเม็ดบนสองเม็ดเผยให้เห็นแผงอกกำยำและสร้อยคอทองคำขาวบางๆ กลิ่นน้ำหอมประจำตัวกลิ่นไม้น้ำหอมวูดดี้ผสมซิตรัสอันหรูหราลอยฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ ส่งเสน่ห์ของความเป็ชายรุ่นใหญ่สายเปย์ที่เต็มไปด้วยความมั่นใจและประสบการณ์ชีวิตอันโชกโชน
ลุงเดชเดินเปิดประตูไม้ออกมารับเพื่อนสนิทด้วยรอยยิ้มกว้าง สองเพื่อนรักตบบ่าและสวมกอดกันตามประสาผู้ใหญ่ที่ไม่ได้เจอกันนาน
"ไงไอ้เกริก... ลมอะไรหอบมึงมาถึงนี่ได้วะเนี่ย ไม่ได้เจอกันตั้งหลายอาทิตย์เลย" ลุงเดชเอ่ยทักทายพลางหัวเราะร่า ยกมือตบไหล่เพื่อนสนิทเบาๆ
"พอดีกูมีธุระผ่านแถวนี้เลยแวะมาเยี่ยมมึงหน่อยว่ะเดช... ซื้อของฝากทั้งรังนกแท้ ขนมนำเข้า แล้วก็เครื่องดื่มดีๆ มาให้มึงเยอะแยะเลย แล้วผินไปไหนล่ะ ไม่เห็นหน้าเห็นตาเดินออกมาทักทายเลย" ลุงเกริกยิ้มทักทาย สายตาแพรวพราวทรงเสน่ห์กวาดมองไปรอบบ้านทรงไทยประยุกต์
"ผินแกไปปฏิบัติธรรมต่างจังหวัดน่ะ ไปค้างคืนค้างวัดสักสามสี่วัน เหลือแค่กูกับหลานสาวอยู่บ้านกันสองคน" ลุงเดชตอบเรียบๆ พลางช่วยถือถุงของฝากใบใหญ่
ในจังหวะนั้นเอง... เสียงส้นรองเท้าแตะแบบบางกระทบกับพื้นไม้สักส่งเสียงแ่เบา 'ก๊อก ก๊อก ก๊อก' สะท้อนก้องในความเงียบสงบ เรยาเดินลงมาจากชั้นสองในชุดเดรสสั้นผ้าชีฟองสีส้มอิฐแนบเนื้อ สายเดี่ยวสองข้างปรับระดับต่ำจนอวดไหปลาร้าเนียนสวยและร่องอกขาวผ่อง ความยาวชายกระโปรงปิดลงมาเพียงแค่ครึ่งต้นขาอ่อน เผยเรียวขางามเนียนขาวจั๊วะประดุจหยาดน้ำนมไร้รอยตำหนิ
ทันทีที่เรยาเดินออกมายังห้องโถงกว้าง... สายตาของเธอก็สบประสานเข้ากับดวงตาคู่คมแพรวพราวของลุงเกริกทันที!
ประดุจมีกระแสไฟฟ้าแรงสูงวิ่งพล่านผ่านสายตาของคนทั้งคู่! เรยาชะงักก้าวไปเล็กน้อย ดวงตาคู่กลมโตฉ่ำปรือพิศมองชายรุ่นใหญ่ตรงหน้าด้วยความตื่นเต้นและประหลาดใจ กลิ่นน้ำหอมแบรนด์เนมอันหรูหราของลุงเกริกลอยมากระทบนาสิกของเรยา จนเด็กสาวรู้สึกกระสันเสียวซ่านไปถึงท้องน้อย ร่างกายสาวตอบสนองต่อเสน่ห์ของคุณลุงคนใหม่อย่างรุนแรง ลุงเกริกดูต่างจากลุงเดชโดยสิ้นเชิง... หากลุงเดชคือชายรุ่นใหญ่สายลุยดิบๆ แน่นๆ ลุกลามด้วยกลิ่นกายชายฉกรรจ์ ลุงเกริกก็คือคุณชายรุ่นใหญ่สายเปย์ที่ดูหรูหรา จัดจ้าน มีสไตล์ และแพรวพราวเื่บนเตียงอย่างไม่ต้องสงสัย!
ส่วนลุงเกริกเอง... ทันทีที่เห็นเรือนร่างทรงนาฬิกาทรายของเรยา ดวงตาคู่คมของเขาก็ขยายกว้างขึ้น รอยยิ้มแพรวพราวบนริมฝีปากจุดประกายขึ้นทันที สายตาของลุงเกริกไล่กวาดมองเรือนร่างของหลานสาวเพื่อนสนิทั้แ่ทรวงอกอิ่มที่ชูชันดันผ้าชีฟอง เอวคอดกิ่ว จนถึงสะโพกผายทรงลูกแพร์และเรียวขาขาวเนียนอย่างเปิดเผย ไร้ซึ่งความเกรงใจใดๆ
"เอ่อ... เดช หลานสาวมึงเหรอวะเนี่ย สวยสะพรั่งขนาดนี้ั้แ่เมื่อไหร่ ไม่เคยเห็นมึงเล่าให้ฟังเลย" ลุงเกริกเอ่ยถามเสียงพร่า รอยยิ้มแพรวพราวท้าทายสบตากับเรยาอย่างมีความหมาย
"เออ... นี่เรยา หลานสาวของผินแก เพิ่งย้ายมาอยู่น่ะ... เรยา นี่ลุงเกริก เพื่อนสนิทของลุงเอง" ลุงเดชแนะนำ
"สวัสดีค่ะลุงเกริก..." เรยาส่งเสียงหวานใสพร้อมกับยกมือไหว้ ท่วงท่าการก้มตัวไหว้อันจงใจ ทำให้เดรสชีฟองตัวบางร่วงโผล่พ้นขอบอก เผยร่องอกขาวผ่องลึกโผล่พ้นออกมาเกือบครึ่งเต้า ปทุมถันคู่อวบชูชันดันผ้าออกมาให้ลุงเกริกเห็นเต็มสองตา
ลุงเกริกมองภาพร่องอกขาวผ่องนั้นด้วยความกระสัน ลมหายใจของชายรุ่นใหญ่สายเปย์สะดุดไปวูบหนึ่ง รอยยิ้มบนริมฝีปากยิ่งกว้างขึ้นอย่างถือดี ชายรุ่นใหญ่ก้าวขาเข้ามาใกล้เรยาอีกหนึ่งก้าวอย่างถือสิทธิ์
"สวัสดีครับน้องเรยา... เรียกคุณลุงเกริกเฉยๆ ก็น่ารักแล้วครับ หน้าตาสวยน่าเอ็นดูขนาดนี้ ลุงซื้อขนมกับของฝากมาเยอะเลย เดี๋ยวให้น้องเรยากินให้หมดเลยนะ มีทั้งกระเป๋าและของฝากสวยๆ ด้วย" ลุงเกริกเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแพรวพราว สายตาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาฉ่ำปรือของเรยาอย่างเปิดเผย
"ขอบคุณมากค่ะลุงเกริก... ลุงเกริกใจดีจังเลยนะคะ แถมยังแต่งตัวเก่งและหอมมากๆ เลยค่ะ" เรยาตอบพร้อมรอยยิ้มยั่วเย้า ช้อนสายตาขึ้นสบตาตอบลุงเกริกอย่างไม่ยอมแพ้ นิ้วเรียวสวยบรรจงมัดผมขึ้นเป็มวยหลวมๆ เผยลำคอระหงขาวเนียนและเนินอกอิ่มให้ลุงเกริกมองอย่างเต็มตา
ลุงเดชยืนมองปฏิกิริยาระหว่างเพื่อนสนิทกับหลานสาว... ความรู้สึกหึงหวงและกระสันแปลกๆ พุ่งขึ้นมาในอก ลุงเดชรู้ดีว่าเพื่อนสนิทของเขาคนนี้เป็เสือผู้หญิงตัวพ่อ ที่ผ่านผู้หญิงมานับไม่ถ้วน และสายตาที่ลุงเกริกมองเรยานั้น... มันคือสายตาของเสือร้ายที่กำลังจ้องมองเหยื่อสาวสุดหวานฉ่ำ!
"เอ้า... นั่งก่อนสิไอ้เกริก เดินทางมาเหนื่อยๆ... เรยา ไปนำน้ำเย็นๆ กับผลไม้มาให้ลุงเกริกหน่อยสิลูก" ลุงเดชเอ่ยแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเข้มขึ้นเล็กน้อย พยายามดึงความสนใจของเพื่อนกลับมา
"ค่ะลุงเดช... เดี๋ยวเรยาไปเตรียมน้ำแอปเปิ้ลเย็นๆ กับผลไม้มาบริการลุงเกริกให้นะคะ ลุงเกริกนั่งพักผ่อนคุยกับลุงเดชไปก่อนนะคะ" เรยารับคำเสียงหวาน หมุนตัวเดินยักย้ายสะโพกงอนงามไปทางห้องครัว
สายตาของลุงเกริกจ้องมองตามบั้นท้ายงอนงามทรงลูกแพร์ของเรยาที่ยักย้ายตามจังหวะก้าวเดิน ชายกระโปรงชีฟองพริ้วไหวเผยต้นขาขาวผ่องทำเอาชายรุ่นใหญ่สายเปย์กลืนน้ำลายลงคอดังอึก รอยยิ้มกระสันจุดบนใบหน้า ชายรุ่นใหญ่หันกลับมาทางลุงเดชแล้วกระซิบเสียงต่ำด้วยความตื่นเต้น
"ไอ้เดช... หลานสาวมึงคนนี้ แม่มเด็ดดวงจริงๆ ว่ะ หุ่นนาฬิกาทราย อกก้นมาเต็ม ผิวเนียนจั๊วะ แถมสายตายังยั่วเอาเื่... มึงนี่โชคดีจริงๆ นะที่มีของดีระดับเทพอยู่ในบ้านแบบนี้!"
ลุงเดชฟังคำชมของเพื่อนแล้วได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ ในอกพุ่งพล่านไปด้วยความกระสันและความอยากเรยาแต่เพียงผู้เดียว ลุงเดชรีบเอ่ยปรามเพื่อนเบาๆ
"เฮ้ยไอ้เกริก... หลานกูนะโว้ย มึงอย่าคิดอะไรแผลงๆ เชียว"
"เอาน่าไอ้เดช... กูแค่ชมว่าหลานมึงสวยระดับนางฟ้า คนสวยๆ แบบนี้ ใครเห็นก็ต้องมองทั้งนั้นแหละ" ลุงเกริกหัวเราะในลำคอ สายตายังคงทอดมองไปทางห้องครัวอย่างมีเลศนัย
ขณะเดียวกันในห้องครัว เรยายืนพิงเคาน์เตอร์รินน้ำแอปเปิ้ลลงแก้ว หัวใจของเธอเต้นระสั่นด้วยความตื่นเต้นท้าทาย เธอยกมือขึ้นััไหปลาร้าและร่องอกของตัวเอง ความรู้สึกเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วเรือนกาย ลุงเกริกคือผู้ชายรุ่นใหญ่ในสเปกที่เธอใฝ่หาอีกคน... และความคิดซุกซนที่อยากจะทั้งลุงเดชและลุงเกริกพร้อมกัน ก็เริ่มก่อตัวขึ้นในหัวใจของเด็กสาวอย่างไม่อาจยับยั้งได้อีกต่อไป!
เรยายกถาดใส่แก้วน้ำแอปเปิ้ลและจานผลไม้สดเดินกลับออกมายังห้องรับแขก เธอยิ้มหวานส่งให้ลุงเกริก วางถาดลงบนโต๊ะกระจกอย่างจงใจและแช่มช้อย ยื่นแก้วน้ำแอปเปิ้ลให้ลุงเกริกด้วยมือสั่นระริกเล็กน้อย
"น้ำแอปเปิ้ลเย็นๆ ค่ะลุงเกริก... ดื่มแก้เหนื่อยนะคะ"
ลุงเกริกยื่นมือใหญ่มารับแก้วน้ำ นิ้วมือหนาััไล้ไปบนเรียวนิ้วสวยของเรยาอย่างจงใจ ความร้อนผ่าวและกลิ่นหอมจากผิวกายสาวส่งกระแสไฟฟ้าแล่นปราดเข้าสู่หัวใจของลุงเกริก ชายรุ่นใหญ่สายเปย์จ้องมองดวงตาฉ่ำปรือของเรยาด้วยสายตากระสันปิดไม่มิด สองสายตาสบประสานกันท่ามกลางความเงียบสนิทในห้องรับแขก
"ขอบใจมากนะน้องเรยา... น้ำแก้วนี้หวานเย็นเจี๊ยบ เหมือนคนยื่นให้เลยครับ" ลุงเกริกเอ่ยเสียงพร่า ยอมปล่อยมือออกจากแก้วน้ำอย่างเชื่องช้า
เรยายิ้มรับคำชมอย่างเขินอายซุกซน เธอถอยหลังออกมานั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม ไขว่หม่นเรียวขางาม ชายกระโปรงสั้นร่นขึ้นเผยต้นขาขาวผ่อง ปล่อยให้สายตาของสองลุงจ้องมองเรือนร่างของเธอด้วยความปรารถนาอย่างเปิดเผย และเรยาก็รู้ดีว่า... เกมสวาทระหว่างสองผู้ใหญ่รุ่นใหญ่กับหลานสาวคนสวย... ได้เปิดฉากขึ้นแล้วอย่างสมบูรณ์แบบ และจะไม่มีใครหยุดมันได้อีกแล้ว!
6K
