รักร้าย นายจอมโหด

~[[รักร้าย นายจอมโหด]]~

Ep35

"ฮื้ออออ เจ็บจังเย้ยยย เจ็บมั๊กมากก"

"เจ้เมามากแล้ว พอได้แล้วนะ"

"ใคร ครายม่าว ไม่เมาคะ ฮื้อออ เสียจายยย"

ฉันร้องไห้ฟูมฟายกับขวดเหล้ามานานแค่ไหนแล้วไม่รู้ รู้แต่ตอนนี้ในหัวฉันฉายภาพคาเอลซ้ำไปซ้ำมา ออกไปจากหัวฉันนะออกไป คนใจร้ายทำร้ายจิตใจฉัน

"พอเถอะอย่าเป็นแบบนี้เลย"

ลูคัสแย่งแก้วเหล้าจากมือฉันไปเขาดคงตัวฉันให้ซบบนอกกว้างของเขา

"ฉันเสียใจ เสียจายยนะ"

"ผมรู้ แต่อย่าร้องไห้เลยนะ"

"ฮื้อๆ หยุดไม่ได้ หยุดน้ำตาไม่ได้"

"ยัยบ๊องเอ้ย ทำไมต้องร้องไห้ขนาดนี้ด้วย"

หมับ~

ร่างฉันถูกอุ้มขึ้นลอยเหนือพื้น รู้สึกโลกมันหมุนไวกว่าปกติ สายตาพล่าแทบมองไม่เห็นอะไรเลย

"ปล่อยเจ้นะ เฮียจะทำไรว่ะ!"

"กูขอเวลาอธิบาย หลังจากนี้แล้วแต่มึงลูคัสแต่กูขอเวลาแค่คืนนี้"

"เฮียจะทำอะไร"

"ไม่ต้องห่วง กูไม่ทำอะไรคนที่กูรักอยู่แล้ว"

ฉันได้ยินเสียงลอยเข้ามาในหู รู้อีกทีก็อยู่ในที่แคบ แต่เอ๊ะ นี่มันในรถนี่ฉันหรี่ตามองคนตรงหน้าด้านคนขับ

"คาเอล ไอ้คนชั่ว!"

ฉันชี้หน้าเขาถึงแม้ว่าแรงจะยกนิ้วขึ้นมาแทบไม่มีแรงก็เถอะ

"ฉันเอง ขอโทษขอโทษนะวาเลน"

คาเอลดึงฉันเข้าไปกอดฉันพยายามผลักเขาออกแร่เหมือนเรี่ยวแรงฉันจะหายไปกับลมแทบไม่มีผลต่อเขาเลย

"ไม่ฟัง ม่ายยฟังง"

"ฉันไม่ได้ทำอะไรกับเขาทั้งนั้น เชื่อฉันนะ"

"ไม่จริง นายมันผู้ชายตอแหลล นายมันเลววว"

ฉันส่ายหัวไม่เชื่อสิ่งที่เขาบอก จะแก้ตัวยังไงก็เถอะเขามันเลว

"ฉันขอโทษแต่ฉันมีเหตุผล เชื่อใจฉันนะ"

"บอกสิ ไอ้คนใจร้ายย นายมันเลวที่หลอกฉัน ฉันเสียจาย ฮื้อๆ เสียใจ มันเจ็บเจ็บตรงนี้ เจ็บมากๆ"

ฉันเอามือมากุมอกข้างซ้ายเอาไว้แววตาเจ็บปวดที่สื่อออกไปให้เขารับรู้ น้ำตาไหลไม่หยุด

เกร็ก~

คาเอลยัดปืนใส่ในมือฉัน ฉันกำปืนไว้มองหน้าเขานิ่งแววตาเขาปวดร้าวสำนึกผิดแต่ฉันไม่เชื่อหรอกใครๆก็ทำได้ทั้งนั้น

"ถ้ามันจะทำให้เธอหายโกรธก็ยิงฉันได้เลย"

คาเอลกำปากกระบอกปืนให้มาจ่อที่หน้าอกเขา

"อย่าท้านะ ฉันทำแน่"

"ลงมือเลยฉันรับผิด"

"ก็ดี....นายเลือกเองนะ"

ฉันมองคาเอลสีหน้าจริงจังของเขาทำให้ฉันเริ่มลังเลฉันรู้ว่าคาเอลไม่กลัวถึงฉันจะยิงเขาจริงก็เถอะแต่ตอนนี้ฉันก็โกรธเขามาก ทำไมต้องเป็นฉันที่มาทนอะไรแบบนี้

ปัง!~

คาเอลเหนี่ยวไกยิงตัวเองทั้งๆที่ฉันจับกระบอกปืนอยู่ฉันตอนนี้ที่นั่งนิ่งถือปืนค้างอยู่ มองคาเอลที่เลือดออกจากอกข้างซ้ายของเขา สีหน้าคาเอลไม่แม้แต่จะแสดงความเจ็บปวดเลยสักนิด

"ฉันไม่ได้นอกใจ ฉันมีเหตุผลและไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างฉันกับเขา เรื่องนี้โจเซฟจะช่วยอธิบายให้ได้ ฉันมีแค่เธอนะวาเลน พี่รักแค่เธอคนเดียว ชีวิตทั้งชีวิตพี่ให้เธอได้อยู่แล้ว พี่ขอโทษ"

น้ำตาฉันไหลไม่หยุด จะพูดก็พูดไม่ออกได้แต่ร้องไห้เท่านั้นคาเอลเอื้อมมือมาลูบแก้มฉัน เขายิ้มอ่อนโยน 

ตึง!~

คาเอลฟุบไปมันทีฉันที่กว่าจะตั้งสติได้ก็รีบโทรหาลูคัสให้มาช่วย

ตอนนี้เรามานั่งรอฟังอาการของคาเอลที่โรงพยาบาล ฉันร้องไห้ตลอดเวลาไม่พูดจาอะไรกับใคร มันตันอยู่ที่ลำคอฉันผิดเองที่ไม่ยอมฟังเหตุผลของเขาแถมรู้ดีว่าเขาใจร้อนขนาดไหน

"วาเลนพี่จะให้ดูเหตุผลที่ไอ้คาเอลมันทำลงไป"

"ไม่จริง"