ก่อนหน้าที่จะเดินทางไปประเทศจีนเพียงไม่กี่วันหลังจากจัดเตรียมทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว สายน้ำพึ่งมีเวลาว่างทบทวนตัวเองว่า “พูดภาษาจีนก็ยังไม่ได้ อักษรจีนไม่ต้องพูดถึง”ถึงตอนเด็กจะได้เรียนมาบ้างเล็กๆน้อยๆ แต่ก็ลืมเลือนไปหมดแล้ว
หากจะสื่อสารกับชาวต่างชาติได้น่าจะมีเพียงภาษาอังกฤษเท่านั้นฉันไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าในชีวิตนี้ต้องย้ายไปอยู่ที่ต่างประเทศ
โดยเฉพาะประเทศจีนไม่เคยอยู่ในหัวสมองของฉันมาก่อนเลยสายน้ำบอกตัวเองในใจถึงที่นู่นสิ่งแรกที่ฉันต้องทำคือ “เรียนภาษาจีนโดยด่วนที่สุด”
กำหนดวันเดินทางก็มาถึงสายน้ำเดินทางจากประเทศไทยสู่เมืองเซี่ยงไฮ้ เมื่อถึงสนามบินก็พบว่าทรายมารอรับที่สนามอยู่ก่อนแล้วพอเห็นเพื่อนสายน้ำถึงกลับน้ำตาซึม
“หากไม่มีเพื่อนคนนี้ชีวิตนี้ของฉันก็ไม่รู้เลย ว่าจะไปพึ่งพาใครบนโลกใบนี้ได้อีก”
ทรายพาสายน้ำขึ้นรถแท็กซี่ ตลอดทางฉันมองตึกสูงและบ้านเมืองที่สวยงามตรงหน้าด้วยความตื่นเต้นพร้อมกับเอ่ยปากถามทรายว่าบ้านที่ทรายอาศัยอยู่เป็บ้านหรือคอนโด
เพราะดูจากความเจริญของเมืองเซี่ยงไฮ้ตรงหน้าและการหาข้อมูลมาบ้าง ที่ดินที่นี่ราคาแพงสูงริ้ว มีผู้อยู่อาศัยหนาแน่นค่าครองชีพของคนที่นี่ค่อนข้างสูงหากเปรียบเทียบกับตอนที่อยู่เมืองไทย เงินที่ฉันมีติดตัวมาก็มีน้อยนิดสายน้ำได้แต่ทอดถอนใจฉันคงต้องดิ้นรนอย่างเต็มที่ เพื่อใช้ชีวิตให้อยู่รอดในเมืองเซี่ยงไฮ้นี้ต่อไปให้ได้
บ้านที่ทรายและครอบครัวอาศัยอยู่เป็แบบเป็หลังหรือคอนโดมิเนียมเหรอ(ถามเพราะความไม่รู้) เป็คอนโดมิเนียมจ๊ะ พื้นที่จัดสรรที่ดินของเซี่ยงไฮ้เป็ที่อยู่อาศัยแบบคอนโดมิเนียมเท่านั้นเมื่อมาถึงก็มองเห็นตึกคอนโดมิเนียมสูง 50ชั้น อาคารดูทันสมัยไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด ทรายบอกสายน้ำไม่ต้องเป็กังวลไป ถึงบ้านทรายเป็คอนโดมิเนียมก็จริงแต่มี3ห้องนอนเล็กๆ กับ1ห้องรับแขก
ทราย : ห้องอาจจะไม่ได้ใหญ่มากแต่ก็พออยู่ได้
สายน้ำ : ที่เราถามไม่ใช่กังวลว่าจะอยู่ไม่ได้ เราแค่เกรงใจปาป๊ามาม๊ะกลัวท่านจะอึดอัด
ทราย : เื่นี้เราปรึกษา ปาป๊ามาม๊ะเราเรียบร้อยแล้วสบายใจได้ ท่านดีใจเสียอีกที่สายน้ำจะมาอยู่ด้วย
คอนโดมิเนียมที่ทรายและครอบครัวอาศัยอยู่ ด้านล่างเป็ร้านสะดวกซื้อพื้นที่รอบๆ คอนโดมิเนียม มีร้านค้าขายขนมขายอาหารตั้งอยู่เรียงราย มีผู้คนมากมายเดินจับจ่ายซื้อของอยู่ตามถนนเดินเข้าประตูอาคารมีระบบรักษาความปลอดภัยแบบใช้คีย์การ์ด เมื่อกดลิฟต์าถึงชั้น 5เลี้ยวขวาเดินไปไม่กี่ก้าวก็ถึงห้อง
ปาป๊ามาม๊ะของทรายเดินเข้ามากอดฉัน แสดงออกทั้งสีหน้าและแววตาว่าท่านทั้ง2 ยินดีต้อนรับสายน้ำมาเป็อีกหนึ่งสมาชิกในครอบครัว“เรามาเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยกันที่นี่นะลูกนะ” สายน้ำยื่นน้ำตาไหลยกมือไหว้....ขอบคุณปาป๊ามาม๊ะมากที่ยอมให้หนูมาอาศัยอยู่ด้วย อาทรง!! อาศัย!! อะไรกัน เรามาเป็ครอบครัวเดียวกันต่างหาก ปาป๊ามาม๊ะจะดูแลสายน้ำประหนึ่งสายน้ำเป็ลูกแท้ห้าม!!คิดมาก ห้าม!!เกรงใจหน้าที่ของสายน้ำมีเพียงอย่างเดียวเท่านั้นคือตั้งใจเรียนเื่อื่นปล่อยให้เป็หน้าที่ปาป๊ามาม๊ะจัดการเข้าใจไหม
สายน้ำอดคิดในใจไม่ได้ว่าในความโชคร้ายนั้นยังคงมีความโชคดีซ้อนอยู่ “ไปๆ พาสายน้ำไปดูห้องจะได้เก็บข้าวของ”หลังจากที่ดูเสื้อผ้าที่สายน้ำเอามา ทรายพรุ่งนี้พาสายน้ำไปช็อปปิ้งซื้อเสื้อผ้าของใช้ส่วนตัวด้วยนะ หาก้าอะไรเพิ่มบอกมาม๊าได้เลยมาม๊าจัดให้(พูดด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม) เสร็จแล้วจะได้มากินข้าวเย็นพร้อมกัน
ห้องนอนเล็กๆนั้น มีเพียงเตียง ตู้เสื้อผ้า และโต๊ะเขียนหนังสือที่ว่างติดอยู่ริมหน้าต่างแม้ห้องจะไม่ได้กว้างมากนักแต่สำหรับฉันมันกลับให้ความรู้สึกอบอุ่นในหัวใจ “อย่างน้อยๆ ฉันก็ไม่ต้องอยู่ในบ้านหลังใหญ่นั้นเพียงลำพังอีกต่อไป”
เมื่อจัดสิ่งของต่างๆเข้าที่เข้าทางแล้ว ก็ออกมานั่งกินข้าวพร้อมกับชวนกันพูดคุยถึงเื่การเรียนภาษาจีนและการเรียนต่อที่มหาวิทยาลัย ทรายหาโรงเรียนสอนภาษาจีนไว้ให้สายน้ำแล้วนะ อยู่ใกล้ๆกับที่พักเรานี้เอง สายน้ำสามารถเดินไปเรียนได้สบายๆ ส่วนมหาวิทยาลัยจะเปิดสอบเข้าเรียนในอีก3เดือนข้างหน้า
ทรายกล่าวต่อว่า่นี้ต้องรีบตั้งใจเรียนพูดอ่าน เขียนภาษาจีนให้ได้มากที่สุด ไม่เช่นนั้นคงหมดสิทธิ์สอบเข้าเรียนต่อในระดับมหาวิทยาลัยแต่สายน้ำไม่ต้องห่วงเราจะช่วยสายน้ำอีกแรง“เรามีวิธีสอนแบบเข้าใจง่ายใช้ประสบการณ์จริงตอนที่เราย้ายมาอยู่ที่นี่ใหม่ๆรับรองพูด อ่าน เขียนได้ทันสอบเข้าเรียนแน่นอน”
เช้าวันแรกของการออกไปสมัครเรียนโรงเรียนสอนภาษาจีนทรายพาสายน้ำเดินไปตามทางเดิน ระหว่างทางทรายก็ชี้ไม้ชี้มือให้สายน้ำดูสถานที่ต่างๆถนนหนทาง เพื่อที่จะได้จดจำทางเดินไปกลับจากบ้านไปโรงเรียนสอนภาษาจีนแบบไม่หลงทาง ระยะทางไปกลับจากโรงเรียนสอนภาษาจีนถึงบ้านใช้เวลาเดินแค่15นาทีก็ถึง ทรายพูดคุยติดต่อกับเ้าหน้าที่รับสมัครนักเรียนใหม่พร้อมกับชำระเงินค่าเรียนให้เรียบร้อย
เดี๋ยวเราจ่ายเอง!! (สายน้ำรีบบอกเพื่อน)
ทรายยิ้ม......ที่นี่ไม่มีใครเขาใช้เงินสดกันหรอกนะ
ไว้เราพาเธอไปเปิดบัญชีธนาคารแล้วไปซื้อมือถือ ถึงตอนนั้นเธอค่อยโอนคืนเราก็ได้่นี้ใช้เงินเราไปก่อน
สายน้ำคิดในใจคงต้องรีบหางานพิเศษทำจะได้มีค่าใช้จ่ายส่วนตัว ค่าเทอม ไม่เป็ภาระให้กับที่บ้านทรายมากจนเกินไป
“ทรายช่วยหางานพาร์ทไทม์ให้เราหน่อย เราอยากทำงานพิเศษ่ว่างจากการเรียนภาษาจีน”
“จะไหวเหรอสายน้ำงานพาร์ทไทม์ที่นี่ส่วนใหญ่เป็งานหนักนะ” เื่ค่าใช้จ่ายต่างๆ ค่าเทอมปาป๊ามาม๊าเราเขาจะเป็คนจัดการดูแลให้เองท่านบอกว่าสายน้ำก็เป็เเหมือนกับลูกแท้ๆ ของพวกเขาด้วยเหมือนกัน ยังไงเขาก็ไม่ยอมให้สายน้ำต้องลำบากหาเงินส่งตัวเองเรียนหรอก
ทรายแค่นี้เราก็เกรงใจบ้านเธอมากแล้ว เราไม่อยากทำตัวเป็ภาระ“เอางี้ไว้เราไปถามเพื่อนที่เขาทำงานพาร์ทไทม์ว่ามีที่ไหนรับคนบ้าง” ขอบใจนะทรายที่เข้าใจเรา
ทราย : เรารู้จักสายน้ำดีกว่าใครๆ เรา 2คนเป็เพื่อนกันมานานแล้วนะถ้าเราไม่หาให้ สายน้ำต้องไปหางานเองแน่ๆ “ 2สาวมองตา แล้วยิ้มให้กันอย่างคนรู้ใจ”
พอสมัครเรียนภาษาเสร็จทรายก็พาสายน้ำไปเปิดบัญชีธนาคารต่อด้วยเดินทางไปที่ถนนหนานจิง ย่านช้อปปิ้งปิ้งเพื่อซื้อมือถือเครื่องใหม่ เสื้อผ้าเสื้อกันหนาว ของใช้ส่วนตัวที่จำเป็สายน้ำเริ่มเรียนรู้การใช้ชีวิตเด็กวัยรุ่นในเมื่อเซี่ยงไฮ้ เสื้อผ้าแฟชั่นรองเท้า ที่คนที่นี่นิยมใส่กัน ทรายเป็คนเลือกซื้อหาให้เกือบทั้งหมด ทรายบอกกับสายน้ำว่าอากาศที่นี่ไม่เหมือนที่เมืองไทย
่หน้าร้อนก็พอไหวเพราะเราเคยชินกับอากาศร้อนที่สุดมาแล้ว แต่สำหรับหน้าหนาวที่นี่ถือว่าโหดร้ายกับเรามากทีเดียวยังดีที่เซียงไฮ้แม้อากาศจะหนาว แต่สำหรับคนไทยอย่างเรายังถือว่าพอรับไหวถ้าเป็เมืองที่ห่างไกลออกไปอากาศจะหนาวมากกว่าเซี่ยงไฮ้หลายเท่า อากาศที่นี่เปลี่ยนแปลงเร็วมากสายน้ำต้องดูแลตัวเองให้ดีหรือไม่ก็ค่อยดูการพยากรณ์อากาศก่อนออกจากบ้านไว้บ้างน่าจะพอช่วยได้
ว่าแต่ตอนนี้เริ่มหิวแล้วเราไปหาอะไรกินกันดีกว่าทรายจูงมือสายน้ำเดินหาร้านอาหารแห่งหนึ่ง เอาจริงๆ สายน้ำไม่ค่อยชอบรสชาติอาหารจีนเท่าไหร่นักมันทั้งมัน ทั้งมีรสจืด ไม่ถูกลิ้นคนไทยเอาซะเลย “ทรายเราว่ากลับไปทำอะไรกินกันเองที่บ้านไม่ดีกว่าเหรอ” ร้านนี้รับรองสายน้ำต้องชอบแน่ เขาขายอาหารฝรั่งพวกแฮมเบอร์เกอร์ เราเคยมากินกับเพื่อนหลายครั้งอร่อยใช้ได้เลยบรรยากาศภายในร้านตกแต่งไว้อย่างสวยงาม ติดรูปภาพอาหารไว้เต็มผนังโต๊ะนั่งทำเป็รูปแฮมเบอร์เกอร์ ไม่เหมือนฟาสต์ฟู้ดทั่วไปอย่างที่เมืองไทย ดูจากการจัดตกแต่งร้านแล้วเ้าของคงเป็คนใส่ใจในรายละเอียดอยู่มากทีเดียว
ได้ข่าวมาว่าเ้าของร้านรวยมากแถมอายุยังน้อยอยู่เลย แต่มีหัวทางด้านการทำธุรกิจ สายน้ำเดาว่าเขาคงเป็คนที่ชอบกินแฮมเบอร์เกอร์เอามากๆวันนี้ทรายน่าจะทั้งเหนื่อยทั้งหิว สั่งอาหารมาเต็มโต๊ะ พอได้กัดแฮมเบอร์เกอร์เข้าไปคำแรกถึงกับร้องว้าว..ออกมาอร่อยมากจริงๆด้วย นี้เป็แฮมเบอร์เกอร์ที่อร่อยที่สุดเท่าที่ฉันเคยกินมาเลยนะ “ไงล่ะ.....บอกแล้วว่าของเขาดีจริงๆ”
239
