ทั้งสองคนเดินจูงมือกันมาหาท่านเสนาบดีและท่านแม่ทัพ จนท่านแม่ของไป๋ชิงที่นั่งอยู่ข้างๆ บิดาต้องมองตาค้างที่เห็นทั้ง 2 คนเดินจับมือกันเข้ามาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม
"ท่านแม่ ข้ากับท่านพี่ฮั่วอี่มีเื่จะบอกเ้าค่ะ"
ไป๋ชิงกล่าวพร้อมทั้งยิ้มหวาน
"ท่านลุงท่านป้าข้าขออนุญาตหมั้นหมายชิงเอ๋อให้เร็วที่สุดได้หรือไม่ขอรับ"
เมื่อฮั่วอี่กล่าวจบท่านแม่ทัพจึงกระแอมไอ
"เื่นี้เป็เื่ที่ผู้ใหญ่ต้องพูดคุยกันเหตุใดเ้ามาเร่งรีบเช่นนี้ แล้วชิงเอ๋อยินยอมหรือไม่ต้องถามน้องด้วยเพราะบิดามารดาของนาง้าให้นางมีสิทธิ์เลือกว่าที่สามีเอง"
ท่านแม่ทัพพูดไปพลางมองไป๋ขิงสลับกับบิดามารดาของนางไปพลาง จนในที่สุดไป๋ชิงก็นั่งลงคุกเข่าข้างๆ ฮั่วอึ่
"ข้ายินดีหมั้นหมายกับท่านพี่ฮั่วอี่เ้าค่ะแต่ต้องทำสัญญาหมั้นหมายว่าหากภายใน 2 ปีท่านพี่เป็อื่นและไม่ใยดีข้าแล้วการหมั้นหมายถือเป็โมฆะในวันปักปิ่นของข้าเ้าค่ะและข้ามีสิทธิ์เลือกว่าที่สามีใหม่ในวันปักปิ่น รวมทั้งสินสอดจะถูกริบด้วยหากท่านพี่เป็ฝ่ายผิดและทอดทิ้งข้าก่อน"
ฮั่วอี่หัวเราะกับท่าทางจริงจังของไป๋ชิงแต่ก็พยักหน้ายินยอมทั้งพูดขึ้นว่า
"ข้าไม่มีวันทอดทิ้งเ้าแน่นอนส่วนสินสอดข้ายินดียกทรัพย์สินข้าทั้งหมดให้เ้าอยู่แล้ว อย่างไรก็ไม่เอาคืนหรอก"
ส่วนท่านพ่อและท่านแม่ของไป๋ชิงก็ยิ้มอย่างมีความสุข
"เช่นนั้นเราต้องนำเทียบชะตาเกิดทั้ง 2 คนไปขอฤกษ์ยามสำหรับทำพิธีหมั้นกันใช่หรือไม่ ถ้าอย่างนั้นแม่ไปเตรียมของก่อนนะ"
ท่านแม่รีบลุกไปจัดเตรียมสิ่งที่จำเป็สำหรับวันหมั้นแล้วทั้งที่ยังไม่ได้ฤกษ์มงคลเลย ปล่อยให้ไป๋ชิง ฮั่วอี่ ท่านเสนาบดีและท่านแม่ทัพนั่งมองหน้ากันอย่างมึนงงก่อนจะหัวเราะออกมา
![ความรักครั้งสุดท้าย [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1720510557_97502426.webp)
7K
