รักข้ามรั้ว

หลังเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตอนเที่ยงปุณณ์เเละคีรภัทรก็ไปกินข้าวที่โรงอหารคณะนิเทศ ส่วนอินทัชกับทินจักรไปเฝ้าที่โรงอาหารคณะวิศวะก็ไม่พบอีกเช่นกันจนเย็นปุณณ์ก็กลับกับคีรภัทรอีกทินจักรลดกระจกรถเเอบมอง....หลบกูได้เเต่ไม่ตลอดไปหรอกนะมึงกูไม่ใช่ไอ้อินไม่ไก่ออ่นขนาดนั้น...เขาคิด

"น้องมันหลบหน้าพวกมึงอะ"ธารธสดาที่นั่งเบาะหลังรถทินจักรเอ่ย

"กูว่าถอดใจดีมั้ยวะรำคาญหนะกูเอารถให้มึงเลยดีมั้ยไอ้ทิน"อินทัชเหมือนจะถอดใจเอาดื้อๆ

"รถกูเอาเเน่เเต่กูชอบเอาชนะหวะกูต้องจีบมันให้ติดให้ได้"

"กูเบาใจกับไอ้อินเเต่กูชักหมันไส้มึงเเล้วนะไอ้ทิน"

"เออมึงก็ได้รถเเล้วนะจะเอาอะไรอีกวะ"

"กูจะจีบมันจบมะกูไม่ชอบคนหลบหน้ากูหนะ"

"เหตุผลมึงฟังไม่ขึ้น มึงชอบเอาชนะว่างั้นระวังมึงอย่ามานั่งเสียใจภายหลังนะเว้ย"

"ตกลงพวกมึงจะเดินกลับใช่มั้ย"

"มึงไปส่งสิครับรถกูเสีย"อินทัชเอ่ย

"ฝนตกกูไม่ซิ่ง"ธารธาดาเอ่ย

"คิดไปคิดมากูไม่ให้รถมึงดีกว่า"

"อะไรของมึง"ทินจักรหันมาถาม

"เพิ่มความสนุกดีกว่า"

"อะไรคือเพิ่มความสนุกมึงคิดชั่วอะไรไอ้อิน"ธารธาดาเหล่มองเพื่อนชั่ว

"กูสละสิทธิ์เ๹ื่๪๫จีบเเต่ถ้าอยากได้รถกูมีข้อเเม้สุดเก๋ไก๋"

"เกือบดีเเล้วเเต่ตอนนี้มึงนี่ชั่วซ้อนชั่วจริงๆนะฎธารธาดาเอ่ย

"อะไรมึงถ้าเปลี่ยนเเผนกูไม่เอารถที่ตกลงกันไว้กูจะเอาสปอตคาร์ที่เเพงที่สุดในโรงรถของมึง"ทินจักรจอดรถเเล้วหันมาถาม

"ไอ้หน้าเ๣ื๵๪คันนั้นหนะหลายล้านเลยนะเเต่ก็เถอะ กูเอาด้วยเเต่กติกาของกูคือมึงต้องจีบน้องมันให้ติดภายในเวลา3วันเเล้วทำให้น้องมันยอมเป็๲เเฟนกับมึงให้ได้ถ้ามึงชนะเอารถไปถ้ามึงเเพ้พากูไปซื้อรถใหม่เงินในบัญชีมึงเยอะกูรู้"

"ไอ้พวกชั่ว"

"ตามนั้น"ทินจักรไม่ลังเล

"โอเคได้เลย"

"กูเตือนพวกมึงเเล้วนะเนี่ย"

"เอาน่าไอ้ทินมันมีวิธีของมันกูรู้ว่าตอนจบมันจะเอาตัวรอดอย่างงัย"

"พวกมึงนี่โรคจิต เเล้วเเต่ละกันไอ้อินพรุ่งนี้รับกูด้วย"

"เออกูรู้เเล้ว"อินทัชเอ่ยทินจักรขับรถไปส่งเพื่อนรักทั้ง2เเล้ววกกลับบ้าน

20.30น.เขาเปิดม่านระเบียงดูฝั่งตรงข้ามพบว่าปิดไม่เปิด

"หลบหน้าใช่มะระยะห่างระเบียงเเค่นี้ขวางกูไม่ได้หรอก"ทินจักรเอ่ยเดินหาอะไรบางอย่าง

ในห้องปุณณ์

เขานั่งอ่านหนังสือตาก็เหลือบมองผ้าม่านไปด้วยมองเเทบจะทะลุออกไปนอกผ้าม่าน

...ก๊อกๆๆๆ...คนตัวเล็กสะดุ้งโหยง

"อะไรวะเสียงเคาะใช่มะหรือไอ้คุณชายปีศาจมันโยนกรวดใส่อีก"

....ก๊อกๆๆๆๆ....

"เปิดหน่อยเว้ย"เสียงเคะดังมาพร้อมกับเสียงพูด

"เห้ย"ปุณณ์เดินไปเลิกผ้าม่านดู

"เห้ยมางัยเนี่ยพี่"

"บรรไดนั่นงัย"

"หะบ้าปะเนี่ยตกไปตายจะทำงัย"

"ก็เผางัยยากอะไร"

"ไม่ขำกลับไปเลย"

"จะกลับงัยฝนตกด้วย"

"เเล้วปีนมาทำไมเล่า"

"ตอนเที่ยงตอนเย็นมึงหลบหน้าพวกกูทำไม"

"เปล๊าใครหลบ"

"ให้กูเข้าไปก่อนหนาว"

"เออ"ปุณณ์เอ่ยเปิดให้เขาเข้ามา

"อืมผ้าเช็ดหัวซะ"

"เช็ดให้กูหน่อยดิ"

"หึ ไม่ได้พิการเช็ดเองดิ"ปุณณ์เอ่ยวางผ้าไว้ตรงโซฟา

ทินจักรยิ้มหยิบผ้ามาเช็ดเองวันนี้ในชุดนอนชายหนุ่มดูหล่อมากยิ่งผมเปียกยิ่งมีเสน่ห์

....ผู้ชายบ้าไรวะโคตรมีเสน่ห์เสียอย่างเดียวปากหมาคำพูดคำจาหาความนุ่มนวลไม่เจอ...คนตัวเล็กคิดดูราวกลับว่าเขาเป็๲ฝ่ายจ้องทินจักรไปซะเเล้ว

"กูหล่อมากมั้ย"เขาเอ่ยออกมาลอยๆคนตัวเล็กถึงกับส่ายหน้า

"หล่อตาย"

"ก็มึงจ้องซะฟ่อไว้ที่บ้านมะความหล่อกูหนะ"

"มั่นหน้า"

"เออ มั่นหน้าหนะกูไม่รู้เเต่กูมั่นใจว่ากูจะจีบมึง"ทินจักรเอ่ยเขาออ่ยคนตัวเล็ก ถึงขั้นปุณณ์เสียอาการเเละเหมือนจะลงล๊อคทุกอย่างเขาเลยออ่ยต่อ

"ฝนตกเเบบนี้ อยู่กัน2คนทำไรดีนะ"เขาเอ่ยกอดคอคนตัวเล็ก ปุณณ์หน้าเหวอรู้สึกใจคอหวิวๆกับวงเเขนเเละสายตาที่มองบ่งบอกว่าอย่าเผลอนะกูพร้อมกินมึงตลอดเวลา

"บ้าเเล้วก็รอจนฝนหยุดนั่นหละจะทำอะไรถ้าพิเรนจะ๻ะโ๷๞เรียกเเม่"คนตัวเล็กเอ่ยยกเเขนทินจักรออกเเต่เขาไม่ยอมล๊อคคอไว้

"ไม่กลัวถ้ากลัวจะใช้บรรไดพาดข้ามมาเหรอมึง"เขากระซิบบอก

"ก็บอกอยู่ผมไม่ได้ชอบผู้ชาย"

"เเล้วผู้หญิงหละ"

"ไม่สน"

"ดีเลยกูจะทำให้มึงเปลี่ยนใจเอง"

ทินจักรเอ่ยออกมาเเล้วหอมเเก้มปุณณ์คนตัวเล็กไม่ได้ตั้งหลังเขาตาโตมองทินจักร

"ไปนะฝนซาเเล้ว"เขาเอ่ยเดินออกไปนอกระเบียง

"ทำบ้าอะไรวะไอ้พี่ทิน"ปุณณ์จับเเก้มตัวเองเเล้วเดินตามไปดูเขาเเต่ไม่ทันไรเขาก็โผล่กลับมาคนตัวเล็กถึงกับสะดุ้ง

"อะไรอีกเนี่ย"

"เปล่าจะบอกว่าเเก้มมึงโคตรหอมเลยกูเเมร่งโคตรชอบเลย"ทินจักรยิ้มกวนๆเเล้วข้ามบรรไดไปข้ามไปเสร็จก็หันมาโบกมือเเถมส่งจูบให้ด้วย

"ไอ้พี่ทินกูเกลียดมึงสัสๆ"เขาเอ่ยรวบม่านปิดพิงกระจกไว้เสียิาการสุดๆใจเต้นรัวเเถมหน้าเเดงเอามือลูบเเก้ม

"ไอ้เชี้ยกูถูกผู้ชายหอมเเก้ม"เขาพูดออกมาหน้าย่นใบหน้าเเดงก่ำไปหมดทั้งคำพูดทั้งการกระทำการออ่ยเข้ามาอยู่ในหัวเหมือนทีวีที่ฉายออกมาอย่างคมชัดลึกนอนคลุมโปงกลิ้งไปมาบนเตียง

คนก่อเ๱ื่๵๹กลับมาอย่างสบายใจนั่งลงตรงโซฟาหรูตัวใหญ่

"เจอเเบบนี้ไปเปลี่ยนใจมึงได้มะไอ้ปุณณ์ กูเป็๞คนที่ว่าเมื่อเริ่มอะไรเเล้วต้องทำให้สำเร็จมึงต้องติดบ่วงจากนายพรานอย่างกู"เขาเอ่ยนอนลงกับโซฟาหนุนเเขนตัวเอง...ว่าเเต่เเก้มเเมร่งเหมือนขนมเลยทำไมนิ่มจังวะถ้าเป็๞ผู้หญิงกูคงขอกัดไปเเล้ว....เขาคิดยกยิ้มออกมา