"ได้ข้ารับปากจะทำตามที่เ้าพูดมาให้ได้รอข้านะ"
แม่โจวหลี่เฉิงบอกเซี่ยเสี่ยวหลานก่อนจะก้มลงจูบภรรยาสาวแล้ว สะกดจุดไม่ให้เซี่ยเสี่ยวหลานลุกขึ้นมาต่อต้านได้
แม่ทัพหนุ่มก้มลงจูบฮูหยินอย่างเอาแต่ใจ ปากก็พูด
"พี่ขอนะพี่ต้องจากไปชายแดนนาน ไม่รู้ว่าจะได้กลับมาเมื่อไร ขอเติมพลังงานหน่อยให้ชื่นใจก่อนออกรบนะหลานเอ๋อร์"
เซี่ยเสี่ยวหลานอ้าปากจะทักท้วงจึงเป็การเปิดโอกาสให้แม่ทัพสอดลิ้นเข้าพัวพันกวาดชิมดูดดึดจนเซี่ยเสี่ยวหลานแทบขาดใจตาย ได้แต่ส่งเสียงครางอือๆในลำคอ
แม่ทัพโจวหลี่เฉิงผละออกครู่เดียวก็ก้มลงจูบอีกครั้งในครั้งนี้ทั้งเรียกร้องให้ภรรยาตอบสนองเขาจึงคลายจุดสะกดโดยที่เซี่ยเสี่ยวหลานไม่รู้ตัว
แม่ทัพใหญ่ไม่เปิดโอกาสให้ภรรยาตั้งตัวได้เขาจู่โจมทันทีอย่างช่ำชองมือสากที่จับแต่ดาบ ลูบไล้บีบเค้นอกอวบใหญ่ที่เกินตัวของเซี่ยเสี่ยวหลาน ชุดนอนที่เหมือนไม่ได้ใส่หลุดออกจากร่างตอนไหนก็ไม่รู้ตัว
"หยุด หยุดนะ" เซี่ยวเสี่ยวหลานขัดขืน
แต่ที่รู้คือเซี่ยเสี่ยวหลานไม่สามารถต้านทานอารมณ์พิศวาสที่แม่ทัพตั้งใจปรนเปรอได้เลย แต่ที่น่าเจ็บใจก็คือร่างกายของเธอมันทรยศเ้าของตอบรับและสนองกลับไปอย่างเร่าร้อนไม่ต่างกัน
แม้เซี่ยเสี่ยวหลานจะขัดขืนแต่ก็ไม่สำเร็จ
"เอาว่ะ ของลองของโบรานหน่อยเถอะ "
เพราะก่อนตายภพที่แล้วเธอยังซิง เธอเลยมีความอยากรู้อยากเห็นเป็พิเศษ แถมอยากลองของโบรานหน่อยว่ามันจะเด็ดขนานไหน
ก่อนที่จะปล่อยกายให้แม่ทัพหนุ่มเคี้ยวกรำทั้งคืน
ยามเหมาแม่ทัพหนุ่มพร่ำบอกลาฮูหยินสาวจนถึงยามเหมา จึงลุกขึ้นแต่งตัวอย่างอารมณ์ดีและอาวรณ์ฮูหยินสาว ก่อนจะก้มลงจูบหน้าผากมลและกระซิบเบาๆ
"รอพี่กลับมานะหลานเอ๋อร์"
ส่วนเซี่ยเสี่ยวหลานยังหลับเป็ตายั้แ่ยกสุดท้ายยันเช้า
แม่ทัพโจวหลี่เฉิงมาถึงกองทัพที่ให้คนสนิทของตัวเองนำหน้าออกไปก่อนเล็กน้อยด้วยใบหน้าที่เปี่ยมสุข
"ข้าแวะบอกพ่อบ้านจี้ให้ไปรับเซี่ยเสี่ยวหลานยามเว่ยเพื่อพาเธอไปหาทำเลเปิดร้านขายผ้า พร้อมเงินอีกหนึ่งแสนตำลึงทอง"
เขาแจ้งกับคนสนิทของตัวเอง
แม่ทัพโจวหลี่เฉิงเป็ลูกชายคนเดียวบิดามารดาเสียชีวิตหมด ทิ้งสมบัติให้ลูกชายคนเดียวมากมายกินใช้ทั้งชาติก็ไม่หมด เพราะชอบการต่อสู้และออกรบ จึงเข้าสมัครเป็ทหารเพราะเป็เพื่อนกับกุนซือและองค์ชายสองหนานให่ตงที่ประจำการทางทิศใต้ เมื่อก่อนทั้งสองร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กันมาเป็สิบๆปี
พึ่งจะแยกจากกันเมื่อสองปีที่แล้ว เพราะว่าฮ้องเต้ขอให้ไปที่ชายแดนทิศเหนือที่ถูกรุกราน จึงไปประจำที่นั้นมาสองปีเต็มๆ
ปีที่แล้วเขาได้ช่วยสาวงามซือเหลียนเม่ยจากทางที่กลับจากวัดตอนจะเข้าเมืองหลวง จึงตกหลุมรักจนถอนตัวไม่ขึ้นและส่งจดหมายบอกรักติดต่อกันมาเป็ปี จึงไม่รู้นิสัยใจคอกันเท่าไร เพราะใจจดหมายมีแต่ความรักของหนุ่มสาวที่อยู่ในวัยที่ร้อนแรง
เพราะสาวงามน่าถนุถนอมบองบางชวนให้ชายหนุ่มอยากปกป้อง จึงทำให้ไม่เหลือใจไว้ผิดหวังจนเกิดเื่ขึ้นเมื่อตอนกลับมาจากชายแดน
เพื่อฉลองที่รบชนะชายแดนเหนือและคิดจะแต่งสาวงามเข้าจวน จนเป็เหตุให้ได้เซี่ยเสี่ยวหลานเป็เมียอย่างไม่ตั้งใจ
และตอนนี้เป็เขาที่ไม่อยากจะไปไหนไกลเพราะอยากอยู่กับเมียที่ได้มาด้วยความจำเป็ให้มากกว่านี้ อยากเรียนรู้นิสัยของเชี่ยเสี่ยวหลานจากที่พูดคุยกัน ฮูหยินเป็คสที่ตรงมาก ชอบก็บอกชอบ เกลียดก็ด่าโดยไม่ไว้หน้าเลย ซึ้งแม่ทัพก็ชอบนิสัยที่เป็คนตรงของฮูหยิน
ยิ่งคิดเห็นหน้าตอนมีอะไรกัน ก็อยากจับคนตัวเล็กกินทั้งวันทั้งคืนเธอช่างร้อนแรง เร้าใจเหลือเกินจนอดใจที่จะรังแกจนถึงยามเหมาเลยทีเดียว
เซี่ยเสี่ยวหลานตื่นมายามซือด้วยอาการเจ็บน้องสาวและปวดไปทั้งเอว
ตัวเธอได้ยินสองสาวเรียกั้แ่เช้า แต่ขอนอนต่อห้ามรบกวนเพราะง่วงมาก
"เมื่อคืนข้านอนไม่หลับ นับสมบัติทั้งคืนเลย ข้าพึ่งจะได้นอนเอง บอกท่านพ่อด้วยนะเ้าคะ พี่ๆทั้งสอง"
จากนั้นก็ไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลย จะให้บอกว่าโดนแม่ทัพหื่นจับกินทั้งคืนก็ไม่ได้ เป็เราก็อยากลองของโบราณเหมือนกันว่าตอนที่โดนวางยากับตอนที่ไม่โดนนี้มันก็ไม่ต่างกันเท่าไรมันก็เหมือนวันเข้าหอดีๆนี้เอง
แต่แม่ทัพดื่มสุราในวันเข้าหอกัน แต่เมื่อคืนของจริงที่เกิดขึ้นด้วยความเต็มใจทั้งสองฝ่ายล้วนๆ
สามีโบราณแซ่บถึงใจจริงๆ น่าสงสารซือเหลียนเม่ยจังเลย ที่ไม่ยอมกินแม่ทัพแต่อยากไปกินน้ำใต้ศอกขององค์รัชทายาทที่มีเมียเป็ร้อย ไม่รู้เมื่อไรจะวนลูปไปถึงคิวละนั้นมีของดีไม่ชอบ ชอบแย่งกันกินช่วยไม่ได้โง่เอง ส่วนฉันสาธิมาได้ลิ้มลองทั้งสามรสชาติของการมีสามี ทั้งโดนวางยา ทั้งสามีเมาเข้าหอ แต่ก็เร้าใจ เมื่อคืนนี้ไม่มีอะไรใจล้วนๆเ้าค่ะอิๆ ตายไปก็ไม่เสียชาติเกิดที่โลกเดิมยังซิงๆตายจากมามีผัวั้แ่ลืมตาเฮอะนี้ละนะเนื้อคู่กันแล้วไม่แคล้วกัน แต่ของข้าพเ้าคนนี้ตายก่อนแล้วค่อยเจอเนื้อคู่ และไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้นก็ไม่รู้ปล่อยให้มันเป็เื่ของอนาคตก็แล้วกัน ทำวันนี้ให้ดีที่สุดก็พอ
เซี่ยเสี่ยวหลานคิด
ก่อนจะลุกขึ้นมาอาบน้ำกินข้าวให้เรียบร้อย ก่อนจะออกมาที่เรือนใหญ่ของบิดา แต่ก่อนที่จะไปเธอแอบแวบเข้ามิติไปดื่มเครื่องดื่มและน้ำวิเศษบนดาดฟ้าที่ในมิติที่เธอพักที่ภพเดิมให้เรียบร้อย
และเป็ที่หน้าตื่นเต้นยิ่งนัก น้ำใสสีฟ้ามรกตผุดขึ้นมาแทนน้ำธรรมดาที่เธอสร้างบ่อน้ำจำลองไว้เลี้ยงปลาบนดาดฟ้า เพื่อนั่งพักผ่อนเธอตักมาดื่มด้วยความสุดชื่นจนหายเมื่อยตัวลาวกับปลิดทิ้ง ที่รู้เพราะทำตามนิยายที่เธอเคยอ่าน
เซี่ยเสี่ยวหลานจึงคิดว่าเป็น้ำวิเศษอย่างแน่นอน
"ขอบคุณนะเ้าคะ ที่ให้มิติที่วิเศษกับลูกมาข้าเซี่ยวเสี่ยวหลานจะเป็คนดีและช่วยเหลือคนตามที่ข้าพเ้าจะสามารถทำได้นะเ้าคะ ท่านเทพทั้งหลาย"
เธอยกมือขึ้นสาธุท่วมหัวตามความเชื่อของคนไทยที่นับถือสิ่งสักสิทธิ์คอยยึดเหนี่ยวจิตใจมาโดยตลอด แม้ในภพเดิมถึงจะงานยุ่งแค่ไหนเธอก็ทำบุญไม่เคยขาด
เซี่ยเสี่ยวหลานนั่งเล่นที่โถงใหญ่ ตรวจบัญชีช่วยบิดาไปด้วย ทำได้ไม่นานพ่อบ้านเดินเข้ามาบอกว่า
"ตอนนี้พ่อบ้านจี้จวนท่านแม่ทัพโจวหลี่เฉิง มาขอพบคุณหนูขอรับ"
"อือ ให้เข้ามาได้รอไม่นาน"
พ่อบ้านจี้ก็เดินเข้ามาและเรียก
"ฮูหยินขอรับ ท่านแม่ทัพสั่งให้ข้ามาพาฮูหยินไปเลือกดูทำเลที่จะเปิดร้านค้าขอรับ ฮูหยินพร้อมจะไปวันนี้เลยไหมขอรับ"
พ่อบ้านจี้ถาม
"ได้ไปเลยวันนี้เลย ข้าพร้อมแล้ว"
เซี่ยเสี่ยวหลานบอกพ่อบ้านของตัวเองให้ไปบอกบิดาว่าเธอจะออกไปดูที่เปิดร้านขายเสื้อผ้าและจะกลับมากินมื้อเย็นด้วย
"ขอรับ คุณหนู"
"ไป พี่ฟางพี่มู่ไปกันเถอะ จะได้มีเวลาเลือกร้านหลายๆ ที่ พวกพี่เตรียมตัวช่วยข้าทำชุดสวยๆไว้ขายได้เลยนะ เ้าคะ"
เซี่ยเสี่ยวหลานพูดเสียงใสและเดินออกไปขึ้นรถม้าที่พ่อบ้านจี้นำมาด้วย เพื่ออำนวยความสะดวกให้กับฮูหยินของแม่ทัพโจวหลี่เฉิงเต็มที่ ตามคำสั่งของเ้านายที่แวะไปบอกที่จวนด้วยตัวเองและย้ำให้ดูแลฮูหยินของข้าให้ดีๆละพ่อบ่านจี้ แม่ทัพกำชับก่อนจะจากไปรบที่ชายแดนช่วยองค์ชายสองหนานให่ตง
3K
