หน้าต่างผู้เล่นของสมิทถูกพับเก็บลง ก่อนที่เขาจะเดินกลับเข้าไปในปราสาทแสนสุข เพื่อไปยังร้านค้าขายไอเท็ม ตอนนี้เขามีความคิดที่จะสร้างที่พักอาศัยสำหรับเขาและมอนสเตอร์ก่อน เพื่อไม่ให้ลูกกระต่ายของเขาต้องอยู่กลางที่แจ้งหากเขาออกนอกเกมไปแล้ว
เมื่อสมิทมองไปรอบๆบริเวณปราสาทแสนสุข เขาพบว่าสัตว์เลี้ยงจำนวนมากของผู้เล่นใหม่ ถูกทิ้งเอาไว้รอบๆบริเวณปราสาท เขาพบว่าเ้าแมวลายสลิดตัวสีขาวของสา และเ้าลูกัูเาตัวสีดำของแจ็ค ก็เป็หนึ่งในพวกนั้น แต่ดูเหมือนว่าพวกมันจะไม่เหงาเท่าไหร่ เพราะมันกำลังวิ่งเล่นกับมอนสเตอร์ตัวอื่นๆอย่างสบายอารมณ์ แต่พวกมอนสเตอร์เหล่านี้ดูมีความสุขได้ ก็เพราะอยู่ในเขตปลอดภัย
“อีกหน่อยถ้าต้องออกไปนอกเขตปลอดภัย จะเกิดอะไรขึ้นกับมอนสเตอร์ของเราล่ะ คงต้องซื้อบ้านพกพาจริงๆแล้วแหละ”
เงินในบัญชีธนาคารของสมิทมีอยู่แปดพันบาท นี่คือเงินทั้งหมดของเขา หลังจากตัดสินใจซื้อเครื่องเล่นเกมเป็ของตัวเองมาแล้ว ดังนั้นเขาจึงเปิดราคาบ้านพกพาเพื่อเทียบหาว่าบ้านแบบไหนอยู่ในงบประมาณพอที่เขาจะซื้อได้
กลุ่มของโรซ่าจำนวนห้าคน หมดความอดทนที่จะดักรอสมิทอยู่นอกปราสาท พวกเขาตัดสินใจเดินเข้ามาหาสมิททันที ในระหว่างที่สมิทกำลังจะเข้าไปในร้านค้า
“นาย...เ้าของลูกกระต่ายน่ะ พอว่างไหม”
สมิทหันหลังไปมองเ้าของเสียง เขาพบว่าเป็หญิงสาวนักธนูผมหางม้า ที่เขาเจอหน้าลานน้ำพุตอนเข้าเกมครั้งแรกนั่นเอง เขาจำได้เพราะอาวุธตีบวกสีม่วงที่เรืองแสงด้านหลัง
“มีอะไรให้ผมช่วยหรือครับ” สมิทเอ่ยถามพอเป็พิธี อันที่จริงแล้วเขาไม่คิดจะยุ่งกับคนๆนี้ด้วยซ้ำ
“ฉันเห็นนายเป็ผู้เล่นใหม่น่ะ ฉันชื่อโรซ่า ชอบช่วยเหลือเด็กใหม่ที่พึ่งเล่นเกมนี้ ตอนนี้เรากำลังจะจัดปาร์ตี้เพื่อช่วยเด็กใหม่ สนใจมากับเราไหม”
“ผมขอรับไว้ด้วยใจครับ” สมิทกล่าวเสียงเรียบ ก่อนจะเบือนหน้าหนีเตรียมเข้าร้าน “แต่ผมคิดว่าคงไม่ได้เล่นต่อแล้วน่ะ อีกพักนึงจะออกจากเกมแล้ว”
“ออกจากเกม...” โรซ่ากล่าวเสียงเรียบ แต่น้ำเสียงของเขาแฝงไปด้วยความไม่พอใจ “แล้วจะเข้ามาอีกทีเมื่อไหร่ เผื่อจะได้กะเวลาถูก”
“ไม่รู้สิ” สมิทกล่าวพลงถอนใจ “คงเป็พรุ่งนี้ตอนบ่ายๆ ละมั้ง ไม่ต้องรอผมหรอก เดี๋ยวเพื่อนผมก็มาช่วยผมแล้ว”
สมิทรีบตัดบทจบ ก่อนที่อีกฝ่ายจะได้ถามอะไร เขาตรงเข้าร้านทันที
“พวกแก...จับตามองมันเอาไว้ด้วย” โรซ่าสั่งการกลุ่มของเธอทันที “เวลาเล่นเกมของฉันเหลือแค่สิบนาทีแล้ว ขอออกไปต่อเวลากับทางร้านเกมเขาก่อนนะ”
“ครับ” ชายหนุ่มที่สะพายเรเปียกล่าวทันที ก่อนจะเดินตามเข้าร้านไป แต่แล้วเขาก็พบว่าในร้านไม่มีใครอยู่เลย มีเพียงแค่ชายแก่เ้าของร้านยืนข้างในเคาเตอร์ยิ้มให้เขาเท่านั้น
“ไอ้แก่ เห็นคนใช้อาวุธดาบโล่มีคู่หูเป็กระต่ายเข้ามาในร้านมั้ย”
“นอกจากคุณแล้ว ผมก็ไม่เห็นใครเลยสักคนนะ” ชายแก่ขายของตอบกลับเสียงเรียบ บนหัวของเขาไม่มีคำว่าNPCโผล่อยู่บนหัว บ่งบอกให้รู้ว่าเขาเป็คนจริงๆ ที่มาทำหน้าที่ขายของ แต่เหมือนว่าผู้เล่นคนนี้จะไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อย
“แมร่งหายไปไหนวะ เดี๋ยวเจ๊เล่นกูอีก” ชายหนุ่มใช้เรเปียร์บ่นหัวเสีย เขาเดินดูทั่วร้านค้า เดินเข้ามาดูถึงในเคาเตอร์ แต่ก็ไม่พบใครเลยแม้แต่น้อย
ด้านนอกกำแพงทางทิศตะวันตก ซึ่งอยู่คนละฟากกับประตูทางเข้าปราสาทนั้น ปรากฏรูขนาดใหญ่ ก่อนที่สมิทและกระต่ายลิลี่จะออกมาจากรู้นั้น สมิทถอนใจด้วยความโล่งอกทันที เมื่อเขารอดจากการตรวจจับของกลุ่มผู้เล่นพวกนั้นแล้ว
“เห็นพวกมันจ้องฉันั้แ่เมื่อวานแล้วล่ะ ตอนดรอปไอ้นี่ได้” สมิทกล่าวพลางเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมา พลางดูเศษสสารมืดในหน้าต่างเก็บของๆเขาทันที แน่นอนว่าเขารู้ว่ามันคือะไร เขาถึงได้ถามเื่การตีบวก และเื่ธาตุกับพลอย
“[รายการไอเท็ม:เศษสสารมืด(ระดับS) ไอเท็มชิ้นนี้ เป็ส่วนผสมสำหรับทำเซ็ตอาวุธหรือชุดเกราะระดับSS สามารถแยกส่วนประกอบออกมาเป็แร่ธาตุมืดได้จำนวนสิบก้อน ราคากลางที่ขายตามท้องตลาด 8,500 -10,000 เหรียญ]”
“ลิลี่ เรารีบจัดการชาโดว์อีกสิบห้าตัวตามรายการเควสเถอะ จะได้รีบไปจากที่นี่กัน”
เ้ากระต่ายะโพลางตบเท้าหน้าทั้งสองของมันรับคำ ก่อนจะเริ่มลงมือจัดการชาโดว์ที่อยู่ใกล้ที่สุดทันที แถวนี้ชาโดว์ค่อนข้างชุกชุม เนื่องจากผู้เล่นน้อยคนจะผ่านมาแถวนี้ เพราะมันอยูห่างไกลจากประตูทางเข้าปราสาทนั่นเอง
“คอมแบท ชิลด์!!”
สมิทใช้สกิลโล่ประจัญบาน กระแทกใส่ชาโดว์ที่ยืนเรียงซ้อนกันถึงห้าตัว จนพวกมันพากันตกแม่น้ำที่อยู่ใกล้ๆ แล้วสลายไปพร้อมๆกัน
โชคดีที่พวกชาโดว์ระดับต่ำไม่มีสมอง มันทยอยเดินมาเป็แถวตอนเรียงหนึ่ง เพื่อไล่ล่าลิลี่ที่อุตส่าห์สละตัวเองไปต้อนพวกมันมา สมิทดื่มยาฟื้นมานา ก่อนจะใช้สกิลกระแทกพวกมันต่อ จนพวกมันตายตกตามชาโดว์ชุดแรกไปในที่สุด
“[ประกาศจากระบบ: ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นสมิทและมอนสเตอร์ลิลี่ เลื่อนระดับเลเวลเป็9แล้วค่ะ]”
เมื่อได้ยินประกาศ สมิทจึงเปิดหน้าต่างระบบของเขาขึ้นมาทันที เพื่ออัพค่าสเตตัสของเขา 8เลเวลที่ผ่านมา ที่สมิทได้ค่าพ้อยมาถึง40พ้อย เขาได้ลงพลังโจมตีของเขาล้วน จนพลังโจมตีของเขาขึ้นมาเป็50 พ้อยแล้ว ทำให้ได้รับคุณสมบัติตามนี้
ATK (Attack) ค่าสเตตัสนี้จะเสริมพลังโจมตีทางกายภาพ และแรงกายในการยกสิ่งของต่างๆภายในเกม
หากอัพถึง50 พ้อย จะเพิ่มโอกาสโจมตีติดคริติคอล5% ทำลายเกราะหรืออาวุธอีกฝ่าย5%
หากอัพถึง100พ้อยจะเพิ่มโอกาสโจมตีคริติคอลอีก15% ทำลายเกราะหรืออาวุธอีกฝ่าย10%
หากอัพถึง150 พ้อย จะเพิ่มโอกาสโจมตีติดคริติคอล30% ทำลายเกราะหรืออาวุธอีกฝ่าย20%
หากอัพถึง200พ้อย จะเพิ่มโอกาสโจมตีติดคริติคอล50% ทำลายเกราะหรืออาวุธอีกฝ่าย30%
ซึ่งตอนนี้เท่ากับว่าการโจมตีของเขาจะเพิ่มอัตราคริติคอล และทำลายเกราะหรืออาวุธของอีกฝ่ายได้แล้ว สมิทเชื่อว่าหากรวมกับค่าโชคลาภของเขาอีก50 มันจะต้องเสริมอะไรได้มากกว่านี้แน่ๆ
เมื่ออัพค่าสเตตัสของเขาแล้ว สมิทจึงเปิดระบบหน้าต่างของลิลี เพื่อตรวจสอบค่าความสามารถของเธอด้วย
ในส่วนของมอนสเตอร์นั้น ผู้เล่นไม่สามารถอัพเพิ่มค่าความสามารถของมอนสเตอร์ได้โดยตรง แต่เราสามารถตรวจสอบได้ ว่าค่าสเตตัสของมอนสเตอร์เป็ยังไง รวมไปถึงสามารถติดตั้งสกิลโจมตีให้กับมอนสเตอร์ได้ ซึ่งมอนสเตอร์ทุกตัวในเกมจะสามารถติดตั้งท่าโจมตีได้สามท่า และท่าไม้ตายอีกหนึ่ง
[ค่าสเตตัสมอนสเตอร์: ชื่อ กระต่ายกอไผ่(ลิลี่) ระดับของมอนสเตอร์ C ระดับเลเวล9 เพศเมีย ค่าความภักดี (Loyalty) 99/100
พลังชีวิต(HP) 650 พลังโจมตี(ATK) 122 พลังป้องกัน(DEF)98 ความเร็ว(SPD)146 พลังเวท(MATK)350 ป้องกันเวท(MDEF)350 โชคลาภ(LUCK)98
**หมายเหตุ ค่าสเตตัสนั้นไม่ตายตัว มีค่าเหวี่ยงที่อาจเพิ่มขึ้นหรือลดน้อยลง20% ตลอดการต่อสู้ ขึ้นอยู่กับสถาณการณ์และความเอื้ออำนวยของมอนสเตอร์ในขณะนั้น**
สกิลประจำตัว 1.ดิ๊ก แอทแทค มุดลงรูแล้วลอบโจมตี พลังโจมตีจะเพิ่มขึ้น300% จากการโจมตีปกติ ความหายากของสกิล C
2.จั้ม คิ๊ก ะโเตะคู่ต่อสู้ด้วยความแรง มีโอกาสที่อีกฝ่ายจะมึนงง10% พลังโจมตีเพิ่มขึ้นจากการโจมตีปกติ 300% ความหายากของสกิล C
สกิลท่าไม้ตาย เคียว เนส สกิลนี้จะทำให้พลังชีวิตของตัวเองและพวกพ้องฟื้นคืนมาเรื่อยๆ เมื่อหลบอยู่ในอาณาเขตที่ตัวเองสร้าง ความหายากของสกิล B]
ระหว่างที่สมิทกำลังเช็ครายละเอียดของมอนสเตอร์ตัวเอง ลิลี่กำลังวิ่งมาทางเขาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก ชาโดว์ชั้นต่ำจำนวนสิบกว่าตัววิ่งแถวตอนเรียงหนึ่งตามมาไม่หยุด สมิทจึงดื่มยาฟื้นพลังอีกรอบ ก่อนที่เขาจะใช้สกิลโล่ประจัญบาน เพื่อเตรียมกระแทกชาโดว์ทั้งสิบกว่าตัว
เกิดเสียงะเิดังสนั่น ก่อนที่ร่างของชาโดว์จะกระเด็นไปคนละทิศคนละทาง สมิทในตอนนี้สามารถสังหารชาโดว์ได้ด้วยการใช้สกิลเพียงครั้งเดียวแล้ว
และแล้วดวงตาของเขาต้องลุกวาวทันที เมื่อแร่ดิบธาตุมืดจำนวนสองก้อน กับเศษสสารมืดอีกหนึ่งก้อนตกลงสู่พื้น พร้อมขึ้นชื่อว่าเป็ไอเท็มของเขา
“[ประกาศจากระบบ: ขอแสดงความยินดี ค่าความภักดีของมอนสเตอร์ลิลี่ เต็มแล้ว สามารถวิวัฒนาการมอนสเตอร์ลิลี่ได้ กรุณากดยืนยัน และเลือกสายพันธ์ที่จะให้ลิลี่วิวัฒนาการค่ะ]”
“มีสิ่งที่น่ายินดีกว่าสินะ” สมิทกล่าวก่อนจะกดตอบรับ ทันใดนั้นหน้าต่างวิวัฒนาการมอนสเตอร์ก็ขึ้นมาให้เขาเลือกทันที
“[สายวิวัฒนาการของมอนสเตอร์กระต่ายกอไผ่(ลิลี่) ที่สามารถจะเลือกวิวัฒนาการได้ มีดังนี้
1.กระต่ายกอไผ่ร่างโตเต็มวัย ระดับB เงื่อนไข ไม่มี
2.ผู้พิทักษ์แห่งเผ่าพันธ์กระต่ายฝึกหัด ลิตเติ้ลแจ็ค ระดับB เงื่อนไข ต่อสู้กับมอนสเตอร์มาอย่างน้อย1ครั้ง
3.นักรบแห่งจันทรา ระดับA เงื่อนไข เป็เชื้อสายแห่งเผ่าจันทรา สายพันธ์นี้จะทำให้มอนสเตอร์กลายเป็รูปร่างกึ่งมนุษย์]”
สมิทตาลุกวาวทันที เมื่อเห็นสายวิวัฒนาการมอนสเตอร์ ซึ่งมีระดับAอยู่ด้วย เขาเกือบที่จะเลือกหัวข้อที่สามไปแล้ว แต่แล้วเขากลับมองไปที่เ้าลิลี่ มันจ้องเขาด้วยสายตาอ้อนวอน พลางใช้ขาหน้าตบรัวๆ สมิทเข้าใจทันที ว่ามัน้าอะไร
เขานั่งลงกับพื้น ก่อนจะอุ้มมันมานั่งบนตักของเขา และเปิดหน้าต่างผู้เล่นหัวข้อการวิวัฒนาการของมอนสเตอร์ให้ลิลี่ดูทันที
“ลิลี่ นี่คือร่างวิวัฒนาการของแก ฉันให้สิทธิขาดแกในการเลือก” สมิทกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ก่อนจะลูบหัวมันเบาๆ เ้าลิลี่นั้นทำตาพริ้ม มันส่งเสียงอย่างพอใจ ก่อนที่มันจะทำในสิ่งที่สมิทนึกไม่ถึง
มันเลือกหัวข้อที่4 ซึ่งสมิทมองไม่เห็นหัวข้อนี้ ก่อนที่เศษสสารมืดอันหนึ่งของสมิทจะถูกดูดมารวมกับร่างของลิลี่ทันที
[4.เ้าหญิงแห่งดวงจันทร์ ระดับS เงื่อนไข มอนสเตอร์ต้องเลือกด้วยตัวเอง ใช้แร่เวทมนตร์หรืออุปกรณ์ที่ทัดเทียมกับระดับS ในการวิวัฒนาการ]
ร่างของกระต่ายลิลี่ส่องแสงสว่างจ้าจนสมิทต้องปิดตา ก่อนที่เขาจะรู้สึกได้ถึงน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นบนตัก เมื่อแสงสว่างจ้าหายไป สมิทก็พบว่ามีเด็กสาวอายุราวสิบสองปี อยู่ในชุดกิโมโนสีเงินของญี่ปุ่น กำลังนั่งตักเขา
“ขอบคุณนายท่านมากค่ะ ที่เข้าใจว่าข้า้าสิ่งใด จนข้าได้ร่างที่แท้จริงคืนไวกว่าที่คาดเอาไว้มาก”
เ้าของเสียงเป็เด็กสาวผมสีเงินยาวสยาย มีหูกระต่ายสีขาวอยู่บนนั้น เพื่อเป็หลักฐานว่าเธอเคยเป็กระต่ายมาก่อน ดวงตาสีแดงเรียวคมบนใบหน้าที่งดงามของเธอกำลังจับจ้องสมิทด้วยสายตาวิเคราะห์ ก่อนที่เธอจะยิ้มหวานให้กับเขา
สมิทนั้นมัวแต่ตะลึง ที่จู่ๆเด็กสาวที่มีความงดงามหมดจดปรากฏบนตักของเขา กระต่ายลิลี่ที่บัดนี้กลายเป็มนุษย์แล้ว จึงอธิบายต่อทันที
“ชื่อจริงของหนูคือลูนาเรีย เชื้อสายกษัตริย์แห่งปราสาทแสงจันทร์คนสุดท้ายที่เหลืออยู่ หนูคือผู้ปกครองวงศ์วานแห่งเผ่าพันธ์จันทรา และบัดนี้ นายท่านของข้า ท่านคือผู้ที่จะช่วยเหลือข้าและเผ่าจันทราให้อยู่รอดต่อไป”
“ขอจูนสมองแปบได้มั้ย ฉันอาจจะฝันอยู่ก็ได้” สมิทกล่าวพลางเอามือหยิกแก้มตัวเอง เขารู้สึกเจ็บ แม้ว่าจะอยู่ในเกม บ่งบอกให้รู้ว่านี่คือเื่จริง
“ค่อยใที่หลังเถอะค่ะ นายเหนือหัวแห่งข้า” ลิลี่กล่าวก่อนจะลุกขึ้น สายตาของเธอจับจ้องไปยังกลุ่มผู้เล่นกลุ่มหนึ่ง ที่ไม่ได้มาหาสมิทด้วยจุดประสงค์ที่ดี
“ตายล่ะ มีเื่น่าใเพิ่มขึ้นอีกจนได้” โรซ่ากล่าวพลางยิ้มกริ้ม เธอมองมาที่ลิลี่ด้วยสายตาหลงใหล “ดูเหมือนนอกจากเศษสสารมืดแล้ว เราคงต้องเอาตัวของมอนสเตอร์กึ่งมนุษย์ไปด้วยแล้วล่ะ งานนี้ฉันรวยเละแน่ๆ”
“เจ๊ครับ” ชายในกลุ่มของโรซ่ากล่าวด้วยน้ำเสียงหวาดหวั่น มือของเขาสั่นน้อยๆ พลางชี้ไปที่ลิลี่ “แต่นั่นมันราชินีแห่งดวงจันทร์เชียวนะครับ ตัวเดียวกับที่มือวางอันดับสามของญี่ปุ่นใช้ ผมเคยเห็นมาก่อน...เราจะสู้ไหวหรือ”
“ราชินีแห่งดวงจันทร์...ลูนาเรีย” โรซ่ากล่าวพลางเอามือปิดปาก “พระเ้า มอนสเตอร์ที่ประเมินค่าไม่ได้อยู่ตรงหน้าเราหรือเนี่ย ตายล่ะ พวกเรารวยแล้ว!!”
“ฉันไม่มีทางให้พวกแกทำร้ายลิลี่ได้หรอกนะ” สมิทกล่าวพลางลุกขึ้นยืน ก่อนจะตั้งดาบโล่เตรียมพร้อมต่อสู้กับอีกฝ่าย “เข้ามาสิ ฉันจะอัดให้เกลี้ยงเลยคอยดู”