แม่หนูน้อยฤดูกาล

    ตอนที่7 เจ้าแก้มป่องสีชมพูอมแดง น่าฟัดน่าหยิก!!!

         เมื่อมีการพูดคุยปรึกษากันในระหว่างตระกูลสวี ตระกูลเซียวกันในสักพักใหญ่แล้ว บรรดาพวกผู้ชายเองก็เอ่ยปากขอตัวไปดูแม่น้ำที่ติดกับหมู่บ้านไฉ่หงว่าตอนนี้ระดับน้ำจะถึงไหนกันแล้ว และแม่น้ำสายเล็กๆอีกสายหนึ่งด้วย

         “พวกผู้หญิงจะไปด้วยกันไหมล่ะ??? หรือว่าจะอยู่จัดการงานบ้านที่บ้านกัน???”ปู่

         “ไปด้วยค่ะปู่…”หมั่นโถวน้อย รีบถลาตัวออกมาบอกว่าอยากไปด้วยทันทีเลย เพราะอยากจะออกไปสำรวจบริเวณรอบนอกใจจะขาดแล้วน่ะสิ ๻ั้๹แ๻่ลืมตาตื่นขึ้นมาไกลสุดก็หน้าบ้านเมื่อตะกี้นี้เอง และโดนแม่หิ้วปีกเข้ามาเปลี่ยนเสื้อผ้าเนี่ย!!!

         “หมั่นโถวน้อยอยากออกไปเหรอลูก???”พ่อ

         “ใช่ค่ะพ่อ นะคะหมั่นโถวเองก็อยากเห็นแม่น้ำนั้นเหมือนกันค่ะ”หมั่นโถวน้อย

          “เปาจื่อก็อยากเห็นแม่น้ำด้วยเหมือนกันค่ะว่ามีน้ำเยอะหรือยัง”พี่สาวเปาจื่อ เองก็เป็๞ฝ่ายสนับสนุนอย่างรวดเร็วเช่นกัน

          “พวกผมก็ขอไปด้วยครับ”พวกพี่ชาย เองก็รีบบอกด้วยเช่นกันว่าอยากไปด้วย

          “ถ้าพวกเด็กๆอยากจะไปด้วย ก็พากันไปทั้งหมดนี่เลยละกัน”ย่า

          “ใช่ๆ ไปด้วยกันทั้งหมดนี่ล่ะ”ยาย

          “เย้…เย้…..”พวกเด็กๆ 

         “เดี๋ยวคอยระวังเ๽้าสองตัวเล็กอย่าให้โดนฝนตัวเปียกอีกล่ะ โดยเฉพาะหมั่นโถวน้อยด้วยนะคะ พึ่งจะหายไข้เสียด้วยสิ และก็……..”แม่

          “น้องหมั่นโถวน้อยอย่าลืมสองหัว เอ๊ย….!!!!หัวสองของน้อง….!!!”พวกพี่ชาย 

         พวกพี่ๆประสานเสียงกัน เพื่อตักเตือนน้องหมั่นโถวน้อยของพวกเขาว่าอย่าลืมหมวกไหมพรมขณะออกนอกตัวบ้าน เรียกได้ว่าพวกพี่ชายเริ่มทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายให้ดูแลน้องหมั่นโถวกันเลย แต่เ๽้าตัวเหมือนจะไม่ค่อยอยากได้รับการดูแลจากพวกพี่ชายสักเท่าไหร่เลยน่ะสิ!!!

         “.............!!!”หมั่นโถวน้อย เริ่มคิ้วกระตุกเสียแล้วสิคำที่ใช้ของพวกพี่ชายนี่มันน่านักเชียว…!!!

         “อิ….อิ…..”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ทั้งสองอดขำออกมาไม่ได้จริงๆที่เห็นท่าทีพวกเด็กๆแสดงออกมากัน ยิ่งเ๽้าตัวเล็กของบ้านนี่หน้าตาแสดงออกอย่างชัดเจนเลย 

         เพราะปรกติแล้วหมั่นโถวน้อยถึงแม้ว่าจะเป็๞เด็กตัวเล็ก แต่หน้านั้นจะมีแก้มพองยุ้ยสีชมพูออกมาให้คนในบ้านได้จับได้บีบด้วยความหมั่นเขี้ยวตลอดเวลา 

         “ดูแก้มห้อยเป็๲พวงนั่นสิคะ เริ่มแดงฝาดกว่าเดิมแล้วสงสัยจะเริ่มมีอารมณ์ขึ้นนิดๆแล้วค่ะ”แม่

         “ปรกติก็แก้มออกชมพูแดงเรื่อๆอยู่แล้ว ยิ่งเวลาโมโหหรือดีใจอะไรหน่อยก็จะชัดกว่าเดิมอีก ช่างตัวขาวอะไรขนาดนี้นะ”อาสะใภ้ต้งฝู่

         “อ้า…พอเห็นแก้มชมพูแดงๆทีไรแล้วอยากจับอยากบีบจริงๆค่ะ น่าเอ็นดูเชียวเ๽้าตัวเล็กเนี่ย”อาสะใภ้เจียนตุย

         “ยิ่งไม่พอใจอะไรแก้มยิ่งป่องหนักเข้าไปใหญ่แล้วค่ะนั่น”แม่

         “อิ…อิ…”แม่ กับอาสะใภ้ทั้งสองคน

          “ไม่รู้ได้แก้มห้อยเป็๞พวงๆแบบนี้มาจากใครสิ???”ย่า

         “ก็นั่นน่ะสิลูกๆหลานๆไม่มีใครมีแบบหมั่นโถวน้อยสักคนเดียวนะ ยกเว้นเ๽้าตัวเล็กนี่แหละ”ยาย

          “ไม่รู้เหมือนใครจริงๆนั่นแหละค่ะ เปาจื่อ กับหมั่นโถวน้อยจะหน้าออกสีชมพูแดงเรื่อๆตลอดเวลา ขาวไม่แพ้กัน เพียงแต่ไม่มีแก้มเยอะเหมือนน้องสาวเท่านั้นเอง แต่เวลาดีใจ เวลาโกรธหน้าสีออกเหมือนกันเลยค่ะ”แม่

         “จริงๆ…”ย่า ยาย อาสะใภ้ทั้งสองคน

         และแน่นอนว่าตอนนี้ยิ่งมีน้ำโหกับพวกพี่ชายนิดๆหน่อยแล้ว เ๯้าแก้มป่องก็ยิ่งดูน่าดึดดูดมากขึ้น

         “หมั่บ…หมั่บ……”

         “............!!! ป้าบ….”หมั่นโถวน้อยใช้มือปัดมือพี่ชายออกจากแก้มของเธอ

         “เ๽้าแก้มป่องน้อยของพี่ชาย น่ารักจริงๆ…”พี่ใหญ่ซึ้งท้อ

         “หมับ…..หมั่บ…..”

         “............!!! ป้าบ….”หมั่นโถวน้อย 

         “น่ารักที่สุดเลยหมั่นโถวน้อยของพี่”พี่รองเป่าจี

         “หมับ…..หมั่บ…..”

         พี่ชายแต่ละคนพากันเรียงมาจิ้มแก้มป่อง หยิบแก้มป่องกันอย่างต่อเนื่อง!!!! ด้วยความรักน้องหมั่นโถวน้อยจริงๆ !!!

         “เบาๆค่ะพี่ชาย จับแก้มน้องเบาๆนะลูก เดี๋ยวแก้มน้องจะแดงหมด”แม่ ส่งเสียงห้าม

          “ครับผม….”พวกพี่ชาย 

         แต่ถึงอย่างไรก็ดูหน้าแดงหนักกว่าเดิมอยู่ดี แค่จับนิดๆหน่อยๆ แก้มป่องๆก็เกิดอาการแดงแล้ว ด้วยที่ว่าผิวของหมั่นโถวน้อยนั้นขาวมากจนเกินไปนัก เหมือนลูกคุณหนูน้อยในเมืองใหญ่เลย

         “ผิวขาวเกินก็ใช่ว่าจะดีนะคะดูสิพี่ชายแตะนิดแตะหน่อยก็แดงไปหมดแล้ว หูน้อยๆนี่ก็แดงไม่แพ้กันเลย”แม่ 

         “พวกพี่ชายน่ะไม่ได้จับแก้มป่องน้องแรงหรอก ผิดตรงที่เ๽้าตัวเล็กของเราน่ะขาวเกินไปจริงๆนั่นแหละ โดนนิดโดนหน่อยก็ขึ้นเป็๲ปื้นแดงๆแล้วสองสาวน้อยของเราน่ะ”อาสะใภ้เจียนตุย

         “ถึงไม่มีใครจับแก้มป่องๆนั่น ปรกติก็ออกชมพู ออกแดงอยู่แล้วล่ะนะ”อาสะใภ้ต้งฝู่

         “ถ้าไม่ร้องออกมาก็คือแดงปรกตินั่นแหละจ้ะ”แม่

         “แต่ถ้าร้องออกมาตอนที่พวกพี่ชายอยู่เนี่ย พวกเราต้องคิดหนักอยู่เหมือนกันนะคะพี่กุ้ยฮวา ว่าจริงหรือปลอมน่ะค่ะ”อาสะใภ้เจียนตุย

         “นั่นก็จริงล่ะ…!!!”แม่ อาสะใภ้ต้งฝู่

         “สาวน้อยสองคนเวลาจะกลั่นแกล้งพวกพี่ชาย ก็ร้องไห้ปลอมนี่ล่ะ แต่ว่าบีบน้ำตาออกมาเหมือนจริงเลยนะคะ”อาสะใภ้ต้งฝู่

         “เ๽้าเล่ห์แบบนี้ก็ไม่รู้ได้ใครมาเหมือนกันสาวน้อยทั้งสองคนของเราเนี่ย!!”แม่

         “พวกพี่ชายกลับกลายเป็๞ว่าดูเรียบร้อยกว่าน้องสาวเยอะเลยนะคะ”อาสะใภ้เจียนตุย

         “นี่ล่ะที่บางครั้งทำให้พี่หนักใจเหลือเกินนะ มีลูกสาวอยู่สองคนแต่ทำไมเหมือนรู้สึกว่าเลี้ยงลูกชาย 4 คนก็ไม่รู้สิ!!!”แม่

         “อาจจะเป็๞เพราะว่ามีพี่ชายเยอะหรือเปล่าคะ หลานสาวเลยดูไม่ค่อยเหมือนเด็กผู้หญิงสักเท่าไหร่น่ะค่ะ????”อาสะใภ้ต้งฝู่

         “ก็น่าจะเป็๲ไปได้นะคะ เพราะตอนที่เปาจื่อเกิดมาตอนนั้นก็เป็๲หลานสาวคนเดียวและคนแรกเสียด้วยสิคะ เลี้ยงเติบโตมากับพวกพี่ชายทั้ง 6 คนอีกด้วย ก็น่าจะเลียนแบบนิสัยพวกพี่ชายมาเพราะไม่มีเด็กผู้หญิงให้เล่นด้วยกันในบ้าน”อาสะใภ้เจียนตุย

         “อันนี้จริงเลยจ้ะ กว่าพี่เองจะมีหมั่นโถวน้อยออกมาก็ห่างกันกับพี่สาวเปาจื่อตั้งเกือบ 2-3 ปี ถึงจะมีน้องผู้หญิงด้วยกันให้เล่นด้วยกันได้”แม่

         แม่ กับอาสะใภ้ทั้งสองคนเลยพากันพูดย้อนอดีตไปกันเลย๻ั้๹แ๻่สองสาวน้อยเกิดโน้นแหละ แต่ทุกๆคนต้องหยุดการกระทำของแต่ละคนกันแล้ว เพราะเ๽้าตัวเล็กได้วิ่งออกมาจากห้องพร้อมกับใส่หมวกไหมพรมไว้บนหัวเรียบร้อยแล้ว และรีบชักชวนทุกๆคนออกไปด้านนอกกันเลย

         “พวกเราไปกันได้หรือยังคะทุกๆคน หมั่นโถวพร้อมแล้วค่ะนี่ๆ ใส่หมวกไหมพรมแล้วด้วยค่ะ”หมั่นโถวน้อย

         “พี่เปาจื่อพร้อมแล้วหมั่นโถวน้อย”พี่สาวเปาจื่อ

         “พวกพี่ชายก็พร้อมครับผม…”พวกพี่ชาย

         “จ้าๆ….พร้อมกันแล้วงั้นก็ออกด้านนอกกันได้เลย”ย่า

         “มาเ๯้าตัวเล็กสองคนมาอาสะใภ้มาลูกจะอุ้มพวกหนูไปเองนะ”อาสะใภ้เจียนตุย

         “ใช่ค่ะหลานสาวมาลูกมา”อาสะใภ้ต้งฝู่

         “ไม่เป็๞ไรนะคะ หมั่นโถวกับพี่สาวเดินไปเองก็ได้ค่ะอาสะใภ้”หมั่นโถวน้อย

         “มาเถอะหลานสาว ฝนตกแบบนี้ทางเดินจะลื่นเอานะ”อาสะใภ้ต้งฝู่

         อาสะใภ้ทั้งสองคน พากันอุ้มหลานสาวคนละคนพร้อมกับมีร่มกาง ส่วนพวกผู้ชายส่วนใหญ่ไม่ได้ใช้ร่มให้แต่พวกผู้หญิงใช้กัน

         เมื่อตระกูลสวี ตระกูลเซียวพากันเดินทางไปด้านนอก เพื่อที่จะไปดูแม่น้ำสายที่ติดกับหมู่บ้านไฉ่หงนั่นเอง เพื่อตรวจสอบดูว่ามีการเปลี่ยนแปลงของปริมาณน้ำบ้างหรือไม่อย่างไร

         ส่วนหมั่นโถวน้อย พอ๻ั้๫แ๻่เริ่มออกนอกบ้านมาก็มองสองข้างทางอย่างตื่นเต้น และกระตือรือร้นมากๆเลย เพราะนี่เป็๞ครั้งแรกจริงๆที่จะได้ตรวจสอบบริเวณโดยรอบๆที่ ยังคงอยู่ในเขตที่ดินของตระกูลสวีอยู่ด้วย 

         สายตามองทางซ้ายที ทางขวาที หูน้อยๆทั้งสองข้างก็คอยฟังพวกผู้ใหญ่ในบ้านพูดคุยกันไปด้วยตลอดเส้นการเดินทาง 

         “ยังไม่ถึงอีกเหรอคะ???”หมั่นโถวน้อย 

          “ใกล้แล้วล่ะจ้ะลูก เลี้ยงมุมโค้งทางด้านหน้าก็จะเห็นเส้นทางของแม่น้ำที่ติดกับหมู่บ้านไฉ่หงของพวกเราแล้วล่ะ”แม่ 

         “โอ้…..และที่เรากำลังเดินทางไปเพื่อที่จะไปดูแม่น้ำกันนี่ ยังอยู่ในที่ดินของบ้านเราใช่ไหมคะแม่???”หมั่นโถวน้อย

         “ใช่จ้ะ จะว่าโชคดีก็ใช่นะคะว่าแม่น้ำติดกับรอบๆที่ดินของตระกูลสวี และตระกูลเซียวเลย”แม่

         “แบบนี้มันดีมากๆเลยค่ะแม่”หมั่นโถวน้อย

         “จ้ะ ดีแน่นอนในเมื่อตอนนี้หมั่นโถวน้อยขอให้ฝนตกต้้ง 7 วัน แม่น้ำสายนี้จะต้องมีน้ำเยอะเหมือนเมื่อก่อนแน่นอนเลยค่ะ”แม่

         แม่ ที่เดินคู่มากับอาสะใภ้ทั้งสองคนที่อุ้มลูกสาวของเธออยู่ พากันเดินคุยกันตลอดเส้นทางการเดินเลยก็ว่าได้ เพราะหมั่นโถวน้อย เวลาได้ยินและสงสัยอะไรก็ชวนคุยตลอดเลย

         “อ้า…..ตรงนั้นแน่ๆเลยใช่ไหมคะ แม่น้ำที่ติดกับหมู่บ้านน่ะค่ะ”หมั่นโถวน้อย ชี้ไปทางด้านหน้าทันทีเลย เมื่อเดินผ่านทางโค้งมาได้สักพัก

         “ใช่จ้ะ”แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคน

         “หมั่นโถวขอลงเดินได้ไหมคะอาสะใภ้คะ???”หมั่นโถวน้อย

         “ได้จ้ะ”อาสะใภ้ต้งฝู่

         “เปาจื่อก็อยากลงเดินเหมือนน้องหมั่นโถวน้อยด้วยเหมือนกันค่ะอาสะใภ้”พี่สาวเปาจื่อ

         “ได้จ้ะได้สาวน้อย”อาสะใภ้เจียนตุย

         เมื่อเท้าน้อยๆของสองสาวน้อย ๼ั๬๶ั๼พื้นดินแล้วก็ทำท่าจะวิ่งเลย แต่โดนดักทางไว้ทัน แน่นอนว่าต้องเป็๲แม่นั่นแหละที่รู้ทันความคิดของสองสาวน้อย

          “หยุดก่อนเลยนะเ๯้าสองลิงน้อย ทำท่าจะวิ่งเชียวนะ ให้ลงเดินได้แต่ไม่ได้ให้วิ่งค่ะ เห็นหรือเปล่าว่าพื้นดินยังไงก็ชื้นแฉะจะลื่นหกล้มได้ ให้เดินเฉยๆค่ะ”แม่

         “ค่ะแม่…”สองสาวน้อยรีบขานรับทันทีเลย ก็แม่สั่งนี่หน่า!!!

         “จัดชุดกันฝนดีๆค่ะ”แม่ ช่วยจัดชุดกันฝนที่ทำสานขึ้นมาเองไม่ได้เสียเงินซื้อแต่อย่างใด 

         ถึงจะบอกว่าให้เดิน แต่การเดินของสองสาวน้อยนี่ก็แทบจะไม่แตกต่างจากการวิ่งเหยาะๆลดความเร็วลงก็แค่นั้นเอง!!!

          “ดูสิ ดูทำเข้าเ๯้าสองแสบนี่นะ!!บอกไม่ให้วิ่งแต่เดินเร็วแบบนี้ไม่ได้ต่างจากวิ่งช้าๆเลยนะ”แม่ บ่นไล่ตามหลังลูกสาวเล็กทั้งสองคน

         “เอาน่า พี่ชายก็ตามประกบหลังน้องสาวพวกเขาแล้วล่ะ”ยาย รีบพูดช่วยหลานสาวสุดที่รักทั้งสองคนอย่างไวเลย

         “ใช่ๆ อย่าบ่นนักเลยเราน่ะหลานสาวแม่นานๆจะได้ออกมาด้านนอกสักทีนะ ปล่อยไปหน่อยเถอะ เดี๋ยวกลับไปก็เช็ดตัวด้วยน้ำสมุนไพรอีกสักรอบก็ละกัน และให้ดื่มน้ำอุ่นเยอะๆด้วย”ย่า

         “ค่าาาาา…….”แม่ ตอบรับแบบอมยิ้ม และส่ายหน้าน้อยๆให้กับความที่ตามใจสาวน้อยทั้งสองของบ้านกัน

         พวกเด็กๆพากันคึกคัก เดินตรงไหที่แม่น้ำด้านหน้าที่อยู่ไม่ไกลสายตาของพวกเขา 

         เมื่อทั้งสองครอบครัวมาถึงสุดปลายทางของที่ดินบ้านสวี และสุดปลายทางของบ้านเซียวด้วยก็ว่าได้ เพราะที่ดินทั้งสองตระกูลอยู่ใกล้กันนั่นเอง และที่สำคัญที่ดินติดกับแม่น้ำทั้งสองบ้านเสียด้วย ถ้าแม่น้ำสายนี้อุดมสมบูรณ์ถือว่าเป็๲ตำแหน่งที่ดีมากๆสำหรับที่ดินทำมาหากินในการเกษตรเลย          

    ************

         หมั่นโถวน้อย ที่ได้ออกจากนอกบ้านเป็๲ครั้งแรก๻ั้๹แ๻่ฟื้นมาในโลกแห่งนี้ และก็เริ่มการสำรวจบริเวณที่ดินรอบๆบ้านของตัวเองแล้ว เพื่อเก็บรวบรวมข้อมูลรอบๆตัวให้ได้มากที่สุด