“...!”
พันไมล์ใเล็กน้อยที่สีครามทำราวกับพร้อมจะร่วมหัวจมท้ายกับเธอขนาดนั้นเธอกับเขาเพิ่งเจอกันไม่นาน แต่ดูเหมือนเขาจะยินดีฝากใจไว้ที่เธอชะแล้ว
จะว่าไป...
ชาติที่แล้วคนคนนี้ก็พยายามน่าดูเหมือนกัน แต่ไม่ว่าเขาจะแสดงออกอย่างไรเธอที่หลงรักคณินจนหัวปักหัวปำ ก็ไม่เคยที่จะมองไปที่เขาเลยสักหนเธอมองว่าหัวใจของเธอไม่ได้มีไว้เพื่อเป็ของเขา
อะไรทำให้เธอขาดเขลาได้ขนาดนั้นกัน
“เป็อะไร ทำไมทำหน้าแบบนั้นคิ้วขมวดหมดแล้ว” สีครามยื่นมือมาลูบที่ระหว่างคิ้วสองข้างของเธอเพื่อให้เธอคลายนิ้วกดเข้าหากันโดยไม่รู้ตัวนั่นออก พันไมล์จึงผ่อนคลายสีหน้าลง
“ไม่ได้เป็อะไรมากหรอกค่ะพี่ครามไม่ต้องห่วง”
“แน่ใจเหรอ”สีครามถามย้ำอีกครั้ง
“แน่สิคะ” พันไมล์หันไปส่งยิ้มให้เขาเป็รอยยิ้มน่าเอ็นดูแบบที่เขาเคยเห็นมาแล้วผ่านรูปถ่ายที่แม่เขาเอาให้ดูถึงอย่างนั้น เขาก็รู้ดีว่าภายใต้รอยยิ้มน่ามองนี้ ผู้หญิงคนนี้ มีความลับบางอย่างซ่อนอยู่ในใจ
เขาไม่จำเป็ต้องเค้นอะไรเดี๋ยวเธอไว้ใจเขามาก ๆ เธอก็จะเปิดปาก เล่าออกมาเอง
หลังจากไปส่งพันไมล์ที่บ้านของเธอเรียบร้อยแล้วสีคครามก็เรียกอดเนียลคนสนิทของเขาให้เข้ามาพบที่ห้องทำงานส่วนตัวของเขาซึ่งอยู่ภายในคฤหาสน์เช่นกันเมื่อพันไมล์มองว่าคณินเป็ศัตรู เขาก็ไม่คิดจะอยู่เฉย ๆนอกจากสีครามจะไม่ขัดขวางการกระทำของเธอแล้ว เื่ที่เขายินดีให้แรงขึ้นเขาก็หมายความตามนั้นจริง ๆ
“ไปสืบเื่ผู้ชายที่ชื่อคณินมาคนที่มันเคยเข้ามาจีบพันไมล์ก่อนหน้านี้” แม้ว่าสีครามจะให้ข้อมูลสั้นแสนสั้นแดเนียลก็มีหน้าที่หาเพิ่มเติมมาให้ได้ และเขาก็ไม่เคยทำให้สีครามผิดหวังเสียด้วย"มันเคยทำเื่ที่ไม่อยากให้ใครรู้เอาไว้บ้าง ขุดมาให้หมด”
“ได้ครับ”แดเนียลรับคำ “เื่ที่คุณออสตินให้ผมส่งคนไปตามดูพฤติกรรมของน้องสาวคุณพันไมล์ตอนนี้คนของเรามีเื่รายงานมาแล้วนะครับ"
“อืม ว่ามา”สีครามทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ รอฟังข้อมูลที่ดูแล้วน่าจะน่าสนใจ
“เธอรู้จักกันกับคณินครับรู้จักกันก่อนที่คุณพันไมล์จะรู้จักกับคุณคณินเสียอีก และไม่ใช่การรู้จักกันธรรมดาทั้งสองเคยมีความสัมพันธ์แบบคู่นอนมาก่อนระยะหนึ่งด้วยครับ”
สีครามหัวเราะออกมาน้ำเสียงของเขาน่าขนลุกจนแดเนียลที่ทำงานกับเขามานานก็ยังไม่กล้าจ้องหน้าเ้านายมากในเวลานี้เลย
“เอาอดีตคู่นอนมาแนะนำให้พี่สาวเหรอผู้หญิงคนนี้ไม่ธรรมดาเลย จริง ๆ”
“ยังมีอีกครับวันนี้คุณลลินใช้บัตรเครดิตคุณพันไมล์รูดซื้อของในห้างหมดไปเกือบหนึ่งล้านบาทคนของทางเราคิดว่าคุณพันไมล์น่าจะลืมทวงบัตรคืนมา ฝั่งนั้นก็ไม่เกรงใจเลยจริง ๆ”
“ลืมเหรอ?” สีครามอมยิ้มน้อย ๆ เขาหมุนเก้าอี้ที่นั่งอยู่ช้า ๆ “คิดไว้แล้วมากกว่า"
แดเนียลได้ฟังแบบนั้นก็ไม่ได้ท้วงอะไรแค่ถามถึงคำสั่งต่อไป “คุณออสตินจะให้จัดการเื่นี้ยังไงครับ”
“ไม่ต้องพันไมล์น่าจะลงมือเองเร็ว ๆ นี้แหละ ให้เธอเล่นงานด้วยตัวเอง เธอน่าจะสนุกกว่า”
“...” แดเนียลทำงานกับสีครามมานานรู้ดีว่าเขาเป็คนโเี้เพียงใดจึงไม่ได้แปลกใจถ้าเขาจะเห็นการที่ว่าที่ภรรยาคิดเล่นงานใครสักคนให้หมดสิ้นหนทางเป็เพียง 'การเล่นสนุกขำๆ' ของเธอ
“งั้นคุณออสตินมีอะไรอยากสั่งผมอีกไหมครับ”
“อ้อ มีสิ”
สีครามหยิบกระเป๋าเงินเขาขึ้นมาบัตรเครดิตวงเงินสูงพอสมควรถูกดึงออกมาจากในนั้นหนึ่งใบ เขาส่งมันให้แดเนียล“ส่งมันไปให้พันไมล์ที” บอกว่าฉันให้เธอเก็บไว้ใช้เผื่อมีอะไรจำเป็
839
