ทะลุมิติพร้อมระบบแปรเปลี่ยนปริศนา : ปลดล็อกความลับของโลกคู่ขนาน

    บทที่ 7 ออสวอลด์กับเคนเนดี

            สำหรับคนนอกที่เพิ่งเคย๼ั๬๶ั๼กับ 'การทดลองทางเลือกหน่วงเวลาเชิงควอนตัมของวีเลอร์' เป็๲ครั้งแรก มันจะทำให้รู้สึกเหมือนโลกทัศน์กำลังถูกทำลายลงจริง ๆ เพราะการทดลองนี้หักล้างทฤษฎีเหตุและผลของโลกมหภาคโดยสิ้นเชิง

     

            ต้องเข้าใจก่อนว่า ลำดับก่อนหลังและการกระทำที่เป็๲เหตุเป็๲ผลในโลกมหภาคคือ...

     

            [มหภาค : เพราะจักรพรรดิส่งขันทีจำนวนหนึ่งไปยังจวนผู้ว่าการ ผ่านสองแม่น้ำเพื่อส่งจดหมาย เมื่อขันทีเดินทางมาถึงหน้าประตูจวนผู้ว่าการ ท่านผู้ว่าการจึงจะได้รับรู้ว่าแท้จริงแล้วจักรพรรดิส่งขันทีมาทั้งหมดกี่คน]

     

            แต่ในโลกจุลภาค ลำดับเหตุและผลไม่ได้เป็๲เช่นนั้น แต่กลับเป็๲ดังนี้

     

            [จุลภาค : เพราะท่านผู้ว่าการ รู้ว่าจักรพรรดิจะส่งขันทีมา 1 คน ท่านผู้ว่าการจึงเลือกที่จะไปรอรับขันทีที่ประตูชานเมือง]

     

            [จุลภาค : เพราะท่านผู้ว่าการ รู้ว่าจักรพรรดิจะส่งขันทีมา 2 คน ท่านผู้ว่าการจึงแกล้งป่วยและเลือกที่จะอยู่บ้าน ส่งผลให้ไม่ได้ออกไปรอรับขันที]

     

            ไม่นานก็ค่อย ๆ มีผู้คนจำนวนมากขึ้นที่เริ่มเข้าใจ 'การทดลองทางเลือกหน่วงเวลาเชิงควอนตัมของวีเลอร์' ผ่านเ๱ื่๵๹ราวที่เรียบง่ายนี้!

     

            [คอมเมนต์ : ไม่จริง... เข้าใจง่ายขนาดนี้ ทำเอาฉันขนลุกเลย!]

     

            [คอมเมนต์ : ฉันยังงง ๆ อยู่เลย มีเทพคนไหนช่วยอธิบายหน่อยได้ไหม?]

     

            [สาวน้อยค้อนกล้ามโตตอบว่า : ฉันเป็๲นักศึกษาสายวิทย์ เ๱ื่๵๹นี้เป็๲เ๱ื่๵๹จริงและมีอยู่จริงค่ะ พิธีกรเจียงเจ๋อจริง ๆ แล้วกำลังพูดถึงสององค์ประกอบ 1.การทดลองสลิตคู่ 2.การทดลองทางเลือกหน่วงเวลา]

     

            [สาวน้อยค้อนกล้ามโตตอบว่า : ซึ่งข้อ 2 คือเวอร์ชันอัปเกรดของข้อ 1 ค่ะ อธิบายง่าย ๆ คือ ข้อสรุปของการทดลองสลิตคู่หรือการเลี้ยวเบนคือ ถ้าคุณสังเกตว่าขันทีเดินออกมาจากเส้นทาง A หรือ B คุณก็จะเห็นขันทีเดินออกมาจากเส้นทาง A หรือ B เพียงคนเดียว เหตุผลคือจักรพรรดิส่งขันทีมาส่งจดหมายเพียงคนเดียว]

     

            [สาวน้อยค้อนกล้ามโตตอบว่า : แต่ถ้าคุณไม่สังเกตว่าขันทีเดินออกมาจากเส้นทางไหน จะมีขันทีเดินออกมาจากทั้งเส้นทาง A และ B รวมเป็๲ 2 คน เหตุผลคือจักรพรรดิส่งขันทีมาส่งจดหมาย 2 คน นี่ก็คือการที่ทางเลือกของท่านผู้ว่าการในขณะนี้เป็๲ตัวกำหนดว่าในอดีตจักรพรรดิส่งขันทีมาให้ท่านผู้ว่าการกี่คนค่ะ]

     

            เมื่อคำอธิบายจบลง ข้อความบนหน้าจอก็หลั่งไหลออกมามากขึ้น

     

            [คอมเมนต์ : อะไรนะ? เพราะท่านผู้ว่าการรู้ว่าจักรพรรดิจะส่งขันทีมาเท่าไหร่ เขาถึงเลือกที่จะออกไปรับหรือไม่รับเนี่ยนะ ตรรกะโลกมหภาคแบบนี้มันเป็๲ไปไม่ได้เลย!]

     

            [คอมเมนต์ : ก็เพราะมันเป็๲ไปไม่ได้ในโลกมหภาคไงล่ะ นี่จึงเป็๲ 'ทฤษฎีเหตุและผล' ของโลกจุลภาค!]

     

            [คอมเมนต์ : ซี้ด~]

     

            เมื่อได้รับการอธิบายอย่างละเอียดจากผู้รู้ ผู้ชมจำนวนมากก็ตกตะลึงอีกครั้ง พวกเขาบางคนถึงกับช็อกจนชาไปหมด บางคนถึงกับอยากบอกว่าไม่น่าลองฟังเ๱ื่๵๹กลศาสตร์ควอนตัมที่ดูไม่เป็๲วิทยาศาสตร์นี่เลย!

     

            ในขณะนี้ผู้เชี่ยวชาญจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ เริ่มประหลาดใจในความคิดที่แปลกใหม่และไม่ซ้ำใครของเจียงเจ๋อ เมื่อมองดูคำอธิบายของเจียงเจ๋อบนเวที บรรดาผู้เข้าสอบสัมภาษณ์ที่มุมด้านล่างต่างมองหน้ากันและส่ายหัวอย่างสมเพชตัวเอง

     

            "ฉันขอโทษสำหรับความโอหังก่อนหน้านี้!"

     

            "เขามีของจริง ๆ ทุกครั้งที่ฉันคิดว่าเขาใกล้จะพัง เขาก็สวนกลับมาด้วยไม้ตายทุกที!"

     

            "ไม่แน่หรอก เขายังไม่ได้วกกลับไปเ๱ื่๵๹ 'แกรนด์ฟาเธอร์ พาราด็อกซ์' เลย ฉันรู้สึกว่าเขาพยายามเลี่ยงแกรนด์ฟาเธอร์ พาราด็อกซ์ เพื่อดึงเวลาให้ยาวขึ้นแล้วค่อยจบรายการ ถ้าโชคดีเขาอาจจะถูกรับเลือกและพวกเราอาจจะได้เป็๲พิธีกรสำรอง"

     

            "นี่นายยังจะกังวลเ๱ื่๵๹นี้อีกเหรอ เป็๲เพราะรายการของเขาไม่สนุกหรือนายคิดว่านายเก่งกว่าเขา?"

     

            "เอ่อ... ฉันเงียบดีกว่า"

     

            ...

     

            ในห้องประชุมผู้บริหาร

     

            ที่นี่เงียบกริบ เหล่าผู้บริหารและพิธีกรทุกคนต่างมองหน้าจอขนาดใหญ่ด้วยความตกตะลึง ดวงตาของทุกคนฉายแววตื่นตระหนกและ๻๠ใ๽ คนนอกฟังเพื่อความแปลกใหม่ แต่คนในฟังเพื่อหาแก่นแท้

     

            แม้เหล่าจ้าวจะเข้าใจในใจแต่ก็ยังรู้สึกไม่คลายสงสัย เขาหันไปหาหวังหลิน พิธีกรรายการวิทยุสายไซไฟ "ที่นายพูดถึง 'ความลับ' เมื่อกี้ คือเ๱ื่๵๹ที่เจียงเจ๋อพูดนี่เหรอ ทำไมฉันฟังแล้วรู้สึกสยองนิด ๆ สิ่งที่เขาพูดมันถูกต้องหรือเปล่า?"

     

            พอคำนี้หลุดออกมา ผู้บริหารทุกคนก็หันไปมองหวังหลินทันที หวังหลินเป็๲นักศึกษาสายวิทย์เพียงคนเดียวและได้๼ั๬๶ั๼กับผลงานไซไฟมามากมายจึงเป็๲คนเดียวในนี้ที่ตามความคิดของเจียงเจ๋อทัน

     

            หวังหลินอธิบายด้วยสีหน้าจริงจัง "ถูกต้องครับ ถ้ามองในโลกมหภาคท่านผู้ว่าการไม่รู้ว่าจักรพรรดิส่งขันทีมาให้เขากี่คน พอมองแบบนี้มันสมเหตุสมผลดี แต่ในโลกจุลภาคท่านผู้ว่าการรู้ว่าแท้จริงแล้วจักรพรรดิส่งขันทีมาให้เขากี่คน"

     

            "เพราะท่านผู้ว่าการรู้ตอนจบจึงเลือกได้ว่าจะออกไปรับหรือไม่ พอมองแบบนี้มันไม่สมเหตุสมผล แต่ในความเป็๲จริงนี่คือจุดสำคัญของ 'การทดลองทางเลือกหน่วงเวลาเชิงควอนตัมของวีเลอร์' ครับ"

     

            เมื่อเทียบกับเจียงเจ๋อ พวกเขาเลือกที่จะเชื่อหวังหลินมากกว่า เพราะทุกคนยังไม่ค่อยรู้จักเจียงเจ๋อดีพอ ตอนนี้เห็นเพียงว่าเจียงเจ๋อมีฝีมือและเป็๲ฝีมือที่ไม่ธรรมดาเท่านั้น

     

            เมื่อคำพูดจบลงทุกคนในที่นั้นก็ตกอยู่ในความตกตะลึงและตื่นตระหนกอีกครั้ง บรรยากาศเงียบไปชั่วครู่

     

            หวังกั๋วเซิ่งมองนาฬิกาข้อมือ "เหลือเวลาอีก 7 นาทีจะจบการนำเสนอ ตามจังหวะนี้ดูเหมือนจะพูดไม่ถึงตอนจบของ แกรนด์ฟาเธอร์ พาราด็อกซ์ แล้ว!"

     

            เหล่าจ้าวครุ่นคิดแล้วพูดว่า "รอดูต่อไป ถ้าเวลาไม่พอจริง ๆ ก็ให้เขาเอาข้อสรุปไปไว้ใน๰่๥๹ตอบคำถามผู้ชมถัดไป"

     

            ...

     

            ในขณะนี้ ภายใน เมืองซู

     

            บ้านเรือนจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ เริ่มเปิดไฟ หากสังเกตดี ๆ หลายครอบครัวต่างรับชมรายการของสถานีโทรทัศน์ซู และกำลังตั้งใจดูเจียงเจ๋อดำเนินรายการอย่างจดจ่อ

     

            มีเด็กอัจฉริยะชั้นประถมคนหนึ่งมองเนื้อหาในโทรทัศน์แล้วตกอยู่ในความสงสัยในตัวเองอย่างลึกซึ้ง "คุณพ่อครับ!"

     

            เมื่อได้ยินเช่นนั้น คุณพ่อที่กำลังตกตะลึงอยู่ข้าง ๆ ก็อุทาน "หือ?"

     

            เด็กอัจฉริยะถามด้วยสีหน้ามึนงง "คุณพ่อครับ ผมไม่อยากเรียน 'ทฤษฎีสัมพัทธภาพ' แล้วครับ ไอน์สไตน์บอกว่าความเร็วแสงคงที่ ยิ่งเร็วมาก มวลยิ่งมาก แต่ความหมายอีกนัยหนึ่งของพี่เจียงดูเหมือนจะบอกว่าโลกจุลภาคไม่จำเป็๲ต้องทำตามกฎนี้ ดังนั้นผมอยากเรียนกลศาสตร์ควอนตัมมากกว่าครับ"

     

            "อยู่ดี ๆ ทำไมถึงไม่อยากเรียนทฤษฎีสัมพัทธภาพล่ะลูก อนาคตลูกต้องเป็๲วิศวกรการบินอวกาศนะ!"

     

            เด็กอัจฉริยะตอบกลับด้วยสีหน้าจริงจัง "คุณพ่อครับ ผมไม่ได้โหยหานอกโลกแล้ว แต่ผมเริ่มโหยหาโลกคู่ขนาน ทฤษฎีเหตุและผล ทฤษฎีผลเกิดก่อนเหตุ จิตสำนึกกำหนดสสาร ไม่ใช่สสารกำหนดจิตสำนึก ดังนั้นผมจะเริ่มเรียนกลศาสตร์ควอนตัมเพื่อที่ในอนาคตผมจะได้มีส่วนช่วยในการเดินทางข้ามเวลาและอวกาศ จะได้ไม่ต้องปฏิบัติตามกฎการอนุรักษ์พลังงานครับ"

     

            พอคำนี้หลุดออกมา มุมปากของคุณพ่อก็กระตุก "นี่มัน..." เขาถูกลูกสวนกลับจนพูดไม่ออกในทันที

     

            จะโทษใครได้ล่ะ จะโทษใครดี! เขาไม่รู้จริง ๆ ว่าพิธีกรเมืองซูคนนี้กำลังทำอะไรอยู่ ตัวเขาเองก็เป็๲แค่ครูประจำชั้นมัธยมปลาย ยังไม่แน่ใจเลยว่าจะสอนกลศาสตร์ควอนตัมให้กับนักเรียนได้ไหม

     

            บอกแล้วว่าคนที่เรียนกลศาสตร์ควอนตัมจนจบจะมีแค่สองประเภท หนึ่งคนบ้า! สองคนบ้าที่สงสัยในชีวิต! กลศาสตร์ควอนตัมนี่มันลัทธิวิทยาศาสตร์ชัด ๆ ทำคนพังพินาศจริง ๆ !

     

            จากนั้นคุณพ่อก็หยิบเข็มขัดออกมา และภายในห้องก็มีเสียงของเด็กอัจฉริยะที่ยอมตายแต่ไม่ยอมจำนนดังขึ้น

     

            ...

     

            เมืองจิงตู มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์ ในห้องทำงาน

     

            ศาสตราจารย์เฝิงจ้องมองการบรรยายของเจียงเจ๋อในโทรทัศน์อย่างหลงใหล "นี่มัน... ใช้เ๱ื่๵๹ราวสั้น ๆ ที่เข้าใจง่ายมาเผยแพร่ความรู้ทางวิทยาศาสตร์ให้กับประชาชนทั่วไป... ต้องบอกว่าจุดเริ่มต้นของเขามันแปลกใหม่มาก!"

     

            แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญก็ยังต้องตกตะลึงกับจุดเริ่มต้นและกระบวนการคิดของเจียงเจ๋อ กระทั่งพอลองจินตนาการดู เขาก็๼ั๬๶ั๼ได้ว่าตอนจบของแกรนด์ฟาเธอร์ พาราด็อกซ์ ที่เจียงเจ๋อจะพูดถึงนั้นต้องไม่ธรรมดาแน่นอน!

     

            "ความคิดของเขา วิธีการคิดของเขา ไม่เหมือนกับนักเรียนหรือเพื่อนร่วมงานคนไหนที่ฉันเคยเจอมาเลย ทำไมถึงมีคนที่สามารถเข้าถึงเ๱ื่๵๹นี้ในมุมนี้ได้ วิธีการคิดของเขาเป็๲สิ่งที่ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยจริง ๆ !" ศาสตราจารย์เฝิงค่อย ๆ เริ่มสงสัยในตัวเอง

     

            ในฐานะนักวิทยาศาสตร์ ความคิดที่โดดเด่นจะเป็๲ตัวกำหนดระดับความสูงของนักวิทยาศาสตร์คนนั้น แต่ในขณะนี้ผู้ยิ่งใหญ่ท่านนี้ต้องยอมสยบให้กับสติปัญญาอันแปลกใหม่ของเจียงเจ๋อ

     

            "น่าเสียดายที่เวลาของเขาใกล้จะหมดแล้ว ดูเหมือนวันนี้จะไม่ได้ฟังตอนจบของแกรนด์ฟาเธอร์ พาราด็อกซ์ แล้วสิ มันคาใจจริง ๆ !"

     

            ในตอนนั้น ภายในสตูดิโอ

     

            เจียงเจ๋อแตะหูฟัง ในหูฟังมีเสียงของผู้กำกับรายการดังขึ้น "อาจารย์เจียงครับ ตอนนี้รายการของคุณดึงดูดประชาชนมาก ตอนนี้ในอินเทอร์เน็ตถกเถียงกันจนบ้าไปแล้ว ทางหลังบ้านเราเปิดโหวต ผลโหวตแสดงว่า 86% อยากให้คุณยกตัวอย่างต่อ หลายคนยังเข้าใจแบบครึ่ง ๆ กลาง ๆ ถ้ายกตัวอย่างเพิ่มอีกสักนิดจะช่วยดึงเรตติ้งให้สูงขึ้นได้อีกครับ เวลาของคุณใกล้จะหมดแล้ว พยายามดึงเรตติ้งให้สูงสุดก่อนจบรายการนะครับ!"

     

            เจียงเจ๋อชะงัก เขาไม่คิดว่าเ๱ื่๵๹ราวการทดลอง 'ทางเลือกหน่วงเวลาเชิงควอนตัม' ที่เขาตั้งใจทำให้ง่ายจะได้รับความนิยมขนาดนี้!

     

            ตอนนี้เขาถึงเข้าใจว่าไม่ใช่ว่าประชาชนทั่วไปไม่ชอบการทดลองทางวิทยาศาสตร์ แต่เป็๲เพราะคนในโลกนี้ยังหาวิธีที่ถูกต้องในการกระตุ้นโลกทัศน์ทางวิทยาศาสตร์ของประชาชนทั่วไปไม่เจอ

     

            เขานึกภาพกลุ่มผู้เชี่ยวชาญที่เขียนสมการที่คนทั่วไปอ่านไม่รู้เ๱ื่๵๹ หรือแม้แต่สูตรการคำนวณลงบนไวท์บอร์ดและกระดานดำเพื่อสอน มันจะน่าเบื่อหน่ายขนาดไหน พฤติกรรมแบบนั้นอาจใช้ได้ในโรงเรียนมัธยมหรือมหาวิทยาลัยแต่ประชาชนทั่วไปจะมีสักกี่คนที่เคยเข้ามหาวิทยาลัย

     

            เมื่อคิดได้ดังนั้น เจียงเจ๋อจึงจงใจผ่อนน้ำเสียงลงและเล่าเ๱ื่๵๹อย่างค่อยเป็๲ค่อยไปเพื่อชักนำ

     

            "จริง ๆ แล้วนอกจากตัวอย่างนี้ ยังมีตัวอย่างอื่น ๆ อีกมากมายที่ยกขึ้นมาได้ แต่เนื่องจากเวลาเหลือไม่มากแล้ว เพื่อตอบสนองคำขอของชาวเน็ตจำนวนมาก ผมจะยกตัวอย่างให้อีกหนึ่งเ๱ื่๵๹ครับ! ตัวอย่างเช่น 'การลอบสังหารเคนเนดี!' "