ในอีกมุมหนึ่งของมหาทวีปแพนเจีย กลางผืนทะเลลาวา ภายใต้หุบเหวลึก ยังคงมีอีกหนึ่งเผ่าพันธุ์ที่เต็มไปด้วยความรุนแรง แก่งแย่งชิงดี เช่นฆ่า ปล้นชิง มีแต่ความโกลาหลอยู่แทบทุกที่ ในแต่ละเผ่าพันธุ์ย่อมมีความเชื่อที่แตกต่างกัน พวกมันทั้งเผ่าต่างก็มีความเชื่อที่ไม่เหมือนกับเผ่าเทพ มีเพียงการทำให้สิ่งมีชีวิตต่างเผ่าพันธุ์เข้าถึงอารมณ์อันเป็ที่สุด แล้วนำมาสังเวยต่อพระเ้าต่างหากที่เป็การให้คำตอบซึ่งพระเ้าจะต้องพึงพอใจ และก็จากเหตุผลข้างต้นนั้นในหลายครั้งพวกมันก็ได้รับสิ่งตอบแทนอย่างเท่าเทียมเช่นกัน ทำให้เผ่าพันธุ์ของพวกมันขยายเติบโตอย่างรวดเร็ว
พวกมันเชี่ยวชาญในกลอุบายต่างๆ มากมาย จากการสังเวยนับครั้งไม่ถ้วนของพวกมัน ทำให้เผ่าพันธุ์ของพวกมันได้เก็บสะสมข้อมูลจำนวนมาก เกี่ยวกับวิธีการชักใยอารมณ์ทั้งหมด รวมทั้งอารมณ์พิสดารมากมาย บางครั้งพวกมันทำให้เหยื่อมีความสุขสุดขีดแล้วเปลี่ยนเป็สิ้นหวังอย่างสูงสุดก่อนจะเชือดสังหารทิ้ง และบางคราพวกมันก็ทำให้เหยื่อปะทุอารมณ์แค้นถึงยอดสุดแล้วแสร้งทำเป็อ่อนแอให้อีกฝ่ายลงมือสังหาร ในวินาทีที่อีกฝ่ายรู้สึกว่ากำลังจะได้ล้างแค้นแล้ว พวกมันก็สังหารสังเวยเหยื่ออย่างเืเย็นดับความฝันที่จะได้ล้างแค้นของเหยื่อลงอย่างไร้ปรานี
เผ่าพันธุ์ของพวกมันปกครองด้วยกฎอันป่าเถื่อน ผู้อ่อนแอล้วนดับสลายตามกาลเวลา มีเพียงแค่ผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะอยู่รอด ในบางเวลาพวกมันก็หยิบยื่นพันธสัญญาให้ผู้อ่อนแอ แลกมาด้วยสิ่งที่พวกมัน้าอย่างเท่าเทียม ในอดีตเผ่าพันธุ์ของพวกมันทุกชีวิตล้วนอาศัยอยู่บนผืนดินของมหาทวีปแพนเจีย แต่เนื่องจากความเชื่อที่แตกต่างกัน จึงทำให้เกิดาสู้รบกับต่างเผ่ากันอยู่บ่อยครั้ง
ผลลัพธ์ของาล้วนคือการสูญเสียของแต่ละฝ่าย พวกมันตระหนักได้ว่า การอาศัยอยู่บนผืนดินไม่สามารถรีดเค้นประสิทธิภาพ ความถนัด ของเผ่าพันธุ์ของพวกมันได้ จึงได้เสาะแสวงหาพื้นที่ใหม่ๆ อยู่เสมอ จนกระทั่งได้ย้ายรกรากมาอาศัยอยู่ในหุบเหวลึก พวกมันจึงตระหนักได้ว่าใต้พื้นทะเลลาวานั้นยังมีโลกอีกใบหนึ่ง เป็โลกที่ไร้แสงเดือน แสงตะวัน แต่กลับเหมาะสมสำหรับการอยู่อาศัย และขยายเผ่าพันธุ์ของพวกมันเป็อย่างมาก
มันเป็โลกที่มืดมิด กว้างใหญ่ไพศาล มีสายฟ้าสีแดงฟาดผ่าเป็ระยะๆ แต่นั่นไม่ใช่อุปสรรคสำหรับพวกมันที่สามารถมองเห็นวัตถุรวมทั้งสภาพแวดล้อมในความมืดได้เป็อย่างดี สืบเนื่องจากในอดีตตระกูลขุนนางต่างๆ ในเผ่าของพวกมันได้รับรู้ข้อเท็จจริง ที่เชลยต่างเผ่าพันธุ์ซึ่งถูกจับมาได้หลังาแย่งชิงดินแดนเป็ผู้บอกเล่า พวกมันทุกคนต่างก็ได้รู้ว่าแท้จริงแล้ว ในจักรวาลที่เต็มไปด้วยหมู่มวลดาราและสรรพชีวิตอันมากมาย ทุกชีวิตที่ถือกำเนิดขึ้นในวันแรกที่พระเ้าได้ประกาศอำนวยพรนั้น เป็สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าเผ่าพันธุ์ต้นกำเนิด
พวกมันแข็งแกร่งไม่เท่ากันบ้างอ่อนแอ แค่หายใจก็สามารถดับสลายได้ แต่บางจำพวกกลับแข็งแกร่ง แม้จะเผชิญกับเหตุการณ์ร้ายแรงก็สามารถเอาตัวรอดได้เป็อย่างดี เมื่อพระเ้าประทานพรครั้งแรก ทุกสรรพชีวิตต่างก็มีสติปัญญาเท่าเทียมกัน แต่เมื่อวันเวลาล่วงผ่าน จากสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าเผ่าพันธุ์ต้นกำเนิด พวกมันต่างแบ่งแยกเป็เผ่าพันธุ์อันมากมาย บางเผ่าพันธุ์ก็ยังย่ำอยู่กับที่ และบางเผ่าพันธุ์ล้วนให้ความสำคัญกับการพัฒนาตัวเองอย่างไม่หยุดยั้ง ในอดีตศัตรูของเผ่าพันธุ์มันได้เรียกตัวเองว่าเผ่าเทพ และก็เป็เื่ที่น่าแปลก
เชลยศึกต่างเผ่าพันธุ์ผู้นั้นที่ตายไปนานแล้ว กลับบอกว่าแท้ที่จริงแล้วทั้งสองเผ่าพันธุ์ต่างก็คือเผ่าเทพ แต่ที่เรียกพวกมันว่ามารนั้น เป็เพราะพวกมันกระทำในสิ่งที่วิปริต ทรมานสิ่งชีวิตเป็ตัวตนอันชั่วช้าสามานย์ ซึ่งแตกต่างจากพวกมันที่เป็ตัวแทนแห่งความดีงาม และมันยังให้ข้อมูลต่างๆ อีกมากมาย ก่อนที่จะท้าทายอย่างเหยียดหยันไม่กลัวเกรงเช่นกัน
ทางราชวงศ์ผู้ดินแดนต่างๆ พอได้รับรู้ความลับอื่นๆ ก็โมโหโกรธเป็อย่างมาก สิ่งมีชีวิตที่เรียกตัวเองว่าเทพมาโดยตลอดนั้น กลับเรียกพวกมันว่ามาร เพียงเพราะว่าพวกมันได้เข่นฆ่าล้างสังหารสิ่งมีชีวิตจำนวนมาก
แล้วเทพไม่ฆ่ามารหรือไร?
เทพไม่เข่นฆ่าสิ่งมีชีวิตอื่นใช่หรือไม่?
เทพคือตัวตนที่แสดงถึงความดี?
พวกมันก็แค่จะดึงเอารสชาติของอารมณ์ออกมาให้ได้มากที่สุด เหมือนกับการปรุงอาหารที่ต้องดึงเอารสชาติที่ดีที่สุดของวัตถุดิบออกมาเสิร์ฟ เทพแบ่งแยกพวกมันเป็มาร เพียงเพราะพวกมันเลือกเดินในเส้นทางที่ต่างกัน พวกมันนั้นรับรู้ความจริงพวกนี้มานานแล้ว เผ่าพันธุ์ของพวกมันก็คือเผ่าเทพเช่นกัน เป็เผ่าเทพที่ถูกผลักไสให้เป็มาร
มารคือสิ่งที่แสดงถึงความชั่วร้าย?
สิ่งใดคือเทพ สิ่งใดคือมาร?
ใช่คิดกันไปเองจริงหรือไม่?
ทางด้านราชวงศ์มารหลังจากเจอสถานที่แห่งนี้ จึงได้สถาปนาราชวงศ์ขึ้นมาใหม่ เพราะพวกมันไม่ใช่มาร หรือเทพมารอย่างที่อีกฝ่ายกล่าวหา คำว่ามารหรือเทพมารนั้นคือคำดูิ่เหยียดหยามพวกมัน ั้แ่นั้นมาจึงได้ถือกำเนิดเป็ราชวงศ์ปีศาจ และพวกมันตัดสินใจแล้ว ว่าจะปักหลักฟื้นฟูอยู่ภายในดินแดนใต้พิภพแห่งนี้ เพื่อรอคอยวันเวลาแห่งการล้างแค้นที่เหมาะสม และเรียกพื้นแผ่นดินใต้พิภพแห่งนี้ว่า ‘นรก’ หรือ ‘โลกเบื้องล่าง’ ในวันสถาปนาราชวงศ์ปีศาจนั้นเอง 1 ใน 7 จักรพรรดิปีศาจก็ได้เปิดประเด็นที่เหล่าปีศาจนั้นรอคอย
จักรพรรดิปีศาจเพลิงพิโรธซามาเอล ผู้บงการพลังแห่งโทสะ ปีศาจผู้ปกครองเหล่ายักษา จักรพรรดิปีศาจแห่งเผ่าเพลิงพิโรธ มันได้สบถสาบานว่าจะนำกองกำลังใต้อาณัติของมันล้างแค้นเหล่าทวยเทพ เหล่าจักรพรรดิปีศาจทั้งหมดต่างก็เห็นด้วยกับความคิดของจักรพรรดิปีศาจซามาเอล พวกมันได้ร่วมกันจัดสรรแบ่งดินแดนใต้ปกครองของจักรพรรดิปีศาจแต่ละพระองค์ โดยที่จักรพรรดิปีศาจทั้ง 7 ได้ตกลงกันว่าจะไม่ทำาแย่งชิงดินแดนของกันและกัน แต่จะปล่อยทุกสิ่งให้เป็ไปตามธรรมชาติ เป้าหมายหลักของพวกมันในตอนนี้คือการฟื้นฟูราชวงศ์ปีศาจ และคอยลอบสังหารล้างแค้นเผ่าเทพ
ความสามัคคีที่เกิดขึ้นได้ยากนี้ เป็เพราะว่าจักรพรรดิปีศาจซามาเอลนั้นแข็งแกร่งเป็อย่างมาก ซามาเอลนั้นขึ้นชื่อว่าเวลาพิโรธโกรธเคืองสิ่งมีชีวิตใด มันจะมีความพยาบาทเป็ที่สุด โดยไม่สนใจระยะเวลาและกฎระเบียบใด ไม่สนถูกผิด ไม่สนวิธีการ ขอแค่ให้บรรลุผลลัพธ์ตามที่มัน้า มันจะทำทุกวิถีทางให้ได้มาซึ่งผลลัพธ์นั้น อีกทั้งจักรพรรดิปีศาจบาปแห่งโทสะยังมีพลังในการควบคุมบงการโทสะ เพียงแค่สิ่งมีชีวิตที่อยู่ในรัศมีพลังของซามาเอล ปรากฏอารมณ์โกรธแค้นขุ่นเคือง หรือเพียงแค่มีจิตคิดมุ่งร้ายต่อผู้อื่น ไม่ว่าจะเล็กน้อยสักแค่ไหน ก็จะตกอยู่ภายใต้อำนาจควบคุมบงการของจักรพรรดิปีศาจเพลิงพิโรธ
ในยามนี้ทุกชีวิตในราชวงศ์ปีศาจต่างก็ปรารถนาจะล้างแค้น และดับทำลายสิ่งมีชีวิตที่เรียกตัวเองว่าเทพ ทางด้าน 6 จักรพรรดิปีศาจที่เหลือถึงแม้จะไม่ได้ถูกครอบงำด้วยพลังแห่งโทสะ แต่ก็มีความคิดเห็นไปในทางเดียวกันกับจักรพรรดิปีศาจซามาเอล เพราะพวกมันต่างก็มีความแค้นต่อเผ่าเทพเช่นเดียวกัน กองกำลังภายใต้การปกครองของจักรพรรดิปีศาจบาปแห่งโทสะได้แบ่งออกเป็ 7 กองกำลัง อันได้แก่
กองกำลังลำดับที่ 1 ข้ารับใช้โทสะ เหล่าสิ่งมีชีวิตระดับล่างสุด ภายใต้อำนาจของบาปแห่งโทสะ พวกมันมักแทรกซึมลอบเข้าไปสร้างความวุ่นวาย และสืบข่าวหาความลับในเผ่าพันธุ์ต่างๆ พวกมันเชื่อว่าการปลดปล่อยแรงปรารถนาในรูปแบบมากมาย จะสามารถตามหาต้นกำเนิดเหตุแห่งอารมณ์พบ และจะได้หยิบยืมพลังจากกงล้อแห่งกาลเวลา เพื่อเป็เบาะแสสำหรับตามหากงล้อแห่งโชคชะตา
กองกำลังลำดับที่ 2 อสูรโกรธา พวกมันคือข้ารับใช้โทสะที่ได้รับการอวยพรจากพลังแห่งโทสะ ให้มีความแข็งแกร่งยิ่งขึ้นไปอีก ถ้าได้อยู่ในสภาพปลดปล่อยโทสะตลอดเวลา ร่างกายของพวกมันจะค่อยๆ พัฒนา เนื่องจากยังเป็แค่เพียงอสูรโกรธา พวกมันจึงสามารถควบคุมพลังในขอบเขตเพลิงนรกได้เพียงเล็กน้อย แต่ก็แลกมากับการที่พวกมันได้รับพร์ทางด้านการต่อสู้มาแทน
กองกำลังลำดับที่ 3 อสูรโทสะคลั่ง พวกมันคืออสูรโกรธาที่ได้รับการอวยพรจากพลังแห่งโทสะ แต่ไม่สามารถควบคุมพลังแห่งโทสะได้อย่างใจนึกเลยส่งผลให้เสียสติ คลุ้มคลั่ง เป็อสูรร้ายที่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะเกิดอาการสติหลุด คล้ายกับะเิเวลาที่รอวันปะทุ เนื่องจากสภาวะที่ไม่สามารถควบคุมพลังได้อย่างใจนึกนี้เอง จึงทำให้เมื่ออยู่ในสภาวะความคลุ้มคลั่งจะปลดปล่อยพลังแห่งโทสะที่แท้จริงออกมาโดยธรรมชาติ พวกมันมีร่างกายที่แข็งแรง สามารถปลดปล่อยเพลิงนรกที่แท้จริงได้
กองกำลังลำดับที่ 4 ผู้ปลดปล่อยโทสะ เป็ร่างพัฒนาของอสูรโทสะคลั่ง หลังจากต้องอดทนต่อการคลุ้มคลั่งแบบไม่สามารถควบคุมได้เป็เวลานาน พวกมันเรียนรู้ที่จะปลดปล่อยโทสะให้กระจายไปยังสิ่งมีชีวิตอื่นโดยรอบ เพื่อแลกมากับการที่จะสามารถครองสติตนเองไม่ให้คลุ้มคลั่งได้ เรียกได้ว่าเป็การก้าวเข้าสู่การพัฒนาจากอสูรชั้นสูงมาเป็ครึ่งปีศาจ พวกมันมีความชำนาญในการใช้เพลิงนรกเป็อย่างมาก
กองกำลังลำดับที่ 5. ปีศาจเพลิงพิโรธ พวกมันมีหนึ่งหัวสองแขนเป็ร่างแรกสำหรับการพัฒนาต่อไป เป็ปีศาจระดับต่ำในเผ่าพันธุ์ปีศาจเพลิงพิโรธ ที่ก้าวข้ามขีดจำกัดจากการเป็อสูรมาสู่การเป็ปีศาจเต็มตัว พวกมันเชี่ยวชาญการต่อสู้เพื่อระบายโทสะเกือบทุกแขนง พวกมันบงการเพลิงนรกได้ดั่งใจปรารถนา ปีศาจผู้เป็ขุนศึกปีศาจแห่งเผ่าเพลิงพิโรธ คอยนำทัพเข้าเข่นฆ่ากับศัตรู เนื่องจากความสามารถด้านการต่อสู้ที่สูงล้ำ พวกมันจึงมักสร้างาเพื่อระบายโทสะอยู่เสมอ นับเป็การตอบสนองต่อความเชื่อของเผ่าพันธุ์ไปในตัว
กองกำลังลำดับที่ 6 จอมปีศาจเพลิงพิโรธ สองหัวสี่กรนั่นคือ จอมทัพปีศาจผู้แผดเผาสรรพสิ่งด้วยเพลิงแห่งโทสะ พวกมันคือจอมทัพผู้น่ากลัวที่สามารถเผยแพร่ทะเลแห่งโทสะได้ ในการาหลายครั้งที่ผ่านมาแค่เพียงจอมปีศาจเพลิงพิโรธแผ่อาณาเขตทะเลแห่งโทสะออกมา ในจิตใจของสรรพชีวิตใกล้เคียงล้วนถูกปกคลุมด้วยเพลิงแห่งโทสะที่สุมเต็มอกรอเวลาปะทุ มีเพียงผู้ที่สามารถควบคุมและคุ้นชินกับบาปแห่งโทสะเท่านั้นที่จะสามารถรักษาสติเอาไว้ได้ ทำให้มักได้เปรียบเสมอเวลาทำาขนาดใหญ่
กองกำลังลำดับที่ 7 ราชันย์ปีศาจเพลิงพิโรธ ‘อาชูรา’ ผู้เป็ราชันย์ปีศาจเพียงหนึ่งเดียวของจักรพรรดิปีศาจเพลิงพิโรธซามาเอล อาชูราชำนาญในศาสตร์การต่อสู้ทุกแขนง อีกทั้งมันยังบงการเพลิงนรกและบาปแห่งโทสะได้อย่างอิสระ ตัวมันมีสามหัวหกแขนจึงทำให้มันถนัดในการทำาทุกรูปแบบ ยิ่งเป็การศึกแบบตัวต่อตัว มันยิ่งได้เปรียบเป็ตัวตนปีศาจชั้นสูงที่คอยรับฟังคำสั่งเพียงแค่จักรพรรดิปีศาจเพลิงพิโรธเท่านั้น เมื่อใดที่อาชูราทำาด้วยตัวเอง เมื่อนั้นโทสะย่อมกระจายไปทั่วสมรภูมิรบ
กองกำลังทั้ง 7 ล้วนอยู่ใต้ปกครองของ จักรพรรดิปีศาจเพลิงพิโรธซามาเอล ผู้บงการเพลิงนรกและพลังแห่งโทสะ มหาปีศาจผู้ปกครองเหล่ายักษา จักรพรรดิปีศาจผู้ชอบระบายโทสะเป็กิจวัตร มันคอยชักนำบงการสิ่งมีชีวิตต่างๆ ให้ตกอยู่ภายใต้ห้วงอารมณ์แห่งโทสะ มันชื่นชอบการทำพันธสัญญากับสิ่งมีชีวิตต่างๆ เพื่อแลกมากับความสามารถในการควบคุมิญญาของสิ่งมีชีวิตคู่สัญญา เนื่องจากมันผสานบาปแห่งโทสะเข้าสู่ร่างกายโดยสมบูรณ์ ทำให้ร่างกายเปลี่ยนแปลงไปเป็อย่างมาก จนร่างกายของมันสามารถมองเห็น 6 อดีต 6 ปัจจุบัน และ 6 อนาคต การบูชาจักรพรรดิปีศาจซามาเอลจึงมักใช้ตัวเลข 6 6 6 เพื่อเป็สื่อกลางในการติดต่อกับจอมปีศาจตนนี้
ในขณะนี้กองทัพของจักรพรรดิปีศาจทั้ง 7 ต่างก็เก็บตัวรอคอยวันเวลาที่เหมาะสม เหล่าทวยเทพต้องได้รับการชดใช้กับสิ่งที่พวกมันได้กระทำกับเผ่าปีศาจ มหาทวีปแพนเจียต้องพบเจอและตกอยู่ภายใต้ความโกลาหลอันเป็นิรันดร์ ตราบใดที่สิ่งมีชีวิตมากมายยังคงมีอารมณ์และห้วงความคิดอันดำมืด เหล่าจักรพรรดิปีศาจและเผ่าพันธุ์ปีศาจทั้งหมดย่อมสามารถหวนคืนกลับมาได้เสมอ
อารมณ์อันดำมืดคือห้วงพลังด้านลบที่ทรงพลัง หากหลงทางตกอยู่ในห้วงอารมณ์ขั้วลบอันสุดขีด กลุ่มก้อนพลังอันเป็รากฐานของเหล่าปีศาจย่อมไม่อาจจางหาย ความโกลาหลที่เกิดขึ้นในหลายๆ เหตุการณ์ล้วนมีที่มาจากการเก็บเกี่ยวก้อนอารมณ์ แม้ในหลายๆ ครั้งจะถูกขัดขวาง แต่ด้วยการทำาแบบกองโจร ถึงจะล้มเหลวแต่ก็สามารถสร้างเหตุการณ์วุ่นวายได้หลายครั้ง เผ่าปีศาจหวังเพียงกลุ่มก้อนอารมณ์ด้านลบอันสุดขีด พวกมันไม่ได้หวังว่าจะต้องสู้รบกับเผ่าเทพให้ชนะ หวังเพียงเก็บเกี่ยวมวลอารมณ์จากสิ่งมีชีวิตอันอ่อนแอ อารมณ์จำนวนมากที่ได้มาล้วนใช้ไปเพื่อสังเวยรวบรวมให้แก่เหล่าจักรพรรดิปีศาจ
ดังนั้นตลอดเวลาที่ผ่านมาบนผืนแผ่นดินของมหาทวีปแพนเจียและ 4 ห้วงสมุทร จึงมักจะมีเหตุการณ์พิสดารสุดสยดสยองปรากฏขึ้นบ่อยครั้ง คนบาปผู้ที่หลงผิดเผลอตัวทำพันธสัญญาที่ชั่วร้าย ย่อมต้องไม่รู้จักและแยกแยะ สิ่งไหนดี หรือเลวทราม พวกมันล้วนไม่อาจมองเห็นได้ มีเพียงต้องปฏิบัติตามสัญญาที่ทำไว้เท่านั้น ถึงจะสามารถรักษาความปลอดภัยของชีวิตตัวเองได้ เหตุการณ์ดังเช่น การฆาตกรรม ล่อลวง ปล้นชิงและสังหารหมู่ จึงมักเกิดขึ้นจากฝีมือของเหล่าผู้หลงผิด หากไม่ปฏิบัติตามคงไม่แคล้วถูกแย่งชิงดวงิญญา ต้องทุกข์ทรมานไม่รู้จบ
หากเลี่ยงได้มีผู้ใดจะชมชอบความเ็ป คงมีเพียงผู้ที่สติประสมประกอบเท่านั้นที่มีรสนิยมผิดจากคนทั่วไป อีกทั้งนี่ยังเป็ความเ็ปจากดวงิญญาโดยตรง มีหรือที่สรรพชีวิตจะไม่หวาดเกรง เผ่าปีศาจที่ทำาแบบผลุบๆ โผล่ๆ ทำให้เผ่าเทพปวดหัวเป็อย่างมาก ถึงขั้นต้องจำแลงกายลงมายังโลกกึ่งกลาง เพื่อสร้างมหาวิหารอันเป็ตัวแทนในการติดต่อและควบคุมความสงบ
มหาวิหารของทวยเทพมากมายก็ปรากฏขึ้น จากหลากหลายพื้นที่ทั่วทั้งมหาทวีปแพนเจีย เหล่าสิ่งมีชีวิตมากมายต่างก็บูชาและสังเวยความศรัทธาให้เป็การตอบแทน ทุกๆ ครั้งที่มีการสวดบูชาพลังแห่งความดีอันเป็กุศลกรรม จะถูกเก็บรวบรวมเพื่อสังเวยบูชาเหล่าทวยเทพ เรียกได้ว่าเป็ขั้วตรงกันข้ามกับเหล่าปีศาจอย่างชัดเจน หากปีศาจเก็บเกี่ยวพลังด้านลบอันชั่วร้าย เช่นนั้นทวยเทพก็เก็บเกี่ยวพลังด้านบวกอันดีงาม เรียกได้ว่าทั้งสองเผ่าพันธุ์ล้วนใช้สิ่งมีชีวิตจากโลกกึ่งกลางในการพัฒนาเผ่าพันธุ์ของแต่ละฝ่าย สิ่งมีชีวิตจากโลกกึ่งกลางถูกใช้งานและดูแลไม่ต่างไปจากการปศุสัตว์ เลี้ยงให้อ้วนพีเมื่อถึงเวลาก็มาเก็บเกี่ยวไป สิ่งมีชีวิตจากโลกกึ่งกลางที่มีพลังไม่มากพอจึงได้ยินยอมก้มหน้ารับชะตากรรม
แต่ไม่ใช่กับผู้ที่แข็งแกร่งซึ่งสามารถยืนหยัดได้ด้วยลำแข้งของตัวเอง ไร้ซึ่งการปกป้องจากทวยเทพ ไร้อำนาจวิเศษจากปีศาจที่ชั่วร้าย แต่ก็สามารถเอาตัวรอดและหายใจได้ด้วยจมูกของตัวเอง ผู้แข็งแกร่งเหล่านี้จึงสามารถพัฒนาไปได้ไกลมาก มีหลายชีวิตที่สามารถทุบทำลายพันธนาการซึ่งคอยกักขังลงหลายชั้น แต่ก็มีน้อยนักที่จะสามารถทลายกำแพงชั้นสุดท้ายนั้นลงได้ จุดปลายเส้นทางสุดท้ายที่หวังไว้ย่อมไม่ง่ายดั่งใจนึก หากอาศัยเพียงปรารถนาอย่างเดียวเป็ที่ตั้ง เช่นนั้นแล้วแม้แต่เหล่ามดแมลงก็สามารถกลายเป็พระเ้าได้ มีเพียงการลงมือปฏิบัติและสั่งสมประสบการณ์อย่างต่อเนื่องเพียงเท่านั้น ที่จะสามารถนำมาปรับปรุงและพัฒนาตนเองได้อย่างแท้จริง กลายเป็ผู้แข็งแกร่งที่สามารถยืนค้ำฟ้าต้านลม
แม้ต้องประสบพบเจอพายุโหมสายลมคลั่งที่หมายจะสั่นคลอน ผู้แข็งแกร่งเ่าั้ย่อมสามารถต้านทานและสยบกำราบภัยให้พ้นตัวได้อย่างน่าอัศจรรย์ แต่ก็มีหลายครั้งหลายคราที่ผู้แข็งแกร่งนั้นมาถึงซึ่งทางตัน ด้วยความทะเยอทะยานอยาก จึงมีบ้างที่เผลอตัวหลงผิดยอมขายิญญาให้มวลมารที่จ้องรอฉวยโอกาส โลกกึ่งกลางในตอนนี้ที่ถูกแทรกแซงโดยเผ่าปีศาจจากโลกเบื้องล่าง และเผ่าเทพจากโลกเบื้องบน จึงวุ่นวายเป็อย่างมากในวีรบุรุษถือกำเนิดแล้วดับไป ตัวตนชั่วร้ายก่อเกิดแล้วสลายไปไม่ต่างกัน วันเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนผันดำเนินไปอย่างที่ควรจะเป็ แต่ละชีวิตล้วนมีเส้นทางชะตาที่แตกต่างกัน บ้างถือกำเนิดขึ้นมาเพื่อยิ่งใหญ่ บ้างก็จากไปเพราะความโง่เขลาไม่ทันคิด นึกเสียดายขึ้นมาก็สายไปเสียแล้ว
หลากหลายอารยธรรมถูกสร้างขึ้นและดับสูญ โลกหมุนเวลาจึงเปลี่ยน ชะตากรรมก็ได้ เริ่มต้นเส้นทางอีกมากมายที่ถือกำเนิดในภายหลัง สิ่งมีชีวิตต้นกำเนิดที่แท้จริงจึงเหลือน้อยลงเป็อย่างมาก พัฒนาการของชีวิตมากมายที่กำเนิดในภายหลังจึงมีเข้าใจเพียงภาษาภายในเผ่าเท่านั้น มวลความรู้เช่นภาษาต้นกำเนิดจึงทำได้เพียงศึกษาเอา ไม่อาจได้มาโดยธรรมชาติเฉกเช่นสิ่งมีชีวิตต้นกำเนิดดั้งเดิมที่ได้มาเมื่อครั้งพระเ้าอำนวยพร
แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ในการเรียนรู้ ท่ามกลางเผ่าพันธุ์มากมายจึงไม่แปลกหากจะพบว่ามีการสั่งสอนกันทางด้านภาษาต่างเผ่า ในหลายๆ ครั้งการทำให้อารยธรรมเจริญก้าวหน้าก็มาจากการค้าขายแลกเปลี่ยนกับชนต่างเผ่า หากเผ่าไหนมีนักเจรจาที่เข้าใจและพูดได้หลากหลายภาษา เช่นนั้นย่อมสามารถนำสิ่งที่ชนต่างเผ่ามีแต่ตนขาด นำทุกสิ่งมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันได้อย่างสะดวกและง่ายดาย
6K
