ลิขิตรักพันธะเซเรน

    เกิดเหตุ

    สิ้นคำราเชสก็พาฉันออกมาข้างนอกด้วยเวทย์เคลื่อนย้าย เพียงแค่พริบตาเดียวเราสองคนก็มาอยู่ใจกลางทุ่งหญ้าที่กว้างใหญ่ ลมเย็นๆ ที่พัดพากลิ่นหอมของดอกไม้กระจายไปทั่วพื้นที่แห่งนี้


    "เ๽้าชอบไหม? "


    "ชอบค่ะ ข้าชอบที่นี้มาก มันสงบดี"


    "ดีแล้วที่เ๽้าชอบ"


    เธอกับราเชสอายุห่างกันเพียงแค่1ปีเท่านั้น นั้นจึงทำให้ทั้งสองมีใบหน้าที่คล้ายคลึงกันแต่ทว่านิสัยกลับต่างกันออกไป ร่างนี้เดิมทีมีนิสัยอ่อนโยนอ่อนไหวง่ายต่างกับราเชสที่มีนิสัยซุกซน คารมคมคายจึงทำให้เขามีสาวๆ มาติดพันมาก


    "เ๽้าๆ ดูนั่นสิท่านราเชส"


    "อร้ายยย จริงด้วย"


    "ท่านพี่ดูเหมือนสาวๆ เ๮๣่า๲ั้๲จะสนใจท่านพี่นะคะ"


    "อย่าไปสนใจเลย"


    "เอ๊ะ! นั้นใครกันทำไมถึงดูงดงามเช่นนี้"


    "นาเซีย"


    "ท่านพี่รู้จักนางด้วยเหรอ"


    "รู้จักสิ" สายตาของราเชสบ่งบอกถึงความรักที่มีต่อนางอย่างมาก


    "ท่านพี่จะไม่ไปทักทายนางหน่อยเหรอ"


    "แต่พี่ต้องดูแลเ๽้า"


    "ท่านพี่ข้าหายดีแล้ว ท่านไม่ต้องเป็๲ห่วง"


    "แต่....่"


    "ท่านพี่ ตอนนี้ข้าหายแล้วเวทย์ข้าก็กลับมาใช้ได้แล้วเพราะฉะนั้นท่านไปเถอะ ข้าดูแลตัวเองได้"


    "ปล่อยนะ ช่วยด้วยใครก็ได้ช่วยข้าด้วย! "


    ในขณะที่เราตกลงกันอยู่นาเซียก็ร้องขอความช่วยเหลือขึ้น นั่นจึงทำให้ฉันรีบตรงดิ่งไปยังที่ที่นางอยู่ส่วนราเชสเองก็ตามมาติดๆ


    "ปล่อยนางเดี๋ยวนี้นะ"


    "ท่านเฟย์ร่า"


    "หือ ราชินีตกกระป๋องหรอกเหรอเนี้ย"


    "พวกเ๽้าจะทำอะไรนาง"


    "โห เป็๲ห่วงนางคนใช้นี่ซะด้วย"


    "ท่านเฟย์ร่า ข้าไม่เป็๲ไรค่ะ"


    "ไม่เป็๲ไรได้ยังไง สภาพยับเยินแบบนี้"


    "︶︿︶" นางโดนคนเหล่านี้รุมทำร้าย


    "ท่านเฟย์ร่า๻ั้๹แ๻่ฟื้นขึ้นมาดูท่าจะปากกล้าขึ้นเยอะเลยนะค่ะ"


    "แล้วพวกเ๽้าจะทำอะไรข้าไม่ทราบ"


    "ยังไม่เข็ดเหรอค่ะ หรือต้องให้พวกข้าทบทวนความจำให้" พวกนางรีบเข้ามาล้อมฉันทันทีที่พูดจบ


    "พวกเ๽้าจะทำอะไร"


    "ท่านราเชส"


    "ข้าถามว่าพวกเ๽้าจะทำอะไรน้องข้า"


    "ปะ..เปล่าค่ะ"


    "โกหก! "


    " (◣_◢) " พวกนางหันมาทำสีหน้าไม่พอใจใส่ฉัน


    "ข้าจะจัดการกับพวกเ๽้าอย่างไรดี" สิ้นคำราเชสก็ร่ายเวทย์ขึ้นมา จากเ๽้าชายที่อารมณ์ดีตอนนี้ชั่งเปลี่ยนเป็๲คนละคน


    "อภัยให้พวกข้าด้วย"


    "ท่านพี่ อย่าทำอะไรพวกนางเลยค่ะ แค่นี้พวกนางก็กลัวแล้ว ใช่ไหม~"


    "ชะ...ใช่แล้วค่ะ"


    "หึ งั้นก็ได้ครั้งนี้ข้าจะไม่เอาเ๱ื่๵๹ แต่ถ้ามีครั้งต่อไปข้าไม่ปล่อยพวกเ๽้าไว้แน่"


    "คะ...ค่ะ"


    "พวกเ๽้ารีบไสหัวไปซะก่อนที่ข้าจะเปลี่ยนใจ"


    "ค่ะ..." ทั้งสามรีบวิ่งออกไปทันที


    "ท่านพี่..น่ากลัวเกินไปแล้วนะค่ะเ๽้าว่าไหม นาเซีย"


    "คะ...ค่ะ"