Chapter thirteen
BAD LOVE
วันนี้เสือจะเข้าไปทำธุระในเมืองซึ่งเขาจะไปคนเดียวเลยจะชวนคีรินไปด้วยเผื่อมันอยากออกไปเปิดหูเปิดตาบ้าง ความสัมพันธ์ของคีรินกับเสือดีขึ้นกว่าเเต่ก่อนมากถึงเสือจะปากหมาเเต่ก็ไม่พ่นคำเเรงๆที่กระทบจิตใจคีรินเเล้ว ไม่เเกล้งอะไรเเรงๆเเถมยกห้องข้างๆให้คีรินอยู่ถึงเเม้คีรินจะไม่ยอมเเต่เขาก็บังคับมันจนได้ ทุกวันมันทำงานของมันเขาให้เงินมันใช้บ้างเพราะมันชอบทวงอย่างกับเขาเป็ลูกหนี้มันเเทน เเต่ก็เป็สีสันชีวิตดีวันไหนไม่ทะเลาะกับมันเขาเหงาสุดๆไปเลย
"วันนี้กูจะเข้าในเมือง มึงจะไปด้วยไหมกูจะพามึงไปเปิดหูเปิดตา"
"ไม่ไป"เวียนหัว ไม่อยากนั่งเรือเลยคีรินต้องอ้วกออกมาเเน่ ไม่เอาเเล้วอยู่นี้เเหละสบายสุด
"ไม่ไปจริงอะ มึงมีโอกาสได้หนีเลยนะมึงไม่ไปจริงดิ"เเปลก มันมีโอกาสหนีออกจากเกาะเลยนะ มันหนีไปเเจ้งตำรวจรึไปหาครอบครัวมันก็ได้เเต่มันเลือกที่จะอยู่นี้ มันไม่อยากกลับบ้านเเล้วหรอ อย่าบอกนะว่าติดเขาเเล้ว เสือว่าเเล้วมันจะติดใจเซ็กส์เขา
"เออ ก็กูไม่ว่าง มึงว่างก็ไปเองสิอยากเปิดหูเปิดตาเปิดอะไรก็ไป กูจะทำงาน"วันนี้คุณเต้นัดเขาให้ไปช่วยทำงานเขาจะให้เงิน ่นี้เขาทำอะไรก็เป็เงินไปหมดถ้าไม่ได้เงินเขาไม่ยอมทำ จะให้มาทำงานฟรีได้ไง หนี้พี่ชายเขาก็ส่วนนึงสิส่วนเงินทำงานของเขาก็อีกส่วนนึงดีกว่าไม่ได้อะไรเผื่อมันใจดีให้เขาออกไปเขาจะได้มีเงินไว้ใช้นั้นนี่บ้าง
"งานอะไร ลูกคุณหนูก็ทำงานทำการเป็ด้วยไม่ยักกะรู้นะเนี่ย เปลี่ยนเป็คนละคนเลยพ่อเเม่รู้คงดีใจเเย่"
"วันนี้กูจะไปเเยกหมึกช่วยชาวบ้านไปยืนตรวจปลาช่วยคุณเต้ เขาบอกว่าจะให้เงินกูด้วยถ้ากูไปกับมึงกูก็ไม่ได้อะไรสิ"พอมันพูดถึงพ่อเเม่เขาขึ้นมา คีรินก็นึกถึงพวกท่านทันทีเขาหายไปตั้งหลายเดือนพวกท่านไม่คิดจะตามหากันหน่อยหรอ ไม่เป็ห่วงลูกชายคนนี้บ้างหรอ เขาไม่ใช่ลูกพ่อกับเเม่เหมือนไอ้คีนส์รึไง อุตส่าห์ไม่คิดถึงเื่นี้ตั้งนานเเล้วมันก็มาพูดถึงให้เขานึกถึงจนได้
"เดี๋ยวนี้มึงหาเงินเองได้เเล้ว เก่งขึ้นนะเนี่ย เเต่เดี๋ยวนะมึงเรียกไอ้เต้ว่าคุณเต้หรอ"
"ใช่ คุณเต้บอกให้กูเรียกเเบบนี้ ทำไมมึงอิจฉาหรอ"เขาเรียกคุณกับคนทั้งเกาะยังได้เลย ยกเว้นอยู่คนเดียวไอ้เสือ มันไม่เหมาะที่จะเรียกคุณนิสัยเสียเเบบนั้นเรียกชื่อให้ก็บุญโขละ
"กูอยากจะขำให้ท้องเเข็ง ไอ้เต้มันเด็กกว่ามึงมึงยังเรียกว่าคุณอยู่เหรอะ"คุณเต้ คุณนาวา คุณหมอ บลาๆส่วนกูก็ไอ้เสือเนาะมาตรฐานล้านเเปดอุตส่าห์คุยดีๆด้วยมันก็ไม่เรียกเขาคุณสักทีเป็เขาเเล้วมันทำไม มันน่ารังเกียจมากเลยว่างั้น
"เด็กกว่าเเล้วไงเรียกคุณได้เหมือนเดิม กูจะเรียกอะไรก็ได้ทั้งนั้นถ้ากูอยากเรียก"
"มึงเรียกคุณเสือสิ กูอยากได้ยิน
"ฝันเอาเถอะไอ้เสือน้อย กูไปละ"คีรินรีบเดินไปทันทีเขาไม่ได้อยู่ใกล้มันมากเเต่เขาก็รู้สึกเหม็นมันอะ เหม็นปากหรือว่าเหม็นอะไรวะ เหม็นจนต้องอุดจมูกเดินหนี ่นี้คีรินเหม็นอาหารบ่อยมาก จนตอนนี้เริ่มรามมาเหม็นขี้หน้าไอ้เสือละ เเต่ก็เหม็นขี้หน้ามันอยู่ประจำอยู่เเล้วหนิ อาการยิ่งเเรงขึ้นๆเป็อะไรอีกวะเนี่ยร่างกายก็ทำงานหนักไม่ค่อยได้ เหมือนจะเป็ลมอยู่เรื่อยเลย อ่อนเเอขึ้นทุกวัน
"เออ กูไม่น้อยนะโว้ย มึงก็เคยเห็นหนิอย่ามาเรียกว่าเสือน้อยไม่ชอบ"เสือะโไล่หลังคีรินที่เดินหนีกัน มันจะปิดจมูกทำไมอยู่ใกล้เขามันรังเกียจถึงขั้นไม่อยากหายใจร่วมกันเลยรีไงมันก็จะเกลียดกันเกินไปไหมละ ยังไม่ทันได้ปากเสียใส่ก็รังเกียจกันก่อนเลยมันน่าจับมาลงโทษให้จมเตียง
คีรินเดินจนมาถึงที่นัดหมายกันกับเต้ เดินเข้ามาเต้ที่คุมงานลูกน้องอยู่ก่อนจะถามงานที่เขาจะให้ทำขึ้น
"คุณเต้ครับให้ผมทำไร"
"พี่เสือเข้าในเมืองคุณคีรินไม่ไปหรอครับ"เต้หันไปทางที่มีเสียงคนถามขึ้นก่อนจะส่งยิ้มอ่อนให้ พี่เสือบอกว่าจะพาคุณคีรินไปเปิดหูเปิดตาหนิทำไมถึงมายืนอยู่ตรงนี้หรือว่าทะเลาะกันจนไปด้วยกันไม่ได้ เ้านายเขาก็ปากเสียจริงเเหละเป็เต้ก็คงไม่อยากไปด้วยเสียอารมณ์เที่ยว
"ไม่ครับ ผมไม่อยากนั่งเรือเดี๋ยวนี้รู้สึกเวียนหัวบ่อยๆเลยอยู่เกาะดีกว่า"
"ครับ ถ้าเวียนหัวก็บอกผมได้นะครับเดี๋ยวผมพาไปพัก"สีหน้า่นี้ก็ดูซีดๆเ้านายเขาใช้งานหนักไม่ให้พักเลยมั้งหนิ ตอนเช้าก็ใช้งานอย่างหนึ่งกลางคืนก็ใช้อีกงานบางทีก็สงสารอยู่นะเเต่ตอนนี้สงสารตัวเองก่อนดีกว่าเพราะมีงานรออีกเพียบต้องทำให้เสร็จก่อนนายกลับมาเต้รีบไปตรวจทานงานที่เหลือทิ้งให้คีรินนั่งรออยู่เก้าอี้มองคนอื่นทำงาน งงอยู่นิดนึงที่บอกว่าจะให้เขาทำงานทำไมถึงได้มานั่งมองคนอื่นเเบบนี้เขาจะได้เงินไหมวันนี้
"ครับ ผมต้องทำอะไรไหมครับคุณเต้"ถามพร้อมส่งยิ้มหวานให้บางทีเขาอาจจะลืมก็ได้
"ไม่ครับ นั่งเฉยๆเเหละครับ งานคุณคีรินคือนั่งมองเฉยก็ได้เงินเเล้วครับ"คีรินขมวดคิ้วทันที งานนั่งมองเฉยๆหรอใช้เขามานั่งมองคนทำงานเเล้วให้เงินเขา งานวันนี้งานดีหนิ คีรินจึงนั่งมองคนอื่นทำงานไปนั่งมองน้ำทะเลไปพลางๆรอรับเงิน
"ไอ้เต้กูซื้อของมาฝากมึง เอาให้นาวาด้วย ส่วนอันนี้ของมึง"เสือกลับมาถึงเกาะหอบของพะรุงพะรังมาเต็มไม้เต็มมือส่วนใหญ่เป็ของที่อยากจะซื้อมาให้คีรินทาน กลัวมันคิดถึงชีวิตในเมืองเลยซื้อมาให้ปลอบใจเล็กน้อยเขาสงสารไม่ได้ตั้งใจซื้อมาหรอก เสือเลือกไม่ได้เพราะมันชอบทานทุกอย่างเสือเลยซื้อมาทุกอย่างมันมีสิ่งชอบเป็พิเศษก็น่าจะเป็ทุเรียนที่เขาเห็นมันทานทุกครั้งเเล้วยิ้มมีความสุขซะจนเขาอยากจะเหมาสวนให้เลย เสือเลยซื้อมาสองถาดเผื่อมันไม่อิ่ม
"อะไร"มันยื่นถุงผ้ามาให้เขาทำไม วันนี้มันใจดีไม่ใช่ว่าหวังผลอะไรใช่ไหม ยิ่งระเเวงอยู่
"ก็ดูเองสิไม่มีตารึไง"คนซื้อของมาฝากไม่มีใจจะขอบคุณยังมามองเหวี่ยงใส่กันอีกก็รู้อยู่ว่าเกลียดก็อย่าเเสดงออกมากนักคนเขาอุตส่าห์หวังดีซื้อของมาให้กิน ไอ้เด็กนี้มันน่านัก
"เออ"คีรินเปิดออกดูเป็ทุเรียนหมอนทองของโปรดเเต่พอกลิ่นทุเรียนมันโชยออกมา ครั้งนี้ไม่เหมือนทุกครั้งมันไม่หอมเลย ทำไมมันเหม็นเเบบนี้เหม็นจนเขาเวียนหัวอะ ปิดจมูกพร้อมยื่นให้มันคืนเขาทนได้กลิ่นไม่ไหวหรอกมันเเกล้งเอาทุเรียนเน่ามาให้เขารึเปล่าเนี่ย
"เหม็นอะ มึงซื้ออะไรมาเนี่ยเสือ"ปิดจมูกเเล้วรีบเดินออกห่างมันทันทีเื่ของกินมันก็ยังจะเเกล้งเขา ของโปรดเขาเลย
"มึงเหม็นอะไร อย่ามากระเเดะหน่อยเลยวันนั้นก็ยังเห็นกินเอาๆอยู่"เสือถือถุงกลับมาเปิดดูมันก็หอมเหมือนที่มันเคยกินหนิ เขาเลือกดูเองเลยนะมันจะเสียจะเน่าจนเหม็นได้ไง
"ก็วันนี้มันเหม็น มึงเเกล้งกูป่ะเนี่ย"
"เเกล้งอะไรของมึง ไหนมาดู ไอ้เต้มึงดมสิมันเหม็นอะไร"
"ไม่เหม็นนะครับคุณคีริน หอมจะตาย ทุเรียนหมอนทองเกรดเอ คัดพิเศษขนาดนี้หอมกรุ่นละมุนละไมสุด"หอมจนเต้อยากจะกลืนกินมันลงท้อง เ้านายซื้อมาฝากเขาไหมน้อ อยากจะริ้มรสทุเรียนเกรดเอเเล้ว
"พอเเล้วกูไม่ได้ซื้อมาให้มึง"เสือดึงถุงทุเรียนกลับคืน ถ้าไม่ทำเเบบนั้นหน้าไอ้เต้ก็คงมุดไปในถุงเเล้วตอนนี้ เขาซื้อมาให้มันเเต่ไม่ใช่ถาดนี้ อันนี้ของคีรินคนเดียวเขาเลยเอามาถือไว้ก่อนกลัวไอ้เต้มันเอาไปกินจนหมด
"โหนาย ก็ซื้อมาให้เเต่เมียตัวเองเเหละ เต้มันไม่มีความหมาย"หมดความหวังนั่งน้ำตาริน ข้าวปลาไม่กินนั่งรินกินเเต่เหล้าขาว ปากบอกไม่ชอบเเต่อะไรดีๆก็ประเคนให้เมียหมดน่าหมั่นไส้วะนายหัวนิ่
"ใครเมีย!"คีรินตะหวัดสายตามองเต้ทันที มามงมาเมียอะไรเขาไม่ใช่เมียมันสักหน่อย อย่าพูดให้คนอื่นได้ยินนะอายเขาเเย่ เกลียดกันขนาดนี้ไม่มีวัน ไม่มีทางหรอกเเค่เอากันไม่ได้เเปลว่าต้องเป็เมียซะหน่อย
"ก็มึงไง เอากันเเทบทุกวันไม่ใช่มึงเเล้วจะเป็ใคร"เป็เมียเขามันน่าอายนักรึไง เอากันทุกวันก่อนนอนมันยังไม่ยอมเป็เมียเขา เเบบนี้ต้องเอากันหลังอาหารเเล้วให้มันรู้ซะบ้างว่ามันเป็ของใคร
"คุณปันของมึงนู้นเมีย กูไม่ใช่ อย่ามาเรียกเมีย กูไม่ชอบ"
"เออ กูไม่เรียกก็ได้ มึงหึงรึเปล่าเนี่ย หืม พูดถึงปันมึงหึงกูหรอ ไม่ใช่เมียอย่ามาหึงนะ ตาไม่ถึงอย่ามาหึงที่หลังน้าครับสุดสวย"คีรินเดินออกมาจากตรงนั้นทันทีใครจะไปหึงมึง เป็ไรกันถึงจะไปหึง เบะปากมองบนใส่คนมั่นหน้า
"หล่อตายเเหละ คนเอามั่วเอาไปทั่วมีอะไรให้เขาหึงกัน" เขาเเค่ไม่ชอบใจ ไม่ชอบใจมากๆที่ต้องนอนกับคนที่เอาไปทั่วกลัวติดโรคต่างหาก บอกให้ใส่ถุงมันก็ไม่ยอมใส่ถุงเเต่ดีที่มันเอาใบตรวจเืมาให้เขาดูว่ามันไม่มีโรคคีรินถึงได้ยอมให้มันเอาสดถึงเเม้จะเหนียวตัวเเต่ก็ห้ามมันไม่ได้อยู่เเล้วจึงปล่อยเลยตามเลยถึงบางครั้งจะหงุดหงิดถึงขั้นอยากจะชกมันก็ตาม
TBC
เหม็นหน้าผัวเเบบนี้น้องท้องรึเปล่าลูก รึยังไม่ท้อง รึว่าท้องเเล้ว เเต่ถ้าท้องเเล้วหนูจะทำไงต่อล่ะทีนี้ถ้ามันรู้ว่าท้องมันจะทำอะไรอีกยิ่งชั่วๆอยู่ไม่ไว้ใจมันเลยสักนิด
คอมเมนต์ให้ขะเ้าหน่อยเด้อเเบบเหงาาา นี้คือเหงาาาาเเละไรท์เหงาาาาเกินปาย
4K
