ศึกชิงจ้าวยุทธออนไลน์

ตอนที่ 25จันทร์วาดกำลังยืนล้างผักอยู่ในครัวตอนนั้นเองไอ้ทิศลูกชายเธอวิ่งลงบันไดเสียงดังลงมาจากชั้นบนตึก !! ตึก !! ตึก !! ตึก !! ตึก !!“ไอ้ทิศไอ้เหี้ยเดินให้มันค่อยๆหน่อยโว้ยเดี๋ยวบันไดกูพัง !!” จันทร์วาดที่อยู่ในครัวตะโกนด่าลูกชายทันที“โทษทีแม่ผมปวดฉี่ !!” ทิศตะโกนกลับมาก่อนจันทร์วาดจะได้ยินเสียงเปิดปิดประตูห้องน้ำเสียงดังหลังจากทิศฉี่เสร็จแล้วมันก็เดินออกมาหาจันทร์วาด“เย็นนี้ทำอะไรกินอ่ะแม่” ทิศถามแม่ของเขา“กะหล่ำผัดน้ำปลากุ้งสด...ต้มจืด...แล้วก็ไข่เจียว” จันทร์วาดตอบ“โห่แม่กับข้าวน่าเบื่อชะมัดสั่ง KFC มากินกันเหอะ” ทิศบ่น“ไม่สั่งโว้ยเอ็งใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายดีนักไอ้ทิศกูไม่สั่งให้หรอกตอนแรกว่าจะทอดแค่ไข่เจียวแต่ก็สงสารเลยทำเพิ่มให้หรือจะให้กูเปลี่ยนใจ !!” จันทร์วาดพูด“ง่ะผมใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายตรงไหนไม่เคยออกไปกินข้าวนอกบ้านเลยนะกินกับข้าวแม่ตลอด” ทิศท้วงติงแม่ของเขาเดี๋ยวไปกินไก่ทอดในเกมส์ก็ได้วะ ทิศคิดในใจซึ่งภายในเกมส์นั้นมีสาขาของไก่ทอดเจ้าดังหลายทอดเข้าไปเปิดอยู่ในนั้นก็เอ็งใช้เงินในเกมส์ไปตั้งหมื่นมาจ้างฆ่ากูไงไอ้ลูกเวร !! จันทร์วาดพูดอยู่ในใจ“ว่าแต่ทำไมวันนี้ลงมาเร็วปกติเห็นลงมาเย็นเลยนี่” จันทร์วาดสงสัย“ก็พึ่งฆ่าบอสเสร็จเลยว่าอ่ะแม่” ทิศเผลอพูดออกมาโดยไม่ทันคิด“หือ...ฆ่าบอสเอ็งเล่นเกมส์เหรอไหนว่าทำรายงานไงแบบนี้เมื่อไหร่จะเสร็จล่ะรายงานของเอ็งน่ะ !!” จันทร์วาดแกล้งถาม“อะ...เอ่อใช่ผมเล่นเกมส์เล่นกับไอ้ตี้มันไง” ทิศบอก“เล่นเกมส์กับน้องปาร์ตี้ลูกชายเจ้าของโรงแรมห้าดาวนั่นน่ะเหรอเล่นเกมส์อะไรของเอ็งล่ะ” จันทร์วาดสงสัย“ชะ...ชะ...ใช่ผมเล่นกับไอ้ตี้เกมส์ในมือถือน่ะมันก็ต้องมีผ่อนคลายกันบ้างดิแม่ทำรายงานทั้งวันเหนื่อยจะตาย” ทิศพยักหน้ารัวๆไอ้ทิศมันพูดถึงน้องปาร์ตี้แบบนี้แสดงว่าหมวกเล่นเกมส์ราคาหลายหมื่นนั่นน่าจะได้มาจากน้องปาร์ตี้ลูกชายเจ้าของโรงแรมห้าดาวนั่นคงเล่นเกมส์ด้วยกันล่ะมั้งจันทร์วาดคิดในใจเธอนั้นพอจะรู้จักเพื่อนลูกชายอยู่บ้างซึ่งเด็กที่ชื่อปาร์ตี้นั้นพ่อแม่ตามใจมากให้เงินค่าขนมใช้เดือนละเหยียบแสน“แล้วไม่กลับขึ้นไปทำรายงานต่อเหรอ” จันทร์วาดถาม“เอาไว้ขึ้นไปค่ำๆทีเดียวเลยแม่” ทิศตอบเพราะนักลูกกิลด์เอาไว้อีกทีก็ช่วงสองทุ่มเลยซึ่งพวกเขานัดไปเก็บระดับกันติ๊ด !! ทิศเดินไปที่ห้องนั่งเล่นก่อนจะเปิดโทรทัศน์ดู“คุณสมยศคะตอนนี้ฉันอยู่หน้าสมาคมกีฬาคาราเต้แห่งประเทศไทย ณ ตอนนี้ก็เกือบสี่โมงเย็นแล้วก็ยังไม่มีวี่แววว่าทางสมาคมจะได้ข้อสรุปเลยค่ะว่าจะเอายังไงกับเรื่องนี้ดี” เสียงนักข่าวสาวในโทรทัศน์ในรายงานข่าวพูดเสียงดัง“โหแม่ดูข่าวนี่ดิประเทศเราซวยชะมัด” ทิศที่เห็นข่าวก็พูดให้จันทร์วาดฟัง“ข่าวอะไรของเอ็งทำไมประเทศเราถึงซวยล่ะ” จันทร์วาดสงสัย“ดูเหมือนจะเป็นข่าวของสมาคมคาราเต้น่ะแม่เห็นว่าโค้ชชื่อดังที่จ้างมาจากเกาหลีประสบอุบัติเหตุอาการสาหัสเขากำลังหาโค้ชใหม่กันอยู่” ทิศบอกรายละเอียดที่รู้ให้จันทร์วาดฟังหือโค้ชประสบอุบัติเหตุอาการสาหัสงั้นเหรอแบบนี้คงต้องเปลี่ยนตัวล่ะมั้งแต่ตอนนี้มันใกล้ช่วงโอลิมปิกแล้วไม่ใช่เหรอจะหาโค้ชได้งั้นเหรอเนี่ยจันทร์วาดคิดในใจ“ซวยชะมัดเลยเนอะแม่ประเทศเราเป็นจ้าวเหรียญทองคาราเต้ด้วยนี่ปีนี้จะรักษาเหรียญทองได้มั้ยล่ะเนี่ย” ทิศพูด“เอ็งรู้เรื่องกีฬาด้วยเรอะ !!” จันทร์วาดแปลกใจ“รู้นิดหน่อยแม่พอดีได้ยินเพื่อนๆมันพูดกันก็เลยฟังผ่านๆมา” ทิศบอกเขานั้นพอจะได้ยินมาบ้างเรื่องกีฬาเพราะช่วงนี้ใกล้โอลิมปิกแล้วจากที่เขาได้ยินมาดูเหมือนประเทศไทยจะผูกขาดเหรียญทองมานานนับสิบปี“คุณอุ้มแตงคิดว่าถ้าสมาคมยังไม่ได้ข้อสรุปสถานการณ์ในตอนนี้กีฬาคาราเต้ของบ้านเราจะเป็นยังไงบ้างครับ” พิธีกรชายที่อยู่ในห้องส่งถามพิธีกรหญิงที่อยู่ในสถานที่“จากที่ดิฉันคิดนะคะคุณสมยศถ้าทางคุณเจนจิรา หัวหน้าสมาคมกีฬาคาราเต้คนปัจจุบันยังหาข้อสรุปและหาโค้ชคนใหม่มาไม่ได้อาจจะแย่ค่ะเพราะปีนี้เจ้าบ้านอย่างประเทศญี่ปุ่นเองก็แข็งแกร่งมากที่ผ่านมาก็ทำผลงานได้ดีมาตลอด อีกทั้งยังมีอีกหลายประเทศที่แข็งแกร่งไม่แพ้กันไม่แน่ว่าปีนี้เราอาจจะเสียเหรียญทองก็ได้ค่ะ” พิธีกรหญิงตอบตามความคิดของเธอ“แบบนี้ก็แย่ดิเห้ยถ้าพลาดเหรียญทองนี่ซวยเลยนะโดนเพื่อนบ้านรุมกระทืบซ้ำแน่หวังว่าจะหาโค้ชคนใหม่ได้ไวๆนะ” ทิศที่ได้ยินดังนั้นก็พูดออกมา“ก็คงจะแย่นั่นแหละโค้ชมีผลกับนักกีฬามากและยิ่งในตอนนี้แล้วโค้ชมีชื่อเสียงและโค้ชเก่งๆคงเซ็นสัญญากันไปหมดแล้วการจะหาโค้ชคนใหม่ให้ได้ในระยะเวลาสั้นนั้นยากมากแถมโค้ชที่หามาก็ไม่รู้ว่าจะเข้ากันได้กับนักกีฬาบ้านเรามั้ยเพราะนักกีฬาบ้านเราเป็นสายจู่โจมไม่ใช่สายเคาน์เตอร์แล้วสวนกลับ” จันทร์วาดวิเคราะห์“หือแม่รู้เรื่องคาราเต้ด้วยเหรอศึกษามาดีนะเนี่ยนึกว่าแค่ซื้อถ้วยมาตั้งโชว์ประดับบารมีเฉยๆสงสัยกลัวคนถามแล้วตอบไม่ได้เลยศึกษาเอาไว้บ้างสินะ” ทิศพูดพลางมองถ้วยรางวัลกีฬาคาราเต้ที่อยู่เต็มตู้โชว์ไอ้ห่ากูรู้จริงไอ้ลูกเวรกูไม่ได้ศึกษาเอาไว้ตอบคำถามสักหน่อยแล้วถ้วยพวกนั้นก็ไม่ได้ซื้อมาด้วยกูได้มาจากการแข่งขันทั้งนั้นจันทร์วาดคิดในใจแต่ก็ไม่ได้พูดออกไปเธอนั้นไม่ได้สนใจที่ลูกชายเธอเข้าใจผิดว่าถ้วยพวกนั้นซื้อเอาไว้ตั้งโชว์ประดับบารมีอีกด้านหนึ่ง“โค้ชคนนี้เป็นไงครับ” เสียงชายคนหนึ่งพูดพลางกดเลื่อนสไลด์บนหน้าจอโปรเจคเตอร์ขนาดยักษ์ที่ติดอยู่ในห้องประชุมให้ทุกคนดูซึ่งบนหน้าจอนั่นมีประวัติของโค้ชคนนี้เขียนเอาไว้อย่างชัดเจน“อายุสามสิบห้าเองงั้นเหรอแถมเคยได้แค่เหรียญทองแดงเองนี่มีประวัติการสอนแค่ในโรงเรียนมัธยมไม่น่าจะเป็นโค้ชระดับประเทศไหวเผลอๆเด็กของเราจะเก่งกว่าโค้ชคนนี้เอาด้วยนะ”“นั่นสิอายุน้อยเกินไปแล้วโค้ชจากประเทศอังกฤษคนนั้นล่ะติดต่อไปหรือยัง”“ติดต่อไปแล้วแต่ค่าฉีกสัญญาแพงมากตั้งสามร้อยล้าน”“สามร้อยล้านเนี่ยนะแพงเกินไปไม่ไหวงบเรามีแค่ร้อยล้านแถมนั่นคืองบทั้งหมดที่เอาไว้ใช้ในกีฬาโอลิมปิกคราวนี้ด้วยจะเอามาใช้ค่าโค้ชทั้งหมดไม่ได้!!”จากนั้นรายละเอียดข้อมูลโค้ชคนที่อยู่บนจอก็ถูกปัดตกไปก่อนจะเสนอโค้ชคนต่อไปและต่อไปแต่ก็ไม่มีโค้ชคนไหนผ่านข้อเสนอการประชุมเลยเพราะแต่ละคนนั้นไม่มีประสบการณ์บ้างก็มีประสบการณ์แต่ก็ไม่มีผลงานซึ่งไม่คุ้มจะจ้างเอามาเสี่ยง“เอายังไงดีคะคุณเจนหรือว่าคุณจะลงมือสอนเองคุณเองก็มีดีกรีเหรียญทองโอลิมปิกนี่นาแถมยังได้เหรียญเงินอีกตั้งสองเหรียญ” ชายคนหนึ่งในที่ประชุมหันมาถามเจนจิราผู้เป็นหัวหน้าสมาคมคาราเต้คนปัจจุบันของประเทศไทย“ไม่ไหวค่ะถึงฉันจะมีประสบการณ์สูงเรื่องคาราเต้แต่ฉันสอนใครไม่ได้” เจนพูด“ถ้าอย่างนั้นเราจะเอายังไงกันดีครับหัวหน้าสมาคมการกีฬาแห่งประเทศไทยก็ล็อบบี้เรามาแล้วว่าให้ได้คำตอบภายในวันนี้” ชายอีกคนบอกอืม...เอายังไงดีนะโค้ชมีชื่อเสียงและผลงานก็เซ็นสัญญาไปหมดแล้วงบก็มีจำกัดการจะฉีกสัญญาก็ไม่ง่ายเพราะส่งผลถึงชื่อเสียงและความเชื่อใจของโค้ชเหล่านั้นเจนหลับตาลงก่อนคิดในใจเพราะถ้าโค้ชที่เซ็นสัญญาไปแล้วฉีกสัญญาทิ้งแล้วไปเซ็นกับประเทศอื่นโค้ชเหล่านั้นจะเสียชื่อเสียงและถูกประนามดังนั้นโค้ชกีฬาจึงไม่มีใครยอมฉีกสัญญาเพราะเงินก้อนเดียวหรอกและในตอนนั้นเองภาพของจันทร์วาดที่วาดลวดลายในเกมส์ก็ปรากฏขึ้นในหัวของเจนจริงสิพี่จันทร์ไม่แน่ว่าถ้าเราไปขอร้องพี่จันทร์เธออาจจะยอมช่วยเราก็ได้จากที่เห็นพี่จันทร์เธอยังไม่ได้ลืมทุกอย่างเกี่ยวกับคาราเต้ไปเจนคิดพลางลืมตาขึ้นมาเธอนั้นเริ่มเห็นทางออกจากสถานการณ์ตอนนี้แล้ว“คุณเจนสรุปจะเอายังไงดีครับ !!”พรึ่บ !! เจนลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันทีท่ามกลางสายตาคนที่อยู่ในห้องประชุม“พักการประชุมเอาไว้ก่อนฉันจะรีบกลับมาให้เร็วที่สุดได้เรื่องยังไงแล้วจะมาแจ้ง !!” เจนพูดก่อนจะหันกายออกไป“เดี๋ยวก่อนสิครับพักการประชุมหมายความว่ายังไงแล้วนั่นคุณจะไปไหนน่ะ !!”“ก็จะไปหาโค้ชมาแทนโค้ชคิมน่ะสิ !!” เจนหันกลับมาตอบก่อนที่จะออกจากห้องประชุมไป“โค้ช ?????????” ทั้งห้องประชุมส่งเสียงแปลกใจเมื่อได้ยินคำตอบของเจนจิราหัวหน้าสมาคมกีฬาคาราเต้ของพวกเขาเจนไม่สนใจลูกน้องของเธอที่อยู่ในห้องประชุมเธอเดินออกมาจากห้องและหยิบมือถือออกมาโทรหาคนขับรถ“เตรียมรถเราต้องไปที่ที่หนึ่งด่วน !!” เจนบอกกับคนขับรถประจำตำแหน่งของเธอก่อนจะวางสายไปและเมื่อเธอเดินออกมาก็พบกับนักข่าวเป็นจำนวนมากที่อยู่ด้านนอกรั้วนักข่าวหลายคนเห็นเธอเดินออกมาก็ชี้ไม้ชี้มือกันใหญ่ถ้าไม่มีรั้วอยู่พวกนั้นคงบุกเข้ามาแล้วเธอเห็นนักข่าวบางคนพยายามจะปีนเข้ามาด้วยแต่ก็โดนหน่วยรักษาความปลอดภัยห้ามเอาไว้“หึอยากได้ข่าวขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ยแต่โทษทีนะยังให้ข่าวตอนนี้ไม่ได้เพราะไม่รู้ว่าทางนั้นจะยอมมารับใช้ชาติอีกครั้งมั้ย” เจนพูดพลางยิ้มออกมาและรอไม่นานรถประจำตำแหน่งของเธอก็ขับมาจอดเทียบข้างคนขับรถของเธอรีบลงมาเปิดประตูรถให้เธอทันที“ไปสุขุมวิท 24 ด่วน !!” เจนบอกกับคนขับรถ“สุขุมวิท 24 เหรอครับท่าน !!” คนขับรถอุทานออกมาเพราะสุขุมวิทในช่วงเย็นนั้นรถติดมากถึงแม้สมาคมกีฬาคาราเต้จะอยู่แถวบางกะปิห่างจากสุขุมวิทแค่สิบกว่ากิโลเมตรแต่ในช่วงเวลาเลิกงานแบบนี้คงใช้เวลาไม่ต่ำกว่าชั่วโมงในการเดินทางไปที่นั่น“ใช่รีบไปเถอะก่อนจะมืด” เจนพยักหน้าก่อนจะหยิบมือถือออกมาโทรหาจันทร์วาดแต่ไม่ว่าจะโทรยังไงก็ไม่มีคนรับสายให้ตายสิทำไมพี่จันทร์ไม่รับกันนะหรือว่าจะไม่ได้พกมือถือติดตัวเจนคิดในใจใช่แล้วเจนคิดถูกจันทร์วาดนั้นไม่ได้พกมือถือติดตัวเธอทิ้งเอาไว้บนห้องนอนแถมยังปิดเสียงเอาไว้ด้วยและตอนนี้จันทร์วาดก็กำลังทำกับข้าวอยู่กว่าเธอจะขึ้นไปบนห้องนอนอีกครั้งก็ค่ำๆโน่นแหละรถประจำตำแหน่งหัวหน้าสมาคมกีฬาคาราเต้แห่งประเทศไทยค่อยๆแล่นออกไปจากสมาคมเหล่านักข่าวพยายามกรูเข้ามาเพื่อจะเอาข่าวแต่ก็ทำไม่สำเร็จเพราะโดนหน่วยรักษาความปลอดภัยกันเอาไว้พวกนักข่าวได้เพียงแต่รูปถ่ายรถประจำตำแหน่งที่แล่นออกไปและคำถามว่าหัวหน้าสมาคมอย่างเจนจิรานั้นกำลังไปไหนและกว่านักข่าวทั้งหลายจะตั้งสติได้ว่าต้องตามรถไปรถนั่นก็แล่นจนพ้นสายตาไปแล้วพวกนักข่าวบางคนพอจะมีเบอร์ของคนในสมาคมอยู่บ้างก็ลองโทรไปถามคนในสมาคมดูซึ่งข่าวที่ได้มานั้นก็คือเธอกำลังไปหาโค้ชคนใหม่นั่นเองจบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 25 โค้ช ??

นิยายแนะนำ

ศึกชิงจ้าวยุทธออนไลน์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 25 โค้ช ??

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้