"ผลการตัดสิน สึกิชิบะ โยฟุ ชนะ"
อะไรกัน เมื่อกี้ สกิลหรอหรืออะไร
ทำไมภาพของเเม่ถึงเข้ามาในหัวเราได้ล่ะ
ทำไมเราถึงกลัวภาพลวงตานั้นได้ล่ะ
คาเอนะคิดในใจ
"อ่าเธอ ลุกขึ้นได้เเล้ว"
โยฟุยื่นมือไปให้คาเอนะ เพื่อให้คาเอนะลุกขึ้น
"นี่นายน่ะ ชื่ออะไร"
คาเอนะพูดพร้อมจับมือของโยฟุด้วย
"สึกิชิบะ โยฟุ"
"ชั้น ซุยเคียว คาเอนะ"
"อันที่จริงไม่ต้องบอกชื่อก็ได้น่ะ
ชั้นรู้อยู่เเล้วน่ะ"
โยฟุบอกกับคาเอนะ
"เเล้วทำไมเมื่อเช้าถึงได้ไม่ใส่ใจกับตัวชั้นเลยล่ะ"
ย้อนอดีต
"เอาล่ะนักเรียนวันนี้มีนักเรียนใหม่ย้ายเข้ามาสองคน เอาล่ะเข้ามาได้"
จากนั้นก็มีเด็กผู้หญิงเข้ามาในห้องสองคน
คนนึงผมสีม่วง ตาสีเเดง
อีกคนผมสีฟ้า ตาสีฟ้า
ในขณะเดียวกัน
โยฟุก็ไม่ได้ใส่ใจพวกเด็กใหม่ทั้งสอง
เเต่มองออกไปนอกหน้าต่างเเทน
คาเอนะมองไปเห็นโยฟุพอดี
นี้ถึงขั้นต้องเมินกันเลยหรอ
คงคิดว่าตัวเองเก่งมากล่ะสิท่า
คาเอนะคิดในใจ
กลับมาปัจจุบัน
"ตอนนั้นชั้นมองไปนอกต่างเพื่อสงบใจเฉยๆน่ะ เเต่ก็ฟังพวกเธอเเนะนำตัวไปด้วยในเวลาเดียวกัน"
โยฟุบอกเหตุผลกับคาเอนะ
ในเวลาเดียวกัน
"นี้พวกเธอทั้งสองคนคุยกันไม่มีชั้นเลยนะ"
จู่ๆก็มีชายผมสีบรอนโผล่มาจากไหนไม่รู้ ะโจากสเตเดียมคนดู ลงมายังรานต่อสู้
"สวัสดีครับ คุณ มิซาเรีย เเละคุณ
ขยะตรงนั้น"
"มิซาเรีย??... ขยะ"
โยฟุพูดเบาๆเเละสงสัยไปด้วย
"ฟราโก้ เเฟรเรีย"
คาเอนะพูดชื่อของชายคนนั้น
"ครับ ฟร้าโก้ เเฟรเรีย เองครับ"
"ใครหรอ ซุยเคียว"
โยฟุถามคาเอนะ
"ฟร้าโก้ เเฟรเรีย เค้าเป็ชายที่บังคับพ่อชั้นให้ชั้นเเต่งงานกับเ้านั้น
เเต่เพราะชั้นปฏิเสธมาตลอดเลยทำให้พ่อของชั้นต้องโดนเวทย์ของเ้าฟราโก้ทำร้ายมากขึ้น เเต่พ่อชั้นก็ยังฟันธงว่าจะไม่ให้ชั้นเเต่งงานกับเ้านี้ เเต่เพราะครั้งนี้ชั้นสัญญากับเ้าหนอนั่นเอาไว้ว่าครั้งนี้เราจะสู้กัน โดยถ้าชั้นชนะ เ้านั้นจะเลิกยุ่งกับชั้น เเต่ถ้าเ้านั้นชนะ"
"เธอจะต้องเเต่งงานกับเ้านั้น"
โยฟุพูดต่อท้ายให้
"ใช่"
ดวงตาจองทั้งคู่ต่างเปลงประกายอาฆาตขึ้น
"คุยกันเสร็จรึยัง ชั้นจะได้รีบๆ
เเต่งงานกับคุณมิซาเรียสักที
ส่วนคุณขยะตรงนั้นช่วยหลีกๆไปหน่อยได้มั้ย"
"ขอปฏิเสธ คุณรกสังคม"
"ว่าไงน่ะ!!"
ทั้งคู่เถียงกัน
"ว่าไงจะสู้มั้ยล่ะ"
ฟราโก้ท้าการดวน
"อ่าเเน่นอน"
โยฟุตอบอย่างเยือกเย็น
ก็เเค่เ้าบ้าที่คิดอวดดีเท่านั้นเเหละ
ฟราโก้ดูถูกโยฟุในใจ
"เริ่มได้"
ฟื้ม!!
โยฟุหายไปในพริบตา
"ฮ่า!! คิดว่าเเค่นี้จะทำอะไรชั้นได้"
"นายน่ะหยุดปากดีได้เเล้ว"
โยฟุพูดเพราะภายหน้าของฟราโก้คือโยฟุที่ชาร์จมัดพร้อมต่อยฟราโก้เเล้ว
พั้ม!!!
โยฟุอัดเข้าเต็มมือ
"พิ้ว!! นายน่ะยังไม่เเพ้สักหน่อย ช่วยเอาจริงได้เเล้ว"
โยฟุพูด พร้อมสบัดมือ
"เเก เเก เเกน่ะเเก หน่อย!! บังอาจมาขัดขว้างการเเต่งงานของชั้นนะหรอ"
ร่างกายของฟราโก้ค่อยๆมีร่างบาง
อย่างมาส่วมให้อีกชั้นต่อจากร่างเนื้อธรรมดา
ตึกๆๆๆ! ภึง!!
"ชั้นมาทันมั้ย?!.."
ชายผู้นั้นรีบมาก เค้าวิ่งมาทางรานต่อสู้เเละเปิดประตูเข้ามาอย่างรีบร้อน
เค้าคือ เรตะ
"อะ คุณซุยเคียว"
"เห้อ!!.. อย่างงั้น สึกิชิบะคุง ไม่รอด...เเน่"
คาเอนะพูดพร้อมทำสีหน้าซีด
"พลังเเบบนั้นชั้น ยังไม่ชนะมันเลย"
คาเอนะ พูด
"5555555555555!!! นายเเพ้เเล้วล่ะ"
"อย่างงั้นหรอ เเต่ชั้นไม่คิดอย่างงั้นหรอกน่ะ มาตัดสิ้นว่าสิ่งที่เรียกว่าปีศาจของใครเเข็งเเกร่งกว่า"
โยฟุพูด ตอนนี้โยฟุได้ใช้สกิล ดาร์กเดมอนเเล้ว
ภายหน้าโยฟุคือฟร้าโก้ที่มีร่างเป็ปีศาจที่มีเนื้อสีเเดงอ่อนๆหุ่มตัว
"ยังไงๆ ชั้นก็ชนะ เเต่ก็ย่อมได้ถ้านายจะสู้กับชั้นด้วยร่างโง่ๆนั้น"
ฟู่ว!!
ตอนนี้ทั้งคู่สลับมาอยู่คนละฝั่ง
ตึก!..
คนที่คุกเข่าลงคือ
ฟราโก้ เเฟรเรีย
เเละร่างเนื้อทุกอย่างของฟราโก้ก็ขาดออก
"เป็ไปไม่ได้..."
"ผลการตัดสิ้น สึกิชิบะ โยฟุ ชนะ"
โปรดติดตามตอนต่อ
317
