Chapter seventeen
BAD LOVE
เต้กับนาวานำรายงานที่ต้องมาให้เสือตรวจสอบอีกรอบ เรียกเ้านายอยู่ตั้งนานเเต่ก็มัวเเต่มองเหม่อ เหม่อมาเป็สัปดาห์เเล้วจะทำอะไรก็มัวเเต่มองเหม่อถ้าคิดถึงก็ไม่ไปหา เต้เริ่มเหนื่อยเเล้ว ทำงานก็ไม่ได้ตรวจผิดตรวจถูกทำตัวเหมือนคนอกหัก
"พี่เสือ เหม่ออะไรครับ"นาวาเรียกอยู่ตั้งนานสองนานในมือถือปากกานะ เเต่สายตาเหม่อลอยไปไหนก็ไม่รู้ ไม่มีสติเอาซะเลยนาวาชักจะเป็ห่วงเเล้วสิ
"ใช่ นายเหม่อลอยนานเเล้วนะครับ"
"เปล่า"เขาไม่ได้ยินเสียงใครเรียกเลย ่นี้เขามัวเเต่คิดถึงคีริน เสียดายที่วันนั้นเขาไม่ลงไปส่งไม่ได้บอกลาเลยสักคำ ถ้าวันนั้นเขายื้อเขารั้งหรือได้บอกลาวันนั้นมันจะยังอยู่กับเขาไหม เสือทำเเบบนี้มันดีจริงๆหรอ ไม่ได้รู้ข่าวคลาวอะไรเลย เขารู้ความรู้สึกตัวเองดีว่าเขาหลงรักไอ้ลูกหนี้คนนั้นเข้าเเล้ว มันผิดไปหมด ทำตัวไม่น่าให้อภัยทำตัวเเย่ๆเพราะคิดว่ายังไงก็ไม่มีทางรักคนเเบบนั้น เเล้วทำไมวันนี้ได้มานั่งหงอยคิดถึงมันอยู่อย่างนี้ไม่มีสมาธิทำงานหรือจะทำอะไรเลย
"เปล่าอะไรก็เห็นๆ อยู่ คิดถึงก็ไปหาครับใช้ชีวิตให้มันง่ายๆ อย่าซับซ้อนครับคุณเสือ"ทุกคนใช้ชีวิตให้ซับซ้อนจริงๆเลย ถ้าคิดถึงก็ไปหา ถ้าอยากเจอก็ไปหา มามัวนั่งเหม่อมองท้องฟ้าอยู่อย่างนี้มันจะหายคิดถึงไหม ชีวิตมันสั้นนะอยากจะทำอะไรก็ควรทำเลยอย่ามัวเเต่คิด
"มึงสอนกูหรอ"
"ผมบอกครับนาย นายเป็เเบบนี้เกือบอาทิตย์เเล้วนะ ผมทนเห็นไม่ได้หรอกครับ"เต้พูดเสียงที่เข้มขึ้นครั้งนี้เขาไม่ได้พูดติดเล่นติดตลกอะไรเเล้วเพราะอาการของเ้านายมันน่าเป็ห่วง เต้เลยกังวลไปด้วยยิ่งปล่อยไว้นานยิ่งจะเเย่ งานการคงไม่ต้องทงต้องทำกันเเล้ววันๆข้าวปลาก็ไม่ค่อยทานมัวเเต่นั่งคิดถึงคุณเขา
"เเล้วจะให้กูทำยังไง เงินเขาก็คืนมาเเล้ว กูมีเหตุผลอะไรจะไปจับเขามาอีกล่ะ"
"ก็..."เต้ยังไม่ทันได้พูดอะไรสายเรียกเข้าโทรศัพท์ของเสือก็ดังขึ้น ทำให้ทุกคนต่างหันไปให้ความสนใจกับคนที่โทรเข้ามาเเทน
Rrrrrr
"ฮัลโหลนาย มึงโทรมาทำไม มีธุระอะไร"เสือเห็นว่าเป็หมอนายก็รีบรับสายทันที เผื่อมันมีเื่ให้เขาช่วยอะไร
"มึงรู้ไหมวันนี้กูเจอใคร"คนโทรเข้ามากวนตีนมันให้มันตื่นเต้นทำให้ต่อมความอยากรู้มันกระตุก
"กูจะรู้กับมึงไหมตอบมาอย่าลีลา"โทรเข้ามาก็กวนส้นตีนเขาเลย จะโทรมาถามว่าเจอใครเขาจะทราบกับมันไหมล่ะ ไม่ได้อยู่ด้วยยี่สิบสี่ชั่วโมงซะหน่อย
"กูเจอเมียมึง"
"ใคร เมียกู"มีเมียตอนไหนก่อน ถ้าจะบอกว่าคีรินเป็เมียเขา มันเป็เมียเก่าไปละ บางทีมันอาจจะไม่เห็นเขาเป็ผัวมันด้วยซ้ำ
"คุณคีรินไง กูดูออกครับไม่ต้องปฎิเสธ"เขารู้ตั้งเเต่มันคอยกันซีนไม่ให้ยุ่งเเล้ว ท่าทีมันดูออกง่ายจะตายเป็เพื่อนกับมันมานานดูก็รู้ว่ามันหวงคีรินมาก คอยทำตาขวางใส่หมอนายตลอด
"อืม เเล้วยังไง มีอะไรอีก"จะมาอวดเขาหรอว่าเจอมันไม่เห็นน่าอวดเลย เขาไม่ได้อยากจะเจอสักนิด ไม่เห็นน่าตื่นเต้นน่าดีใจอะไรเลย
"เขามาโรง'บาล กูตรวจเเล้วเขาท้องวะ"
"ห๊ะ! ท้อง? ท้องกับใคร ไปจากกูเเค่สัปดาห์เดียวท้องเลยหรอ เอ๊ะ เเต่เดี๋ยวนะมันท้องได้ไง มันเป็ผู้ชายหนิ"มีเเต่คำว่าห้ะในหัว ทั้งเื่ที่มันท้องได้เเละก็ท้องภายในหนึ่งสัปดาห์ มันใครวะกล้ามาทำเมียกูท้องเนี่ย เสือโมโหคิดวนไปหมดในมือที่ถือโทรศัพท์ก็สั่นเล็กน้อยทั้งที่เขายังคิดถึงโหยหามันอยู่เเต่มันไม่รู้สึกอะไรเลย ไปเเค่สัปดาห์เดียวก็เจอคนใหม่เเล้ว
"ท้องได้ พ่อเเม่เขารู้ว่าลูกเขาท้องได้ตั้งเเต่เกิดเเล้ว เพราะเเบบนี้มั้งเลยไม่ค่อยใส่ใจคุณเขาเท่าไหร่"
"สรุปมันท้องกับใคร เเม่งก็มีไวเกินกูยังลืมไม่ได้ด้วยซ้ำเเม่งท้องละ เเรดวะ"
"หุบปากเเล้วฟังกูครับเพื่อน ท้องได้สองเดือนเเล้ว มึงทายสิว่าลูกใคร"
"สองเดือนหรอ ถ้าสองเดือนก็ลูกกูน่ะสิไอ้หมอ ลูกกสิวะ ใช่ มันท้องลูกกู"มันท้องลูกเขา น้ำยาเรามันดีเสียจริงเสือดีใจจนอยากไปะโให้คนทั้งเกาะรู้ด้วย
"กูได้ยินข่าวว่าเขาจะหมั้นกันสัปดาห์หน้า"
"กับใคร มันจะหมั้นกับใคร ในท้องลูกกูมันยังกล้าจะหมั้นกับคนอื่นอีกหรอวะ เเบบนี้กูต้องจับมาคุยให้รู้เื่เเล้ว"
"มึงช่วยตั้งสติก่อนเสือ มึงช่วยฟังให้จบก่อนค่อยคิดไปเอง มึงกินยาตามที่กูสั่งบ้างไหม ประสาทนะมึงอะ"
"เเรงเกิน มึงก็เเรงเกินไอ้นาย กูเเค่กลัวเนาะ นั้นลูกเมียกูอะกูจะหวงก็ไม่เเปลก"
"รู้เเล้วจ้าเพื่อน มึงฟังกูก่อนเนาะ"
"อืม ว่ามา"หมอนายเล่าข้อมูลทุกอย่างที่เขาได้รับมาให้เพื่อนฟังทั้งหมดอย่างไม่ปกปิด
"กูจะไปตามเมียกูกลับมา กูไม่ยอมให้มันไปเเต่งไปหมั้นกับคนอื่นหรอก มึงต้องช่วยกูนะนาย มึงไม่อยากเห็นหลานไหม ถ้าอยากเห็นก็ช่วยกูนะเพื่อน"
"เออ กูรู้อยู่เเล้วก็เพราะเป็หลานกูเนี่ยเเหละกูเลยคาบข่าวมาบอกมึง"
"ดีมากเพื่อนรัก"
"มึงก็คิดเเผนดีๆล่ะกูจะพาไปตามเมียกลับมา"
"ได้เลย เเผนกูมันดีเเน่"
"เขาอยากกับมาไหมล่ะนายหัว บางทีคุณคีรินอาจจะไม่อยากกลับก็ได้"เห็นว่าเ้านายตัวเองดูอารมณ์ดีเพราะได้ฟังข่าวดีจากเพื่อนหมอ เต้ก็หมั่นไส้ทันทีพูดขัดอารมณ์ให้เ้านายโมโห เขารู้ว่าจะต้องโดนตีนเเน่เเต่เขาก็อยากโดนอยู่เหมือนกันเ้านายหงอยมาเป็สัปดาห์นึงเเล้วอยากให้กลับมาวีนเหมือนเดิม เป็เเบบนี้เต้ไม่ชินเลย
"เต้ มึงหยุดพูดก่อนได้ไหม หุบปากบ้างเดี๋ยวก็โดนตีนนายหรอก"นาวารีบห้ามปรามเต้ทันที เ้านายหันกลับมามองมันทันทีเเต่กลับไม่มีความโกรธหรือโมโหเลยมีเพียงรอยยิ้มที่ดูจะมีความสุขต่างจากครึ่งชั่วโมงก่อนหน้า ทำให้นาวาสบายใจขึ้นมากเลยที่เห็นเสือกลับมายิ้มได้เหมือนเคย
งานหมั้น
พิธีการหมั้นเล็กๆถูกจัดขึ้นเพราะเป็งานที่เร่งรัดเลยจัดขึ้นเเค่ให้คนรู้จักมางาน ทุกคนอยู่ในพิธีต่างยิ้มเเย้มกันถ้วนหน้าเพราะยินดีกับงานวันนี้ มีเพียงคีรินที่เขาไม่ได้รู้สึกดีอะไรเลย เื่เขาท้องก็ไม่กล้าบอกพ่อเเม่ให้รับรู้เพราะเขากลัวว่าพ่อเเม่จะบอกให้เขาไปเอาออก ความกังวลมีมากจนเเสดงออกทางสีหน้าทำให้คู่หมั้นของเขาสังเกตุเห็นจึงเข้ามาสอบถาม
"คีรินกังวลอะไรหรอครับ"
"เปล่าครับ"
"ถ้าไม่กังวลก็ไปเข้าพิธีได้เเล้ว ถึงเวลาเเล้ว ไปกัน"กันต์จูงมือคู่หมั้นของเขามาเข้าพิธี พิธีได้เริ่มขึ้นเมื่อถึงฤกษ์ถึงยามเเล้วตอนที่กันต์กำลังจะสวมเเหวนให้คีรินก็มีเหตุชุลมุนขึ้นก่อน
"หยุดก่อนครับทุกท่าน"เป็เต้ที่เดินมาหยุดพูดอยู่ท่ามกลางผู้คนพร้อมเสือเเละนาวาที่เดินตามมาทุกคนต่างรู้จักคนๆนั้นเป็อย่างดียกเว้นครอบครัวของกันต์ที่ไม่รู้จักกับเสือเลย
"เสือ..."คีรินใอยู่ไม่น้อยที่ได้เจอคนที่เขาคิดถึง ทำไมมันถึงมายืนอยู่ตรงนี้ได้ มันหันมามองคีรินพร้อมส่งยิ้มที่ทำเอาคนมองหวั่นไหวกับสายตานั้นอยู่ไม่น้อย เขาอ่านไม่ออกเลยว่ามันมาเพื่ออะไร จะทำอะไร คีรินทำได้เพียงนั่งมองเหตุการณ์อย่างหวาดหวั่นอยู่ไม่น้อย
"คุณเป็ใคร"กันต์ถามขึ้น เขาเป็ใครถึงได้ทำให้ครอบครัวของคีรินเเตกตื่นกันได้ขนาดนี้ คนๆนี้มีความสำคัญอะไรกัน
"เเกเป็ใคร"คุณหญิงกานดาถามขึ้น หน้าตามันดูป่าเถื่อนมันเป็ใครกัน
"ไอ้เสือ..."คีนส์จำเ้าหนี้ของตัวเองได้ดี ลางสังหรณ์ว่าเื่ไม่ดีจะเกิดขึ้นทำให้คีนส์รีบลุกจากที่นั่งทันที
"หยุดก่อนครับทุกท่านขอขัดพิธีนิดนึงนะค้าบ พอดีเ้านายสุดหล่อชื่อเสียงเรียงนามว่า เสือน้อย มีเื่จะมาพูดคุยน่ะครับ"เต้ยืนพูดอย่างหน้าชื่นตาบานวันนี้นายเขาจะมาตามเมียเขาต้องเคลียร์ทางให้ก่อน เต้ทำดีนายหัวไม่ต้องชม ไม่ต้องชมครับนายหันกลับไปมองเ้านายเพราะอยากได้คำชมเเต่ผิดคาดไปนิด
"เสือเฉยๆไอ้เต้ไม่ใช่เสือน้อย"ไอ้เหี้ยนี้ เป็งานเป็การยังมาเล่นละครลิงอยู่ได้
"พวกเเกมาทำไม เงินชั้นก็ให้คืนหมดเเล้วยังจะเอาอะไรอีก"คุณหญิงรำภาลุกขึ้นยืนถามผู้มาใหม่ เงินก็ให้คืนตาม้าเเล้วพวกมันจะมายุ่งกับครอบครัวเขาอีกทำไม
"มาเอาเมียกับลูกคืนครับ"เสือยังพูดดีด้วยเพราะเห็นว่าเป็เเม่ของเมียเขายังให้เกียรติอยู่
"ห๊า?!"คุณหญิงกานดาใจนเเทบเป็ลม ทำให้กันต์ต้องเข้าไปประคองเเม่ของตนเเล้วพาออกไปจากตรงนี้
"ห้ะ!"คุณฉัตรเงินใกับสิ่งที่ได้ยิน มันจับตัวลูกชายเขาไปเเล้วทำให้ท้องหรอ
"อะไรนะ!"คุณหญิงรำภาก็เป็ลมไปตามๆกันจนต้องหอบหิ้วกันออกไปข้างนอกตรงนี้จึงเหลือเเค่คนที่เกี่ยวของ คือคีนส์ คีริน เเละเสือ ที่้าจะเคลียร์กันให้รู้เื่
"เสือ มึงออกมาคุยกับกูข้างนอก"คีนส์เข้าไปยืนอยู่ต่อหน้าเสือ มันจะมาเเฉให้เขาอับอายให้ครอบครัวเขาโดนนินทาทำเเบบนั้นไม่ได้
"ไม่ จนกว่ามึงจะยอมให้คีรินกลับกับกู กูถึงจะยอม"เสือยืนกรานความ้าของตัวเอง มาวันนี้เขาอยากจะได้เมียกับลูกเขากลับไปเเค่นั้น ไม่ได้้าทำลายอะไรเลย
"อืม กูยอมมึงก็ได้เเต่อย่ามาคุยกันตรงนี้เลยกูขอล่ะ"งานหมั้นล่มไม่เป็ท่าทุกคนในงานจึงเเยกย้ายกับกลับบ้านเสือยอมเดินออกมาคุยข้างนอกกับคีนส์ มัน้าเเค่เงิน เขา้าคีรินถึงจำนวนเงินมันจะดูไร้เหตุผลก็เถอะเสือยอมจบง่ายๆจ่ายให้มันจบๆเเละทำสัญญากันว่าครอบครัวมันจะไม่มายุ่งกับเมียเขาอีก เสือรับรู้ได้จากเพื่อนของเขาว่าไอ้คีนส์มันบังคับคีรินหมั้น ดูจากหน้าตอนเเรกที่เสือเดินเข้ามาเห็น เสือก็รู้ได้ทันทีว่าครอบครัวนี้บังคับเมียเขา เขาเลยเลือกจบปัญหาด้วยเงิน สบายใจทั้งสองฝ่าย
TBC
เงินเท่านั้นที่น็อคเอวี่ติง ธนบัตรเท่านั้นที่ทำให้เราได้โบยบิน จบปัญหาทุกอย่างด้วยเงินเป็ทางออกที่ง่ายดาย เอาซะนักเขียนไส้เเห้งอิจฉาตาร้อน อยากจะมีเงินสักร้อยๆล้าน อยากจะมีบ้านสักร้อยๆหลัง
11K
