บทที่ 1 ฉันต่างหากคือเ้าสาวของคุณ
บนเรือสำราญส่วนตัวสุดหรูหรา มีพิธีแต่งงานหนึ่งกำลังจัดขึ้น
อันโหรวมองคู่บ่าวสาวตรงหน้าด้วยสายตาเ็า ชุดราตรียาวสีฟ้าของเธอปลิวไสวตามแรงลม
“ช้าก่อน!”
เธอะโหยุดพิธีแต่งงานอันน่าตลกครั้งนี้ เรียกให้สายตาของทุกคนล้วนต่างจับจ้องมา
“ผู้หญิงคนนี้เป็ใครกัน ทำไมถึงเดินตรงเข้าไปหาเ้าบ่าวเ้าสาวแบบนั้น”
“หรือจะเป็คนรักของคุณชายโอวหยางที่มาเพื่อทำลายงานแต่งงาน”
เสียงพูดคุยทั้งหมดถูกรับรู้ไปถึงเลี่ยวเวยผู้เป็เ้าสาว รอยยิ้มมุมปากของเธอชะงักไป หัวใจพลันเต้นระส่ำด้วยความร้อนรน
เมื่อหันไปมองผู้หญิงไร้ยางอายคนนั้น หัวใจเธอก็ยิ่งรู้สึกหนักอึ้ง!
เพราะย่อมไม่มีใครอยากให้คนอื่นมาขัดจังหวะงานแต่งของตัวเองหรอก ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งนี้คือทุกอย่างที่เธอทุ่มเทเพื่อมันมาตลอด!
“โหรวโหรว…” โอวหยางลี่ปล่อยมือเลี่ยวเวย แล้วหันมาเผชิญหน้าผู้หญิงตรงหน้า ขณะที่ความเ็าในดวงตาจางหายไปทั้งหมด เหลือไว้เพียงความอ่อนโยนเท่านั้น
เลี่ยวเวยร้อนใจ รีบยื่นมือรั้งเขาไว้ “คุณลี่ ฉันต่างหากที่เป็เ้าสาวของคุณ ตระกูลอันล่มสลายไปแล้วนะ”
เสียงของเธอแ่เบามาก แต่เรี่ยวแรงที่ใช้ดึงมือชายหนุ่มนั้นไม่เบาเลย
อันโหรวเดินเข้ามาทีละก้าว ใบหน้ายังประดับรอยยิ้ม
“โหรวโหรว คุณฟังผม…” เมื่อโอวหยางลี่เห็นความเฉยเมยในแววตาอีกฝ่าย หัวใจของเขาพลันตื่นตระหนก
“ขอแสดงความยินดีด้วย เ้าสาวคุณสวยมาก ถึงแม้กิจการของตระกูลเลี่ยวจะไม่ใหญ่มาก แต่ก็ไม่เล็ก แน่นอนว่าคงสามารถช่วยคุณได้” อันโหรวเผยรอยยิ้ม จากนั้นจึงหยิบซองสีแดงแวววาวออกมา
“ถึงแม้ตระกูลอันจะล่มสลาย แต่ของขวัญชิ้นนี้ยังมอบให้ได้อยู่ ขอให้พวกคุณจงมีความสุขในชีวิตคู่ครั้งนี้”
หลังเอ่ยจบ ซองสีแดงในมือก็ถูกปาใส่โอวหยางลี่เต็มแรง
ธนบัตรด้านในหล่นกระจัดกระจายผ่านใบหน้าของเขา ปลิวว่อนร่วงลงพื้นและหากสังเหตให้ดี จะเห็นว่าบนนั้นมีรอยเืติดอยู่เล็กน้อย
หญิงสาวหัวเราะเบา ๆ “งานมงคลย่อมต้องมีของมงคล ดังนั้นหากให้เงินอย่างเดียวคงไม่พอ ฉันจึงสาดเืสุนัขลงไปด้วย ย้อมสีแดงให้แดงมากขึ้นไปอีก”
โอวหยางลี่ร้อนใจ รีบคว้ามือเธอ “โหรวโหรว คุณก็รู้ว่าผมรักคุณ อย่าดื้อดึงเลย”
“คุณลี่ คุณพูดอะไร?!” เลี่ยวเวยรู้สึกเสียหน้า ผู้ชายคนนี้คือสามีของเธอนะ!
เธอไม่ใจเย็นอีกต่อไป เปิดผ้าคลุมหน้า มองอีกฝ่ายด้วยสายตาเกลียดชัง “ตระกูลอันล่มสลายแล้ว เธอยังคิดว่าตัวเองเป็คุณหนูใหญ่ผู้สูงส่งของตระกูลอันอยู่อีกหรือไง เธอกับคุณลี่ไม่มีทางเป็ไปได้ รีบไสหัวไปซะ!”
เธอกับอันโหรวเป็เพื่อนร่วมชั้นกันมาตลอด ตอนนั้นตระกูลอันรุ่งเรืองราวกับดวงอาทิตย์ยามเที่ยงวัน มีอำนาจมหาศาล และทุกคนต่างอยากเอาใจ
อันโหรวเองก็ช่างดูสูงศักดิ์เ็า เป็ดั่งหญิงสาวน้ำแข็งที่มีชื่อเสียงในโรงเรียน
หึ ๆ แต่ตอนนี้ตระกูลอันกลับถูกสอบสวนเื่ผลิตภัณฑ์ไม่ได้มาตรฐาน กระทั่งคนที่ต้องรับผิดชอบทั้งหมดล้วนถูกจับเข้าคุก
ดังนั้นแล้วโอวหยางลี่จึงยินยอมแต่งงานกับผู้หญิงธรรมดา มากกว่าไปแต่งกับผู้หญิงที่มีประวัติอาชญากรรม!
“ไม่ต้องห่วง เมื่อถึงเวลาที่ควรไป ฉันก็จะไปเอง” อันโหรวมองกองเงินที่นอนนิ่งอยู่บนพื้น ก่อนเอ่ยต่อ “ขอให้รับซองแดงนี้ไว้แล้วกัน ถือเสียว่าพวกเราเคยเป็คนรู้จักกัน”
กลุ่มสื่อมวลชนที่อยู่ในเหตุการณ์รีบบันทึกภาพ่เวลานี้ทันที เพราะภาพฉากที่เกิดขึ้นมันดูราวกับละครฉากใหญ่!
สีหน้าเลี่ยวเวยกลายเป็ดำมืด ะโเสียงดังว่า “ใครเป็คนปล่อยให้ผู้หญิงคนนี้เข้ามา รีบไล่เธอออกไปเดี๋ยวนี้!”
เมื่อเธอะโเสร็จ บรรยากาศยิ่งวุ่นวายขึ้นไปอีก เสียงซุบซิบนินทาอื้ออึงไปทั่ว รวมทั้งเสียงถ่ายภาพ และใครบางคนถึงกับถ่ายวิดีโอเก็บไว้
แต่ในจังหวะอันวุ่นวายที่สุดนั้น แสงไฟทั้งลำเรือกลับดับวูบในพริบตา ภายในงานแต่งมืดสนิท มองไม่เห็นกระทั่งฝ่ามือตัวเอง
“อะ…” เสียงใครคนหนึ่งร้องขึ้นมา
ตอนนั้นเอง มือใหญ่ข้างหนึ่งก็ฉวยปิดปากอันโหรวและกอบกุมไหล่เธอไว้
หญิงสาวไม่มีโอกาสแม้แต่จะกรีดร้อง ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกได้ว่ามีเม็ดยาบางอย่างถูกยัดเข้าปาก
เธอปิดริมฝีปากแน่น แต่เพราะอีกฝ่ายมีพละกำลังมาก ในที่สุดเธอจึงถูกบังคับให้ต้องกลืนยาเม็ดนี้ลงไป
“หึ อีกหน่อยเธอก็จะได้รู้” อีกฝ่ายหัวเราะเย้ยหยัน จากนั้นอาศัยจังหวะผลักเธอเข้าไปท่ามกลางฝูงชน
รองเท้าส้นสูงเจ็ดถึงแปดเิเ ทำให้อันโหรวสูญเสียการทรงตัว ล้มลงพื้นอย่างแรง
ในความมืดมิดนั้น เพียงแค่ไม่กี่วินาที หญิงสาวเริ่มรู้สึกไม่สบายตัว
พรึบ!
แสงไฟบนเรือสว่างวาบขึ้นมา หลังจากปรับสายตากับแสงสว่างได้ ผู้คนจึงมองเห็นเธอนอนขดตัวอยู่กลางดาดฟ้า
ชั่วขณะหนึ่ง เสียงหัวเราะพลันดังขึ้นไปทั่วทิศทาง
ซึ่งไม่แปลก เพราะสภาพของเธอตอนนี้ดูย่ำแย่มาก
ทันใดนั้น ชายชุดดำจำนวนมากก็ปรากฏตัวบนดาดฟ้า พวกเขาก้าวเดินอย่างรวดเร็ว เพื่อเปิดทางด้านข้าง เห็นได้ชัดว่าคงผ่านการฝึกฝนมาเป็อย่างดี
กระทั่งชายคนหนึ่งก้าวเท้าเข้ามา
ชายหนุ่มคนนั้นสวมสูทที่ตัดเย็บด้วยความประณีตของช่างฝีมือ รูปร่างทั้งสง่างามและสูงโปร่ง นาฬิกาข้อมือแบรนด์ปาเต็กฟิลิปป์ของเขาเปล่งประกาย รวมถึงกระดุมเสื้อมรกตซึ่งถูกประมูลได้ในราคาสูงลิ่วจากงานประมูลครั้งก่อนหน้านี้ ทุกอย่างล้วนแสดงให้เห็นถึงสถานะอันสูงส่งของเขา
ผู้คนโดยรอบสูดลมหายใจเข้าเฮือกใหญ่ เพราะไม่คิดว่าคุณชายจิ่งผู้ทรงอิทธิพลทั้งในโลกมืดและธุรกิจจะมาร่วมพิธีแต่งงานนี้ด้วย
เม็ดเหงื่อเย็นผุดเต็มหน้าผากของอันโหรว แข้งขาสั่นระริก
“คุณปล่อยให้ตัวเองมีสภาพแบบนี้ได้ยังไง” เสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มฟังดูเย้ยหยันดังเข้ามาในโสตประสาท
เสียงนี้… ทำให้อันโหรวตื่นใ พลันเงยหน้าขึ้นมองทันที ก่อนจะเบิกตากว้างอย่างเหลือเชื่อ “เป็คุณเองเหรอ”
“ใช่ คงยังจำผมได้อยู่สินะ” เขาพูดเสร็จก็ถอดเสื้อสูทของตัวเองออก
อันโหรวกัดฟัน รู้อยู่แล้วว่าผู้ชายคนนี้ไม่ได้มาอย่างเป็มิตรแน่นอน!
แต่ตอนนี้ เธอไม่สามารถทนอยู่ที่นี่ได้แล้ว!
เธอจำเป็ต้องอ่อนข้อให้เขาก่อน
“พาฉันออกไปที”
เธอแทบไม่ได้เปล่งเสียงออกมา ทำเพียงขยับปากบอกเบา ๆ สายตาของชายหนุ่มเหลือบมอง เห็นได้ชัดว่าเขาเข้าใจความ้าของเธอ
ไม่กี่วินาทีต่อมา ทุกคนต่างเห็นว่าคุณชายจิ่งซึ่งปกติเป็คนรักความสะอาดกลับถอดเสื้อสูทของตัวเองคลุมตัวให้อันโหรว ก่อนสองมือจะออกแรง อุ้มเธอขึ้นมาแนบอก เดินตรงไปยังประตูทางออกของพิธีทันที
“โหรวโหรว!”
โอวหยางลี่รีบแทรกผ่าฝูงชนออกมา มองอันโหรวถูกผู้ชายอีกคนกอดไว้ในอ้อมแขน ฝ่ามือพลันกำหมัดแน่นนึกเกลียดชังอีกฝ่าย
จิ่งเป่ยเฉินชะงักฝีเท้า หันกลับมาแล้วยิ้มเยาะอย่างชั่วร้าย “ขอแสดงความยินดีกับการแต่งงานของคุณชายโอวหยาง แต่ว่าถ้าคุณ้าไปตรวจสายตาเมื่อไหร่ ผมสามารถติดต่อหมอที่ดีที่สุดให้คุณได้”
หมายความของเขาคือ เขากำลังปกป้องเธอ
………
กระทั่งออกห่างจากฝูงชนแสนวุ่นวายแล้ว อันโหรวจึงยกมือขึ้นกำเสื้อเชิ้ตของเขาแน่น “คุณมาที่นี่ได้ยังไง”
4K
