ทำให้ผู้าุโแห่งจวนกั๋วกงหัวเราะอย่างชอบใจ“เด็กโง่ พ่อเ้าก็เป็สหายกั๋วกงน้อย มีอะไรไม่ได้กัน”
ท่านหญิงผู้นี้ แม้จะเติบโตมาอย่างโดเดี่ยวแต่ก็ไม่มีเื่เสียหายจนถึงขั้นเสื่อมเสียก็นับว่าเป็คนดีโดยเนื้อแท้
หลานสาวที่รู้ความเช่นนี้นางจะไม่อยากได้เช่นไรกัน แถวนี้มีแต่หลานชายหน้าเหม็น นางเองก็เบื่อเต็มทน
“ขอบคุณเ้าค่ะ ท่านปู่ ท่านย่าข้าอยากมีท่านปู่ท่านย่ามานานแล้ว” ว่าแล้วก็คุกเข่าคำนับผู้าุโทั้งสองแบบเต็มพิธีอย่างรู้ความ
เมื่อฮูหยินผู้เฒ่ากวักมือเรียกนางจึงโผเข้ากอดฮูหยินผู้เฒ่าอย่างดีใจ
ชีวิตที่แล้ว เพราะไร้การชี้แนะในทางที่ถูกนางจึงบอกปฏิเสธไป เพราะเกรงว่าจะเป็การล่วงเกินตระกูลเซียว
ในสายตาของนางตระกูลเซียวเป็กั๋วกงยิ่งใหญ่ และได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้ ส่วนนางเป็เพียงท่านหญิงได้มาจากการเสียสละของบิดาและมารดานางจึงไม่กล้าคิดอาจเอื้อมไปเป็หลานสาวของจวนกั๋วกง
แต่ครั้งนี้ไม่ใช่
การที่จวนกั๋วกงออกปากมาเช่นนี้ ไม่ว่าจะมีเหตุผลอื่นแอบแฝงอยู่หรือไม่ก็ตามนางจะคิดเสียว่า พวกเขาหวังดีและ้าปกป้องนางเหมือนท่านลุง
ไม่รับไว้ก็โง่ซ้ำซากอีกนะสิ
การที่จวนกั๋วกงประกาศว่า รับจ้าวลู่เสวียนเป็หลานสาวทำให้มีทั้งผู้ที่ยินดีและอิจฉา
ท่านหญิงที่เติบโตมาอย่างโดดเดี่ยวถูกเลี้ยงดูด้วยน้องชายของบิดา แม้ว่าภายนอกจะดูดี แต่พวกเขาก็ย่อมคลางแคลงใจว่าบ้านรองจะเลี้ยงดูท่านหญิงได้ดีเพียงใด
ได้เห็นวันนี้ ก็ไม่เกินที่คาดไว้
ท่านหญิงอยู่ในชุดสีเขียวที่เรียบง่ายเครื่องประดับก็มีพอเหมาะ แต่บุตรสาวบ้านรอง กลับมีเครื่องประดับที่ประโคมมาทั่วทั้งตัวราวกับเป็เ้าของร้านเครื่องประดับเสียเอง
ส่วนที่อิจฉาก็เพราะว่า ทั้ง ๆที่ก็มีหลายคนอยากจะผูกมิตรกับทางจวนกั๋วกง ไม่ว่าจะเป็ทางหลานชายหรือหลานสาวแต่ก็ดูเหมือนว่าตระกูลเซียวจะยังไม่ตอบรับไมตรีกับตระกูลใด
ตระกูลใหญ่ที่เคียงคู่บัลลังก์มาหลายชั่วอายุคนเช่นนี้พวกเขาแทบอยากจะประเคนบุตรสาวบุตรชายให้เต็มแก่
แต่จวนโหวกลับเลือกที่จะดูแลท่านหญิงที่มีวาสนาแต่ไร้อำนาจผู้หนึ่งนับว่าเสียของยิ่งนัก
ส่วนบ้านรองของจวนจ้าวเองต้องข่มความไม่พอใจลงท้องไปเฉกเช่นคนอื่น
1K
