ณ อณาจักรอาเธน
ในห้องโถงห้องที่ขนาดใหญ่มีเครื่องประดับที่หรูหราผู้คนมากมายต่างสวมชุดที่ดูราคาเเพงโดยเฉพาะชายชราที่อยู่หน้าสุด
ฟิ้ววววววว!!!
เกิดลมกระโชกเเรงในห้องโถงพร้อมกับเเสงสีขาวที่สว่างขึ้นในเวลาต่อมาก็ปรากฏคนกลุ่มหนึ่งที่กำลังยืนอยู่ต่อหน้าพระาานั้นเอง
"โอ่~~นะ นี่นะเหรอผู้กล้าน่ะ"
พวกเค้าได้ทำการอัญเชิญผู้กล้าขึ้นเพื่อต่อกรกับปีศาจเเละผู้กล้าที่ว่านั้นก็คือกลุ่มของไอ้เสือกับเพื่อนของมันพระาายืนนิ่งสักพักก็เอ่ยขึ้น
"ยินดีต้อนรับท่านผู้กล้าอณาจักรเราเป็เกียรติอย่างมากที่พวกท่านตอบรับคำขอของเรา!"
5 วันต่อมา
ตู้มมม!!! ตู้มมมม!!!
เสียงะเิดังขึนไม่หยุดในผืนป่าพร้อมการต่อสู้ที่ดุเดือดของปาตี้ของผู้กล้าหรือก็คือปาตี้ของเสือที่กำลังต่อสู้กับมอนเตอร์อยู่นั้นเอง
"มอนเตอร์ตัวนี้มันเเข็งเเกร่งกว่าที่ผ่านๆมาซะอีก!!! "
[ฮ็อบก็อบลิน:ระดับ A.เลเวล 20 ค่าพลัง 9800]
มันมีขนาดลำตัวที่ใหญ่ตัวสีเเดงดวงตาที่เเดงก่ำพร้อมกระบองที่ถืออยู่ในมือในการล่า ฮ็อบก็อบลินเเต่ละตัวนั้นปกติต้องใช้ปาตี้ที่มีฝีมือมากกว่าสิบปาตี้เพื่อล้มมันเเต่ด้วยห้าวันที่ผ่านมานี้ปาตี้ของเสือพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็วจนน่าใปาตี้อื่นๆเลยไม่จำเป็
"ชั้นจะฮิวให้เดียวนี้เเหละ ระวังตัวด้วยละ!!!"
คนที่พูดขึ้นมาก็คือเจนอาชีพนักเวทย์ที่มีความสามารถมากที่สุดสามารถโจมตีพร้อมกับฮิวได้ในเวลาเดียวกันเธอมีหน้าตาที่สะสวยผมสีฟ้าดวงตาสีดำรูปร่างผอมเพียวหน้าอกที่ใหญ่จนชายหลายคนต้องเหล่ตามอง
"ขอบใจมาก!! เจน!!!"
ออร่าสีเขียวปรากฏขึ้นบริเวณลำตัวของเสือสิ่งนั้นคือการฮิวของเจนนั้นเอง
ในระหว่างนั้นฮ็อบก็อบลินก็พุ่งตรงมาทางเสือที่กำลังฮิวตัวเองอยู่มันง้างกระบองขึ้นเตรียมตัวที่จะฟาดใส่
เเต่เเล้วก็มีโล่ขนาดยักมาขวางกระบองที่ฟาดลงมาเอาไว้
"บะ บอส!!! "
ชายคนที่มาขวางเอาไว้ชื่อบอสมีอาชีพเป็เเทงค์ที่มีความสามารถอีกคนหนึ่งร่างกายที่กำยำโล่ที่เเข็งเเกร็งพร้อมใบหน้าที่ดุดันหน้าเกรงขามของใครหลายคน
"ก็เออซิว่ะ เร็วเข้าชั้นต้านมันไว้ได้ไม่นานหรอกน่ะเว้ย!!!"
ใบหน้ากลังซีดเผือกของบอสเริ่มปรากฏออกมาเพราะเค้าต้านการโจมตีของมันไว้ได้ไม่นานเเต่เเล้วก็อบลินก็ฟาดกระบองไปลายเฉียงทำให้บอสที่ต้านเอาไว้อยู่ลอยปลิวไปไกลเลยทีเดียว
"ฝากที่เหลือด้วยหละเสือ!!!"
เค้าพูดออกมาอย่างสุดเสียงก่อนที่จะหมดสติไป
" อ่า ที่เหลือชั้นจัดการเอง!!!"
มันรีบวิ่งเข้ามาหาเสือที่พร้อมง้างมือเตรียมฟาดลงมาเเต่เเล้วมันก็ชะงักเพราะเสือเปิดใช้ออร่าเเห่งราชันออกมาเเล้วทันที่ที่มันหยุดอยู่นั้นเสือก็เริ่มเปิดใช้สกิลที่ตนเองพึ่งได้รับมาใหม่นั่นเอง
"Light sword !!!!"
เค้าพุ่งตัวไปหาฮ็อบก็อบลินทันทีพร้อมดาบที่กำลังส่องเเสงมันคือดาบเเห่งเเสงที่ทางโบสมอบให้เค้าที่เป็ผู้กล้าว่ากันว่ามันคมมากจนสามารถเเบ่งทวีปได้เลยทีเดียวเเต่ก็ขึ้นอยู่กับพลังของผู้ใช้มันด้วย
"ย้าาาาาาา!!!!"
เค้าอยู่บนลำตัวของมันที่เสือพยายามใช้ดาบตัดผ่านลำตัวที่หนาเเละใหญ่จนในที่สุดก็เป็ผลสำเร็จ
ฉั๊ววววววว!!!
ท้องของมันถูดตัดผ่านลากยาวไปจนสุดลำตัว
"เเฮกก เเฮกก...... จบสักที!!!"
เค้าล้มนอนฟุบอยู่กับพื้นด้วยความเหนื่อยล้า
ค่าสถานะ
ชื่อ:(เสือ)
เผ่าพันธิ์:(มนุษย์)
อายุ:(16)
เเรงค์:(G)
เลเวล:(99)
อาชีพ:(ผู้กล้า)
พลังโจมตี:(13000)
พลังชีวิต:(74500)
พลังป้องกัน:(7400)
พลังเวทต์:(37000)
สกิล:(ออร่าเเห่งราชัน)(Light sword)
ฉายา:(ผู้กล้าศักศิทธิ์)
----------------------------------------------------------------
บน์ ซึ่งเป็ที่อยู่ของเทพเ้าเเละทวยเทพ
ให้ห้องๆหนึ่งปรากฏชายหญิงสองคนที่กำลังคุยกันถึงเื่บางอย่างคนหนึ่งเป็ผู้ชายสูงวัยกล้ามเป็มัดๆพร้อมกับชุดสีขาวกับหนวดที่อยู่เต็มใบหน้าของเค้าที่กำลังนั่งอยู่บนบัลลังพร้อมกับผู้หญิงคนหนึ่งที่มีหน้าตาสะสวยผมสีทองบลอนหน้าอกขนาดใหญ่เเละรูปร่างที่เย้ายวนบวกกับเสื้อผ้าที่เปิดโล่งปิดเเค่ของสงวนของเธอมีเเค่หน้าอกกับตรงนั้นเท่านั้น
"อาเธียนน่าข้าได้ยินว่าเ้าฆ่าผู้กล้าคนหนึ่งงั้นเหรอ!!!"
ชายชราพูดจึ้นพร้อมกับเปล่งออร่าเเห่งราชันออกมามันกดดันสะจนอาเธียน่าซึ่งเป็เทพธิดาเองก็ยังกลัวจนตัวสั่น
"ทะ ท่านคงเข้าใจผิด ขะ ข้าไม่ได้ฆ่าเค้าข้าเเค่ส่งเค้าไปยังโลกก่อนผู้กล้าคนอื่นๆเท่านั้นเอง!!! "
เธอพยายามเเก้ตัวในสิ่งที่ตนพึงกระทำลังไปเมื่อได้ยินเช่นนั้นชายชราก็หรี่ตาเเละเอ่ยถาม
"ส่งไปก่อนงั้นเหรอ ทำไมกันละ"
"คะ เค้าเป็คนเดียวที่มีเเรงค์ที่น้อยที่สุดในกลุ่ม ขะ ข้าเกรงว่า ถะ ถ้าส่งเค้าลงไปพร้อมกับคนอื่นๆจะเป็ตัวถ่วงซะเปล่าๆ!!! "
เธอพูดขึ้นต่อหน้าชายชราด้วยความหวาดกลัวพร้อมกับเหงื่อที่กำลังไหลไปตามร่องอกขนาดใหญ่ของเธอเมื่อชายคนนั้นได้ยินก็รับรู้เเละเข้าใจทันที
"ข้าเข้าใจทั้งหมดเเล้ว เเล้วเ้าส่งเค้าไปที่ไหนกันละ!!! "
เมื่อไดยินคำถามเธอก็มีสีหน้าที่ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดพร้อมกับเอ่ยคำตอบของตนขึ้น
"ขะ ข้าส่งเข้าไปโดยเป็การสุ่มสถานที่อันตรายทุกเเห่งในโลกเค้าจะถูกส่งไปที่ไหนดิชั้นเองก็มิอาจล่วงรู้ได้"
"หือ โดยการสุ่มงั้นเหรอ เเถมยังเป็ที่ที่อันตรายซะด้วย ป่านนี้คงตายไปเเล้วละมั้ง..... เอาละเ้าออกไปได้เเล้วอาเธียน่า!!!"
เค้าะโขึ้นสั่งให้ออกไปเธอไดยินก็รีบเดินออกจากห้องนั้นทันทีตอนนี้เหลือเเค่ชายชราเเค่คนเดียวในห้องครุ่นคิดเื่บางอย่างขึ้น
'ทั้งเื่ของจอมมารเเละการเเทรกเเทรงนั้นอีก บ้าเอ้ยยย!!!'
เค้าพูดถึงการเเทรกเเทรงบางอย่างขึ้นก่อนที่ตนกำลังพูดขึ้นพร้อมเหงื่อที่ตกออกมา
"ไอ้ดันเจี้ยนนั้น! มันเกิดขึ้นมาได้ยังไงกัน! เเละอีกอย่างมันอยู่เหนือการดูเเลของข้าอีกต่างหากโถ่เอ้ยยยย!!!"
สิ่งพูดถึงคือดันเจี้ยที่จู่ๆก็โผล่ขึ้นมามันคือดันเจี้ยนที่อยู่เหนือการควบคุมของพระเ้าเเละทวยเทพไม่มีใครรู้เลยว่ามันเกิดขึ้นมาได้ยังไงนั้นเป็สิ่งที่กำลังเป็ปริศนาอยู่เเต่ว่าบนโลกมนุษย์นั้นยังมิอาจล่วงรู้การมีอยู่ของดันเจี้ยนเเห่งนั้น
_______________________________________
ณ ดันเจี้ยนระดับ Cosmic level ชั้นที่ 39
[คุณได้ผ่านดันเจี้ยนชั้น39เเล้ว]
สิ้นเสียงประกาศจากระบบก็ปรากฏประตูขนาดใหญ่ขึ้นพรเอมกับประตูที่กำลังเปิดออก
ข้างในนั้นมันเป็สถานที่ป่าขนาดใหญ่มีทั้งท้องฟ้า มีทั้งูเาที่สวยงาม เหมือนกับโลกภายนอกไม่มีผิด
"เฮ้ย เฮ้ย นี่มันอยู่ในดันเจี้ยนจริงๆเหรอว่ะเเล้วไหนละบอ-------"
ครึมมมม!!!!!
ยังที่ริวพูดยังไม่ทันจบก็ปรากฏสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่บนฟ้ามันมีลำตัวสีเเดงที่ยาวมากมีเขาที่หัวของมันเเละขาอยู่ที่ตามลำตัว
"อะ เอาจริงเหรอว่ะ นะ นั้นมันัรรรร!!!"
ใช่มันคือัที่เป็เเบบของประเทศจีนพร้อมกับผมที่กำลังเหงื่อตกเพราะสิ่งที่มีขนาดใหญ่จนคลุมทั่วทั้งท้องฟ้ามันบ้าบอสิ้นดี
ค่าสถานะ
ชื่อ:(ริว)
เผ่าพันธิ์:(ปีศาจ)
อายุ:(16)
เเรงค์:(sss)
เวเวล:(746)
อาชีพ:(เเทงค์)
พลังโจมตี:(5173000)
พลังชีวิต:(27980000)
พลังป้องกัน:(5350000)
พลังเวทต์:(11190000)
สกิล:(สะท้อนการโจมตี) (กายาเหล็ก)
ฉายา:(สิ่งมีชีวิตที่อ่อนเเอที่สุดในโลก)
[มันกรเเห่งหายนะ:ระดับ World class เลเวล1000 ค่าพลัง127, 000, 000]
ติดตามตอนต่อไป