เช้าวันใหม่
มะยมมองข้อความในโทรศัพท์ที่แฟนหนุ่มทิ้งไว้บอกว่าตัวเองมีงานด่วนต้องออกไปก่อน และได้บอกว่าอยากจะให้เธอซื้อบ้านแถวชานเมืองAให้ดีก็ดูแถวเขต3กับเขต4 เธออยากจะถามเขาว่าทำไมต้องไปอย่างกะทันหันอยากถามเขาว่าทำไมต้องย้ายที่อยู่ คอนโดที่พวกเขามีพึ่งจะจ่ายเงินผ่อนหมดแล้วพวกเธอสองคนจะเอาเงินที่ไหนมาซื้อบ้านจะให้เธอเอาเงินที่เธอเก็บไว้ใช้ในอนาคตมาใช้หรือ และที่สำคัญบ้านในเขต3กับเขต4นั้นมีราคาที่ไม่สูงก็จริงแต่ห่างจากที่ทำงานของเธอจากใต้สุดไปเหนือสุดเลยทีเดียว
แฟนหนุ่มของเธอออกไปั้แ่เมื่อคืนโดยไม่บอกเธอจากไปแล้วตอนเช้าถึงพึ่งจะบอกเธอ ตัวเธอนอนร้องไห้มองโทรศัพท์จนหลับไปเธอน้อยใจเสียใจและไม่เข้าใจอารมณ์ตอนนี้ของเธออย่างมากยิ่งแย่เข้าไปอีกเมื่อที่ทำงานออกหนังสือพักงานเธออย่างไม่มีสาเหตุบอกเพียงแค่เป็คำสั่งจากเบื้องบนเมื่อเธอโทรไปหารินเพื่อนคนดีของเธอกลับไม่รับสายเธอ
อันที่จริงเธอไม่ได้มีปัญหากับการพักงานเพราะอย่างรายได้หลักของเธอก็มาจาการขายของออนไลน์ไม่ใช่งานที่บริษัทรินอยู่แล้วเพียงแต่เธอแค่อยากได้คำตอบว่าพักงานเธอด้วยเหตุใดเท่านั้นเอง
ไม่ว่าอย่างไรก็ตามเธอก็ยังคงไปเดินดูบ้านให้เขาอยู่ดีบ้านหลังแรกที่เธอไปดูนั้นเป็บ้านหลังเล็กสไตล์อบอุ่นที่มีสวนอยู่ด้านหลังเธอถ่ายรูปให้เขาดู ราคาเช่าอยู่ที่ประมาณ45,000เหรียญต่อปี และ800,000 เหรียญสำหรับซื้อขาดบ้านหลังที่สองใหญ่กว่าหน่อย มีสวนเหมือนกัน ราคาเช่าต่อปีอยู่ที่ 60,000 และ900,000 เหรียญสำหรับซื้อขาดเธอไปเดินดูบ้านได้สองหลังเท่านั้นก่อนจะต้องกลับห้องไปพักผ่อนเนื่องมาจากการไม่ได้นอนเมื่อคืนส่งผลให้เธอรู้สึกอ่อนเพลียอย่างหาได้ยากยิ่ง
หญิงสาวหลับข้ามวันขนาดที่แฟนหนุ่มโทรมาเธอก็ไม่ได้ตื่นขึ้นมารับสายเมื่อตื่นขึ้นมาจึงพึ่งเห็นว่าแฟนหนุ่มไม่สามารถมาถ่ายรูปแต่งงานได้ตามวันเวลาที่กำหนดจำเป็ต้องเลื่อนออกไปอีกสองสามวันมะยมก็ไม่ได้ติดใจสงสัยอะไรมีเพียงอย่างเดียวคือเขายังคงบอกให้เธอไปดูบ้านมาอีกเรื่อยๆจนเธอไม่รู้ว่าจะพูดกับเขาว่าอย่างไรดีว่าต่อให้ไปดูมาทั้งหมดพวกเขาสองคนก็ไม่มีปัญญาซื้อนอกจากต้องไปกู้เงินกับทางธนาคารที่เธอต้องพูดแบบนี้เพราะแฟนหนุ่ม้าซื้อขาดมากกว่าเช่า
มะยมปวดหัวกับการต้องมานั่งหาบ้านอย่างไม่รู้ว่าทำไมต้องทำคอนโดที่พวกเขามีมันไม่ดีตรงไหน ขนาดของคอนโดที่พวกเธออยู่ตั้งอยู่ใจกลางเมืองห้องของเธออาจไม่ได้ตั้งอยู่ที่ชั้นบนสุด แต่ว่าอย่างน้อยห้องนี้ก็มีขนาดถึงครึ่งหนึ่งของชั้นนี้ทั้งชั้นมีระเบียงที่จะเป็สวนส่วนตัว มีระบบต่างๆ ครบครันอีกทั้งระยะทางระหว่างเขาที่ไปกรมกับเธอที่ต้องเข้าบริษัทก็ไม่ไกลและไม่ใกล้จนเกินไปเธออยากถามเขาจริงๆว่าหัวเขาโดนอะไรกระแทกหรือว่าเธอจะทุ่มเขาลงพื้นแรงเกินไปจนเขาเพี้ยนไปแล้ว
แต่ไม่ว่ามะยมจะบ่นอย่างไรเธอก็ยังคงใช้่เวลาที่โดนพักงานไปเดินหาบ้านที่จะทำให้แฟนหนุ่มพอใจมาจนได้ ที่ดินแถบนั้นเป็ที่ดินเก่าติดกับูเาและมีลำธารเล็กไหลผ่านที่หลังบ้าน แต่ราคาของมันนี่สิที่ทำให้เธอคิดหนักหญิงสาวจึงได้แต่กัดฟันเดินเข้าธนาคารไปทำเื่กู้เงินออกมาในจำนวนที่เรียกได้ว่ามหาศาลแต่เธอยังไม่ได้โอนให้แฟนหนุ่มเธอเลือกที่จะเก็บไว้ก่อน เพราะไม่ว่าอย่างไรแฟนเธอก็ยังไม่กลับมานั่นหมายความว่าบ้านสามารถรอได้ ส่วนเงินนั้นเธอกดออกมานิดหน่อยเพื่อจะได้เอาไว้ซื้อของที่เธออยากได้อย่างเช่นมีดสั้นเซ็ทใหม่ของท่านนายพลแห่งดาวหางสีแดงเธอเป็แฟนคลับของท่านนายพลคนนี้มาั้แ่ยังเรียนไม่จบแต่เธอต้องแอบหวีดเบาๆเท่านั้นไม่อย่างนั้นแฟนของเธอจะอารมณ์เสียยกใหญ่
“สวัสดีครับมีพัสดุมาส่งครับ” โอเปอเรเตอร์โทรขึ้นมาบนห้องมะยมจึงรีบวิ่งลงไปข้างล่างอย่างรวดเร็ว
“เซ็นชื่อด้วยครับ”พนักงานส่งกระดาษเซ็นรับมาให้เธอเซ็นรับของ ก่อนที่เขาจะส่งของมาให้เธอ
หลังจากหญิงสาวได้ของมาแล้วก็ฮัมเพลงกลับขึ้นไปบนห้องเมื่อเธอเปิดพัสดุออก ก็ได้เห็นมีดสั้นเรียงกันมีมีั้แ่ทั้งแบบพับแบบที่ปลายมีดโค้งหน่อยๆ แบบที่เห็นได้ทั่วไป ที่สำคัญมันมีลายเซ็นของท่านจอมพลกำกับอยู่ที่ตัวมีดสั้นนี้อีกทั้งเธอยังเพิ่มเงินเพื่อสลักชื่อเธอลงไปบนใบมีดอีกด้วย
“คุ้มซะไม่มีฮิๆ”หญิงสาวหัวเราะกับตนเอง ก่อนจะต้องหยุดไปเมื่อมีเสียงสายเรียกเข้าของโทรศัพท์บ้าน
“สวัสดีค่ะมะยมพูดสายอยู่ค่ะ”
“สวัสดีค่ะคุณมะยม ดิฉันคือผู้จัดการที่ทางคุณกับคุณธารินได้ติดต่อให้ช่วยเื่การจัดงานแต่งงานเมื่อเช้านี้ทางเราได้รับการติดต่อมาจากคุณธารินว่าอาจจะต้องมีการยกเลิกสถานที่จัดงานแต่งงานไม่ทราบว่าทางเรายังสามารถดำเนินการจัดสถานที่ต่อไปไหมคะ”
เหมือนฟ้าผ่าลงกลางศีรษะของมะยมเธอมึนเบลอไปหมด จนต้องขอให้ทางผู้จัดการพูดใหม่อีกครั้ง “เอ่อขอโทษนะคะคุณช่วยพูดอีกครั้งได้ไหมคะ”
“คุณธารินบอกกับทางเราว่าอาจจะต้องมีการยกเลิกสถานที่จัดงานแต่งงานไม่ทราบว่าทางเรายังสามารถดำเนินการจัดสถานที่ต่อไปไหมคะ”
“เขาพูดแบบนี้เหรอคะ”เสียงมะยมสั่นเครือ
“ใช่ค่ะคุณมะยมเป็อะไรไปหรือเปล่าคะ”
มะยมกลั้นเสียงสะอื้นก่อนตอบไป “ไม่เป็ไรค่ะ ถ้าอย่างนั้นคงไม่มีการจัดงานแล้วค่ะ”
“อย่างนั้นทางเราขออนุญาตยึดเงินมัดจำนะคะเนื่องจากทางคุณมะยมและคุณธารินผิดสัญญาที่จะต้องแจ้งยกเลิกก่อนสี่เดือน”
“ได้ค่ะ”
“ขอบคุณที่ใช่บริการค่ะหวังว่าเราจะได้ร่วมงานกันอีกนะคะ” ผู้จัดการวางสายไป
มะยมวางหูโทรศัพท์ลงก่อนจะทรุดตัวลงนั่งกับพื้นทั้งน้ำตาเธอสับสน นี่ฉันกำลังจะเสียคุณไปแล้วจริงๆ หรือธาริน แต่ถึงจะเป็แบบนั้นเธอก็ยังคงมีความหวังเล็กๆที่เมื่อเขากลับมาเขาจะอธิบายกับเธอว่าทำไมถึงทำแบบนี้ บอกเธอว่าไม่ใช่เขาที่ทำ เขาไม่ใช่คนแบบนั้นเขายังคงเป็คนเดิม
หญิงสาวร้องไห้จนหลับไปก่อนจะตื่นมาเจอกับฟ้าที่เริ่มมืดแล้วเธอจึงเดินไปเก็บของก่อนจะเดินกลับไปมองที่ปฏิทินแล้ววงกลมเกือบสามสัปดาห์แล้วที่เขาไปทำภารกิจบวกกับเป็เวลาเกือบสามสัปดาห์เช่นกันที่เธอคอยไปเดินหาบ้านให้เขาไปกู้เงินมาไว้ให้เขาถึงเงินนั้นจะยังไม่ได้ให้เขาก็ตาม เธออยากให้เขากลับมาอธิบายกับเธอว่าจริงๆแล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ พวกเราจะไปต่อหรือจะจบ เธอรอให้เขามาเป็คนบอกเธอเอง
แต่สิ่งที่มะยมหวังอาจจะเป็สิ่งที่ทำให้หญิงสาวใจสลายยิ่งกว่าเดิมเสียอีก
8K
