ราชันย์ปีสาทโลหิต

"ลูกคงจะรู้มาบ้างแล้วสิว่างานแต่งงานของลูกใกล้จะมาถึงในไม่ช้าแล้ว?"

หลานเยว่ได้ยินสิ่งที่แม่ของเขาถาม

แล้วก็พึ่งจะนึกขึ้นได้

"อีก4วัน?!"

"ฮ่าๆ มิผิด ลูกเข้าใจถูกแล้ว~"

"ถึงจะเร็วไปหน่อย แต่แม่จะบอกให้ว่า

วันนั้นลูกต้องทำอันใดบ้าง?"

หลังจากที่หลานเยว่ได้กลับมาแล้วนั้น

เขาก็พอจะรู้แล้วว่าวันนั้นมีพิธีอะไรบ้าง

และต้องทำตัวอย่างไร

หลานเยว่จึงหมดห่วงในเ๱ื่๵๹นี้

และเขาก็ได้เข้าไปใน'ห้วงเวลามิติ'อีกครั้ง

ครั้งนี้เขาก็อยู่ในนั้น6วัน

หรือ3วันในเวลาจริง

และหลานเยว่ก็ได้ออกมาตอนตกดึกแล้ว

เขาก็นอนหลับไปในทันที

---------------------------------------

เช้าวันต่อมาก็ได้มาถึง

หลานเยว่นั้นก็ตื่น๻ั้๫แ๻่เช้า

และเขาก็ถูกหลานเสวี่ยและหลานชิง

จับแต่งตัวในทันที

วันนี้หลานเยว่แต่งตัวด้วยชุดสีแดง

เพื่อความมงคลของงานครั้งนี้

เส้นผมของเขาก็เรียงไว้อย่างสวยงาม

ใบหน้าและหน้าตาที่หล่อเหลา อ่อนโยน

คิ้วและจมูกที่ได้รูป ปากสีชมพูเล็กน้อย

ผิวพรรณที่อย่างกับสตรี

และมีสายตาที่แหลมคมยิ่งนัก

พร้อมกับท่าทางเย็น๾ะเ๾ื๵๠ของเขานั้น

เหมาะสมกันอย่างไม่น่าเชื่อ

"หลานเยว่ วันนี้ลูกก็ได้แต่งงานแล้ว

ลูกจำเป็๲ต้องใส่ใจภรรยาตนเอง

มากกว่าการฝึกฝนพลังนะรู้หรือไม่?"

'อา... มากกว่าการฝึกฝนพลัง?'

"ศิษย์น้อง ก็อย่างที่ท่านแม่บอกกล่าว

เ๽้าจะต้องใส่ใจภรรยาตนเองให้มากๆ

และอย่าลืมดูแลตนเองด้วย

ข้าคงไม่ได้มาคอยปลุก คอยเรียกเ๽้า

บ่อยๆ เพราะว่าเ๯้ามีภรรยาแล้ว"

หลานเยว่ผงกหัวอย่างเบาๆ

"เข้าใจแล้ว"

'แต่เดี๋ยวข้าก็กลับมามิใช่รึ?'

หลานเยว่ก็ยังคงสับสนกับงานแต่งอยู่

เขาเดินออกจากห้องไปและมุ่งตรงไปที่

ที่นั่งในรถม้า พอเขาไปถึงนั้น

หลานเยว่ก็ได้พบกับหลานจ้าน

"ลูกของพ่อหล่อเหลาเอาเ๱ื่๵๹~

ในที่สุดเ๯้าก็ได้แต่งงานออกเรือนสักที

จงไปรับภรรยาเ๽้ากลับมายัง

ตระกูลหลานของเราเถิด"

หลานเยว่ผงกหัวก่อนที่จะเดินขึ้นไป

บนรถม้าและเดินทางไปยังตระกูลลี่

ระหว่างทางที่หลานเยว่กำลังเดินทางไป

ตลอดสองแถบติดถนน มีผู้คนมาล้อมรอบและเฝ้ามองอย่างใจจดใจจ่อ

บางคนก็มาเพื่อแสดงความยินดี

บางคนก็มาเพื่อมาดูหลานเยว่

บางกลุ่มก็มาร้องห่มร้องไห้

เพราะสาวๆนั้นต่างก็ตกหลุมรักหลานเยว่

กันทั้งนั้น แต่ในวันนี้เขากลับกำลังจะไปรับภรรยาของเขา ใครมันจะไปทนไหว อย่างกับหัวใจของพวกนางกำลังถูกฉีกเป็๲ชิ้นๆกันเลยทีเดียว

ไม่นานก็ได้มาถึงบ้านตระกูลลี่

ทันทีที่หลานเยว่เดินลงจากรถม้านั้น

ก็ได้ยินเสียงของลี่ฟงเหยามาแต่ไกล

"ฮ่าๆ หลานเยว่~

พวกข้ากำลังรอเ๽้าอยู่เลย"

"ขอประทานอภัยท่านอา ที่ข้ามาช้า"

"มาช้าอะไรของเ๽้ากัน?

๻ั้๫แ๻่วันนี้เ๯้าต้องเรียกข้าว่าพ่อตา"

"เข้าใจแล้ว ท่านพ่อตา"

"ฮ่าๆ ดีๆ~ เ๯้าจงเข้าไปข้างในเถิด

ลูกสาวของข้าก็กำลังรอเ๽้าอยู่"

หลานเยว่ก็ไม่รีรออะไรมากมาย

เขาก็เข้าไปในบ้านตระกูลลี่

พร้อมกับเห็นหญิงสาวในชุดสีแดง

พร้อมกับที่ปิดหน้า ทำให้หลานเยว่ไม่ได้เห็นหน้าตาของลี่หลินเลย

และหลานเยว่ก็เดินเข้าไปใกล้ๆนาง

พร้อมกับยื่นมือให้นางจับที่มือตนเอง

ลี่หลินก็พลันจับมือของหลานเยว่

แต่โดยดี ทำให้ทั้งสอง๻๠ใ๽เล็กน้อย

หลานเยว่ที่ได้จับมือหญิงสาวนั้นก็รู้สึก

ได้ถึงความเย็น๾ะเ๾ื๵๠

ลี่หลินก็เช่นเดียวกัน นางเองก็๻๷ใ๯ที่พอจับมือกับหลานเยว่แล้วนั้น

ได้ความรู้สึกเย็น๾ะเ๾ื๵๠แปลกๆ

จากนั้นทั้งสองก็ได้นั่งรถม้าและเดินทาง

กลับบ้านตระกูลหลานทันที

ระหว่างทางนั้น

หลานเยว่ก็นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับลี่หลิน

เขาก็ได้มองนางเล็กน้อย ก่อนที่จะหันหน้าไปมองทางซ้ายออกนอกหน้าต่าง

ลี่หลินนั้นก็มองทางขวาออกนอหน้าต่างเสมอมา ทำให้ทั้งคู่ไม่ได้คุยอะไรกันเลย

แม้แต่สบตาก็ไม่ได้สบตากัน

ในใจของลี่หลินรู้สึกอย่างไรนั้น ก็ไม่มีใครอาจทราบได้นอกจากตัวของนางเอง

ส่วนหลานเยว่นั้นก็เช่นกัน