11
ความไม่ลงรอย
หูไป่หงเป็บุตรสาวคนเล็กของโจวซินเหยียน น้องสาวสายเืใกล้ชิดกับโจวซินหรู พำนักอยู่ในเรือนรับรองมาหลายวันเกิดความรู้สึกเบื่อหน่าย ทางฝั่งมารดาไม่มีทีท่าว่าจะกลับเสียที นางจึงออกมาเดินเล่นพร้อมสาวใช้ของนาง หลายปีก่อนนางเคยมาเยือนที่นี่หนึ่งครั้ง แต่ไม่พบว่ามีสวนอยู่ด้วย
สวนตระกูลซ่งได้รับการดูแลเป็อย่างดี ดอกไม้พืชพันธุ์เต็มสวน หูไป่หงชื่นชอบถุงหอม เมื่อเห็นดอกไม้สีสันสวยงามและส่งกลิ่นหอมดี นางยื่นมือไปหวังจะเด็ดให้สาวใช้นำไปตากแห้ง แต่ถูกเสียงของใครบางคนห้ามขึ้นเสียก่อน
“ช้าก่อน ดอกไม้เ่าั้มีพิษ หากแตะโดนเกสรอาจตายได้”
“คุณหนู!”สาวใช้ที่มาด้วยกันรีบจับมือหูไป่หงมาเช็ดทำความสะอาดทันที
“เอ๋...”หูไป่หงปล่อยให้สาวใช้เช็ดมือพลางหันกลับไปมอง เห็นชายหนุ่มอายุราวยี่สิบต้นๆสวมชุดสีน้ำเงินอมม่วง ยืนเอามือไพล่หลังมองนางอยู่ พอเห็นใบหน้าหล่อเหลา หูไป่หงหน้าแดงซ่านด้วยความอาย นางที่เป็สตรียังมีความงามไม่เท่าเขาผู้นั้นเลย
“ไม่ทราบว่าแม่นางคือผู้ใด ถึงมาที่สวนข้าได้”เจิ้งจื่ออี้หวงแหนสวนสมุนไพรของเขายิ่งนัก
เขาใช้เวลาดูแลสวนด้วยตนเอง เนื่องจากมีสมุนไพรที่ล้ำค่ามาก ทั้งยังมีพิษ เพื่อป้องกันไม่ให้ใครถูกพิษเข้า เขาจึงต้องดูแลเองทั้งหมด พอเห็นแม่นางแปลกหน้ามาเยือน ทั้งยังคิดเอื้อมมือเด็ดดอกไม้จากสวนโดยไม่รับอนุญาต จึงเกิดความไม่พอใจ แต่เขาเป็คุณชายที่ได้รับการอบรมมาดีไม่ชอบแสดงสีหน้า เพียงแค่เอ่ยปากให้นางหยุดมือก็พอ
“ข้านามว่าหูไป่หง มารดานามโจวซินเหยียน”
“อ้อ เป็คุณหนูตระกูลหู การเดินทางราบรื่นดีหรือไม่”
“การเดินทางราบรื่นดีเ้าค่ะ ว่าแต่ท่านคือ...”
“คุณชายใหญ่ ซ่งตงหยางอย่างไรล่ะเ้าคะคุณหนู”สาวใช้ข้างกายกระซิบบอก
“อ้อ คุณชายใหญ่ซ่งตงหยางนี่เอง”หูไป่หงเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าเจิ้งจื่ออี้อย่างเต็มตา เจิ้งจื่ออี้จึงหรี่ตามองนางแวบหนึ่งพลางยิ้ม ทำให้หูไป่หงได้สติรีบก้มหน้าลง นางถูกความงามจากใบหน้าชายหนุ่มล่อลวงเข้าแล้ว
“อืม ท่านน้าสบายดีหรือไม่ ั้แ่ท่านน้าและเ้ามาถึง ข้ายังไม่ได้ไปเยี่ยมเยียนเลย”
“สบายดีเ้าค่ะ ท่านแม่ก็เอ่ยถึงคุณชายใหญ่อยู่เช่นกัน”
“เช่นนั้นหรือ เห็นทีข้าต้องไปเยี่ยมเยียนเสียหน่อยแล้ว”
เจิ้งจื่อจี้โปรยยิ้มละมุน เขาดูก็รู้ว่าหูไป่หงชอบหนุ่มรูปงาม และเขาเกลียดสตรีที่หลงแต่เพียงรูปโฉมอย่างมาก หากไม่ใช่เพราะนางคิดจะเด็ดดอกไม้อันล้ำค่า เขาคงไม่ออกมาปรากฏตัวให้นางเห็นโดยไม่ทันได้สวมหน้ากากอย่างเด็ดขาด แต่เมื่ออีกฝ่ายได้เห็นใบหน้าแล้วจะหลบเลี่ยงก็เป็การเสียมารยาท ทั้งได้ยินว่านางเป็แขกของโจวซินหรูยิ่งไม่สามารถเสียมารยาทใส่ได้
“ข้ากำลังจะกลับอยู่พอดี”
“อืม เช่นนั้นไปด้วยกันเถิด”
คำกล่าวนั้นทำให้หูไป่หงดีใจจนมือไม้สั่นไปหมด“เ้าค่ะ”
นางรอให้ชายหนุ่มเดินนำหน้าไปหนึ่งก้าว แล้วจึงก้าวตามหลังพลางเงยหน้าขึ้นมอง ในดวงตาของนางเปล่งประกายเจิดจ้า นางใช้โอกาสที่มีสำรวจร่างกายอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว เขามีรูปร่างที่ดีมากจริงๆ การแต่งกายประณีตทำให้ดูภูมิฐานสง่างาม เส้นผมของเขามันวาวสุขภาพดี เหยียดตรงถึงกลางแผ่นหลัง ใบหน้าหล่อเหลาทำให้ผู้มองถึงกับหลงลืมหายใจได้เลยทีเดียว
ตอนที่มาเยือนคฤหาสน์ตระกูลซ่งครั้งแรก นางยังเด็กมาก และเขาก็เพิ่งได้รับาเ็จากอุบัติเหตุ จึงไม่ได้พบหน้ากัน แต่ยามนี้ได้พบแล้ว ไม่นึกว่าแผลเป็จากถูกไฟครอกสามารถรักษาให้หายได้ นางได้ยินว่าาแเ่าั้น่ากลัวมาก ทำให้คนผู้หนึ่งกลายเป็อสูรกายไปได้ เป็เหตุให้คุณชายใหญ่ซ่งตงหยาง ต้องสวมหน้ากากและเก็บตัวอยู่แต่ในเรือนไม่ออกไปพบปะผู้คน
ทว่าตอนนี้นางได้เห็นรูปโฉมของเขาแล้ว อดตะลึงไม่ได้ ไม่รู้ว่าหมอเทวดาท่านใดรักษาแผลเป็ให้เขา ทำให้เขากลับมารูปงามราวกับเทพเซียน ได้ยินว่าเพราะ้าศึกษาวิธีรักษาแผลเป็ ทำให้เขามีความสนใจในเื่สมุนไพรมาก นางได้ยินมาอีกว่าคุณชายซ่งตงหยางผู้นี้ มีความเฉลียวฉาดรอบด้าน ไหนจะยังควบคุมกิจการร้านค้าภายนอกอีกสามแห่ง ยามนี้เขาไร้ภรรยาเคียงข้าง นับว่าเป็คนหนุ่มที่ไม่ควรมองข้าม
หากมารดาได้เห็นเขาเหมือนที่นางเห็น มารดาย่อมมีความคิดในใจไม่ต่างจากนาง เดิมทีซ่งตงหยางเป็เพียงลูกเลี้ยงโจวซินหรู ไม่มีสายเืเกี่ยวพันกับนาง หากนางได้แต่งกับเขาคงดีไม่น้อย ในขณะที่คิดอย่างใจลอยอยู่นั้น จู่ๆเจิ้งจื่ออี้ก็หยุดเดินทำให้หูไป่หงไม่ทันมอง ชนเข้ากับกลางแผ่นหลังของเจิ้งจื่ออี้เข้าพอดี
เจิ้งจื่ออี้หันไปยื่นมือคว้าแขนนางไว้ไม่ให้นางเสียท่าล้มลงได้ หูไป่หงฉวยจังหวะนั้นโผเข้าหาอ้อมกอดของชายหนุ่มอย่างแเี
“คุณหนู!”สาวใช้ใยกมือขึ้นปิดปาก
“คุณชายใหญ่”ชิวยี่ สาวใช้ขั้นหนึ่งของโจวซินหรูอุทานออกมาเช่นกัน
ในแววตาชิวยี่มีคำตำหนิ คุณหนูตระกูลหูว่าช่างไม่ระมัดระวัง ไม่คำนึงถึงหลักจรรยาสตรี หญิงชายห้ามใกล้ชิด หูไป่หงนิ่งอยู่พักใหญ่เพื่อให้คนรอบกายเห็นความใกล้ชิดของนางและเจิ้งจื่ออี้พองาม จากนั้นแกล้งทำเป็ได้สติและผละออกด้วยสีใ
“คุณชายใหญ่ท่านเจ็บหรือไม่”
เจิ้งจื่ออี้ยิ้ม แต่ในดวงตวงตากลับไม่เป็เช่นนั้น เขาอายุไม่น้อยแล้วไหนเลยจะไม่รู้จักมารยาสตรี ยังนึกกล่าวชมอยู่ในใจว่านางช่างแสดงละครเก่งยิ่งนัก “ข้าไม่เป็ไร แม่นางเล่าาเ็หรือไม่”
“ไม่เจ็บเ้าค่ะ”
“เป็ข้าไม่ดีเองที่ไม่ระวัง”
“เป็ข้าเ้าค่ะที่ไม่ดูทางให้ดี”
“มีเื่อะไรกันหรือ”โจวซินเหยียนออกตามหาบุตรสาว เห็นคนกลุ่มใหญ่ยืนตรงปากทางเข้าสวนจึงรีบเดินมาสมทบ
นางสังเกตเห็นใบหน้าบุตรสาวแดงซ่าน และตัวสั่นจึงผิดสังเกต ในใจพลันตระหนกเกรงว่าบุตรสาวจะก่อเื่ยุ่งยากใจ เนื่องจากหูไป่หงเป็เด็กที่เอาแต่ใจมาแต่ไหนแต่ไร นางเกรงว่าบุตรสาวจะก่อความวุ่นวายจนนางต้องขายหน้า
“ไม่มีอะไรเ้าค่ะ เป็ลูกเองที่ไม่ระวังเดินชนคุณชายใหญ่เข้า”
“ไม่เป็ไรก็ดีแล้ว แม่ตามหาเ้าอยู่นานเห็นเ้าไม่อยู่ที่เรือนจึงเป็ห่วง”
“ลูกออกมาเดินเล่นเ้าค่ะ และได้พบคุณชายใหญ่พอดี”
“คุณชายใหญ่หรือ”โจวซินเหยียนจึงหันไปมองทางเจิ้งจื่ออี้ ก็พบว่าอีกฝ่ายกำลังค้อมศีรษะให้นางแล้ว อากัปกริยาสง่างามสมกับเป็คุณชายในตระกูลศักดิ์
“คารวะท่านน้า”
โจวซินเหยียนมองเจิ้งจื่ออี้ด้วยแววตาประหลาดใจ ในตอนนั้นนางได้ยินว่าคุณชายใหญ่ไม่เพียงแต่าเ็ แต่ถึงขั้นเสียโฉมจนไม่อาจพบผู้คน แต่ว่าไฉนจึงไม่เห็นแผลเป็แล้วเล่า และยังไม่ได้สวมใส่หน้ากากตามคำร่ำลืออีกด้วย
“ไม่พบเจอกันนาน เ้าโตถึงเพียงนี้แล้ว าแก็หายดีแล้วเช่นกัน”
“เป็เพราะได้พบหมอดีจึงสามารถรักษาหายได้ขอรับ”
“เช่นนั้นหรือ ไม่ทราบหมอท่านใดกันที่มีฝีมือร้ายกาจเช่นนี้”
“หมอท่านนี้รักความสันโดษอย่างยิ่ง หลังจากรักษาเสร็จ เขาก็เร้นกายหายไปจากยุทธภพ”
“อ้อ น่าเสียดายยิ่งนัก”โจวซินเหยียนมองเจิ้งจื่ออี้ครั้งแล้วครั้งเล่าไม่ยอมละสายตา นางรู้ว่าการทำเช่นนี้ออกจะเสียมารยาทไปบ้าง แต่รูปโฉมของคุณชายใหญ่ทำให้นางพอใจมากจริงๆ หูไป่หงถึงวัยออกเรือนแล้ว ในฐานะที่นางเป็มารดาจึงไม่ได้นิ่งนอนใจ หมั่นพาบุตรสาวออกงานเลี้ยง เพื่อแนะนำให้บรรดาฮูหยินตระกูลสูงศักดิ์ได้รู้จักอยู่บ่อยครั้ง
ชิวยี่เป็สาวใช้ที่โจวซินหรูไว้วางใจให้อยู่ข้างกาย นางขยันและซื่อสัตย์ จึงถูกวางตัวให้เป็สาวใช้ห้องข้างของเจิ้งจื่ออี้ เมื่อนางเห็นสายตาของโจวซินเหยียนก็นึกรังเกียจ พลางหันไปกล่าวกับชายหนุ่มว่า“คุณชายใหญ่เ้าคะ ฮูหยินให้มาเชิญคุณชายให้ไปพบที่เรือนเ้าค่ะ”
“อืม รู้แล้ว ท่านน้า ข้าคงอยู่คุยด้วยไม่ได้แล้ว ต้องขอตัวก่อน”
“เชิญคุณชายใหญ่ตามสบาย”โจวซินเหยียนมองส่งเจิ้งจื่ออี้เดินจากไปจนลับสายตา โดยมีสาวใช้ตาดีเดินตาม พลางเกิดความคิดว่าหากบุตรสาวของนางได้แต่งกับคุณชายใหญ่ผู้นี้คงดีไม่น้อย
************************************************************
7K
