===ภายในมิติสามชั้นฟ้า ชั้นที่ 1 มีพื้นที่ 20 หมู่ท่านสามารถเพราะปลูกได้ตลอดทั้งปี ปรับฤดูกาลที่อยู่ในมิติได้ตลอดเวลาและมีแหล่งน้ำที่ไม่มีวันหมด และยังสามารถปรับเปลี่ยนภูมิทัศน์ได้ตาม้าด้วยนะขอรับเ้านาย===
“สิ่งนี้ถือว่าเป็ของล้ำค่าเลยทีเดียว” แบบนี้นางก็สามารถทำไร่องุ่นไว้ในมิติได้นะซิ ไม่ต้องกังวลว่าจะเจอหิมะตก หรือภัยธรรมชาติไม่เลวเลยจริงๆ
===ใช่แล้วขอรับเ้านาย เดี๋ยวข้าน้อยจะอธิบายเกี่ยวกับระบบร้านสุราต่างมิติให้ฟังนะขอรับ สิ่งที่ท่านกำลังเห็นอยู่ตรงด้านขาวมือของท่านนั้นแสดงภารกิจที่ท่านต้องทำให้สำเร็จ เมื่อทำภารกิจสำเร็จจะได้รับเหรียญจำนวนหนึ่งที่ใช้แลกซื้อสิ่งของภายในร้านค้าต่างมิติได้ ดูแถบ้าซิขอรับ จะแบ่งแยกเป็หมวดหมู่เอาไว้อย่างชัดเจน จำนวนสิ่งของที่สามารถแลกได้จะขึ้นอยู่กับความสำเร็จของเ้านายนะขอรับ===
“ข้าเข้าใจแล้ว” ฟางเซียนเออร์มองดูหน้าต่างภารกิจด้านขาวมือของนาง
***สำเร็จการเพราะชำกิ่งองุ่นป่าจำนวน 1/50 กิ่ง กำลังดำเนินการ รางวัล 10 เหรียญ***
***สำเร็จการเพาะปลูกต้นบ๊วยป่าจำนวน 0/20 ต้น กำลังดำเนินการ รางวัน 20 เหรียญ***
ฟาเซียนเออร์ดูภารกิจเสร็จแล้วนางก็เปิดดูหน้าต่าง ร้านค้าต่างมิติต่อ ในร้านค้าต่างมิติแสดงสินค้าเพียง 1 รายการเท่านั้น นางจึงเปิดอ่านรายละเอียดของสิ่งนั้นทันที ปราณจิติญญา เป็ส่วนผสมในการทำสุราที่สำคัญที่เทพเซียนใช้กันอย่างกว้างขวาง เพียงแค่ 1 หยดเท่านั้นสามารถทำให้ผู้ฝึกยุทธ์สามารถเพิ่มลมปราณได้ 1 ส่วนเลยทีเดียว ราคา 2 เหรียญ
“ว้าว…ปราณจิติญญา” สิ่งนี้น่าสนใจอย่างยิ่งถ้านางนำมันไปเป็ส่วนผสมในการทำเหล้าองุ่นแล้วขายมันให้กับผู้ฝึกยุทธ์นางก็จะได้เงินมากมายเลยทีเดียว ขอบคุณท่านเทพนะเ้าคะ ข้าจะไม่ลืมบุญคุณท่านเลยเ้าค่ะ หลังจากนั้นนางก็ประสานมือเข้าหากันทั้งสองข้างแล้วโค้งคำนับดินฟ้าอากาศรอบๆ ตัวนางทันที
“เก็บเข้ามิติ”หลังจากที่ทำความเข้าใจแล้วนางก็เก็บกิ่งองุ่นป่าและต้นบ๊วยเข้าไปไว้ในมิติของนางทันที หลังจากที่นางออกคำสั่งกิ่งองุ่นป่าและต้นบ๊วยก็หายไปจากตรงหน้าของนาง เยี่ยม นางคงต้องหาเวลาเข้าไปในมิติเพื่อทำการเพราะปลูก เอาเป็ว่าชีวิตต่อจากนี้นางคงสุขสบายมากยิ่งขึ้น
===เ้านายมีเื่อะไรอยากจะถามเสี่ยวเอ้ออีกหรือไม่ขอรับ===
“ไม่แล้วๆ ถ้าข้าสงสัยจะเรียกเ้าก็แล้วกัน” หลังจากนั้นหน้าต่างร้านสุราต่างมิติก็หายไป
“ฟางเซียนเออร์ มาช่วยแม่ยกจานยกกับข้าวไปไว้บนโต๊ะเร็ว”
“เ้าค่ะ ท่านแม่ข้ากำลังจะไป” หลังจากที่นางทานข้าวเสร็จเรียบร้อยแล้วก็พาท่านแม่ของนางเข้านอน
ยามเหม่า ฟางเซียนเออร์ก็ลุกจากที่นอนไปล้างหน้าล้างตา จากนั้นนางก็ขึ้นเขาเพื่อไปล่าหมู่ป่า วันนี้อากาศยิ่งเย็นจัดจนนางต้องห่อหุ่มร่างการของนางเอาไว้ด้วยลมปราณ ไม่แน่อีกสองวันนับจากนี้ก็คงจะไม่สามารถขึ้นเขามาล่าสัตว์ได้อีกแล้ว เมื่อจับหมู่ป่าได้ 1 ตัวแล้วนางก็ไปดูปลาที่นางดักไว้ที่แม่น้ำ ฟางเซียนเออร์ยกที่ดักปลาทั้งหมดของนางขึ้นมาแล้วจึงถือไว้ที่มือข้างละ 2 อัน จากนั้นนางก็ใช้วิชาตัวเบาเพื่อกลับไปให้ทันเวลาที่ท่านลุงซีเหมามาถึง
นางยืนรอท่านลุงอยู่ที่หน้าประตูบ้านไม่นานนักท่านลุงกับท่านป้าก็มาถึง “ท่านลุงท่านป้ารบกวนแล้วเ้าค่ะ”นางกล่าวทักทายพวกเขา “นี่เ้าคะท่านลุง หมูป่า 1 ตัว แล้วก็ปลาที่ข้าดักได้เ้าค่ะ”
“มาๆ ข้าเองๆ เ้าไม่ต้องยกหรอก”ซีเหมารีบลงจากเกวียนแล้วยกหมูป่าขึ้นไปบนเกวียน จากนั้นจึงเทปลาทั้งหมดที่อยู่ในที่ดักปลาใส่ตระกร้า “วันนี้ดักได้หลายตัวเลยทีเดียว เ้าเก่งมาก” ท่านลุงซีเหมาเอ่ยปากชมนาง “ใช่ๆ มีลูกสาวเก่งแบบเ้าแม่ของเ้าคงมีความสุขมากแน่ๆ”ซีเ้ายืนยันคำพูดสามีของนางอีกทีนึง
“ขอบคุณท่านลุง ท่านน้าที่ชมเ้าค่ะ อ๋อ ท่านลุงรอข้าสักครู่นะเ้าคะ” หลังจากที่นางพูดจบฟางเซียนเออร์ก็วิ่งไปที่เล้าไก่แล้วจับไก่ตัวผู้ที่กำลังนอนหลับอยู่ ท้องฟ้ายังไม่สว่างไก่ในเล้าของนางก็กำลังหลับทำให้นางสามารถจับมันได้ง่ายๆ โดยไม่ต้องออกแรงอะไรมาก “กระต๊าก กระต๊าก” ไก่ป่าที่ถูกนางจับส่งเสียงร้องด้วยความในางจึงรีบปิดประตูเล้าแล้วไปที่หน้าบ้าน
“ท่านลุงข้าฝากเอาไก่ป่าไปขายที่ร้านอาหารด้วยเ้าค่ะ” “กระต๊าก กระต๊าก”
“ได้ๆ พวกข้าจะรีบไปรีบกลับ เ้าไม่ต้องกังวล”
“เ้าค่ะ” เมื่อส่งท่านลุงและท่านป้าจากไปแล้ว ไม่นานนักพวกนายช่างหวังมู่ก็มาถึง “สบายดีนะเ้าคะ ท่านลุง” จากนั้นจึงทักทายหวังเจียวและหวังเจี้ยน
“อาจารย์น้อย ข้านำสุรามาแล้วนะขอรับ”หวังเจี้ยนยกขวดสุราในมือของเขาโชว์ให้กับอาจารย์น้อยดู
“เ้าค่ะ พวกนายช่างเข้ามาก่อน ข้าจะไปเรียกท่านแม่นะเ้าคะ” หลังจากที่นางพูดจบนางก็วิ่งเข้าไปในบ้านเพื่อบอกท่านแม่ของนางให้เตรียมสถานที่ เมื่อจัดเตรียมเสร็จเรียบร้อยแล้วพิธีคำนับศิษย์ก็ได้ถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่าย นางจึงออกไปเชิญท่านลุงหวัง พี่หวังเจียว และพี่หวังเจี้ยนเข้ามาด้านใน “ท่านลุงเชิญเ้าค่ะ”
“พิธีรับศิษย์ ก็ไม่มีอะไรมากนะเ้าคะ แค่ยกจอกสุราเสร็จก็เป็อันเสร็จเรียบร้อยแล้ว เชิญท่านลุงนั่งก่อนเ้าค่ะ”ฟางเซียนเออร์พูดจบก็ผายมือเชิญให้ท่านลุงนั่งบนเก้าอี้ที่จัดเตรียมไว้ จากนั้นนางจึงนั่งลงอีกฝั่งหนึ่ง ท่านแม่ของนางก็นั่งอยู่ข้างๆนาง ตรงกลางขั้นด้วยโต๊ะกินข้าวที่พี่หวังเจียวเป็คนทำให้ หวังเจียวยืนอยู่ข้างๆ ท่านพ่อของเขา พวกเขามองดูหวังเจี้ยนที่นั่งคุกเข่าอยู่ตรงด้านหน้า
“พี่หวังเจี้ยนพร้อมหรือยังเ้าค่ะ ถ้าท่านพร้อมแล้วก็ยกจอกสุราเถอะเ้าค่ะ”ฟางเซียนเออร์บอกเขา เมื่อญาติทั้งสองฝ่ายพร้อมแล้ว
“ได้ขอรับอาจารย์น้อย”หวังเจี้ยนตอบรับ จากนั้นจึงเทสุราที่อยู่ในไหลงไปในจอกสุราที่เตรียมไว้ก่อนหน้านี้ แล้วจึงค่อยๆ ยกจอกสุรายื่นให้กับฟางเซียนเออร์ “ศิษย์คำนับอาจารย์ขอรับ” ฟางเซียนเออร์รับจอกสุราที่หวังเจี้ยนยื่นให้แล้วพูดว่า “ข้ายินดีเ้าค่ะ” จากนั้นจึงยกจอกสุราขึ้นมาจิบนิดหน่อยพอเป็พิธี แล้วจึงวางจอกสุราไว้บนโต๊ะ
“พี่หวังเจี้ยนลุกขึ้นเถอะเ้าค่ะ ท่านลุงหวังท่านอยู่ทานข้าวเย็นก่อนจะกลับด้วยนะเ้าคะ” นางหันไปบอกนายช่างหวังมู่ และหันไปมองท่านแม่ของนาง “รบกวนท่านแม่แล้วนะเ้าคะ เดี๋ยวข้าจะเป็ลูกมือให้ท่านเองเ้าค่ะ”
“ได้ๆ เดี๋ยวข้าจะทำอาหารเลี้ยงพวกท่านเอง ในเมื่อก็เป็คนกันเองทั้งนั้นจะลำบากอะไร”
“รบกวนท่านแล้วๆ”นายช่างหวังมู่ยืนขึ้นก่อนจะโค้งตัวเล็กน้อยให้ฟางเหมยลี “ถ้าอย่างนั้นข้า ขอตัวไปทำงานที่ค้างอยู่ให้เสร็จก่อนกำแพงบ้านของเ้าถ้าไม่ผิดพลาดอะไรก็น่าจะเสร็จภายในวันนี้”หวังมู่บอกกับฟางเหมยลี “ไปๆ ทำงานกัน” หลังจากนั้นจึงหันไปบอกกับหวังเจียวและหวังเจี้ยนให้ตามเขาออกไปทำงาน
“ข้าไปทำงานก่อนนะขอรับอาจารย์น้อย” หวังเจี้ยนก่อนจะออกไปก็ยังไม่ลืมที่จะคาราวะอาจารย์ของเขา “เ้าค่ะ” นางพยักหน้าให้ จากนั้นพวกนายช่างจึงออกไปทำงานของพวกเขาต่อ
“ท่านแม่เ้าคะข้าจะเข้าไปอยู่ในห้องสักพักนะเ้าคะ ถ้ามีอะไรท่านก็เข้ามาเรียกข้าได้นะเ้าคะ”
“เ้าจะไปไหนก็ไปเถอะ เดี๋ยวถ้าแม่ทำอาหารเช้าเสร็จจะไปเรียกเ้ามากิน”
“เ้าค่ะ”
เมื่อเข้ามาในห้องฟางเซียนเออร์ก็เดินไปนั่งบนฟูกนอนของนางจากนั้นจึงหลับตาแล้วพูดว่า “เข้ามิติ” เมื่อเข้ามาอยู่ด้านในกำไลหยกแล้วนางก็เรียกเสี่ยวเอ้อออกมา “เสี่ยวเอ้อ”
===ขอรับเ้านายมีอะไรให้ข้ารับใช้ขอรับ===
“ข้าอยากปรับแต่งภูมิทัศน์ที่อยู่ข้างใน ข้าอยากรู้ว่ามีข้อจำกัดอะไรบ้างหรือไม่"
===ไม่สามารถสร้างสิ่งมีชีวิตได้ขอรับเ้านาย นอกนั้นไม่มีข้อจำกัดอะไรขอรับ===
“ไรท์กำลังปั่นงานอยู่นะ นักอ่านที่รักโปรดใจเย็นๆ”