เสียงในห้องสมุดเงียบงัน มีเพียงลมหายใจสั้น ๆ ของมินตราที่สะท้อนอยู่ในอก เธอเปิดสมุดไปอีกหน้า แต่แล้วกลับต้องชะงัก เมื่อตัวอักษรที่ปรากฏไม่ได้เล่าเื่ของ “หญิงสาวลึกลับ” อีกต่อไป มันกลับ… เขียนชื่อของเธอเอง
“มินตรา…” เพียงเห็นชื่อ เสียงกระซิบบางเบาก็แทรกเข้ามาในโสตประสาท ราวกับสมุดกำลังพูดกับเธอ แรงสั่นะเืวูบหนึ่งแล่นผ่านปลายนิ้วที่แตะปก ความเย็นเฉียบกลายเป็ร้อนซ่านอย่างฉับพลัน เธอพยายามปิดสมุด แต่บานปกที่ใหญ่กว่าฝ่ามือเพียงเล็กน้อยกลับหนักราวกับมีมืออีกคู่รั้งไว้ ทุกครั้งที่ออกแรงปิด ความรู้สึกเสียวแปลบกลับพุ่งเข้ามาในอก เหมือนใครบางคนกำลังคลึงเคล้นเล่นกับยอดอกของเธอ สมุดกำลัง “เรียกร้อง” เธอคิด
บรรทัดถัดไปตัวหนังสือเริ่มบิดเบี้ยวเป็คำสั่ง
“ถ้าอยากให้อารมณ์สงบลง… ทำบางอย่างให้เราเห็น”
มินตรารู้สึกสับสน ปนความหวาดกลัว ความเสียวซ่านไหลบ่าเข้ามาพร้อมกันทุกทางจนร่างกายเธอสั่นสะท้าน ลมหายใจถี่กระชั้น แรงดึงดูดจากถ้อยคำเ่าั้ราวกับเชือกมืดที่พันรัดรอบกาย เธอไม่อาจขัดขืนได้ ทุกหน้าที่พลิกผ่าน เหมือนสมุดกำลังบันทึก การเคลื่อนไหว ความคิด และแรงสั่นะเืในร่างกายของเธอเอง ยิ่งเธอต่อต้าน ความเสียวซ่านยิ่งทวีขึ้นจนเกือบะเิ ความรู้สึกเสียวซ่านกลายเป็การทรมานที่ปนความสุขในแบบที่ไม่เคยรู้จัก มินตราเริ่มตระหนักว่า นี่ไม่ใช่เพียงสมุดที่เล่าเื่ แต่เป็สมุดที่ เขียนชีวิตเธอ และมันกำลังบังคับให้เธอก้าวตามเื่ที่ยังไม่ถูกบันทึก
แสงอ่อนจากหน้าต่างส่องกระทบปกสมุดสีดำ มินตรานั่งก้มหน้า มือกำแน่น รู้สึกทั้งความวิตกและความลุ่มหลง ความอยากรู้อยากเห็นทำให้เธอไม่อาจละสายตา แต่สมุดเหมือนมีแรงดึงลึกลับที่กระตุ้นหัวใจให้เต้นแรงขึ้น มินตรารู้สึกถึงความขัดแย้งภายใน อย่างแรง ส่วนหนึ่งของเธออยากวางสมุดลง หนีจากแรงดึงที่เข้มข้น แต่ส่วนอีกส่วนกลับอยากอ่านต่อ อยากรู้ว่าเื่ราวของตัวเองจะดำเนินไปอย่างไร
มินตราพบว่าค่ำคืนของเธอไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ในห้องของตัวเอง เงียบสงัด มืดสนิท แต่ภาพในหัวกลับวูบไหวเต็มไปด้วยแรงดึงทั้งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน รุ่นพี่หนุ่มที่เธอเคยสบตาในห้องเรียน, เพื่อนชายสุดหล่อที่ยิ้มมาอย่างรู้ใจ, ครูวิทยาศาสตร์ที่มาดเท่ห์และฉลาด ทุกภาพค่อย ๆ ผสมกับแรงดึงจากสมุด ทำให้หัวใจเต้นแรงและร่างกายตอบสนองโดยไม่ทันตั้งตัว ทุกคืนก่อนหลับ เธอต้องพยายามหนีภาพเหล่านี้ แต่ความลุ่มหลงไม่เคยยอมปล่อย ปลายนิ้วของเธอเองค่อย ๆ ลูบััไปตามร่างกาย ร่างกายตอบสนองจนใจเต้นแรง เธอรู้สึกเสียวซ่านอย่างลึกซึ้งทุกครั้งที่หัวใจเต้นกับภาพที่เกิดขึ้นในหัว
แต่ละคืนเธอจบลงด้วยการปลดปล่อยตัวเองหลายครั้ง ความอบอุ่น ความตึงเครียด และแรงดึงผสมผสานจนร่างกายและหัวใจสั่นสะท้าน มือกำแน่นกับผ้าห่มและกอดตัวเองราวกับ้ากักเก็บความรู้สึกเ่าั้ไว้ 2–3 ครั้งต่อคืนของมินตราทุกครั้งจบลงด้วยลมหายใจถี่และหัวใจเต้นแรง แต่ก็มีความสงบเพียงชั่วคราวก่อนที่แรงดึงใหม่จะเริ่มไหลเข้ามาอีก
ทุกคืนเป็เหมือน การทดลอง ของสมุด มันกำลังสอนให้มินตราเข้าใจความ้าลึกที่สุดของตัวเอง และสอนให้ร่างกายตอบสนองต่อแรงดึงที่ไม่อาจอธิบายได้
มินตรารู้ตัวแล้ว…และเธอเริ่มเข้าใจว่า ทุกัั ทุกภาพในหัว ทุกลมหายใจ และทุกการปลดปล่อยล้วนเป็ส่วนหนึ่งของเื่ราวที่สมุดเรียกร้องให้เกิด สมุดไม่เพียงเล่าเื่อีกต่อไป… มันเหมือนรอคอยการตอบสนองจากเธอ ทุกหน้าที่อ่านทำให้เธอรู้สึกว่าร่างกายและหัวใจจะไม่สงบ จนกว่าจะทำบางสิ่งบางอย่างตามที่สมุดเรียกร้อง พริบตาเดียว…มินตราตระหนักว่าแรงดึงนี้ไม่ใช่เื่จินตนาการ แต่เป็แรงปรารถนาที่ซ่อนอยู่ลึกที่สุดในใจเธอเอง สมุดไม่ได้บังคับ แต่ทำให้เธออยากทำตามด้วยความเต็มใจ
1K
