“ชอบเหรอ”
“ ”
“หลงแล้วเหรอ”
“ ”
“หว่าแย่จังเลยนะ ยังไม่ทันได้อ่อยเลยติดล่ะเหรอเบื่อจัง” ผมดันหัวคิงออกลุกนั่งพิงหัวเตียงดีๆ แสร้งพูดเสียงเล็กๆ แหย่คนหน้านิ่งปลอมๆ นี่ดู คิงยิ้มมุมปากก่อนที่จะพูดกลับ
“ขี้อ่อยจังนะ” เหอะ ผมขอเพิ่มอีกข้อแล้วกันสำหรับคิงนอกจากเื่บนเตียงที่ดุเดือดเด็ดเผ็ดมันส์เนี่ย ก็คงจะเป็ความปากร้ายหน้าตายนี่แหละ ผมว่าคิงไม่ใช่คนเงียบๆ หน้านิ่งเหมือนหน้าหล่อๆ นี่หรอกนะอาจจะดูเหมือนคนไม่ค่อยพูด (หรือเปล่า) แต่ปากก็ไม่แพ้ใครจริงๆ แน่นอนว่าผมเดาเอา แต่ เอ่อ คิดไปถึงไหน ผมหมายถึงเื่คำพูดคำจานะน่ะ แต่ถ้าคิดถึงส่วนอื่นด้วยจากประสบการณ์สดๆ ร้อนๆ ผมก็คิดว่า....ไม่แพ้เหมือนกันนั่นแหละ เด็ดเลยล่ะ...
“เบื่อเหรอ ก็ดี” คิงพูดพร้อมกับส่งสายตาไม่น่าไว้ใจมา ผมรู้สึกไม่ไว้ใจคนหน้านิ่งตรงหน้านี้ตอนนี้เอาซะเลย บางทีก็เดาไม่ออกว่าอีกฝ่ายคิดอะไรอยู่เขาไม่เหมือนคนอื่นจริงๆ
“จะได้หาอะไรทำแก้เบื่อ”
พรึ่บ
“อ้ะ คิง เจ็บ !” และมันก็เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วจนผมเองก็ยังตั้งตัวไม่ทัน เมื่อแขนแกร่งจับเข้าที่เอวคอดกิ่วผมใต้ผ้าห่มดึงลงมานอนอยู่ใต้ร่างของเขาก่อนที่เ้าตัวร้ายจะกัดหมับเข้าที่คอของผมแบบแรง ไอ้บ้าเอ้ย! เจ็บเป็พวกประเภทซาดิสม์หรือยังไงว่ะ
ตุบ
“คิง !” และด้วยที่เมื่อคืนคิงเองก็ไม่ได้ปรานีต่อผมเลยสักนิดแถมพอผมสลบไปคาอกเ้าตัวไปแล้ว ผมค่อนข้างมั่นใจว่าอีกฝ่ายคงไม่หยุดหรอกความติดขัดทางด้านบ่งบอกได้เป็อย่างดีว่าคงจะระบมมากแค่ไหนและยังมาตอนนี้ที่อีกฝ่ายมาทำรุนแรงยิ่งทำให้ผมหงุดหงิดขึ้นมาจริงๆ โว้ย คิง! เรียกอีกฝ่ายดุพร้อมกับทุบหลังเ้าตัวไปหนักมือเอาคืน
“เจ็บเหรอ”
“ ” ผมไม่ตอบทำหน้างอนๆ หันหน้าหนี เอ๊ะ เดี๋ยวนะงอน? งอนเหรอ งอนอะไรว่ะ มีอะไรให้งอนว่ะไม่ได้งอนสักหน่อยไม่ได้งอนสักหน่อยที่คิงทำรุนแรงไปเมื่อกี้อ่ะ ก็แค่ ก็แค่หงุดหงิดตอนเช้าแค่นั้นเองเถอะ เหอะ
“จันทร์เ้า”
“ ”
“เ้า” เมื่อเห็นว่าผมไม่ตอบคิงเรียกผมแล้วก็ถือวิสาสะจับหน้าผมให้หันมาสบตากับเ้าตัว เชี้ยยยยยย สายตา แม่งสายตาแบบนี้เอามีดมาแทงกูเลยเถอะ หล่อชิบหาย คิงหล่อจริงๆ รู้เลยว่าทำไมชื่อคิงถ้าวัดจากความหล่อแล้วแม่งคิงจริงๆ คิงสมชื่ออ่ะ แล้วนี่....ทำไมผมต้องมาเขินๆ สายตาของอีกฝ่ายด้วยว่ะ
ผมอาจจะขี้เล่น ขี้ยั่ว ขี้อ่อย ขี้อ้อน ขี้หึง ขี้หวง ขี้โวยวาย ขี้หงุดหงิดแต่ผม...ไม่ขี้เขินนะครับไม่เขินใครง่ายๆ ยิ่งกับคนที่แค่นอนด้วยวันไนท์แสตนแล้วไม่มีเลย ไม่มี แต่กับคิง....ผมว่า...มันเขิน แปลกๆ นะครับ
“ขอโทษครับ”
“ขอโทษเจ็บมากไหม” เสียงทุ้มนุ่มละมุนหูพูดขึ้นพร้อมกับส่งสายตาเหมือน...อ้อน ให้ตายเถอะ อ้อนเหรอว่ะไอ้คนหน้านิ่งหน้าตายแบบนี้เนี่ยนะผมว่ามัน...ไม่ใช่ว่ะ
“อ้ะ อืมมมมมม” ระหว่างที่ผมมัวอยู่ในความคิดของตนเองนั้นริมฝีปากนุ่มของคิงก็ทาบทามเข้าตามรอยฟันของเขาที่กัดผมไปก่อนหน้าอย่างแ่เบาอ่อนโยนซึ่งต่างจากก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง อะไรของเขาว่ะเนี่ย ลิ้นสากลากเลียไล้ไปมาจูบดูดซับจนเผลอหลุดครางออกมา ผมว่ามันไม่ใช่ล่ะไอ้มือไม้ที่เลื้อยลูบตามเนื้อตัว ถ้าเกิดว่าทำต่อผมมีหวังต้องเจ็บหนักแน่ๆ
“อื้ออออ คิง อ่ะอย่า อื้อออออ”
“ปวดไปหมดแล้ว” มือหนาจับมือบางผมเอื้อมลงไปภายใต้ผ้าห่มัักับอะไรบางอย่างที่มันแนบชิดดุนดันแนบชิดกับหน้าท้องของผม ไม่ใช่ ไม่รู้ก็รู้นั่นแหละว่ามัน...ตื่นแล้ว แต่ว่าผมยัง..เจ็บ อยู่นี่ แต่ััที่ได้รับ ...ใหญ่ ชิบมือน้อยๆ ของผมกำรอบไม่หมดเลย สายตาอ้อนขอโทษเมื่อกี้หายไปถูกเติมเต็มด้วยสายตาร้อนแรงปรารถนาดิบเถื่อนซะจนผมเริ่มรู้สึกร้อนรุ่มขึ้นมาตามยิ่งกับปลายนิ้วััที่กวาดกรีดกรายตามผิวเนียนของผมเบาๆ สร้างความเสียวสยิวขึ้นมาน้อยๆ
“เมื่อคืนวานจันทร์เ้ากล่อมผมนอนแล้วนะ หลับ สบายมาก”
“อะอื้อ อะอะไรนะ คะคิง อื้ออออออ” คิงไม่ตอบ ยิ้มมุมปากก้มลงมาโฉบชิงริมฝีปากผมปิดปาก ผมเผยอปากรับจูบอีกฝ่ายไม่มียอมลิ้นเรียวของเราทั้งคู่เกี่ยวกระหวัดรัดดึงดูดกันไปมาร้อนแรง ผมยกมือขึ้นไปคล้องคอแกร่งตามความรู้สึกของร่างกายที่ตอบสนองััของร่างสูงอย่างอัตโนมัติถ้าเกิดว่าคิงเป็พวกประเภทความ้าสูง เซ็กส์จัดหนัก ผมเองก็...คงจะไม่ต่างกัน เลย มั้งนะ
“วันนี้วันเสาร์” คิงถอนริมฝีปากออกแล้วพูดเสียงนิ่ง วันนี้วันเสาร์แล้ว? ผมเลิกคิ้วถาม แต่การขยับเขยื้อนร่างกายของอีกฝ่ายก็ทำให้ผมกระจ่างชัดเข้าใจ คิงดึงผ้าห่มหนาสีเข้มที่คลุมร่างกายเปล่าเปลือยของเราทั้งคู่ออก ร่างกายหนาที่ผมััว่าสมบูรณ์แล้วพอปรากฏสู่สายตาของผมในยามเช้านี้ยิ่งการันตีนจริงๆ ว่ามันสมบูรณ์แบบจริงๆ กล้ามเนื้อลอนซิกแพคสมบูรณ์มาก ร่างสูงโปร่งประมาณ 185 ซม.อัพยิ่งทำให้คิงเพอร์เฟคไปหมดทั้งรูปร่างและ...หน้าตา
ตัดกับผมที่ร่างกายออกโปร่งบาง ส่วนสูงพอดี 179 ซม. เอวคอดกิ่วเว้าโค้งซะจนผู้หญิงต้องอิจฉาไปเสียมากกว่า หน้าท้องแบนราบไร้กล้ามไร้ไขมัน ขาเรียวสวยเนียนไร้ขนยิ่งบวกกับหน้าแล้วถ้าคิงหล่อมาก ผมก็คงจะ...สวย ล่ะมั้ง สวยจนผู้หญิงต้องอิจฉาไม่ว่าจะเป็องค์เดียวหรือองค์รวมที่เป็ผม จันทร์เ้า คนนี้
“เช้านี้คิงจะกล่อมจันทร์เ้าเอง”
“อื้ออออ คะคิง อื้มมมมม” ร่างสูงจับเรียวขาผมแยกออกเล็กน้อยช่องทางรักสีสวยช้ำแรงอย่างเห็นได้ชัดจากการผ่านศึกเมื่อคืน คิงไล้จมูกโด่งได้รูปสูดดมริมฝีปากก็จูบซับลงมาตามลำคอ ผ่านหน้าอก ลงมาที่สะดือก่อนที่จะหยุดสบตากับผมมีความหมายลึก
“คิง มันใหญ่อ่ะ” ผมพูดสายตาก็ยังคงจดจ้องกับบางสิ่งบางอย่างที่ปรากฏสู่สายตาผมชัดเจนเช่นกัน แก่นกายกลางลำตัวของร่างสูงที่กำลังประกาศศักดาความยิ่งใหญ่ความ้าของตัวเองอย่างชัดเจนมือน้อยๆ ของผมจับลูบไล้มันอย่างถูกใจ สมบูรณ์เพอร์เฟค ของแรร์ที่แท้ทรูเลยคิงเนี่ยแล้วไปอยู่ไหนมากันทำไมผมไม่เคย ไม่เคยเจอเลยนะ
ไม่เคย...ได้มาก่อนนะ
“ฮึ่มมมมม อ่าห์ รับผิดชอบด้วยนะ” อีกฝ่ายก็แลดูจะภูมิใจเหลือเกินก้มลงมองตามสายตาผมที่ยังคงมองสิ่งตรงหน้าอย่างพอใจ มันก็น่าพอใจไม่ใช่เหรอ....
จุ๊บ จ๊วบ...
คิงจับมือผมอีกข้างที่วางบนบ่าหนาของเขาอยู่ขึ้นมาจุ๊บตรงข้อมือด้านในบริเวณรอยสักพระจันทร์เสี้ยวสีดำ ดึงท้ายทอยผมให้หันเข้ารับจูบร้อนแรงดูดดื่มกับเ้าตัวอีกครั้ง ร่างกายเปล่าเปลือยของเราทั้งคู่ขยับเขยื้อนเสียดสีกันแแ่ตามความร้อนรุ่มภายใน จะบอกว่าตัวผมเองไม่รู้สึกอะไรเลยมันก็คงจะไม่ใช่ผมก็ผู้ชายปลุกง่ายขึ้นมันก็ปกติ ยิ่งกับคิงแล้วมันยิ่งร้อนรุ่มเลยล่ะ ก็...ถูกใจมากนี่
“อื้ออออ อะอื้อมมมมม”
ร่างสูงผละตัวออกเล็กน้อยก่อนที่จะขยับเข้ากระซิบอะไรบางอย่างข้างหูของผมยิ่งเพิ่มความร้อนให้ผมบนใบหน้าและเืกายภายใน หลังจากนั้นก็คงจะมีแต่เสียง...เสียงครางหวานนุ่มของผมที่หลุดออกไปผสมกับเสียงทุ้มของอีกฝ่าย เสียงอันหยาบโลนของร่างกายที่แนบชิดกันอย่างดุเดือดร้อนแรงที่เพิ่มขึ้นหนักขึ้นตามความ้าดิบภายในของเราทั้งคู่
“ขอกล่อมจันทร์เ้านะ”
Talk
'ขอกล่อมจันทร์เ้านะ'
หื้ออออออ แพ้ แพ้ไรท์นี่แหละจ้ายอมแพ้เลยทำไมคิงละมุนเบอร์นี้
ไม่ไหว ไม่ไหวหัวใจพ่ายแพ้ งื้อออออ
แล้วดูจันทร์เ้าาาาาาอะไรจะแซ่บขนาดนั้นนนนน
ไม่มีใครอ่อนโยนต่อใจเราเลย หื้ออออ
ถ้าชอบคิงกับจันทร์เ้ายังไงก็ฝากคอมเมนต์เพื่อเป็กำลังใจให้ไรท์ด้วยน้าาา
แล้วมาติดตามกันต่อตอนต่อไปจ้า ^ ^
105K
