ตอนที่ 4
ห้องฝึก
“ชุนหยางนายหญิงเรียกให้เ้าไปพบ” หลังจากทำความสะอาดห้องฝึกฝนของนายหญิงเรียบร้อยแล้วเจียลี่ก็ทำตามคำสั่งของนายหญิงเพื่อเรียกให้ชุนหยางเข้าไปพบนางที่ห้องฝึกเพียงแต่หัวใจของนางที่คิดว่าตายด้านไปแล้วกลับกำลังเศร้าสร้อยเพราะรู้ดีว่านางกำลังส่งชุนหยางไปตาย
“เรียกข้าไปพบหรือขอรับไม่ใช่ว่านายหญิงกำลังเก็บตัวฝึกฝนวิชาหรือขอรับ”ชุนหยางยามได้ยินคำสั่งก็แสดงสีหน้าประหลาดใจออกมาปกติแล้วยามนายหญิงเข้าไปเก็บตัวฝึกฝนห้ามไม่ให้ชุนหยางเข้าไปใกล้โดยเด็ดขาดแต่ครั้งนี้นางกลับเรียกหาชุนหยางด้วยตัวเอง หรือว่าจะเกิดเื่อะไรขึ้นงั้นหรือ?
“ดูเหมือนการฝึกของนายหญิงจะติดขัดนิดหน่อยท่านก็เลยอยากจะพักผ่อน วันนี้เ้าเข้าไปที่ห้องฝึกของนายหญิงได้เลยนายหญิงอนุญาตเป็กรณีพิเศษ” เจียลี่มองสีหน้ากังวลของชุนหยางด้วยความรู้สึกที่หลากหลายเป็อย่างมากเ้าหนูนี่ยังเป็ห่วงนายหญิงจากใจไม่เปลี่ยนแค่ััถึงความผิดปกติเล็กน้อยก็กังวลเื่ของนายหญิงขึ้นมาทันทีเด็กดีเช่นนี้จะต้องตายเพราะวิชามารนั่นจริงๆหรือ
“ขอรับ...ข้าเข้าใจแล้ว”ชุนหยางดูประหลาดใจมากเมื่อได้ยินว่านายหญิงอนุญาตให้ชุนหยางเข้าไปในห้องฝึกได้นี่เป็ครั้งแรกเลยที่เขาจะได้เข้าไปข้างในห้องนั้นหลังจากต้องทนรอนายหญิงอยู่ข้างนอกมาตลอดนอกจากจะได้พบนายหญิงแล้วเขายังจะได้รู้เสียทีว่าภายในห้องฝึกนั้นเป็เช่นไร
“เ้ารีบไปเถอะ อย่าให้นายหญิงรอนาน”เจียลี่มองท่าทีของชุนหยางก็ยิ่งปวดใจนางหลบสายตาไปทางอื่นก่อนจะไล่ให้ชุนหยางไปพบนายหญิงโดยไวหลังจากนี้นางก็คงไม่ต้องไปต่อว่าเจียวจูเื่เข้าใกล้ชุนหยางมากเกินไปแล้วกระมังเพียงแต่นางก็ยังต้องไปแจ้งข่าวให้สาวรับใช้คนอื่นๆทราบอยู่ดี
“พี่เจียลี่ท่านดูเหนื่อยๆนะขอรับ ท่านเองก็อย่าลืมพักผ่อนบ้างนะขอรับ”ชุนหยางก่อนจะจากไปกลับเห็นท่าทีแปลกๆของเจียลี่มาสักพักแล้วเพียงแต่ชุนหยางกลับเข้าใจว่าเจียลี่เพียงแค่เหนื่อยเท่านั้นก็เลยพูดออกไปด้วยความเป็ห่วงเพียงแต่ความเป็ห่วงของชุนหยางในตอนนี้กลับทำเอาเจียลี่แทบจะใจสลาย
“ชุนหยาง...วันนี้นายหญิงไม่เหมือนเดิมเ้าอย่าได้แตะต้องตัวนายหญิงโดยเด็ดขาด” เจียลี่ไม่อาจบอกอะไรชุนหยางตรงๆได้แต่เพราะความรู้สึกเป็ห่วงและผูกพันทำให้นางเผลอพูดเตือนชุนหยางอ้อมๆออกไปจนได้เพียงแต่คำพูดของนางกลับไร้ความหมายเพราะชุนหยางยามนี้ก็เข้าใจเพียงว่านายหญิงกำลังเพลียกับการฝึกฝนห้ามมิให้ตนขัดใจนายหญิงเช่นปกติเสียอย่างนั้น
“ขอรับพี่เจียลี่”ชุนหยางผู้ไม่รู้ความตอบรับด้วยท่าทียิ้มแย้มก่อนจะเดินไปทางห้องฝึกของนายหญิงโดยปล่อยให้เจียลี่ได้แต่ถอนหายใจอยู่ที่หน้าห้องของชุนหยางเช่นนั้นต่อไป
.
.
.
“นายหญิงท่านเรียกหาข้าหรือขอรับ”ใช้เวลาเพียงไม่นานชุนหยางก็มาถึงห้องฝึกของนายหญิงเป็ที่เรียบร้อยยามปกติประตูเหล็กกล้าของห้องฝึกมักจะปิดสนิทไม่เคยให้ชุนหยางได้เห็นภายในห้องเลยแม้แต่ครั้งเดียวแต่ครานี้ชุนหยางได้ก้าวเข้ามาภายในห้องฝึกฝนเป็ครั้งแรกทำเอาชุนหยางรู้สึกตื่นเต้นไม่น้อยภายในห้องฝึกฝนแห่งนี้มีกลิ่นที่หอมมากราวกับกลิ่นเครื่องหอมที่นายหญิงใช้เป็ประจำตรงกลางห้องเป็เตียงนอนขนาดใหญ่ที่สามารถลงไปนอนได้หลายคนพร้อมๆกัน ส่วนผนังห้องกลับไม่มีหน้าต่างจะมีก็เพียงช่องลม้าเพดานเท่านั้นทำให้ภายในห้องต้องใช้แสงไฟจากตะเกียงตลอดเวลาและนอกจากเตียงขนาดใหญ่ตรงกลางแล้วก็มีเพียงชั้นตำราไม่กี่ชั้นเท่านั้นนับว่าเป็ห้องที่ธรรมดากว่าที่ชุนหยางจินตนาการเอาไว้มากทีเดียว
“ชุนหยางเ้าเข้ามาแล้วก็ปิดประตูด้วย” คำสั่งของนายหญิงซูเยว่เซียงทำให้ชุนหยางรีบปิดประตูตามคำสั่งแต่โดยดีเพียงแต่ยามสายตาของชุนหยางกลับมาสบเข้ากับเรือนร่างของนายหญิงที่กำลังนั่งอยู่ตรงปลายเตียงหัวใจของชุนหยางก็แทบจะหยุดเต้นเสียตรงนั้นปกติแล้วนายหญิงมักจะแต่งกายอย่างมิดชิดเสมอ ทว่านายหญิงยามนี้กลับสวมใส่เพียงเสื้อผ้าเนื้อบางเบาราวกับเพิ่งอาบน้ำออกมาหมาดๆเสียอย่างนั้นบริเวณปลายเส้นผมของนางยังดูเปียกชื้นอยู่เลยแถมเสื้อผ้าบางส่วนก็ยังเปียกจนแนบเนื้อเสียด้วยภาพเรือนร่างของนายหญิงเช่นนี้ชุนหยางไม่เคยคิดเลยว่าจะได้เห็น
“เ้ามัวทำอะไรอยู่งั้นหรือรีบเข้ามาหาข้าได้แล้ว” เห็นชุนหยางตะลึงงันอยู่หน้าประตูนายหญิงซูเยว่เซียงพลันยิ้มหวานออกมาอย่างพึงพอใจปกติยามอยู่ต่อหน้าชุนหยางซูเยว่เซียงมักจะแสดงท่าทีเป็นายหญิงผู้อ่อนโยนเสมอนางจึงไม่เคยให้ชุนหยางได้เห็นผิวพรรณส่วนต่างๆนอกจากเหนือลำคอและเลยข้อเท้าลงไปสักครั้งครานี้นางแต่งกายหละหลวมอย่างมากเขาจะตื่นเต้นก็คงไม่แปลก
“ขอรับ...” ชุนหยางเดินตัวแข็งทื่อเข้าไปหานายหญิงอย่างเก้ๆกังๆถึงภายในห้องจะใช้เพียงแสงจากตะเกียงแต่เพราะสายตาของชุนหยางชินกับความมืดภายในห้องแล้วก็เลยมองเห็นร่างของนายหญิงได้อย่างชัดเจนยิ่งเดินเข้าไปใกล้สายตาของชุนหยางก็ยิ่งหลบออกจากผิวกายที่ดูเนียนนุ่มของนายหญิงไปไม่ได้เลย
“การฝึกครั้งนี้ทำให้ข้าปวดเมื่อยไปหมดชุนหยางเ้าช่วยนวดให้ข้าหน่อยได้หรือไม่”ยามชุนหยางเข้ามาใกล้นายหญิงซูเยว่เซียงพลันยื่นขาออกไปข้างหน้าช้าๆเพื่อขอให้ชุนหยางนวดให้ตลอดมานางมักจะให้ชุนหยางคอยรับใช้อยู่ข้างๆก็จริงแต่ทุกคำสั่งของนางนั้นก็มีเพียงการทำงานอยู่ข้างๆเท่านั้นไม่ว่าจะเป็การเล่นพิณให้ฟังหรืออ่านบทกลอนทุกคำสั่งของนางที่ผ่านมาล้วนแล้วไม่เคยให้ชุนหยางแตะต้องตัวนางเลยแม้แต่ครั้งเดียวครานี้ยามได้ยินว่าต้องแตะต้องตัวนางชุนหยางก็หน้าแดงระเรื่อออกมาทันทีช่างน่ารักน่าเอ็นดูเสียจริง
“เร็วเข้าสิข้ารู้สึกปวดเมื่อยไปหมดแล้วนะ”เห็นชุนหยางยังเขินอายไม่กล้าแตะต้องตัวนางอยู่อย่างนั้น ซูเยว่เซียงพลันหยอกล้อชุนหยางเล็กน้อยโดยการเร่งให้เขาััขาของนางโดยเร็วหากนางบอกว่าปวดเมื่อยจนทนไม่ไหวชุนหยางจะปล่อยให้นางปวดต่อไปได้อย่างไร
“ขอรับ...”ชุนหยางกลืนน้ำลายลงคอก่อนจะมองไปที่เรียวขาของนายหญิงอย่างลังเลแต่ในเมื่อเป็คำสั่งของนายหญิงชุนหยางจึงคุกเข่าลงเบื้องหน้าเตียงขนาดใหญ่ก่อนจะเลื่อนฝ่ามือไปััข้อเท้าของนายหญิงอย่างแ่เบา
“แรงกว่านี้อีกหน่อยสิเ้าลืมไปแล้วหรือว่าข้าเป็ผู้ฝึกฝนพลังิญญานะ”นายหญิงเห็นชุนหยางััข้อเท้าของนางด้วยกำลังเบาหวิวพลันหัวเราะออกมาเบาๆถึงข้อเท้าของนางจะดูบอบบางแต่นางก็เป็ผู้ฝึกฝนพลังิญญานะต่อให้ชุนหยางออกแรงสุดกำลังก็ทำให้ข้อเท้าของนางาเ็ไม่ได้หรอก
“ขะ..ขอรับ”ชุนหยางได้ยินเช่นนั้นก็ออกแรงมากกว่าเดิม ถึงจะเป็เพียงข้อเท้าแต่ยามััผิวเนียนละเอียดของนายหญิงก็ทำเอาหัวใจของชุนหยางเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุออกมานอกหน้าอกเสียให้ได้สำหรับชุนหยางแล้วนายหญิงเป็หญิงสาวผู้งดงามและจิตใจดีมีเมตตาที่สุดเท่าที่เขาเคยพบเจอและนางก็เป็รักแรกของชุนหยางด้วยเช่นกันยามได้ััร่างกายของหญิงที่ตนรักเช่นนี้ราวกับฝันไปเลย
“ชุนหยาง...เ้านวดขึ้นมาอีกหน่อยสิ” นายหญิงซูเยว่เซียงยิ้มอย่างพึงพอใจก่อนจะใช้มือจับไปที่ชายกระโปรงอย่างเชื่องช้ายามสั่งให้ชุนหยางนวดขึ้นมาให้สูงกว่าเดิมนางก็เลิกชายกระโปรงขึ้นมาเหนือเข่าทำให้ชุนหยางได้เห็นเรียวขาส่วนน่องของนางได้อย่างเต็มตายิ่งได้เห็นใบหน้าเขินอายของชุนหยางก็ยิ่งทำให้นายหญิงซูเยว่เซียงมีอารมณ์มากขึ้นเรื่อยๆเขาช่างน่าเอ็นดูเสียจริง สมแล้วที่นางเลี้ยงดูมาเป็อย่างดี
“ขะ ขอรับ...”ชุนหยางเลื่อนฝ่ามือขึ้นไปััร่างกายของนายหญิงให้สูงกว่าเดิมทว่ายามนี้สายตาของชุนหยางกลับไม่อาจละออกจากเรียวขาที่อยู่ภายใต้ร่มผ้าของนายหญิงได้เลยนี่เป็ครั้งแรกที่ชุนหยางได้เห็นผิวกายของสตรีมากถึงขนาดนี้แถมยังเป็เรือนร่างของนายหญิงที่ตนหลงรักอีกต่างหากถึงพี่เจียลี่จะเตือนเอาไว้แล้วแต่ชุนหยางก็ไม่อาจหักห้ามใจได้จริงๆ
“ชุนหยาง สูงกว่านี้อีกสิ” นายหญิงเห็นชุนหยางแอบมองขาอ่อนของนางก็ยิ้มอมยิ้มอย่างมีความสุขเพียงแต่จะให้ชุนหยางมองอย่างเดียวก็คงจะน่าสงสารเกินไปยามนี้นายหญิงซูเยว่เซียงดึงกระโปรงเข้ามาหัวมากกว่าเดิมจนเผยให้เห็นขาอ่อนของนางอย่างชัดเจนแถมนางยังขอให้ชุนหยางนวดตรงขาอ่อนเปลือยเปล่าของนางอีกต่างหากเล่นเอาหัวใจชุนหยางแทบจะหยุดเต้น
“อืม...”ยามมือของชุนหยางเลื่อนขึ้นมาััต้นขาของนายหญิงซูเยว่เซียงร่างของนายหญิงซูเยว่เซียงก็เอนตัวลงไปนอนกับเตียงช้าๆยิ่งเห็นลำแขนที่กำลังออกแรงนวดเรียวขาของนาง นายหญิงซูเยว่เซียงก็ยิ่งรู้สึกร้อนรุ่มไปหมดทั้งใบหน้าอันแสนงดงามและเรือนร่างที่สมบูรณ์แบบนั้นช่างน่ากินเสียเหลือเกินยิ่งมือของเขาััร่างกายของนางตัวซูเยว่เซียงก็แทบจะทนเอาไว้ไม่ไหวแล้ว
“ชุนหยางของข้าข้ารู้สึกปวดตรงนี้เหลือเกิน” เพราะความหิวกระหายที่ไม่อาจทนเก็บเอาไว้ได้อีกนายหญิงซูเยว่เซียงจับไปที่มือของชุนหยางที่กำลังนวดต้นขาของนางอยู่ก่อนจะบังคับเลื่อนฝ่ามือของชุนหยางเข้ามาััส่วนลับของนางอย่างกะทันหันยามนิ้วของชุนหยางััส่วนนั้นของนางชุนหยางดูตื่นใเป็อย่างมากหากไม่ใช่เพราะนายหญิงเป็ผู้บังคับให้ชุนหยางััส่วนนั้นของนางเองชุนหยางคงรีบก้มลงคุกเข่ากับพื้นแล้วเป็แน่
“ชุนหยาง เ้านวดให้ข้าต่อสิ”นายหญิงซูเยว่เซียงยิ้มอย่างยั่วยวนก่อนจะบังคับให้นิ้วมือของชุนหยางลูบไล้ส่วนนั้นของนางอย่างแ่เบายามนี้ชุนหยางคงกำลังสับสนไปหมดเป็แน่แต่ถึงอย่างนั้นมือของเขาก็ยังขยับตามที่นาง้าเป็อย่างดี
“อืม...”นายหญิงซูเยว่เซียงส่งเสียงครางออกมาเบาๆก่อนจะอ้าขาออกให้ชุนหยางได้นวดอย่างง่ายดายยิ่งขึ้นยามนี้นางไม่ต้องบังคับให้ชุนหยางัันางอีกแล้วเพราะสายตาของชุนหยางยามนี้เองก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความหิวกระหายเช่นเดียวกัน
“นายหญิง ข้า...”ชุนหยางที่กำลังััเรือนร่างของนายหญิงซูเยว่เซียงอยู่กับมือย่อมเข้าใจดีว่านายหญิงให้เขานวดตรงจุดนั้นมันหมายความว่าอย่างไร
“ชุนหยางของข้า...วันนี้เ้าจะแตะต้องตัวข้าเท่าไหร่ก็ได้นะ”นายหญิงซูเยว่เซียงยกแขนทั้งสองข้างขึ้นเหมือนกำลังรอรับอ้อมแขนของชุนหยางไม่มีผิดพริบตานั้นชุนหยางพลันโน้มตัวเข้าไปหานายหญิงที่กำลังนอนอยู่กับเตียงอย่างช้าๆนี่มันคือฝันที่เป็จริงอย่างนั้นหรือนายหญิงที่เขาเฝ้าฝันอยู่ทุกคืนกำลังยอมให้เขาโอบกอดร่างของนางจริงๆงั้นหรือ
“อืม...”ชุนหยางจ้องมองใบหน้าของนายหญิงอยู่ครู่หนึ่งก่อนยื่นใบหน้าเข้าไปจูบกับนายหญิงอย่างที่ตนเคยวาดฝันเอาไว้ริมฝีปากแดงระเรื่อของนายหญิงนั้นทั้งหวานหอมและนุ่มนิ่มอย่างที่ชุนหยางจินตนาการเอาไว้เลยเพียงแต่ยามััริมฝีปากได้เพียงอึดใจเดียวลิ้นของนายหญิงกลับพยายามสอดเข้ามาภายในปากของชุนหยางเสียแล้วเผลอเพียงครู่เดียวลิ้นของนายหญิงก็ค่อยๆสอนให้ชุนหยางได้ทราบว่ารสจูบที่แท้จริงนั้นเป็อย่างไรมันไม่ใช่เพียงััอบอุ่นแต่เป็รสััเร่าร้อนที่ติดอยู่ตรงปลายลิ้นต่างหาก
“ชุนหยางของข้าเ้าเองก็โตขึ้นมากจริงๆเสียด้วย” นายหญิงซูเยว่เซียงถอนจูบออกก่อนจะยื่นมือของนางเข้าไปััท่อนล่างของชุนหยางเสียเต็มมือความจริงตรงส่วนนี้ของชุนหยางเองก็แข็งทื่อมาั้แ่ตอนเริ่มััร่างของนางแล้วแถมมันยังดูดีมากอีกด้วย... ท่าทางนอกจากหน้าตาและเรือนร่างแล้วชุนหยางเองก็มีดีอีกอย่างสินะ...
2K
