“เช่นนั้นผู้เยาว์ควรเลือกฝึกมรรคคายุทธ์ วิถีใด ิเฉิงถามด้วยความมึนงง “เ้าไม่ต้องเลือกข้าบอกเ้าแล้วว่า บนตัวเ้ามีพร์ที่หาได้ยากยิ่งนัก ปกติคนทั่วไปสามารถฝึกฝนวิถีฝึกตนได้เพียงคนละหนึ่งวิถีมากสุดในประวัติศาสรต์ที่ข้าเคยเห็นก็ฝึกได้เพียงสามวิถี...แต่เ้านั้นประหลาดนัก..บนตัวเ้ามีทุกคุณสมบัติที่จะฝึกทุกวิถี..หึหึ
ช่างเป็เครื่องมือล้างแค้นที่พิเศษอะไรป่านนั้น...”์ในที่สุดก็ยอมเมตตาข้า...กลับส่งสัตว์ประหลาดมาให้ข้า..ฮ่าๆๆๆๆนางหัวเราะอย่างชั่วร้ายภายในห้วงดวงจิตของิเฉิง..จนิเฉิงขนลุกไปทั้งตัว..เพราะไอสังหารของนางนั้นเข็มข่นยิ่งนักมันเป็ไอสังหารที่ชั่วร้ายอย่างยิ่ง...
เมื่อรุ่งอรุณมาเยื่อน..ิเฉิงก็ตื่นแต่เช้าพร้อมแต่งกายจะไปฝึกฝนตามคำแนะนำของผู้าุโที่เขาได้เจอเมี่อคืน
"ิเฉิงน้อย..เ้าจะไปไหนั้แ่เช้า..เสียงเรียกขานที่นุ่มนวลและอบอุ่นเข้าโสทประสาทิเซียนเซียนพี่สาวของิเฉิง พลันถามขึ้นเพราะวันนี้ดูน้องชายของนางจะกระปี้กระเป่าเป็พิเศษ
“ท่านพี่..ข้าจะออกไปล่าสัตว์มากักตุนไว้ นี่ก็ใกล้หน้าหนาวแล้ว เดียวเราจะไม่มีอาหารใว้กักตุนตอนหน้าหนาวหนะ..ข้าไปล่ะท่านพี่รักษาตัวดีดีด้วย ห้ามออกไปเดินเล่นบ่อยนักละว่าแล้วิเฉิงก็วิ่งออกไปทันที..
เหอออ...เด็กคนนี้ไม่รู้จักโตสักที่.. นางยิ้มน้อยๆแล้วส่ายหัว นางอายุ19 ิเฉิงอายุ14นางอยู่ได้อีกแค่ปีเดียว ช่างน่าเศร้ายิ่งนัก..
ณป่าสะบั้นจันทร์ เด็กหนุ่มนั่งสมาธิเพ่งจิตไปตามจุดต่างๆตามคำแนะนำของผู้าุโเพื่อเข้าสู่เส้นทางมรรคคายุทธ์ ระดับกำเนิดิญญาขั้นต้น... แต่ทว่านั่งมา3-4ชั่วยามแล้วยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นิเฉิวจึงเอ้ยออกมาแบบถ้อใจ “ผู้าุโ..ข้าคงไม่เหมาะที่จะเป็ผู้ฝึกตนจริงๆนั้นแหละ”
“เหอะ ทำตามที่ข้าบอกไป... นางกล่าวแบบเ็า
ิเฉิงนั่งไปนานเท่าไรก็ไม่รู้..จนเวลาพบค่ำ ที่ท้องน้อยของิเฉิงบังเกิดเป็แสงฟ้ากระจ่างใส สายหนึ่งขณะนั้นนางก็พูดขึ้นมาในห้วงดวงจิตเขาว่า รีบรวบรวมแสงสีฟ้านั้นไว้ซะจากนั้นิเฉิงก็ทำตาม เขาััได้ถึงกลิ่นไอแห่งรมปราณที่ไหลเวียนไปทั่วร่างกายมันเบาและ ให้ความรู้สึกถึงพละกำลังสายหนึ่ง ที่เหมือนจะระเบิ่ดตลอดเวลาหากเขาไปััเข้าต่อมาเขาเริ่มรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงของร่างกายเอ็นกระดูกเขาเหมือนได้ผลัสเปลี่ยนใหม่กระดูกมีความแข็งแกล่งมากขึ้น เนื้อหนังเขากระจ่างไสมากขึ้นต่อมาเขาก็สัมภัสได้ถึงความเ็ปที่ตามมา ทุกอนูขุมขนมีของเหลวไหลของมาเป็สีดำเขากรีดร้องด้วยความเ็ป...ฮ๊าาาาาาาาาาา...ผ่านไปเนิ่นนาน ิเฉิงลืมตาขึ้นมา ตัวิเฉิงยามนี้เต็มไปด้วยของแหลวสีดำที่ถูกพลัดเปลี่ยนเอ็นกระดูกแต่ภายใต้ของแหลวนั้นหน้าตาเขาดูคมคายขึ้นดูหล่อขึ้นจากเด็กหนุ่มที่เนื้อตัวสกปรก ตอนนี้ผิวกระจ่างใสขึ้นหน้าตาคมคายขึ้นหลายส่วน ...
“ผู้าุโ.. นี่คือระดับกำเนิดิญญาขั้นต้นเช่นนั้นรึ..ข้ารู้สึกว่าพละกำลังของข้าตอนนี้มากขึ้นเป็เท่าตัวแถมข้ายังรู้สึกถึงกลิ่นอายแปลกๆรอบตัว
“เหอะ..ก็แค่ระดับกำเนิดิญญาขั้นต้น เ้ากับใช้เวลาไปทั้งวันกว่าจะทะลวงผ่าน มีไรให้น่ายินดี..ข้าคงประเมินเ้าสูงไป