???? ตอนที่ 7: หัวใจ...ไม่ได้เล่นเกม
เช้าวันรุ่งขึ้น
แสงแดดอ่อนๆ ส่องลอดผ้าม่านเข้ามาในห้องนอน
เสียงลมหายใจเบาของมุกดายังคงสม่ำเสมอ
เธอนอนซบแผ่นอกของเข้ม — หลับสนิทเหมือนคนที่หมดแรงและพึงพอใจ
แต่สายตาของเข้มกลับจ้องเพดาน...นิ่ง
หัวใจของเขาเหมือนมีอะไรหนักอึ้งกดทับอยู่
เขาไม่ได้เสียใจ...
แต่เขากลัว
กลัวว่าผู้หญิงคนนี้จะเข้ามาทำให้เขา “พัง”
---
**สายวันนั้น – ออฟฟิศ**
มุกดาก้าวเข้ามาในบริษัทพร้อมกับรอยยิ้มจางๆ บนใบหน้า
เธอยังคงทำตัวปกติ แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความวุ่นวาย
> เขาจะคิดยังไงกับเธอ?
> มันเป็แค่เซ็กส์…หรือมากกว่านั้น?
ขณะกำลังคิดอะไรเพลินๆ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านหลัง
**“เมื่อคืนหายไปไหนเหรอคะ มุก?”**
เสียงนั้นดังมาจาก **ลิตา** – รุ่นพี่ร่วมแผนกที่มักทำตัวสนิทสนมกับเข้มอย่างเห็นได้ชัด
หญิงสาวยิ้มแปลกๆ สายตาจับจ้องมุกดาั้แ่หัวจรดเท้า
“เอ่อ…ก็แค่ไปกินข้าวกับเพื่อนน่ะค่ะ” มุกดาตอบเรียบๆ
“เพื่อนผู้ชายเหรอ? หรือว่า...กับเ้านายเรา?”
ลิตายิ้มมุมปาก ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่ไว้ใจ
**“หรือว่าเธอกำลังจะเล่นของสูง?”**
คำพูดนั้นแทงใจอย่างจัง
แต่มุกดาเพียงแค่ยิ้ม
“ของสูงหรือไม่...ก็ขึ้นอยู่กับว่าเขาอยากให้ฉันอยู่ตรงไหน ไม่ใช่คุณ”
---
**เย็นวันนั้น – ลานจอดรถ**
มุกดาเดินมาถึงรถของตัวเอง แต่ต้องชะงักเมื่อเห็นร่างสูงของเข้มยืนพิงรถอยู่
เขาใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขน ใบหน้าเคร่งขรึมเหมือนเดิม
แต่พอเห็นเธอ...แววตาก็เปลี่ยนไป
“ขึ้นรถ”
เธอไม่พูดอะไร เดินอ้อมไปขึ้นรถอย่างเงียบๆ
---
**ระหว่างทาง – รถหรูเคลื่อนตัวไปอย่างเงียบงัน**
“เมื่อคืน…คุณคิดว่ายังไง?”
เสียงของมุกดาดังขึ้นอย่างลังเล
เข้มเงียบไปนานมาก...ก่อนจะพูดว่า
**“ฉันไม่ใช่คนดี…และไม่คิดจะรักใคร”**
**“อย่าเอาหัวใจมาเล่นกับฉัน มุกดา”**
เธอเหมือนถูกตบหน้าด้วยคำพูดนั้น
หัวใจที่เพิ่งเปิดออก กลับถูกปิดตายอย่างรวดเร็ว
“…งั้นเมื่อคืน คุณก็แค่ใช้ฉัน?”
เงียบ…
“…ฉันแค่เป็คนที่คุณอยากนอนด้วย ใช่ไหม?”
เธอหันมามองเขา น้ำตารื้นขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
**“ถ้าเธอคิดว่ามันเป็แบบนั้น…ก็ใช่”**
ประโยคนั้นเหมือนมีดกรีดลงกลางหัวใจ
มุกดาหันหน้าหนีไปมองนอกหน้าต่าง รู้สึกเหมือนตัวเองโง่…โง่มากที่ยอมใจอ่อนให้เขา
แต่สิ่งที่เข้มไม่รู้คือ...
> เขาเองก็กำลัง “โกหก” หัวใจตัวเอง
---
**คืนนั้น – ห้องของเข้ม**
เขายืนมองเตียงว่างเปล่า
ยังคงจำััของเธอได้ทุกวินาที — เสียงเรียกชื่อเขา แววตาที่ไว้ใจ ริมฝีปากที่สั่นไหว
> ทำไมถึงรู้สึกว่า...ขาดเธอไม่ได้?
> ทำไมภาพเธอถึงติดตาอยู่แบบนี้?
เข้มกำหมัดแน่น
**เขาเริ่มกลัวว่าความสัมพันธ์ที่เคยควบคุมได้…จะกำลังพังทลายลง**
---
**จบตอนที่ 7**