ตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+

ตอนที่ 141 อีนางหมาล่า

เสียงสู้รบกันสนั่นดังลั่น กริชเพชรค่อยๆ ถอยตัวออก เขาไม่ค่อยอยากยุ่งเรื่องการต่อสู้สักเท่าไหร่พยายามจะหลีกเลี่ยงไปจากที่นี่

ด้วยคาถากายระดับขั้นสามของหนอนชิเมโจได๋เขาค่อยๆ ขยับปีกออกไปห่างจากสถานที่รบกันตั้งใจว่าจะอ้อมภูเขาไปอีกด้านหนึ่ง เพื่อไม่ให้ตัวเองเข้าสู่แวดวงการสู้รบ

"ไอ้พวกบัดซบไอ้พวกหน้าตัวเมียรังแกผู้หญิง คอยดูข้ารอดไปได้จากที่นี่ ข้าจะไล่เก็บพวกแกทีละตัว ไม่ให้เหลือแม้แต่ซากเลยสักคนเดียว ข้าจะล้างตระกูลพวกแกให้หมด"

ควับๆ ๆ ๆ!!

ตับๆ ๆ ๆ!! ปังๆ ๆ ๆ!!

เสียงร้องอย่างเดือดดาลของหญิงสาวดังลั่นป่า พร้อมกับเสียงระเบิดพลังยิงเป็นชุดๆ เหมือนปืนเอ็มสิบหกรัวเป็นตับๆ ตลอดเวลาเสียงกระสุนถูกต้นไม้ก้อนหินแตกดังสนั่นหวั่นไหว

ผู้หญิงที่กำลังร้องตระโกนด่าอยู่เหมือนนางจะถูกลอบทำร้ายหรือโดนไล่เข่นฆ่า กริชเพชรหยุดชะงักฟังเสียงนาง รู้สึกสงสัยทำไม? นางจึงถูกรุมทำร้าย และดูเหมือนว่าจะเป็นผู้หญิงตัวคนเดียวด้วย

"เฮ่อๆ ..นี่นางตัวดี..พวกเราเผ่าสิงห์สั่งป่า ไม่ยอมให้เหยื่อหลุดรอดไปได้ แค่ตัวคนเดียวอย่าหวังเลยว่าจะพ้นจากความตาย รอดจากการจู่โจมของพวกเรา ห้าสิงห์ล่าพยัคฆ์จะไม่ยอมให้เผ่าจักรกลอย่างเจ้าหลุดรอดไปได้ เมื่อพวกเราลงมือแล้ว ย่อมมั่นใจถึงแปดส่วนที่จะฆ่าเจ้าให้ตายอย่างอนาถ.."

เสียงชายผู้หนึ่งร้องด่าสวนกลับตอบโต้หญิงสาว พวกมันมาจากเผ่าสิงห์สั่งป่า กริชเพชรขมวดคิ้ว ผู้ชายเหล่านี้ช่างใจจืดใจดำรุมฆ่าผู้หญิงตัวคนเดียว เขาตัดสินใจไม่ได้ว่าจะเอายังไงดี ถ้าลงมือช่วยนางต้องเข่นฆ่าคนทั้งห้าให้ตาย ไม่อย่างนั้นต้องเป็นเรื่องยุ่งยากในอนาคตแน่ อาจจะเป็นศัตรูของเผ่าใดเผ่าหนึ่งในดินแดนอสูรพฤกษาเลยทีเดียว

"แน่จริงพวกมึงก็มาหากูสิวะ..กูไม่กลัวพวกมึงหรอกคอยดูเถอะ..แม่จะยิงหัวให้กระจุยเลยเข้ามาสิวะ..อย่าหลบหลังต้นไม้แบบพวกหมาๆ พวกมึงเป็นสิงห์ไม่ใช่เหรอออกมาสิ..."

เสียงร้องด่าคำรามของหญิงสาวดังก้องไม่หยุดหย่อน แต่ก็เหมือนว่านางจะถูกปิดล้อมเพราะหลังจากเสียงยิงอาวุธเป็นชุดๆ กับได้ยินเสียงระเบิดของต้นไม้ใบหญ้า คล้ายกลับว่าหญิงสาวติดอยู่ในวงล้อมของศัตรูไม่อาจจะหลบหนีออกไปได้

แต่พวกมันก็ยังไม่สามารถเข้าประชิดตัวนางหลบๆ ซ่อนๆ ลอบโจมตีเป็นระยะๆ

"ข้าไม่ออกไปหรอกนางโง่ ข้าจะรอให้กระสุนพลังจิตของเจ้าหมดก่อน ชนเผ่าจักรกลใครๆ ก็รู้ ในดินแดนอสูรพฤกษาใช้อาวุธพลังจิตในการช่วยรบ ไม่สามารถผลิตกระสุนพลังจิตด้วยตัวเองได้ ต้องใช้วิญญาณจักรกล และกายอสูรครึ่งเทพระดับแปด อย่างเจ้าไม่สามารถ หล่อเลี้ยงวิญญาณจักรกลเป็นเชื้อเพลิงในการเก็บกระสุนได้นานเท่าไหร่หรอก อย่างเก่งก็ไม่เกินหนึ่งก้านธูปไหม้ ถ้าเจ้ายิงมั่วซั่วอย่างนี้อีกไม่นานก็หมด เมื่อนั้นแหละข้าจะจับเจ้าฉีกแข้งฉีกขากินให้อร่อยปากเลย..เอิ๊กๆ "

เสียงหนักๆ ห้าวทุ้มกล่าวอย่างรู้ทัน

"ผิดกับพวกข้าที่ใช้กำลังกายอสูรในการซัดมีดบิน ไม่มีวันหมดลองเจอขวานยักษ์ของข้าเข้าไปรับรองตายแหงแก๋ไม่มีเหลือแน่นางปากหมา.."

ทั้งสองฝ่ายต่างคนต่างตระโกนด่ากันตลอดเวลา กริชเพชรนึกขำเหมือนพวกมันเป็นอันธพาล ที่ไปดูคอนเสิร์ตแล้วทะเลาะแขวะกันไปมา เพื่อให้อีกฝ่ายควบคุมสติของตัวเองไม่ได้ แล้วใจร้อนเพลี่ยงพล้ำจนโดนโจมตี

'เอาไงดีว่ะ..'

กริชเพชรคิดลังเลจะช่วยนางดีหรือเปล่า ดูเหมือนอีกไม่นานนางก็คงจะสิ้นฤทธิ์หมดลาย แต่ถ้าเป็นไปอย่างไอ้ผู้ชายมันพูด ก็น่าสงสารนางผู้นั้นเหมือนกัน ใจจริงเขาไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเรื่องคนทะเลาะกัน

'จะเอายังไงดีวะเนี่ย..'

ฉึกๆ ๆ ๆ ๆ! .ตุุบ!!

โครมมมมม..!!!!

"โอ้ยยย.!!! "

เสียงดังสนั่นพร้อมกับเสียงร้องอย่างเจ็บปวดของหญิงสาว กริชเพชรทะลึ่งพรวดออกไปอย่างลืมตัวขณะที่เขากำลังคิดตัดสินใจ นางคงเกิดพลาดพลั้งถูกโจมตีจนได้รับบาดเจ็บ ถึงร้องอย่างเจ็บปวดและเดือดดาล

"ไอ้พวกหมาหมู่แม้แต่กูตาย ก็จะเป็นภูตผีคอยจองล้างจองผลาญกับเผ่าพวกแก จงจำคำพูดข้าไว้ให้ดี อีนางหมาล่าจะไม่ยอมปล่อยให้ชีวิตของพวกแกมีสุขแน่ ไอ้พวกเผ่าสิงห์สั่งป่า ไอ้พวกสุนัขลอบกัดคอยดูเถอะ พวกมึงจำคำแม่ไว้.."

สุดท้ายนางก็จนมุม หญิงสาวร้องด่าแม้ว่าจะอยู่ในเศษเสี้ยวของอันตราย แต่ก็ยังปากเก่งไม่ยอมหยุด ขึ้นมึงขึ้นกูกับพวกที่ลอบโจมตีนาง แสดงว่านิสัยของหญิงสาวออกจะไปทางป่าเถื่อน

ภาพที่เขาเห็นตรงหน้าคือสาวสวยผมสีชมพูนอนกลิ้งอยู่กับพื้น มือทั้งสองข้างของนางถือวัตถุสีดำ มีด้ามคล้ายๆ กับปืนพกสั้นสวมใส่รองเท้าสีดำ เหมือนกับรองเท้าบูทส้นสูงของคาวบอย แต่มันเหมือนถูกทำจากเหล็กมากกว่า มีเปลวไฟพุ่งจากส้นรองเท้าร่างนางขยับกลิ้งหนีมีดสั้นขนาดเล็ก ที่ไล่ตามติดเป็นห่าฝนระดมขว้างใส่หญิงสาวจากผู้ชายสี่คน และมีผู้ชายสูงใหญ่กล้ามเป็นมัดๆ พกขวานไว้เต็มตัว

มันดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าของคนทั้งสี่ จับจ้อง คว้างขวานออกไปแต่ละครั้งวุดหวิดโดนนางตลอดเวลา มันพุ่งไล่ตามหญิงสาวอย่างไม่ลดละ ดูเหมือนว่าขาของนางจะได้รับบาดเจ็บจากการโจมตี

ไอพ่นที่เป็นไฟของรองเท้าหญิงสาวดับไปหนึ่ง ข้าง ทำให้ความปราดเปรียวและว่องไวของนางลดลง หลายครั้งที่เหมือนว่าขวานของไอ้คนตัวใหญ่จะจามเข้าลำตัวของสาวสวยได้ตลอดเวลา

แต่ยังดีที่นางใช้วัตถุสีดำในมือยิงสกัดหัวขวานกระเด็นออกไปเป็นระยะๆ ก่อนที่จะหลบหายเข้าไปในถ้ำข้างโขดหินใหญ่ใต้หน้าผา

วูบๆ!! ควับ!

" อีนางตัวดี แน่จริงก็อย่าหลบขวาน..เข้าไปในถ้ำสิวะ ออกมาสู้กันปากเก่งนักนี่ อย่าดีแต่ปากอีพวกเผ่าพันธุ์จักรกล อย่าดีแต่พูดออกมาสู้กันให้รู้ดำรู้แดงไปเลย หนีหัวซุกหัวซุนเหมือนสุนัขตัวเมียทำไม? ออกมาให้พ่อเอาขวานจามให้เละซะดีๆ อย่าให้ข้ามีน้ำโหนะเว้ย.."

เสียงไอ้คนตัวใหญ่ดังลั่น ร้องด่าอย่างสะใจที่มันทำให้หญิงสาวได้รับบาดเจ็บหนีเข้าไปในถ้ำ แต่มันก็หยุดชะงักอยู่ปากทางเข้าเหมือนกลับมันเกรงกลัวอาวุธร้ายของนางเช่นกัน

"ว้ายยย! กรี๊ดดดด.?!!! .."

เสียงหวีดร้องด้วยความตกใจของหญิงสาวคนนั้นดังก้อง ก่อนที่นางจะพุ่งตัวออกมาจากในถ้ำอย่างรวดเร็ว ไอ้คนที่ยืนอยู่ตรงหน้ามันก็ตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ไม่คาดคิดว่าหญิงสาวจะหนีออกจากถ้ำอย่างรวดเร็ว

ควับ! ควับ!

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!

"โอ๊ย!! .."

นางสาดกระสุนออกมาอย่างบ้าคลั่งเข้าใส่กลุ่มคนทั้งห้า พวกมันโจมตีด้วยขวานและใบมีดหญิงสาวไถลตัวไปกับพื้นยิงถูกคนตัวเล็กที่อยู่ตรงหน้า กระเด็นออกไป

เปิดทางให้นางหลุดรอดจากปากถ้ำได้อย่างหวุดหวิด แต่ก็แลกมาด้วยใบมีดที่เฉียดเข้าตรงหัวไหล่ของหญิงสาว จนนางต้องกัดฟันกรอด ไม่มีเสียงร้องของความเจ็บปวด

ฉึบ!!

"กรอดด..ไอ้พวกเกลือ! .."

แต่กลับเป็นเสียงคำรามพลิกตัวกลางอากาศ ยืนขึ้นพุ่งทะยานออกจากปากถ้ำอย่างรวดเร็ว

ตูม! .ตูม! .ตูม..!!!

ควับๆ!

"เร็วพวกเราเผ่น!? .."

เสียงดังสนั่นตามหลังหญิงสาวมาติดๆ ไอ้คนตัวใหญ่ถีบตัวหนีเช่นกัน มันเพิ่งเข้าใจว่ามีตัวอันตรายอยู่ด้านในถ้ำ จู่โจมใส่ผู้หญิงคนนั้น นางเตลิดออกมาแบบไม่คิดชีวิต ร่างมันกระดอนเพราะถูกลูกไฟขนาดยักษ์กระแทกเต็มหน้าอก ล้มหงายกระอักเลือดออกมากลิ้งไปกับพื้น สามคนที่อยู่รอดปลอดภัยขว้างมีดเข้าไปในถ้ำอย่างไม่คิดชีวิต ก่อนที่จะเตลิดวิ่งหนีออกมาเช่นกัน

"โฮก! โฮกกก.."

ฟูๆ ๆ! พรึบๆ ๆ!!

เสียงร้องอย่างโหยหวนดังก้องไปทั่วป่าปรากฏร่างสูงใหญ่ของอสูรตัวมันคล้ายมังกรโผล่ออกมาจากถ้ำ พ่นไฟออกจากปาก ก่อนที่มันจะทะยานขึ้นสู่ท้องนภา ม้วนตัวกลางอากาศจู่โจมใส่กลุ่มคน ที่รุกรานเขตแดนของมัน

"อสูรมังกรสามหัว พวกเราหนีเร็ว...กายอสูรของมันอยู่ระดับขั้นราชันย์..พวกเราไม่สามารถต่อกรกับมันได้ พวกนี้อำมหิตมากๆ มันจึงไม่ยอมกลายร่างเป็นคน ไล่เข่นฆ่าเหล่าอสูรที่อยู่ในป่าเป็นอาหาร มันเป็นเผ่าพันธุ์อสูรมังกรที่ใช้ชีวิตโดดเดี่ยว กายอสูรมันสูงเกินไป พวกเราถอยด่วน.."

เสียงของหัวหน้าคนที่ถือขวานร้องสั่ง ลุกขึ้นได้ก็วิ่งเตลิดหนีเอาชีวิตรอด แต่พวกมันแม้คิดจะหนีแต่ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย เจ้ามังกรสามหัวบินดักหน้า หัว

หนึ่งพ่นไฟ อีกหัวพ่นน้ำกรด และหัวที่สามปล่อยคลื่นพลังไฟฟ้าออกมาดักทุกทิศทาง จนพวกมันต้องม้วนตัวกลิ้งหนีแล้วลุกขึ้นวิ่งกลับมาทางเก่า

ไม่เว้นแม้แต่หญิงสาว ที่ใช้วัตถุสีดำเป็นอาวุธนางก็ต้องถอยร่นกลับมาที่ปากถ้ำเช่นกัน สุดท้ายคนทั้งหมดก็หายเข้าไปในถ้ำ เจ้ามังกรสามหัวโฉบลงปากถ้ำมันตรงรี่จะเข้าไปด้านใน หมายจะกินคนทั้งหกที่หนีหัวซุกหัวซุนในนั้น

โฮก!! โฮกก!!

ควับ! ควับ! ฉึบๆ ๆ!!

แต่เสียงขวานบินและเสียงรัวกระสุนยิงต่อต้านอย่างถี่ยิบ จนมันต้องถอยหลังบินหนีขึ้นกลางอากาศวนเวียนอยู่สักพัก แล้วก็โฉบลงมาหน้าถ้ำอย่างเก่ากลับ หมุดหายเข้าไปอีกครั้งก็ถูกโจมตีกลับมาเหมือนเดิม เพราะปากถ้ำมันคับแคบ กระสุนและขวานต่างถูกตัวมันแต่ก็ไม่อาจระคายผิวเจ้าอสูร มังกรยักษ์ให้บาดเจ็บได้

อสูรมังกรสามหัว มันถอยหลังแล้วบินขึ้นกลางอากาศอีกครั้ง มันทำอย่างนี้วนเวียนไปมา แต่นานเข้าเหมือนกับว่ามันเริ่มรู้และฉลาดพอที่จะไม่ทิ้งเหยื่อที่อยู่ในถ้ำ คล้ายกำลังรอให้อาวุธของคนในนั้นหมดก่อน แล้วมันจึงจะเข้าไปจับกินเป็นอาหาร

.....................................................................................................................................................................................