ณ ท้องพระโรง์
วันทำนายดวงชะตามาถึง เหล่าทวยเทพต่างนั่งเรียงรายรวมตัวกันอยู่ในลานกว้าง ตรงกลางมีสองร่างงามสง่าของเทพาเซ่าถิงเซวียนและาาหมาป่าจางเหลียงหลางยืนอยู่
ความจริงแล้วจางเหลียงหลางอายุเท่ากันกับเซ่าถิงเซวียน แต่เพราะบิดาสิ้นอายุขัยไปก่อนเวลาจากาก่อนรวมพิภพ เขาจึงได้ขึ้นครองตำแหน่งาาหมาป่าั้แ่ยังหนุ่ม
“เซ่าหนิงหยางเทียนจวินเสด็จ!”
“จอมมาราาจิ้งจอกเก้าหางเสด็จ!”
เสียงะโของทหารยามหน้าโถงดังขึ้นต่อกันสองครั้ง ทุกสายตาหันไปมองก็เห็นใบหน้าเรียบเฉยที่แอบมีแววบึ้งตึงของผู้ที่ถูกเอ่ยนามเมื่อครู่
าาเฟิ่งหวงและาาจิ้งจอกเก้าหางเดินเข้ามาพร้อมกัน ทั้งคู่เหล่สายตามองกันเล็กน้อยก่อนจะค่อย ๆ หรี่ลงเมื่อเห็นว่าจังหวะการก้าวขาของอีกฝ่ายช่างเหมือนตน
บังเอิญเกินไปแล้ว! เผอิญมาในเวลาเดียวกันได้อย่างไร ช่างน่ารำคาญเสียจริง!
ทั้งคู่หยุดฟาดฟันกันด้วยสายตา ทำท่าคล้ายจะพูด แต่ก็ไม่พูดอะไรออกมาเหมือนสื่อสารกันทางจิตมากกว่า ก่อนที่บรรยากาศจะคุไปมากกว่านี้ก็มีเสียงกระแอมไอดังขึ้น ทำให้ทั้งคู่ต่างแยกย้ายไปนั่งประจำที่ของตน คนหนึ่งแยกไปทางซ้ายนั่งข้างบุตรชาย อีกคนแยกไปทางขวานั่งข้างาาหมาป่า
เซ่าถิงเซวียนกับจางเหลียงหลางที่พึ่งจะนั่งลงไม่นานก็ต้องลุกขึ้นทำความเคารพผู้าุโกว่าทั้งสอง ก่อนจะหันหน้าไปทางต้นเสียงเมื่อครู่
เป็เทพเฒ่าตาบอดที่เดินถือไม้เท้าเข้ามานั่นเอง ท่านโบกมือเหมือนรู้ว่าคนในห้องโถงต่างยืนขึ้นทำความเคารพทั้ง ๆ ที่ตามองไม่เห็น เมื่อทุกคนนั่งลงแล้ว เหล่าเทพประจำดวงดาวก็ยืนขึ้นทำพิธีเปิดคำทนาย
โดยปกติแล้วเทพเฒ่าตาบอดหากไม่ถึงวันก็จะไม่ปริปากทำนายใด ๆ ออกมา ท่านจัดเป็เทพาที่อยู่คู่กับ์มาแสนนาน ไม่มีใครสามารถบังคับให้ท่านทำนายได้หากไม่ถึงเวลา หรือหากท่านอยากจะทำนายก็เพียงพูดออกมาเลย และไม่มีคำทำนายใดที่จะไม่เป็จริง
“ความรักมันร้อน ช่างร้อนจริง ๆ ”
จู่ ๆ ท่านเทพเฒ่าตาบอดก็ยกไม้เท้าขึ้นชี้ไปที่เซ่าถิงเซวียนและจางเหลียงหลางไปมา เอ่ยปากพูดประโยคนั้นซ้ำ ๆ ทำให้ทั้งสองมองหน้ากันงง ๆ
“ก่อเกิดสายเืมอมเมา บุรุษกล้าปั่นป่วน เสน่ห์เหลือร้าย เืแท้เก้าหาง ความงามอาจเป็ภัย ผูเถาหวานล้ำ ไม่ล่มเมืองก็ล่มบุรุษ”
ประโยคนี้ท่านเทพเฒ่าตาบอดชี้ไม้ไปทางจอมมาราาจิ้งจอกเก้าหาง เมื่อได้ยินดังนั้นสีหน้าของเขาก็เคร่งขรึมขึ้นมาทันที
“สตรีมา ศัตรูมี ากำเนิด สิ้นสุดที่หทัย ปกป้องใต้หล้า ความเสียสละ แตกดับ ก่อเกิด กำเนิดขึ้นใหม่”
ท่านเทพเฒ่าตาบอดหมุนไม้ในมือวนไปมา พูดเป็คำ ๆ ไม่ปะติดปะต่อกัน และไม่เจาะจงที่ใครเป็พิเศษ มีชี้ไปทางาาัจากพิภพใต้สมุทรบ้าง แต่ถ้าสังเกตดี ๆ เหมือนจะชี้ไปทางเซ่าถิงเซวียนมากหน่อย พอกล่าวจบก็ลุกขึ้นเดินจากไปเลย
เซ่าถิงเซวียนแอบเห็นว่าตอนที่ท่านเดินผ่านจอมมาราาจิ้งจอกเก้าหาง ก็ใช้ไม้ยาวสะกิดที่เท้าเขาเบา ๆ สักพักเขาก็ลุกเดินตามออกไป และก็ไม่รู้อะไรดลใจทำให้เซ่าถิงเซวียนเองก็แอบเดินตามไปอย่างเงียบ ๆ โดยไม่มีใครเห็น ในขณะที่ทุกคนยังคงอยู่ในห้วงความคิดของตัวเอง ยังพูดถกเถียงกันถึงประโยคคำทำนายของท่านเทพเฒ่าตาบอดเมื่อครู่
“ที่ท่านทำนายหมายถึงธิดาของข้าใช่หรือไม่”
“ธิดาของท่าน หนึ่งเดียวในใต้หล้า ตัวแปรโชคชะตาและสรรพสิ่ง ยิ่งซ่อน ยิ่งเปิด ถูกกำหนดไว้แล้ว หลบหลีกมิได้ ฝืนก็มิได้ ฝืนมิได้”
เซ่าถิงเซวียนมาทันได้ยินบทสนทนานี้เข้าพอดี ก็หวนนึกถึงวันที่เขาไปหามารดาวันนั้นแต่มารดาหลับอยู่ เขาจึงออกไปเดินเล่นรอมารดา ระหว่างที่เดินออกจากตำหนักมารดาก็ได้กลิ่นหอมหวานจาง ๆ จึงเดินตามกลิ่นนั้นไป เดินตามไปจนเจอช่องทางเล็ก ๆ ที่ปกติแล้วเขาไม่เคยมองเห็นมันเลย
เดินเข้าไปก็เจอถ้ำขนาดใหญ่ ซึ่งน่าแปลกที่ไม่เคยมีใครเคยพูดถึงมาก่อน แม้กระทั่งเขาที่เป็วิหคมีสายตากว้างไกลก็กลับไม่เคยเห็น ปากทางเข้าถ้ำมีทหารยามหญิงอยู่สองคน แต่ทั้งคู่มีท่าทางเหมือนเมามายไร้สติ เขาก็ยิ่งฉงนใจ หรือที่มารดาหลับใหลก็เพราะสาเหตุนี้
ยิ่งเดินเข้าไปใกล้ กลิ่นหอมก็ยิ่งเข้มขึ้น กลิ่นนั้นคล้ายกับสุราผูเถา ทั้งหอมหวานและมอมเมา ถ้าไม่ใช่เขาเพราะเป็ถึงเทพาก็คงมีสภาพไม่ต่างกับทหารยามด้านหน้าแน่ ๆ
เขาก้าวขาเข้าไปในถ้ำช้า ๆ มือขวากำดาบในมือแน่น ยิ่งเดินก้าวขาก็ยิ่งค่อย ๆ ชักดาบออกมาเรื่อย ๆ พอพ้นปากถ้ำกำลังจะชักดาบออกมาก็ต้องชะงักเพราะสิ่งที่อยู่เบื้องหน้า
เบื้องหน้าของเขาคือพวงผูเถาที่มีขนาดใหญ่ มันใหญ่เท่ากับเตียงหลังหนึ่ง บนพวงผูเถามีเม็ดผูเถาเรียงราย มีตรงกลางที่ใหญ่มาก ๆ ด้านในมีร่างของหญิงสาวนอนหลับตาพริ้มอยู่
ใบหน้าหวานงดงามดั่งภาพวาดที่ไม่มีอยู่จริง ร่างกายของนางไร้อาภรณ์ปกปิด แต่มีหางจิ้งจอกสีขาวประกายแดงขนาดใหญ่หลายหางโอบล้อมเอาไว้ ทำให้ไม่สามารถมองเห็นเรือนร่างด้านในของนางได้ แต่มองด้วยสายตาเพียงเท่านี้ก็สามารถรู้ได้แล้วว่างดงามเพียงใด
เซ่าถิงเซวียนยืนนิ่งมองนางอยู่กับที่โดยไม่ขยับ เขาอยากเอื้อมมือเข้าไปัั หากแต่มีความรู้สึกว่าร่างบางตรงหน้าอาจจะสลายหายไปหากถูกแตะแม้เพียงแค่แ่เบา เขาสะบัดหัวไล่ความคิด ได้แต่เก็บงำความสงสัยไว้ในใจ ก่อนจะหมุนกายเดินออกจากถ้ำไป
นางคือใครกันแน่…
คำถามเ่าั้ที่ติดค้างอยู่ในใจของเขา วันนี้ก็ได้รับคำตอบแล้ว ที่แท้นางคือธิดาของจอมมาราาจิ้งจอกเก้าหาง
มิน่า... ถึงต้องซ่อนนางไว้อย่างลึบลับ นางงดงามเย้ายวนถึงเพียงนั้น ไม่แปลกใจที่บิดาจะหวงแหนถึงเพียงนี้ เพราะถ้าเป็เขาเองก็จะทำเช่นเดียวกัน…