ส่วนสินเดิมของนางล้วนแล้วแต่เป็ของไม่มีค่าทั้งนั้นขายไปก็ได้ไม่เท่าไรนางเองก็ไม่ได้คิดจะไปทวงถามเื่นี้กับหลินฮูหยินเช่นกันในเมื่อออกมาแล้วก็ต่างคนต่างอยู่อีกอย่างนางก็พอจะมีสมบัติของท่านแม่ที่มีติดตัวมาด้วยนิดหน่อย
วันนี้อากาศดีนางจึงได้ออกมานั่งเล่นที่ศาลาที่จวนท่านแม่ทัพมีสระบัวขนาดใหญ่ดอกบัวกำลังเบ่งบานงดงามตายิ่งนักทุกวันหากไม่มีอะไรทำแล้วนางก็มักจะมานั่งมองทิวทัศน์ที่ศาลานี้นั่งเหม่อลอยอยู่เช่นนั้นเป็ชั่วยามเลยทีเดียวสองเดือนที่นางได้อยู่ที่จวนแม่ทัพคนที่นี่ไม่ได้ปฎิบัติกับนางแย่นักแต่ก็ไม่ได้ถือว่าเคารพเป็ฮูหยินของจวนด้วยเช่นกันคนในครอบครัวของนางมักจะมาหานางบ้างอย่างเมื่อวันก่อนเป็ฟางซีหรูที่มาขอเงินนางบอกว่าจะเอาไปซื้อเสื้อผ้าเครื่องประดับใหม่เพื่อร่วมงานพิธีปักปิ่นของฟางเฟยเซียนที่กำลังจะถึงนี้
อันที่จริงนางรู้ว่ามารดาของฟางซีหรูได้เตรียมของเหล่านี้ไว้ให้แล้วเพียงแต่ฟางซีหรูอยากจะมารีดไถเงินจากพี่ใหญ่ผู้นี้ต่างหาก
ฟางซูซินไม่ได้ให้เงินฟางซีหรูไปบอกเพียงว่าตนไม่ได้มีเงินมากขนาดนั้นทำให้ฟางซีหรูโมโหหาว่าฟางซูซินโกหกไม่ยอมให้เงินน้องสาวใช้หลังจากต่อว่าจบก็เดินปึงปังออกจากจวนไปอันที่จริงนางก็ไม่ได้อยากจะพบเจอคนในครอบครัวนักหรอกแต่ทุกครั้งมักจะเป็ลู่เจินจือที่ให้คนพาพวกเขามาพบนาง
"ฮูหยินเ้าคะชากับของว่างเ้าค่ะ"ลี่ซือที่ยกน้ำชากับขนมกินเล่นมาวางไว้ให้บนโต๊ะพลางเรียกเ้านายที่กำลังนั่งเหม่อลอยอยู่คุณหนูมักเป็เช่นนี้เสนอยามที่อยู่คนเดียวก็มักจะนั่งเหม่อคุณหนูไม่มีสหายที่พอจะให้มานั่งพูดคุยกันได้เลยตามวัยแล้วคุณหนูของนางควรจะเป็เด็กสาวที่ร่าเริงสดใสมีสหายไว้คอยพูดคุยกันเื่เสื้อผ้าเครื่องประดับสิเฮ้อ~ชะตาของคุณหนูช่างน่าสงสารยิ่งนัก
"อื้อ ขอบใจมาก"ฟางซูซินได้สติก็รีบขอบคุณเสียงเบาพลันนั้นที่นอกศาลาก็มีเสียงใสของสตรีไม่ต้องมองก็รู้ว่าเป็เสียงของผู้ใด
"วันนี้อากาศดีน้องซูซินก็ออกมานั่งเล่นข้างนอกเช่นกันหรือข้าเองก็เหมือนกันเช่นนั้นพวกเรานั่งด้วยกันดีหรือไม่"ลู่เจินจือก้าวเข้ามาในศาลาทั้งยังนั่งลงฝั่งตรงข้ามกับฟางซูซินทั้งที่ยังไม่ได้รับคำอนุญาตจากผู้ร่วมศาลาเสียก่อน เมื่อเห็นว่าลู่เจินจือนั่งลงเรียบร้อยแล้วก็ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะเอ่ยคัดค้านลู่เจินจือมักจะพูดเองเออเองเช่นนี้เสมอ
"เหลียนฮวาช่างงดงามยิ่งนักหากได้กินเม็ดของมันด้วยก็คงดีไม่น้อยชุนอี้เ้ากับลี่ซือพายเรือช่วยกันไปเก็บให้ข้าหน่อยสิ"ลู่เจินจือหันกลับไปพูดกับสาวใช้ของนางทั้งยังกล่าวถึงชื่อสาวใช้ของฟางซูซินด้วยหากแต่นางก็ยังไม่ได้เอ่ยขออนุญาตที่จะใช้สาวใช้ของฟางซูซินเสียก่อน
"ลี่ซือว่ายน้ำไม่เป็เ้าค่ะข้าจะให้บ่าวคนอื่นลงไปช่วยเก็บแทน"ฟางซูซินกล่าวขึ้นนางไม่้าให้ลี่ซือลงไปเสี่ยงหากเกิดเรือล่มขึ้นมาลี่ซือคงจะแย่
"ไม่เป็ไรๆ ชุนอี้ว่ายน้ำเก่งมากหากเกิดเื่อะไรขึ้นชุนอี้ช่วยได้แน่อีกอย่างก็ให้พวกนางอยู่เพียงริมๆสระก็พอไม่ได้จะให้ไปตรงกลางสระเสียหน่อยน้องซูซินวางใจได้"ลู่เจินจือกล่าวขึ้นเสียงสดใสราวกับไม่เห็นความกังวลของอีกคน
"ข้าว่าให้คนที่ว่ายน้ำเป็ลงไปเก็บจะดีกว่าเ้าค่ะเื่ไม่คาดฝันเกิดขึ้นได้เสมอข้าไม่อยากให้ลี่ซือเป็อะไรนางเป็สาวใช้ส่วนตัวของข้ามีหน้าที่คอยรับใช้ข้าเท่านั้นหากท่าน้าจะกินให้ได้ข้าก็จะให้คนอื่นลงไปช่วยเก็บแทนเ้าค่ะ"ฟางซูซินตอบเสียงเรียบนางจะไม่ยอมให้ลี่ซือต้องไปเสี่ยงอันตรายเด็ดขาด
"อ่า ก็ได้ๆน้องซูซินนี่ช่างห่วงใยสาวใช้เสียจริงหากไม่มีใครบอกข้าคงจะคิดว่าพวกเ้าเป็พี่น้องกันเสียอีกช่างรักใครกันดีเสียจริงคิคิ"นางโดนปฎิเสธถึงสองรอบจะไม่ให้หัวเสียได้อย่างไรจึงได้พูดจาเหน็บแนมอีกฝ่ายไป
"เ้าค่ะลี่ซือเปรียบเสมือนพี่น้องของข้านางอยู่กับข้าด้วยความจงรักภักดีต่อให้นางจะเป็เพียงบ่าวรับใช้แต่จิตใจของนางก็สูงส่งกว่าพวกผู้ดีที่มีดีแค่เปลือกนอกเ้าค่ะ"ฟางซูซินตอบกลับเสียงเรียบ
ลี่ซือที่ยืนอยู่ด้านหลังเมื่อได้ยินคุณหนูกล่าวชื่นชมนางต่อหน้าผู้อื่นเช่นนี้ก็รู้ดีใจทั้งหัวใจของนางยังฟูพองนางเองก็โชคดีที่มีเ้านายอย่างคุณหนูเช่นกัน
"จวนเ้ากรมพิธีการนี่สอนบุตรสาวได้ดีเสียจริงนะช่างเห็นอกเห็นใจแม้กระทั่งบ่าวรับใช้ก็ยังได้รับการยกย่องให้เป็พี่น้องร่วมกับบุตรภรรยาเอก"ออกโรงปกป้องสาวใช้ของตนเช่นนี้อยากทำให้ข้ากลายเป็นางร้ายอย่างนั้นหรือเชอะต่อให้เ้าทำดีแค่ไหนท่านแม่ทัพก็ไม่เหลียว
มองเ้าหรอก
"..." ฟางซูซินเงียบนางไม่้าตอบเื่การสั่งสอนจากบ้านเดิมหากว่าพวกเขาสั่งสอนนางเช่นนี้นางก็คงจะไม่ต้องแต่งงานมาอยู่จวนแม่ทัพอย่างทุกวันนี้
"เอาล่ะเรามาเปลี่ยนเื่คุยกันดีกว่าเม็ดบัวนั่นข้าไม่อยากกินแล้วข้าได้ข่าวมาว่าอีกสองสามวันจวนเ้ากรมพิธีการจะจัดงานพิธีปักปิ่นให้กับบุตรสาวคนที่สองแต่ใยข้าไม่เคยได้ยินข่าวพิธีปักปิ่นของน้องซูซินเลยเล่าหรือว่าข้าตกข่าวไปกันนะ"นางผ่านพิธีปักปิ่นมาห้าปีแล้วตอนนั้นพี่ชายของนางยังมีชีวิตอยู่เขาจัดงานเลี้ยงให้นางอย่างยิ่งใหญ่นางในตอนนั้นหน้าบานไปหลายวันเลยทีเดียว แต่ดูเหมือนว่าคนแถวนี้จะไม่มีใครจัดงานเลี้ยงให้นี่สิ
"ข้าไม่ได้จัดงานเลี้ยงเ้าค่ะเป็การทำพิธีเงียบๆภายในครอบครัวเท่านั้น"ฟางซูซินตอบไปตามความจริง
"อ่าน่าเสียดายหากว่าเ้าจัดงานเลี้ยงบางทีข้าก็อาจจะไปร่วมงานก็ได้นะพวกเราจะได้เจอกันก่อนที่เ้าจะแต่งงาน"หากว่านางได้ไปร่วมงานจริงหญิงผู้นี้ก็คงไม่แต่งให้กับท่านแม่ทัพแต่อาจจะแต่งให้กับผู้อื่นแทน
"เพียงท่านร่วมแสดงความยินดีข้าก็ขอบคุณแล้วเ้าค่ะ"ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนแล้วนางจะไปร่วมงานของตนได้อย่างไรก่อนแต่งงานนางไม่ได้มีสหายหรือคนรู้จักอื่นการจะส่งเทียบเชิญแขกล้วนเป็หน้าที่ของหลินฮูหยินแต่หลินฮูหยินเองก็คงไม่รู้จักลู่เจินจือเช่นกันแล้วนางจะได้เทียบเชิญได้อย่างไร
"ไม่เป็ไรๆ เอ๋!นั่นกำไลของเ้าหรือช่างงดงามเสียจริงข้าขอดูหน่อยได้หรือไม่"ลู่เจินจือชี้มาที่กำไรหยกที่สวมอยู่บนข้อมือของฟางซูซิน
ฟางซูซินเมื่อเห็นว่าอีกฝ่าย้าจะดูกำไลหยกของนางใจหนึ่งก็อยากปฎิเสธแต่เห็นว่านางทำให้อีกฝ่ายเสียหน้าหลายครั้งแล้วจึงตัดสินใจยื่นแขนออกไปแทนการถอดกำไลให้อีกฝ่ายดูกำไลบนข้อมือของทางแทนลู่เจินจือที่เห็นกำไรหยกอยู่ด้านหน้าหากแต่ก็เห็นไม่ชัดจึงได้ถือวิสาสะยื่นมือไปถอดกำไลของอีกฝ่ายแล้วหยิบขึ้นมาดู
"!!!" ฟางซูซินใมากที่ลู่เจินจือกล้าเสียมารยาทเช่นนี้
"อ่าเห็นอยู่ไกลๆก็นึกว่าเป็หยกหายากที่ไหนได้ก็หยกธรรมดาทั่วไปนี่เอง"ลู่เจินจือแสดงท่าทางผิดหวังออกมา
"นั่นเป็ของที่ท่านแม่ให้ข้าโปรดคืนมันให้ข้าด้วยเ้าค่ะ"ฟางซูซินกล่าวเสียงเครียดนางไม่้าให้ใครหยิบจับของของท่านแม่กลัวว่ามันจะเสียหาย
"เช่นนั้นหรือ งั้นข้าคืนให้นะ"ลู่เจินจือกำลังจะยื่นกำไลส่งคืนให้กับฟางซูซินแต่นางกลับปล่อยมันก่อนที่อีกฝ่ายจะรับไว้ได้ทันทำให้กำไลวงนั้นตกลงพื้นกลิ้งหล่นไปทางสระบัวฟางซูซินกับลี่ซือที่เห็นเช่นนั้นก็รีบวิ่งไปเพื่อจะหยิบให้ทันแต่น่าเสียดายที่เหตุการณ์เกิดขึ้นเร็วมากกำไลกลิ้งหล่นหายลงไปในสระบัวเสียแล้ว
ฟางซูซินใมากนางพยายามจะลงไปในสระบัวเพื่อหากำไลวงนั้นแต่ลี่ซือห้ามนางไว้เสียก่อน
กำไลของท่านแม่หายไปแล้ว! กำไลของท่านแม่หายไปแล้ว!
คำๆ นี้ดังก้องอยู่ในหัวของนางนางรู้เพียงว่าตอนนี้นางต้องลงไปหากำไลของท่านแม่ให้ได้แต่ลี่ซือกลับกอดนางไว้แน่นพลางบอกว่าทั้งคุณหนูและนางว่ายน้ำไปเป็หากลงไปก็ไม่สามารถที่จะหาของได้อยู่ดี
229
![พี่ครับช่วยผมหน่อย น้ำมันผมหมด [pwp ตอนเดียวจบ มี ebook]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1755662031_8812019.webp)
