โฆษณาในโทรทัศน์กำลังโปรโมทละครเื่ใหม่ที่จะฉายในคืนวันพรุ่งนี้วันที่24 ตุลาคม แต่ถ้าจะให้พูดจริงๆแล้วมันเป็เื่เก่าเล่าใหม่จะถูกเสียกว่า เพราะในอดีต ‘มนต์รักลูกทุ่ง’ เคยถูกนำมาทำเป็ภาพยนตร์แล้วหลายครั้ง แต่คราวนี้เป็ครั้งแรกที่จะนำมาฉายเป็ละครโทรทัศน์
“พี่เค้าสวยจังครับคุณยาย” หลานน้อยมองนางเอกในจอสี่เหลี่ยมแล้วชวนคุย
“วสุชอบหรอลูก พี่เค้าเป็นางเอกใหม่ด้วยนะ ชื่อพี่น้ำผึ้ง”
วสุชอบคุยกับคุณยาย เพราะคุณยายมักมีเื่มาเล่าให้เขาฟังเสมอ ทั้งเื่ั้แ่สมัยเด็กของคุณยายรวมถึงเื่ที่ท่านเคยอ่านเจอในหนังสือด้วย “แล้วคุณยายชอบมั้ยครับ”
“เค้าก็ดูสวยหวานดีนะ แต่ต้องรอดูก่อนว่าจะสู้รุ่นมิตรกับเพชราได้มั้ย” และถึงแม้มนต์รักลูกทุ่งจะเคยทำมาแล้วหลายครั้งแต่ครั้งที่ตรึงใจคุณแม่สุภาที่สุดก็คือเวอร์ชั่นที่คุณมิตร ชัยบัญชาเล่นคู่กับคุณเพชรา เชาวราษฎร์
เมื่อคุณพ่อชี้ให้วสุดูที่นาฬิกาแขวนในห้องพักเขาก็รู้ทันทีว่าหมดเวลาอ้อนคุณยายแล้ว สองยายหลานสวมกอดร่ำลากันก่อนที่วิชัยจะต้องพาวสุกลับบ้าน เหลือเพียงแม่อี๊ดที่คอยอยู่เป็เพื่อนคุณยายเช่นทุกคืน ซึ่งจากที่คุยกับคุณหมอที่เข้ามาตรวจเมื่อเช้าแล้วเห็นว่าถ้าอาการยังทรงๆอยู่แบบนี้ คุณหมออาจพิจารณาให้กลับไปพักฟื้นที่บ้านต่อเพราะยังมีคนไข้ที่จำเป็ต้องใช้ห้องพักรอคิวอยู่อีกหลายคน
เด็กน้อยหอมแก้มคุณยายฟอดใหญ่ก่อนชูมือขอให้คุณพ่ออุ้มลงจากเตียง เขาหันมาโบกมือบ๊ายบายให้หญิงทั้งสอง คุณยายมองตามหลานตัวน้อยแล้วรีบเอ่ยก่อนประตูดีดตัวปิด
“พรุ่งนี้วสุเลิกเรียนพิเศษแล้วมารอดูละครพร้อมยายนะลูก”
รถตู้สัญชาติญี่ปุ่นคันหรูแล่นบนถนนสายหลักย่านเศรษฐกิจท่ามกลางความมืดมิดที่เหมือนจะกลืนเป็เนื้อเดียวกับตัวรถ สองข้างทางมีไฟส่องสว่างเป็ระยะตามนโยบายของผู้มีตำแหน่งดูแลในพื้นที่ อากาศคืนนี้มีความเย็นชื้นจากฝนเดือนตุลาที่ตกหนักมาั้แ่่บ่ายและเพิ่งซาลงไปได้สักชั่วโมงที่แล้ว แม้อากาศข้างนอกจะเย็นสบายไม่ร้อนอบอ้าวแต่อากาศในรถตู้คันนี้กลับตรงข้าม ไอความร้อนแผ่กระจายออกมาจากตัวของหญิงสาวที่ทิ้งตัวอย่างหมดเรี่ยวแรงอยู่บนเบาะแถวแรกหลังคนขับ ปุ่มปรับระดับความเย็นถูกเร่งขึ้นจนขีดสุดแต่กลุ่มคนที่นั่งเบาะแถวหลังก็ยังรู้สึกได้ถึงรัศมีความร้อนที่ระบายออกจากรูขุมขนบนิัของเธอ
“วันนี้ฝนตกหนักเลย ไม่อยากให้พรุ่งนี้ฝนตกหนักแบบนี้เลยอ่ะ เนอะ...โพนี่” ผู้จัดการส่วนตัวชวนศิลปินสาวคุยเพื่อทำลายความเงียบที่ชวนอึดอัด
ศิลปินตัวท๊อปแห่งปี2025อย่างโพนี่ พรสรวงนิ่งเงียบก่อนจะดึงผ้าเย็นในกระติกน้ำแข็งส่วนตัวออกมาเช็ดหน้าเช็ดคอ และค่อยๆเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
“พี่เบ็กกี้กลัวว่าถ้าพรุ่งนี้ฝนตก แล้วจะไม่มีคนมาดูโพนี่งั้นหรอ” โพนี่ชำเลืองมองผู้จัดการสาวที่เบาะหลัง
“ไม่...พี่ไม่ได้ความหมายอย่างนั้น”
โพนี่แค่นเสียงในลำคอ “เฮอะ! ไม่มีทางซะหรอก ถึงฝนจะตกหนักแค่ไหน ยังไงพวกเค้าก็ต้องมาอยู่ดี” ประโยคจากปากนักร้องดังที่เหมือนไม่ใยดีแฟนคลับแต่ก็แฝงไว้ด้วยความมั่นใจในคนกลุ่มนี้
“พี่เอาเวลาที่ห่วงคนดูไปห่วงสเตจกับเอฟเฟคเถอะค่ะ! ขนาดวันรันทรูยังไม่มีอะไรพร้อมเลย แล้วพรุ่งนี้วันจริงจะออกมาดีได้ยังไงคะ!” เสียงของโพนี่ดังขึ้นเล็กน้อยให้คนฟังได้รู้ว่าอารมณ์ของเธอยังคุกรุ่นจากการซ้อมคอนเสิร์ต ดูเหมือนอะไรหลายๆอย่างจะยังไม่สมบูรณ์พร้อมดั่งใจเธอ้า ทั้งที่คอนเสิร์ตวันจริงกำลังจะมาถึงในอีกไม่กี่ชั่วโมงแล้ว
“ตอนคอนฯใหญ่ครั้งแรกยังไม่เห็นมีปัญหาเยอะขนาดนี้เลยนะคะ”
เบ็กกี้ลนลานหาคำปลอบประโลมให้กราฟความระอุของโพนี่ลดลง “งั้น..เดี๋ยว่สายพี่จะเข้ามาเช็คกับทางทีมเค้าให้อีกรอบละกันนะ ยังไงซะพรุ่งนี้ก็ต้องมาซ้อมก่อนโชว์จริงนี่นา นะๆ”
คำมั่นของเบ็กกี้ทำให้โพนี่ยอมมีท่าทีอ่อนลง เพราะทั้งสองคนทำงานร่วมกันมานานกว่าห้าปีและรู้จักกันมาก่อนหน้านั้นราวๆหนึ่งปีั้แ่ที่พวกเขาทั้งคู่ยังเป็แค่เด็กฝึกของค่ายเพลงั์ใหญ่ระดับประเทศ เบ็กกี้ที่แก่กว่าโพนี่สามปีได้เข้ามาเป็เด็กฝึกก่อนเพื่อรอรวมทีมเดบิวด์แต่เมื่อผ่านมาถึงสองปีก็ยังคงดูไร้วี่แวว ในปีที่สามที่เธอเริ่มถอดใจก็มีสาวน้อยหน้าตาน่ารักสไตล์ลูกครึ่งยุโรป-เอเชียเข้ามาอยู่ในค่าย ด้วยความสามารถที่โดดเด่นเกินทุกคนในคลาส รูปร่างหน้าตาที่ถูกจริตตามมาตรฐานสากลและเสน่ห์ส่วนตัวที่ลอกเลียนแบบได้ยากทำให้สาวน้อยโพนี่ถูกเลือกให้เข้าร่วมกรุ๊ปเดียวกับเธอและเพื่อนๆหลังจากเข้ามาฝึกเพียงไม่กี่เดือน
แต่ด้วยวิสัยทัศน์ของผู้บริหารที่อยากให้เกิร์ลกรุ๊ปวงใหม่มีสมาชิกเพียงสามคนพวกเขาจึงยกเหตุผลร้อยแปดขอให้เธอลาออกจากวงทั้งที่ไม่เต็มใจ อันที่จริงเบ็กกี้เองก็พอรู้ตัวว่าความสามารถที่อยู่ในระดับกลางของเธอมันไม่น่าประทับใจเท่าเด็กเกรดเอทุกคลาสอย่างโพนี่ แต่การเดบิวด์ก็เป็ความฝันที่เธอรอคอยมาหลายปีและในระหว่างที่เบ็กกี้กำลังเจรจาต่อรองกับทางค่ายอยู่นั้นสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดก็เกิดขึ้น
176K
