นับดาวสาววิศวะ เธอจบมาก็ทำงานที่โรงงานผลิตอะไหล่รถยนต์ที่ระยองมาตลอดสิบปี ปีนี้เธอได้รางวัลคนงานเก่าที่ทำประโยชน์ให้บริษัทได้ไม่น้อย แต่ด้วยหน้างานที่เป็งานเดิม ๆ ซ้ำ ๆ เธอจึงเกิดอาการเบื่อหน่ายในการทำงานไม่น้อย โชคดีที่งานที่เธอรับผิดชอบไม่มีปัญหาอะไร หลังจากที่บริษัทนี้มาเปิดสาขาที่ประเทศไทยในจังหวัดระยอง เธอได้รับเลือกให้ทำงานั้แ่บริษัทไปรับสมัครนักศึกษาจากมหาวิทยาลัย จึงทำให้เธอไม่ได้กลับไปบ้านที่เชียงรายั้แ่เรียนจบ ใน่เทศกาลหากมีวันหยุดยาวเธอจึงจะบินกลับไปเยี่ยมป๋ากับม๊าที่เชียงรายทุกปี ไม่อย่างนั้นป๋ากับม๊าก็จะบินมาหาเธอที่ระยองเอง ด้วยความที่เธอไม่อยากให้ทั้งคู่เดินทางลำบาก เธอจึงเป็ฝ่ายกลับบ้านเอง โดยก่อนที่เธอจะเข้าทำงานที่โรงงาน ป๋าก็ให้เธอไปเลือกบ้านสักหลังจะได้เป็ส่วนตัว ท่านเห็นลูกสาวชอบอยู่หอพักก็เป็ห่วงอยู่ไม่น้อย ด้วยว่าความที่เขามีลูกสาวคนเดียว เขาจึงอยากให้ลูกได้สิ่งที่ดีที่สุด นับดาวเองก็ไม่คัดค้านป๋าเื่ซื้อบ้าน อย่างไรถ้าเธอลาออกแล้วบ้านก็ยังสามารถขายหรือปล่อยเช่าได้อยู่ดี เธอจึงเลือกโครงการบ้านใกล้กับนิคมอุตสาหกรรมระยองที่มีระบบรักษาความปลอดภัยดีหน่อย
ป๋าที่มาดูบ้านกับลูกสาวก็พอใจไม่น้อย ท่านจ่ายเช็คเงินสดค่าบ้านทั้งหมดสามล้านอย่างไม่สะทกสะท้าน ทำเอาพนักงานขายดีใจกันยกใหญ่ที่ไม่คิดว่าจะมีคนซื้อบ้านเงินสดแบบนี้จริง ๆ ส่วนใหญ่คนมาหาบ้านมักจะให้พวกเธอทำเื่กับธนาคารให้เพื่อกู้ซื้อบ้านกัน บางคนเงินเดือนไม่พอค่าใช้จ่ายแต่อยากได้บ้านก็ต้องกัดฟันทำงานหาเงินมาผ่อนบ้านกัน พวกเธอเพิ่งเคยพบคนที่จ่ายสดแบบนี้เป็รายแรก
หลังจากทำเื่ซื้อบ้านเรียบร้อยแล้ว นับดาวก็พาป๋าไปเก็บของที่คอนโดแถมมหาวิทยาลัย แน่นอนว่าคอนโดนี้ป๋าก็ซื้อไว้แล้ว ท่านจึงจะบอกให้พนักงานในคอนโดปล่อยเช่าให้หลังจากลูกสาวย้ายที่อยู่ ท่านจึงยอมเดินทางมาทำธุระครั้งนี้ด้วยตัวเอง ไม่อย่างนั้นลูกสาวที่ไม่เคยทำธุรกรรมใด ๆ ของท่านคงไม่แคล้วถูกเอาเปรียบแน่
เ้าสัวชัยที่มีธุรกิจมากมายจัดการเื่ราวให้ลูกสาวเสร็จภายในวันนั้นเลย จากนั้นก็พากันเดินทางไปบ้านใหม่ที่ระยอง ท่านยังพาลูกสาวไปซื้อเฟอร์นิเจอร์เข้าบ้านอีกไม่น้อย และอยู่เป็เพื่อนนับดาวถึงหนึ่งสัปดาห์จนลูกสาวคุ้นชินจึงได้บินกลับเชียงรายอย่างสบายใจ
นับดาวเองก็ตั้งใจทำงานหลังจากเข้ารับตำแหน่งวิศวกรตัวน้อย ๆ ของบริษัทด้านคุณภาพ ด้วยความที่เธอทำงานโดยไม่ได้สนใจสิ่งใดมากนัก ทำให้อาชีพการงานก้าวหน้าอย่างก้าวะโ พอผู้จัดการคนเก่าลาออก นับดาวก็ถูกแต่งตั้งให้เป็ผู้จัดการแทนในปีที่สามของการทำงาน เธอยังรับน้องใหม่จากมหาวิทยาลัยเดียวกันมาช่วยเหลือในแผนกอีกสองคน ทำให้การทำงานที่คราแรกคิดว่าจะยากลำบากกลายเป็ง่ายขึ้นมาก ด้วยว่าพวกเธอเป็รุ่นพี่รุ่นน้องกันการคุยกันจึงง่ายกว่าคนที่ไม่มีความสัมพันธ์กันมากนัก
กระทั่งนับดาวทำงานไปอีกหลายปี ทำให้เธอเริ่มจะเหนื่อยหน่ายกับงานแบบเดิม ๆ ของเธอ แต่เธอก็ไม่อยากลาออกด้วยเหตุผลไร้สาระเช่นนี้ นับดาวจึงทนทำงานมาจนครบสิบปี เธอมีคนมาจีบไม่น้อยในโรงงานแต่นับดาวไม่เคยสนใจ เธอรู้ดีว่าแต่ละคนคิดอย่างไรกับเธอ เพียงแต่เธอให้ได้แค่ความเป็เพื่อนเท่านั้น ด้วยว่าเื่พวกนี้เธออยากให้ป๋าเป็คนช่วยดูมากกว่า ใช่ว่านับดาวไม่เคยถามป๋า แต่ป๋ากลับบอกว่าให้คบกันเป็เพื่อนเท่านั้น เพราะป๋ามีคนที่ป๋าอยากให้เธอทำความรู้จักอยู่แล้ว นับดาวที่รักป๋ากับม๊ามากจึงไม่คิดจะคบใครในระหว่างการทำงานของเธอที่โรงงาน