ฉาก: รุ่งเช้าของการเดินทาง คาสซิอุสยังคงครุ่นคิดถึงภาพที่เขาเห็นในคืนที่ผ่านมา เขามองดูอายาที่กำลังเดินอยู่ข้างหน้าด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกันระหว่างความสงสัยและความเคารพที่เกิดขึ้นอย่างไม่เต็มใจ
หน้า 1
คาสซิอุสควบม้าเข้าไปใกล้กลุ่มของอายา เขาหยุดม้าลงและหันไปมองเธอด้วยสายตาที่จริงจัง
คาสซิอุส: "เมื่อคืน... สิ่งที่เ้าถืออยู่ในมือ... มันคือสิ่งใด? มันชี้ไปที่ทิศทางที่ถูกต้องอย่างน่าประหลาดใจ"
อายาหันมามองเขา เธอไม่ได้รู้สึกแปลกใจที่เขาเห็นมัน เธอเพียงแค่ยิ้มและอธิบายอย่างเรียบง่าย
อายา: "นั่นคือเข็มทิศครับ... มันเป็เครื่องมือที่ใช้ในการเดินทาง... ข้าสร้างมันขึ้นมาโดยใช้หลักการของ แม่เหล็ก และการหมุนของโลก... มันไม่ได้เป็เวทมนตร์"
คำอธิบายของอายายิ่งทำให้คาสซิอุสสับสน เขายิ่งไม่เข้าใจในสิ่งที่เธอพูดว่า แม่เหล็ก และ โลก ที่หมุนรอบตัวเองคืออะไร สิ่งที่เขาเห็นมันอยู่นอกเหนือความเข้าใจของเขาโดยสิ้นเชิง
คาสซิอุส: "เ้าพูดถึงสิ่งที่ไม่เคยมีใครได้ยินมาก่อน... เ้ากำลังโกหกข้า"
อายา: "ไม่ครับ... ข้าเพียงแค่เข้าใจในกฎที่ธรรมชาติกำหนดขึ้นมาเท่านั้น... ข้าไม่ได้ใช้กำลังในการบังคับให้เข็มทิศหันไปตามที่ข้า้า... แต่ข้าเรียนรู้ที่จะทำงานร่วมกับพลังของโลก"
คำพูดของอายาทำให้คาสซิอุสต้องนิ่งไป เขาคิดถึงคำพูดของเธอที่ว่า "ทำงานร่วมกับธรรมชาติ" ซึ่งแตกต่างจากปรัชญาของโรมที่เชื่อในการ "พิชิตธรรมชาติ" มาโดยตลอด
ไดโอจีนิสหัวเราะออกมาอย่างเสียดสี "เห็นไหม! ปัญญาของเ้ามันมีขีดจำกัด! เ้าเอาแต่คิดว่าตัวเองแข็งแกร่งที่สุดในโลก... แต่เ้าก็ยังคงต้องพึ่งพาธรรมชาติอยู่ดี!"
คำพูดของไดโอจีนิสยิ่งทำให้คาสซิอุสรู้สึกขุ่นเคือง แต่เขาก็ไม่ได้ตอบโต้ เขาเพียงแค่เก็บความสงสัยและความไม่พอใจนั้นเอาไว้ในใจ
การเดินทางดำเนินต่อไป แต่ความสัมพันธ์ระหว่างอายาและคาสซิอุสได้เปลี่ยนไปอย่างเงียบ ๆ เขาไม่ได้มองเธอเป็แค่อาวุธที่น่าสนใจอีกต่อไป แต่เขาเริ่มมองเห็นความลึกลับและความจริงที่ซ่อนอยู่เื้ัความสามารถของเธอ ซึ่งเป็สิ่งที่เขาไม่อาจจะเข้าใจได้
ใน่เย็นของวันนั้นเอง เมื่อพวกเขากำลังตั้งค่ายพักแรม คาสซิอุสได้ยินเสียงกระซิบที่ดูอันตรายจากชายคนหนึ่งที่อยู่ใกล้ ๆ เขาหันไปมองและเห็นตราสัญลักษณ์ของโรมที่ปรากฏอยู่บนเสื้อคลุมของชายผู้นั้น
คาสซิอุสรู้ดีว่าชายคนนี้คือหนึ่งในสายลับที่ถูกส่งมาโดยวุฒิสมาชิกมาร์คัส เพื่อตรวจสอบความเคลื่อนไหวของเขาเอง และนั่นทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจเป็อย่างมาก
ผมอาจจะมาลงตอนเวลาว่าง