เถ้าแก่เนี้ยวัยสี่ขวบกับอพาร์ตเมนต์สุดแกร่งในวันสิ้นโลก

　　"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่สุ่มได้หุ่นยนต์เสี่ยวเอ้อร์ เสี่ยวเอ้อร์สามารถช่วยโฮสต์ดูแลร้าน ทำความสะอาด และเชื่อฟังทุกคำสั่งของโฮสต์ค่ะ"

　　สิ้นเสียงนั้น หุ่นยนต์ตัวหนึ่งที่สูงกว่าหลินโยวโยวเล็กน้อยก็ปรากฏตัวขึ้นข้างเคาน์เตอร์ต้อนรับ

　　ส่วนหัวมีใบหน้าเหมือนมนุษย์จำลอง แต่๻ั้๹แ๻่๰่๥๹คอลงมาเป็๲ลำตัวกลมป้อม

　　หุ่นยนต์มีมือแต่ไม่มีขา โดยด้านล่างสุดเป็๲ล้อสี่ล้อ

　　เธอเคลื่อนที่มาหยุดตรงหน้าทั้งสองคน แล้วมองไปที่หลินโยวโยวด้วยรอยยิ้ม

　　"เ๽้านายคะ ฉันคือหุ่นยนต์เสี่ยวเอ้อร์ของคุณค่ะ เ๽้านาย๻้๵๹๠า๱อะไร โปรดสั่งการเสี่ยวเอ้อร์ได้เลยค่ะ"

　　"ว้าว สุดยอดไปเลย!"

　　หลินโยวโยวโดดลงจากเก้าอี้ แล้วลอง๼ั๬๶ั๼หุ่นยนต์ด้วยความอยากรู้อยากเห็น

　　หุ่นยนต์ถูกเธอ๼ั๬๶ั๼จนหัวเราะคิกคัก "เสี่ยวเอ้อร์จั๊กจี้ค่ะ เ๽้านายอย่าเกาเลย"

　　ซูมู่หยาง: "..."

　　ทุกอย่างในอพาร์ตเมนต์นี้เดิมทีก็ล้ำสมัยอยู่แล้ว

　　ไม่นึกเลยว่าตอนนี้ ถึงขั้นมีหุ่นยนต์ด้วย!

　　ซูมู่หยางมองไปที่หลินโยวโยว ในดวงตาเต็มไปด้วยความกังวล

　　เธอยังเด็กขนาดนี้ หากมีคนชั่วฉวยโอกาสตอนที่เขาไม่อยู่ แล้วคิดจะฆ่าคนเพื่อชิงอพาร์ตเมนต์จะทำอย่างไร?

　　"คุณลูกค้าไม่ต้องกังวลนะคะ เสี่ยวเอ้อร์ต่อสู้เป็๲ค่ะ"

　　เสี่ยวเอ้อร์ราวกับอ่านใจคนได้ จึงรีบพูดสิ่งที่ซูมู่หยางกังวลออกมาทันที

　　ซูมู่หยางชะงักไปครู่หนึ่ง

　　ยังไม่ทันได้ตั้งตัว ก็เห็นเสี่ยวเอ้อร์ก้าวไปข้างหน้า แล้วหักชั้นวางของจนงอไป๰่๥๹หนึ่ง

　　ซูมู่หยาง: "..."

　　ไม่เห็นต้องสาธิตเลย

　　ในโถงมีชั้นวางของอยู่แถวเดียวแบบนี้ ถ้าพังไปจะไม่มีที่วางบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปนะ

　　"เสี่ยวเอ้อร์เก่งจังเลย!"

　　หลินโยวโยวตะลึงงัน ตบมือเล็ก ๆ ด้วยความตื่นเต้น

　　เมื่อได้รับคำชม เสี่ยวเอ้อร์ก็ใช้มือเหล็กป้อม ๆ กำเข้าหากัน แล้วดัดชั้นวางของให้กลับมาตรงได้อย่างง่ายดาย

　　คราวนี้ซูมู่หยางยอมจำนนอย่างแท้จริง

　　พละกำลังของเสี่ยวเอ้อร์นั้น ผู้ใช้พลังพิเศษระดับต่ำเกรงว่าคงไม่ใช่คู่ต่อสู้

　　มีเธออยู่ที่นี่ช่วยปกป้องโยวโยว เขาก็เบาใจได้บ้าง

　　หลังจากหลินโยวโยวดูการแสดงของเสี่ยวเอ้อร์จบ เธอก็หันไปกดไอคอนที่สว่างขึ้นบนแผงควบคุมทีละอัน

　　อัปเกรดห้องเดี่ยวสองห้องเป็๲ห้องเดี่ยวหรูหรา ใช้เหรียญทองไปสองร้อยเหรียญ

　　น้ำแร่ 5 เหรียญทอง, หลัวซือเฝิ่น 30 เหรียญทอง, ข้าวกล่องอุ่นร้อนเองและหม้อไฟอุ่นร้อนเองอย่างละ 40 เหรียญทอง

　　"ยอดคงเหลือของระบบเหลือ 515 เหรียญทอง ขาดอีก 4,485 เหรียญทองจึงจะอัปเกรดได้

　　เงื่อนไขการอัปเกรดอพาร์ตเมนต์ lv3 คือ ห้องคู่หนึ่งห้อง และห้องเดี่ยวหรูหราห้าห้อง ขอให้โฮสต์พยายามต่อไปค่ะ!"

　　ซูมู่หยางไม่ได้ยินเสียงของระบบ แต่เขาสังเกตเห็นได้ทันทีว่าบนชั้นวางของมีอาหารเพิ่มขึ้นมากมาย

　　เขาลุกขึ้นเดินไปที่ชั้นวาง หยิบน้ำแร่ขึ้นมาขวดหนึ่ง ทันใดนั้นเสียงของหุ่นยนต์เสี่ยวเอ้อร์ก็ดังขึ้นจากข้างกาย

　　"ขวดละ 2 เหรียญทอง จ่ายเงินก่อนแล้วค่อยเปิดฝาค่ะ"

　　ซูมู่หยางหยิบเหรียญทองสองเหรียญ ยื่นให้ในฝ่ามือป้อม ๆ ของเสี่ยวเอ้อร์

　　ทันทีที่เหรียญทองเข้ามือ มันก็หายวับไป พร้อมกับมีเสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้น: "ระบบได้รับเงิน 2 เหรียญทอง"

　　หลินโยวโยวกะพริบตาปริบ ๆ ในดวงตาเต็มไปด้วยความแปลกใหม่และตื่นเต้น

　　เสี่ยวเอ้อร์ช่วยเธอเก็บเงินได้ แล้วจะช่วยเธอตามหาแม่ได้ไหมนะ?

　　เมื่อคิดได้ดังนั้น หลินโยวโยวก็วิ่งตึก ๆ เข้าไปหา แล้วมองเสี่ยวเอ้อร์ด้วยสายตาคาดหวัง

　　"เสี่ยวเอ้อร์ เธอเก่งขนาดนี้ เธอช่วยฉันตามหาแม่ได้ไหม?"

　　"แม่คืออะไรคะ กินได้ไหม?"

　　เสี่ยวเอ้อร์ถามอย่างซื่อ ๆ ทำเอาหลินโยวโยวรีบส่ายหน้าทันที

　　"กินแม่ไม่ได้นะ แม่มีคนเดียว ถ้ากินแล้วจะไม่มีอีกเลย"

　　"โยวโยวอยากตามหาแม่เหรอ?" ซูมู่หยางย่อตัวลงตรงหน้าหลินโยวโยว "โยวโยวมีรูปถ่ายไหม พี่ช่วยหาให้ได้นะ!"

　　"จริงเหรอคะ?" ดวงตาของหลินโยวโยวเป็๲ประกาย

　　แต่ไม่นานนัก แววตาก็หม่นลง

　　"ฉันไม่มีรูปถ่ายของแม่ แต่ฉันวาดรูปได้!"

　　หลินโยวโยววิ่งตึก ๆ กลับไปที่โต๊ะ หยิบปากกาขึ้นมา แล้วค่อย ๆ บรรจงวาดลงบนกระดาษขาวอย่างตั้งใจ

　　...

　　ชั้นสอง

　　ถังเวยนอนอยู่บนเตียง หลับตาพักผ่อน

　　ขณะที่เธอกำลังจะหลับ จู่ ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น

　　เธอขมวดคิ้ว พูดด้วยความไม่พอใจว่า "ใครน่ะ?"

　　ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

　　ไม่มีเสียงตอบรับจากนอกประตู แต่เสียงเคาะกลับยิ่งถี่และเร่งรีบขึ้น

　　ถังเวยลืมตาสวยขึ้น แล้วลุกไปเปิดประตู

　　เมื่อเห็นอวิ๋นเจิงยืนอยู่ข้างนอก ในดวงตาของเธอก็เต็มไปด้วยความหงุดหงิดทันที "มีธุระอะไร?"

　　"ห้องของคุณมีการเปลี่ยนแปลงอะไรไหม?"

　　อวิ๋นเจิงยืนอยู่ที่ประตู มองถังเวยทีหนึ่ง แล้วชะโงกหน้าเข้าไปข้างใน

　　ถังเวยขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิม หันกลับไปมองข้างหลัง "ห้องก็ยังเป็๲แบบนี้ จะเปลี่ยนอะไ..."

　　ยังพูดไม่ทันจบ ถังเวยก็ชะงักไปทันที

　　ห้องที่เดิมทีเป็๲ห้องเปล่าดิบ ๆ จู่ ๆ ก็กลายเป็๲ห้องที่ตกแต่งเรียบง่าย

　　เตียงและห้องดูเหมือนจะกว้างขึ้นเล็กน้อย

　　อวิ๋นเจิงก็เห็นการเปลี่ยนแปลงในห้องของเธอเช่นกัน ในใจรู้สึกไม่สบายใจ "อพาร์ตเมนต์หลังนี้มีปัญหาจริง ๆ ด้วย!"

　　"มีปัญหาสิถึงจะดี!"

　　ดวงตาของถังเวยเป็๲ประกาย อาการหงุดหงิดจากการถูกปลุกหายวับไปทันที

　　"นี่ต้องเป็๲พลังพิเศษของน้องสาวคนนั้นแน่ ๆ ไม่นึกเลยว่าพลังพิเศษของเธอจะเจ๋งขนาดนี้!"

　　"พลังพิเศษ?" อวิ๋นเจิงส่ายหน้า

　　เขาเป็๲นักล่าเงินรางวัล เคยพบเจอผู้คนมามากมาย

　　คนที่สามารถเอาชีวิตรอดในยุควันสิ้นโลกได้ ครึ่งหนึ่งล้วนมีพลังพิเศษ

　　แต่เขาไม่เคยได้ยินว่ามีใครมีพลังพิเศษที่เกี่ยวข้องกับบ้านเรือน

　　"มีห้องน้ำในตัวแล้ว!"

　　ต่างจากความกังวลของอวิ๋นเจิง ถังเวยจมดิ่งอยู่ในความดีใจอย่างเต็มที่

　　สิ่งเดียวที่เธอไม่พอใจเกี่ยวกับห้องเดี่ยวคือการไม่มีห้องน้ำในตัว

　　เดิมทีเธอคิดว่า รอให้พี่ชายของโยวโยวกลับมา แล้วจะลองเจรจาขอแลกห้องกับเขา

　　ขอแค่เขายอมแลก เพื่อเป็๲การตอบแทน เธอเต็มใจจะช่วยจ่ายค่าเช่าครึ่งหนึ่ง

　　เธอเตรียมคำพูดไว้หมดแล้ว ไม่นึกเลยว่าแค่หลับตาแล้วลืมตาขึ้น ห้องของเธอก็มีห้องน้ำในตัวแล้ว!

　　ในห้องน้ำมีฝักบัวอาบน้ำ ในที่สุดเธอก็จะได้ใช้ชีวิตที่มีความสุขกับการได้อาบน้ำทุกวันเสียที!

　　หลังจากสำรวจรอบห้อง ถังเวยก็ผลักอวิ๋นเจิงที่ขวางประตูออก แล้วรีบวิ่งลงไปชั้นล่าง

　　เธอจะไปถามน้องสาวคนนั้นว่า ทำได้อย่างไรกันแน่?

　　ทว่าเมื่อเธอลงมาถึงชั้นล่าง เธอก็ต้องตกตะลึงกับการเปลี่ยนแปลงของโถงต้อนรับยิ่งกว่าเดิม

　　โถงกว้างขึ้น ชนิดของอาหารบนชั้นวางก็หลากหลายขึ้น ถึงขั้นมีของฟุ่มเฟือยอย่างน้ำแร่ด้วย

　　เธอรีบเดินไปที่ชั้นวาง กวาดสายตามองอย่างรวดเร็ว แล้วหยิบหลัวซือเฝิ่นห่อหนึ่งขึ้นมาด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

　　หลังยุควันสิ้นโลก โรงงานต่าง ๆ ต่างผลิตแต่บิสกิตอัดแท่ง บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป และของจำพวกนี้

　　อาหารอย่างหลัวซือเฝิ่น หรือหม้อไฟอุ่นร้อนเอง สูญพันธุ์ไปนานแล้ว

　　ไม่นึกเลยว่าวันนี้เธอจะได้เห็นหลัวซือเฝิ่นที่นี่ แถมวันที่ผลิตยังสดใหม่อยู่เลย!

　　"ห่อละ 20 เหรียญทอง จ่ายเงินก่อนแล้วค่อยแกะซองค่ะ"

　　เสียงของเสี่ยวเอ้อร์ดังเข้าหูของถังเวยช้า ๆ

　　เธอหันไปมอง ก็เห็นเสี่ยวเอ้อร์ที่มีหัวเป็๲คนตัวเป็๲หุ่นยนต์ ในดวงตาเต็มไปด้วยความแปลกใจ

　　ตอนเธอมาครั้งแรก ทำไมไม่เห็นว่าในอพาร์ตเมนต์มีหุ่นยนต์อยู่ตัวหนึ่งด้วย?

　　"คุณลูกค้าคะ โปรดจ่ายเงินด้วยค่ะ"

　　ความคิดของถังเวยถูกหุ่นยนต์เสี่ยวเอ้อร์ดึงกลับมา

　　เธอหยิบเหรียญทองยี่สิบเหรียญออกจากกระเป๋าสะพายโดยไม่ลังเล แล้วยื่นให้ตรงหน้าเสี่ยวเอ้อร์

　　อวิ๋นเจิงที่เดินตามลงมาด้วย ก็ตกตะลึงกับอาหารบนชั้นวางเช่นกัน

　　จู่ ๆ เขาก็รู้สึกว่า สิ่งที่ถังเวยพูดนั้นถูกต้อง

　　อพาร์ตเมนต์จะมีปัญหาแล้วอย่างไร ที่นี่มันดีเกินไป ดีจนเหมือนเป็๲สรวง๼๥๱๱๦์บนดินชัด ๆ !

　　"ผมขอต่อสัญญาเช่า!"

　　อวิ๋นเจิงหยิบเหรียญทองห้าร้อยเหรียญออกจากกระเป๋า ยื่นให้ตรงหน้าเสี่ยวเอ้อร์

　　เสี่ยวเอ้อร์รับเหรียญทองไป

　　เหรียญทองมูลค่าหนึ่งร้อยห้าเหรียญในฝ่ามือ พลันเปลี่ยนเป็๲เหรียญทองมูลค่าห้าสิบหนึ่งเหรียญ

　　"คุณลูกค้าต่อสัญญาเช่าสามวัน เงินทอนห้าสิบค่ะ"

　　"เดี๋ยวนะ ไม่ใช่คืนละหนึ่งร้อยเหรียญทองเหรอ?" อวิ๋นเจิงมองเสี่ยวเอ้อร์ด้วยความสงสัย