แสงไฟจากจอคอมพิวเตอร์นับสิบเครื่องในห้องแถวซ้อนท้ายตลาดสดย่านรังสิต ส่องสว่างสะท้อนกับใบหน้าเรียวเล็กของเด็กสาวในชุดฮู้ดตัวโคร่ง เธอคือ ริน อัจฉริยะไอทีผู้มีนิ้วมือที่เคลื่อนไหวเร็วกว่าสายตา และเป็คนเดียวที่สามารถเจาะผ่าน "กำแพงไฟอาคม" (Firewall of Lotus) ของสมาคมชุดขาวได้
กล้า (นันท์นภัส ประทานพร) และ กวิน เดินฝ่ากองขยะและซากอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เข้ามาในห้องที่อัดแน่นไปด้วยความร้อนจากเครื่องเซิร์ฟเวอร์
"ถ้าจะมาทวงค่าซ่อมคอมฯ พี่กลับไปก่อนเลยนะ รินยังไม่มีเงิน!" เด็กสาวะโโดยไม่หันมามอง สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่ตัวเลขสีเขียวที่ไหลเป็น้ำตกบนหน้าจอ
"ข้าไม่ได้มาทวงเงินริน..." กล้าเอ่ยเสียงเรียบพลางเดินเข้าไปใกล้ "ข้ามาทวง 'สัญญา' ที่เ้าบอกว่าจะช่วยข้าหาตัวการที่สั่งฆ่ากวิน"
รินชะงักมือทันที เธอหันกลับมามองกล้าด้วยแววตาที่สั่นไหว "พี่กล้า... รินพยายามแล้ว แต่มันน่ากลัวกว่าที่คิด ระบบของพวกชุดขาวมันไม่ใช่แค่รหัสคอมพิวเตอร์ แต่มันคือ 'ไสยศาสตร์ดิจิทัล' ทุกครั้งที่รินพยายามจะแฮกเข้าไป รินจะเห็นดวงตาของ 'พระเ้า' จ้องกลับมาทางเว็บแคมเสมอ"
"นั่นแหละที่ข้า้า" กล้าตบไหล่เด็กสาวเบาๆ "เ้าเป็คนเดียวที่มองเห็นร่องรอยของพวกมันในโลกเสมือน ข้า้าให้เ้าหาพิกัดของ 'เสาอาคมต้นแรก' ที่พวกมันแอบตั้งไว้ในกรุงเทพฯ"
รินถอนหายใจยาวก่อนจะสวมแว่นตา VR รุ่นปรับปรุงพิเศษ "ก็ได้... แต่ถ้าเครื่องรินะเิ พี่ต้องซื้อเครื่องใหม่ให้รินนะ!"
ในขณะที่รินเริ่มร่ายนิ้วบนคีย์บอร์ด แสงไฟในห้องก็เริ่มกะพริบถี่ๆ บรรยากาศรอบตัวเย็นเยือกขึ้นอย่างฉับพลัน จอภาพทั้งหมดเปลี่ยนเป็สีแดงก่ำพร้อมรูปดอกบัวหลวงที่ค่อยๆ บานออก
"พี่กล้า! พวกมันรู้ตัวแล้ว! มันส่ง 'ไวรัสจิตหลอน' สวนกลับมาทางสายแลน!" รินกรีดร้องพลางพยายามจะดึงปลั๊กออกแต่กลับถูกแรงดันไฟฟ้ามหาศาลผลักกระเด็นออกมา
ร่างเงาสีดำหลายร่างค่อยๆ ผุดออกมาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ ประดุจิญญาร้ายที่ถูกเรียกออกมาจากขุมนรกดิจิทัล พวกมันคือ "นินจาไซเบอร์" หน่วยล่าสังหารที่ถูกสร้างขึ้นจากโปรแกรมอาคม
"กวิน! คุ้มกันริน! อย่าให้พวกมันแตะตัวเครื่องเซิร์ฟเวอร์เด็ดขาด!" กล้าคำรามพร้อมชักดาบพับกัมปนาทออกมา แสงสีทองจากใบดาบส่องสว่างข่มรัศมีสีแดงของไวรัสอาคม
กล้าพุ่งตัวเข้าใส่ร่างเงาดิจิทัลตัวแรก ทว่าดาบของเขาฟันผ่านร่างที่ดูเหมือนอากาศธาตุไป "ดาบธรรมดาทำอะไรพวกมันไม่ได้อาจารย์!" กวินะโพลางใช้คฑาตุลาการสร้างเกราะป้องกันรินไว้
กล้าหลับตาลง โคจรพลังปราณสิบทิศไปที่ใบดาบจนมันสั่นะเืด้วยความถี่สูง "ถ้ามันคือรหัส... ข้าก็จะ 'ลบ' มันด้วยสัจจะของข้า!"
กล้าตวัดดาบในท่า "พยัคฆ์ทลายขุมนรก" คลื่นดาบสีทองไม่ได้ตัดแค่ร่างกาย แต่ตัดผ่านกระแสข้อมูลอาคมที่เชื่อมโยงพวกมันไว้ ร่างเงาทั้งหมดแตกสลายกลายเป็พิกเซลสีดำก่อนจะสลายไปในอากาศ
เมื่อสถานการณ์สงบลง รินรีบกลับไปหน้าจอแล้วเคาะแป้นพิมพ์ตัวสุดท้ายอย่างแรง "ได้แล้ว! พี่กล้า! พิกัดของเสาต้นแรก... มันซ่อนอยู่ใน 'ศาลเ้าเก่าใจกลางเยาวราช' และนี่คือรายชื่อนอมินีทั้งหมดที่โอนเงินให้สมาคมชุดขาว!"
รินหันมามองกล้าด้วยแววตาที่เปลี่ยนไปจากความกลัวเป็ความมุ่งมั่น "รินไม่อยากซ่อนตัวอีกต่อไปแล้วพี่... รินเห็นสิ่งที่มันทำกับจิตใจของคนที่ถูกแฮก ข้าขอไปกับพี่ด้วย รินจะกลายเป็ 'ดวงตา' ให้กองพันสิบทิศเอง"
กล้ายิ้มบางๆ อย่างพอใจ "ยินดีต้อนรับสู่กองพันสิบทิศ ริน... ต่อไปนี้โลกไซเบอร์จะเป็สนามรบของเ้า"