"แน่ใจเหรอว่าจะทำอย่างที่พูดได้จริงๆตัดขาดคนบ้านนี้ได้จริงเหรอโปรดปราณ"
"..."
"ในเมื่อรักลูกชายของอามากขนาดนี้ ตัดได้จริงเหรอ"
"..!อาอาร์รู้!" โปรดปราณใอ้าปากค้างไม่คิดว่าเื่น่าอายนี้จะมีคนล่วงรู้แถมคนๆนั้นยังเป็พ่อของไอ้อาร์ม
"อาไม่ใช่ไอ้อาร์มนะที่จะไม่รู้อะไรเลย อยากจะรู้จริงๆว่าถ้ามันรู้ว่าเพื่อนที่แสนดีคิดไม่ซื่อกับมัน มันจะรู้สึกยังไง"
"อาอาร์อย่าบอกนะ อึกก ห้ามบอกเด็ดขาด" โปรดปราณเอื้อมมือไปจับแขนอาร์แล้วเขย่าพลางเอ่ยปากขอร้อง
"บอกดีไหมน๊าา.." อาร์แกล้งลากเสียงพร้อมกับจ้องดวงหน้าหล่อปนหวานที่ตอนนี้เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา
"ไม่บอกนะ..นะครับ" โปรดปราณส่ายหน้าระรัว
"ไม่ปากร้ายใส่อาแล้วเหรอ หืม"
"ผม.." โปรดปรานอ้ำอึ้งพร้อมกับเม้มริมฝีปากที่สั่นระริกเอาไว้แน่นเพื่อพยายามห้ามอาการสั่นเอาไว้ ทุกการกระทำของโปรดปราณล้วนอยู่ในครรลองสายตาของอาร์ทั้งหมด
"เลิกดื้อแล้วทำตัวน่ารักๆกับอาสิแล้วอาจะพิจารณาอีกที" เอ่ยพร้อมกับยกเรียวนิ้วเกลี่ยบริเวณกรอบหน้าหวานอย่างหลงไหล
"..."
"ไอ้อาร์มมันไม่ได้คิดกับเราแบบที่เราคิดกับมันหรอก ถ้าไม่อยากเสียมันไปก็ตัดใจซะ"
"ฮึกก.."
"เปลี่ยนจากอาร์มเป็อาแล้วอาสัญญาว่าเื่นี้จะเป็ความลับระหว่างเราสองคนตลอดไป เป็เด็กดีของอาแล้วอาจะดูแลเราอย่างดี ให้ดีมากกว่าเด็กทุกคนที่เคยผ่านมาของอา" ขณะพูดฝ่ามือหนาทั้งสองข้างก็เลื่อนมาประคองดวงหน้าหวานของโปรดปราณไว้อย่างถนอมพลางใช้นิ้วโป้งเกลี่ยน้ำตาออกให้อย่างเบามือ
"ผม.. ผมตกลงแต่ ผมขอเวลาหน่อยได้ไหม นะ ให้เวลาผมก่อนผมยังไม่พร้อม"
"อย่าคิดต่อรองเพื่อยื้อเวลาให้กับตัวเอง..ไม่ว่าจะช้าหรือเร็วโปรดปราณคนนี้ก็ต้องตกเป็ของอาอยู่ดี ทำใจซะเถอะเป็เมียอาไม่ได้แย่แบบที่คิดหรอก อาจะทำให้เรารู้ว่านกน้อยในกรงทองมันเป็แบบไหน"
"ฮึกก..คนใจร้าย" ในเมื่อต่อรองอะไรไม่ได้ปากกระจับแดงระเรื่อก็ต่อว่าคนตรงหน้าออกไปอย่างขัดเคือง
"แค่กับเด็กดื้อเท่านั้น แต่กับเด็กดีเด็กน่ารักอาใจดีมากนะรู้ไหมโปรดปราณ" พูดพร้อมกับล้วงมือเข้าไปในเสื้อแล้วใช้ปลายนิ้วสะกิดลงไปบนยอดอกเม็ดเล็กๆ
"อ๊ะ!อย่าครับ" โปรดปราณขนลุกซู่พร้อมกับถอยหลังหนีไปจนชิดหัวเตียง
"จะอาบน้ำก่อนไหม จะได้สะบายตัวดูสิ แก้มสวยๆเลอะไปหมดแล้ว" พูดจบก็ลุกขึ้นพร้อมกับอุ้มโปรดปราณเดินเข้าไปส่งในห้องน้ำ
"อาอาร์ปล่อยผมเดินเองได้!"
"หึ ของใช้ทุกอย่างอยู่ในตู้หยิบใช้ได้หมด ทุกชิ้นของใหม่หมดไม่ต้องกลัวส่วนเสื้อผ้า..คงไม่ได้ใส่"
"..." คำพูดเถรตรงของคนตรงหน้าทำเอาโปรดปราณทำหน้าไม่ถูก เลยได้แต่ก้มหน้าแก้มและใบหูแดงระเรื่ออย่างห้ามไม่ได้
"จะอาบเองหรือให้อาอาบให้ดีครับ" อาร์กระเซ้าถามเด็กตรงหน้าอย่างอารมณ์ดี
"อาอาร์ออกไปเลยผม..ผมอาบเองได้" โปรดปราณรีบออกแรงดันพ่อของเพื่อนให้ออกไปด้านนอกทันทีก่อนที่อีกฝ่ายจะทำแบบนั้นขึ้นมาจริงๆพออีกฝ่ายพ้นห้องน้ำไปก็รีบกดล็อกประตูทันที
"รีบๆอาบนะครับเด็กดี..อารออยู่นะ" โปรดปราณยู่หน้าผ่านประตูใส่คนที่ะโอยู่ด้านนอก
"นี่เราต้องเป็เด็กเลี้ยงของพ่อไอ้อาร์มจริงๆเหรอวะ!" โปรดปราณได้แต่รำพึงรำพันกับตัวเองอย่างหมดหนทาง
พอประตูห้องน้ำปิดลงอาร์ก็เดินลงไปด้านล่างจัดการหยิบโทรศัพท์ของโปรดปราณมาใส่กระเป๋าแล้วเดินกลับขึ้นห้องไป
แกร่ก
ทันทีที่ประตูห้องน้ำเปิดอาร์ก็สาวเท้าเดินเข้าหาพร้อมกับรวบร่างของเด็กตรงหน้าขึ้นมาอุ้มไว้ในวงแขนแล้วพาเดินกลับมาวางบนเตียงทันมี
"อ๊ะ!อาอาร์ปล่อยนะ"
"อารอนานแล้วนะคะเด็กดี ถึงเวลาที่หนูต้องตามใจอาบ้างแล้วนะคะ" อาร์ตอบกลับเด็กใต้ร่างด้วยน้ำเสียงที่สั่นพร่า
"อาอาร์"
"อาเงี่ยน อาอยากจับหนูกระแทกแรงๆแล้วค่ะ ถ้าไม่เชื่อลองจับดูสิคะ" ไม่พูดเปล่าแต่ทว่าฝ่ามือหนาได้จับมือเรียวบางของโปรดปราณมาวางทาบบนเป้าที่ดุนดันกางเกงนอนจนแทบปริออกมาด้านนอกของตัวเอง แล้วก้มลงบดขยี้เรียวปากหยักสวยอย่างจาบจ้วง
"อื้อออ.."
อีกด้านภายในผับหรูกลางกรุง
"ทำไมไอ้โปรดถึงติดต่อไม่ได้วะ!" บ่นไปพร้อมกับกดโทรออกไปอีกครั้งซึ่งเป็รอบที่เท่าไรแล้วไม่รู้
"แม่งเอ๊ย..อย่าบอกนะว่าปล่อยให้โทรศัพท์แบตหมดอีกแล้วอ่ะ..น่าตีฉิบ แล้วจะติดต่อกันยังไงวะเนี่ย โว๊ะ!" อาร์มที่ตอนนี้หงุดหงิดไปหมดเหมือนอะไรๆก็ผิดพลาดไปหมด เพื่อนรักอุตส่าห์มากินมานอนที่บ้านทั้งทีแต่เขากลับต้องทิ้งออกมาเพื่อสะสางปัญหาด้านนอกแล้วปัญหาที่ว่าก็เหมือนจะเรื้อรังยังไม่จบลงง่ายๆเสียด้วย กลัวเพื่อนรักโกรธก็กลัวแต่จะให้ทิ้งปัญหาตรงนี้ไปก็ไม่ได้อีก
"เฮ้ย!อาร์มเสร็จยังวะ"
"เออมึงเข้าไปก่อนเดี๋ยวกูตามไป!" อาร์มฮึดฮัดอยู่สักครู่ก่อนจะเลือกกดส่งข้อความหาโปรดปรานแทน
"โปรดกูติดต่อมึงไม่ได้เลย กูจะบอกมึงว่ากูอาจจะกลับช้ามากๆเื่มันยืดเยื้อ มึงนอนก่อนเลยนะ"
"ห้ามโกรธกูนะ แต่ถ้าโกรธเดี๋ยวกูกลับไปง้อเอง พรุ่งนี้วันหยุดอย่าเพิ่งหนีกูกลับห้องล่ะ กูยังไม่ได้นอนกอดมึงเลยไอ้หมอนข้าง"
"คิดถึงมึงว่ะ!อยากนอนกอดหมอนข้างแบบมึงฉิบหาย"
"ฝันดีนะมึง อย่าลืมฝันถึงกูด้วยล่ะ" พอพิมพ์เสร็จก็รีบเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋ากางเกงแล้วเดินเข้าไปด้านในทันที
++++++
ตอนหน้าNCไม่ชอบรออ่านตอนต่อไปน๊าา เปิดให้อ่านฟรี6ชม.ก่อนติดเหรียญ
241
![ทะลุมิติมาหมอหญิงอย่างข้าจะยิ่งใหญ่ในใต้หล้าให้ดู [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1757389753_11392520.webp)