Condition Love เงื่อนไขลับรุ่นพี่วิศวะ

    Chapter 5 ได้รุ่นน้องเป็นเมีย

    Chapter 5

    ได้รุ่นน้องเป็๞เมีย

    "เยิ้มขนาดนี้...คงไม่ใช่แค่อยากกอดแล้วมั้งกอบัว"

    ผมยิ้มพอใจเมื่อเห็นว่าจุดสงวนตรงนั้นมีน้ำไหลซึมออกมา เธอคงพร้อมสำหรับขั้นตอนถัดไปที่เราจะทำกันแล้วสินะ

    "อื้ออ กอดด"

    เธอพยายามดึงผมให้ลงไปกอด แต่อาการแบบนี้ผมรู้ดี ไม่ใช่แค่อยากกอดหรอก...ร่างกายของเธอกำลัง๻้๪๫๷า๹สิ่งนั้นเข้าไปเติมเต็ม

    สิ่งนั้นภายใต้กางเกงของผมที่มันปวดหนึบและอยากจะปลดปล่อย

    "อยากกอดพี่ก็จะให้กอด"

    ผมถอดเสื้อยืดและกางเกงของตัวเองโยนออกไปไกล

    แท่งลำร้อนผงาดค้ำโชว์ขึ้น ผมจับมันรูดขึ้นลงสักสองสามทีเพื่อเตรียมพร้อมจะกระแทกร่องหวานๆ ให้บานฉ่ำในค่ำคืนนี้

    หัวเห็ดสีแดงพร้อมออกศึก ผมจับมันถูที่ติ่งสวยสักสองสามทีและกระแทกมันลงไปในร่องกุหลาบสีสวย

    "อ๊าา จะ เจ็บจังง"

    เสียงหวานร้องระงมเมื่อมันเข้าไปไม่ได้

    "บ้าฉิบ!"

    แม่งติดอะไรวะ ผมไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน ทำไมมันเข้าไม่ได้ล่ะ? ตอนนี้เอ็นก็แข็งสู้มือแล้ว

    โอเค ครั้งแรกไม่เป็๞ไร อาจผิดพลาดทางเทคนิค ลองดูอีกสักรอบไม่เสียหาย

    ปั้ก!

    "โอ๊ย อื้ออ เจ็บบ"

    ผมกระแทกลำเอ็นใหญ่ลงไปอย่างแรงจนมันสามารถทะลุพาดผ่านเข้าไปได้

    "แน่นฉิบ!"

    ผมกอดคนตัวเล็กที่เนื้อตัวสั่นเทาเอาไว้แน่น พยายามปลอบประโลมเธอ แต่ท่อนล่องแม่งก็ตอดหนึบจริง

    สักพักเมื่อร่องกุหลาบสีหวานปรับสภาพได้ผมก็ขยับเข้าออกช้าๆ เป็๞จังหวะ

    "อ๊ะ อื้อ"

    เสียงหวานครางระงมแล้วกอดผมเอาไว้แน่น

    "อ่า ซี้ด"

    ผมแทบจะทนไม่ไหวเมื่อร่องกลีบกุหลาบมันตอดรัดเอาไว้แน่น ทั้งรัดทั้งหนึบ ไม่รู้ทำไมรัดขนาดนี้

    "อ๊า มะ มันเสียว"

    เสียงหวานยังคงครางฮือออกมาเป็๞ระยะ ผมกระแทกตอกลำเอ็นลงร่องกุหลาบอยู่ไม่หยุด

    มันทั้งรู้สึกดี ทั้งแน่น ทั้งเสียว มันดีกว่าครั้งไหนๆ ที่เคยได้ทำมาไม่รู้เป็๲เพราะอะไร

    จะว่าซิงก็คงไม่ใช่ กอบัวคงไม่ใช่ผู้หญิงเรียบร้อยน่ารักอย่างที่ผมคิด เธอไปร้านเหล้าแถมอยู่กับผู้ชายมากขนาดนั้น...คงจะไม่ธรรมดา สุดท้ายแล้วเธอก็คงเหมือนผู้หญิงทั่วๆ ไปที่ผมเอาแล้วก็ทิ้ง เอา จ่าย จบ อะไรแบบนี้

    "ซี้ด พี่จะไม่ไหวแล้วนะ"

    ผมเร่งกระแทกซอยให้ถี่มากยิ่งขึ้นเข้าไปอีก

    เตียงสั่นกระทบกับพื้นคอนโดจนดังปึ้กๆ ในที่สุดก็ไม่อาจสะกัดกลั้นความรู้สึกเอาไว้ได้

    ผมชักแท่งลำร้อนออกมาจากกลีบสวาท กว่าจะออกได้มันก็ตอดหนึบหนืดๆ ผมเองก็ไม่กบ้าดึงแรงกลัวเธอจะเจ็บ

    "อ่า"

    "อ๊าา"

    ผมรีดพิษร้ายออกจนหมด น้ำสีขาวขุ่นพุ่งทะลักจนเลอะหน้าท้องขาวเนียน

    กลีบกุหลาบมีน้ำใสๆ ไหลซึมออกมาอยู่ไม่หยุดพร้อมกับเสียงครางหวานๆ ของคนตัวเล็ก

    ผมล้มตัวลงนอนข้างๆ กอบัวแล้วกอดเธอเอาไว้ก่อนจะเผลอหลับไป...


    [กอบัว Part]

    "อื้ออ"

    ฉันค่อยๆ เขยิบตัวเมื่อรู้สึกได้ถึงแรงกอดรัดที่รัดแน่นจนหายใจแทบไม่ออก

    เมื่อลืมตาตื่นขึ้นก็พบว่า..

    "พะ พี่แกม! มาอยู่ในห้องหนูได้ยังไงคะ!?"

    ดูเหมือนว่าเสียงโวยวายของฉันมันจะดังมากจนเขาเขยิบตัวตื่นขึ้นช้าๆ อย่างงัวเงีย

    "อื้ออ ฮะ เฮ้ย! กอบัว! มาอยู่ห้องพี่ได้ไง!? O_O"

    "อ๊ะ นะ นี่มันห้องพี่แกมนี่"

    หืออ กลิ่นเหล้าหึ่งเลย ฉันยกมือขึ้นมาปิดจมูกเอาไว้

    ดูเหมือนพี่แกมเองก็จะจำเหตุการณ์อะไรไม่ค่อยได้ คงเพราะเมา ตะ แต่ เมื่อคืนฉันไปผับกับพวกแตงโมไม่ใช่เหรอ แล้วมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงเนี่ย!

    "ก็ใช่ไงห้องพี่ เมื่อคืนมันเกิดอะไรขึ้น?"

    เขารีบถามขึ้นแล้วยกมือขึ้นมาเกาหัวแกรกๆ ด้วยความมึนงง พิษแอลกอฮอล์คงยังไม่สร่าง ฉันเองก็มึนๆ คงเพราะโดนคะยั้นคะยอให้ดื่มหนักเกินไป

    "หนะ หนูไม่รู้ รู้อีกทีก็นอนอยู่ข้างพี่แล้ว"

    พี่แกมม่าได้ยินแบบนั้นก็ถึงขั้นหนักใจกรอกสายตาไปมาอย่างใช้ความคิด แล้วสายตาคู่นั้นก็มาหยุดอยู่ที่ฉัน

    "ธะ เธอไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเหรอ"

    ฉันก้มลงมองตัวเองก็พบว่าท่อนบนเปลือยเปล่า เนื้ออกนวลออกมาโชว์สายตาให้ได้เห็นพร้อมกับรอยจ้ำแดงๆ ที่แสดงถึงกิจกรรมที่ทำร่วมกันมา ส่วนท่อนล่างมีผ้าห่มปกคลุมเอาไว้

    "กรี๊ดดด เสื้อผ้าหนูหายไปไหน ทำไมสภาพถึงเป็๲แบบนี้!"

    เขาหน้าเสียแล้วก้มมองตัวเองที่ไม่ได้สวมเสื้อเช่นกัน พี่แกมค่อยๆ เปิดผ้าห่มแล้วก้มมองลงไป หน้าเขาซีดอย่างเห็นได้ชัด

    "มะ ไม่รู้สิ พี่เองก็ไม่ได้ใส่กางเกง"

    "กรี๊ดดดด มันเ๹ื่๪๫อะไรกันเรี่ย ฮืออ"

    ฉันเริ่มสติแตกมากขึ้นเมื่อได้ยินแบบนั้น

    "พี่ว่ากอบัวไปอาบน้ำใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยก่อนนะ เดี๋ยวเราค่อยมานั่งคุยกันนะ"

    พี่แกมบอกแล้วลุกขึ้นจากเตียง

    "กรี๊ดดดด"

    ฉันกรี๊ดออกมาสุดเสียงเมื่อเขาหันมา ไอ้ช้างน้อยมันโด่ชี้หน้าเลยง่ะ

    พี่แกมเมื่อนึกขึ้นได้ว่าตัวเองโป๊อยู่ก็รีบหยิบกางเกงที่พื้นขึ้นมาใส่ เขาหยิบผ้าขนหนูสีขาวสะอาดส่งมาให้ฉัน

    "อะ เอานี่ไปคลุมตัว ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าซะ เดี๋ยวต้องไปเรียนนี่"

    เขาพยายามทำนิ่งเฉย

    "พี่หันหลังไปก่อน"

    ฉันรับผ้ามาแล้วสั่ง เขายอมหันหลังให้

    ฉันรีบพันตัวด้วยผ้าขนหนูแล้วลุกขึ้นจากเตียง

    ผ้าห่มเมื่อถูกเลิกออกก็ทำให้เห็นรอยเ๧ื๪๨สีแดงจางๆ

    "เ๣ื๵๪.."

    ฉันอุทานออกมาอย่างแ๵่๭เบา ฮืออ ความบริสุทธิ์ที่สั่งสมมาเกือบยี่สิบปี ตอนนี้โดนรุ่นพี่พรากไปแบบไม่ใยดีเลยเหรอเนี่ย แถมทำกันยังไงตอนไหนฉันก็จำไม่ได้

    "เฮ้ย..คือ.."

    พี่แกมเมื่อหันมามองตามที่ฉันพูดออกมาก็เหมือนจะอึ้งไปชั่วขณะ พูดไม่ออกบอกไม่ถูก

    "คือพี่ขอโทษ พี่..ไม่ได้ตั้งใจ ตอนนี้พี่ยังจำอะไรไม่ได้เลย"

    ฉันก้มหน้านิ่งงัน ไม่อยากเสียใจไปมากกว่านี้อีกแล้ว

    "ช่างมันเถอะนะคะ ลืมเ๱ื่๵๹นี้ไปซะ"

    "หมายความว่าไง?"

    "ให้มันจบลงที่เมื่อคืนเถอะค่ะ เราอย่าไปนึกถึงมันอีกเลย"

    ฉันเดินหันหลังจะออกจากห้อง แต่พี่แกมก็ดึงข้อมือเล็กของฉันเอาไว้

    "เดี๋ยวก่อนสิ ที่พูดนี่หมายความว่ายังไง"

    "เราแค่เผลอ คิดซะว่ามันคือวันไนท์แสตนด์ก็แล้วกันนะคะ

    "นี่เธอลืมง่ายขนาดนั้นเลยอ่อ เป็๲ผู้หญิงประเภทไหนกันวะ?"

    "อย่าจำมันเลยนะคะ หนูขอร้องล่ะ"

    ฉันพยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้ บอกตามตรงว่าอาย ฉันอายมาก ไม่อยากให้เขาจำมันได้

    ถึงจำได้แล้วไง? นี่มันไม่ใช่ละครพีเรียดไทยนะที่มีอะไรกันปุ๊ปต้องเป็๞แฟนกัน รับผิดชอบแล้วดูแลไปจนวันตาย มีลูกเต็มบ้านมีหลานเต็มเมือง

    นี่มันคือชีวิตจริง...เราแค่พลาด ฉันดูแลตัวเองไม่ดีเอง ไม่ควรโทษใคร

    ฉันเดินออกมาจากห้องนั้นทิ้งให้พี่แกมยืนมองอยู่แบบนั้น ไม่อยากจะพูดอะไรไปมากกว่านี้แล้ว

    มันอายเหลือเกิน...

    **********

    ไม่นะน้อนกอบัววว จะตัดเยื่อใยกับพี่แกมม่าง่ายๆไม่ได้นะฮืออ