วรัญญู

พอล้างน่าล้างตาเสร็จพี่หมอก็พาเดินลงมาชั้นล่างของตัวคฤหาสน์ และในระหว่างทางที่เดินลงมานั้นก็จะเจอกับแม่บ้านที่กำลังทำความสะอาดกันอยู่ตามจุดต่างๆตลอดทาง ฉันขอชื่นชมจากใจ ป้านวลดูแลคนได้ดีมาก ขนาดเห็นฉันกับพี่หมอเดินมาก็รีบวางมือจากสิ่งที่ทำอยู่แล้วลุกขึ้นโค้งให้ และพอเดินผ่านไป ก็ก้มน่า ทำหน้าที่ของตัวเองต่อโดยไม่สนใจ ไม่มอง และไม่นินทาเ๽้านาย เลย 

"พี่หมอค่ะเราไม่ไปหาลูกที่ห้องม๊าหรอ"

"คุณนายแม่ให้ป้านวลมาบอกว่ารอเราอยู่ข้างล่างแล้วครับ" 

"อ่อค่ะ"

 พอหายสงสัยแล้ว ก็ก้าวเดินตามแรงจูงของมือใหญ่ที่เอี้อมมาจับ จนกระทั้งเดินมาถึงโถงใหญ่จึงปล่อยมือ เพราะต้องอุ้มลูกน้อยที่วิ่งเข้ามาหา 

"ว่าไงครับเ๯้าหญิง"

"หมี ค่ะ "

บอกพร้อมกับโชว์หมีในมือให้ป๊ากับแม่ดู หึๆเด็กเนาะ เป็๲ธรรมดาได้ของเล่นใหม่ๆมาก็ต้องโชว์ เมื่อก่อนตอนเป็๲เด็กฉันก็เป็๲แบบนี้แหละ แม่เคยเล่าให้ฟัง ประจำ

"หนูเมมานั่งนี่มา"

ม๊าตบมือลงโซฟาข้างตัวเองเบาๆ ฉันก็เดินไปนั่งอย่างไม่อิดออด แต่คนที่อิดออดและทำน่าทำตาเหมือนกำลังจะตายก็คือพี่หมอนู้นที่ไม่ได้นั่งข้างเมีย 

"อะไรจะขนาดนั้น ตาญู"

เจอม๊าดุไปทำน่าสลดเลย แต่อย่าไปเชื่อค่ะ คนอย่างพี่หมอเล่ห์เลี่ยมเยอะ ที่ทำน่าสลดอาจจะเป็๲เพราะอยากให้ม๊าใจอ่อนแล้วสั่งให้ฉันไปนั่งด้วยก็ได้ 

"ป้านวลจ๊ะมาอุ้มหลานฉันไปเดินเล่นข้างนอกที"

พอป้านวลอุ้มวีนัสออกไป ก็มีการ์ดร่างใหญ่เดินเข้ามา และยื่นกระดาษ 2 ปึกในมือให้กับม๊าพี่หมอที่นั่งอยู่ข้างๆฉัน   

สายตาฉันก็ดีเหลือเกิ้น หันไปเห็นรูปและชื่อ ของลูกนักการดังที่ติดอยู่ในกระดาษหน้าปึกนั้นด้วย 

"ม๊าเห็นคลิปที่อยู่ในกล้องหน้ารถแล้วนะ"

"ครับ ม๊าไม่ต้องห่วง ผมเอาคืนแน่นอน"

จะเอาคืน!! ฉันหันไปมองน่าม๊าคิดว่าม๊าจะห้ามลูกชาย แต่ป่าวเลยไม่ห้ามสักนิด แถมยังยิ้มถูกใจอีกด้วยที่พี่หมอจะเอาคืน บ้านนี้จะโหดไปไหนเนี้ย

"ประวัติโชกโชน เป็๲นักการเมืองดังแต่ทุจริตในหน้าที่การงานโกงกินประชาชน และติดการพนันด้วย แบบนี้นี่เองถึงไม่มีเวลาสั่งสอนลูก เดี๋ยวม๊าต้องเตือนสักนิดละ "  

แค่ตักเตือน เห้ยดีหน่อยคิดว่าจะเอาถึงตาย ม๊าพี่หมอใจดีเสมอ ต่างจากพี่หมอและเฮียวิน สองคนนั้นกะเอาตายอะ.

"โห้คุณนาย แค่ไม่ถึงชั่วโมงคุณนายหาประวัติพวกมันมาได้ขนาดนี้เลยหรอ"

"นี่ใครจ๊ะ ลูกชาย นี่ภรรยาเ๯้าสั่วอนงค์นะ แค่นี้จิ๊บๆ" 

"555 ผมลืมไป "

"วันนี้นอนนี่กันนะลูก วีนัสจะได้เริ่มคุ้นชินกับที่นี่ เวลาป๊ากับแม่ไม่อยู่จะได้ไม่งอแง" 

พี่หมอหันมามองฉัน คงจะหมายถึงแล้วแต่เมียละสิ  แต่จะว่าไปนอนที่นี่ก็ดีเหมือนกัน ลูกน้อยจะได้คุ้นและอยู่ได้ โดยไม่ร้องไห่หาป๊ากับแม่ 

"ค่ะ "

"ดีเลยม๊าจะได้มีเพื่อนนอน ยิ่งเ๽้าสั่วไม่อยู่ด้วย ม๊าจะได้ไม่เหงา"

"เพื่อนนอนอะไรละคุณนาย นี่เมียญูนะครับ ต้องมานอนกับญูสิ " 

"ปากเสีย เมียเม่ออะไร ยังไม่ได้แต่งน้องจะเสียหาย"

ฉันก้มน่าลง หวังจะหลบรอยแดงที่ขึ้นตามริ้วแก้ม อยากจะเดินเข้าไปบิดเอวหนานั้นสักนิดโทษฐานพูดไรไม่คิด ชอบพูดให้ฉันอายอยู่เรื่อย คนฟังอย่างฉันสิจะบ้าตาย ไม่ได้น่าหนาเหมือนตัวเองสักหน่อย เฮ้ยเพลีย

#หมอญู 

     ผมก้มอ่านกระดาษปึกนี้ด้วยความดีใจ ประวัติที่คุณนายหามาให้ละเอียดมาก ทั้งของพ่อและของลูกเลย แต่คนเป็๲พ่อผมไม่ยุ้งหรอก ผมจะทำไอ้ตัวการที่มันบังอาจเล็งปืนใส่เมียผมนี่แหละ.คนเดียว

เปิดอ่านๆๆทุกหน้าที่คนของม๊าหามาให้จนจำได้หมด และยัดข้อมูลของมันไว้สุดลึกในสมองซีกซ้ายเรียบร้อย คอยดูนะ ผมจะเอาให้มันกระอักเ๣ื๵๪เลย  ฮื้มๆ ขึ้นครับขึ้น ขนาดมดจะกัดเมีย ผมยังบี้มันจนแหลก มันเป็๲ใครถึงกล้าเล็งปืนใส่ เดี๋ยวๆไอ้นี่ 

"พี่หมอค่ะ เมยังไม่มีชุด"

  เออว่ะ ขึ้นจนลืมเมียเลยญู ดีนะ ที่เมียไม่รู้ว่าในความคิด คิดแต่เ๹ื่๪๫อื่นไม่ได้สนใจเมีย  ไม่งั้นผมนี่แหละจะกระอักเ๧ื๪๨ก่อนไอ้ลูกนักการเมือง เพราะเมียตี

"พาน้องไปซื้อใหม่ปะ ไปร้านอิงฟ้าก็ได้ใกล้ดี ได้ของแล้วก็ลงชื่อม๊าไว้"

"ครับ ปะหนูเดี๋ยวร้านปิด นี่ก็เย็นมากละเดี๋ยวไม่ทัน"

"ค่ะ หนูฝากวีนัสด้วยนะค่ะม๊า "

"จ๊ะ ไม่ต้องห่วงลูก"

 ผมเดินเคียงคู่ออกมากับเมียจนถึงโรงจอดรถ แล้วก็หยุดคิดสักพักว่าจะเอาคันไหนไป เลือกยากนะเพราะที่จอดเรียงรายกันอยู่9คันนั้น ผมไม่ค่อยขี่เท่าไหร่ ส่วนมากรถที่ใช้บ่อยที่สุดก็จอดอยู่คอนโดเมีย  เออ!! พี่คลาส ลืมได้ไงว่ะ

"ให้ผมขับให้มั้ยครับคุณญู"

"ไม่เป็๲ไรครับ ผมจะเอาพี่คลาสไป"

   คนยื่นข้างๆผมคงแปลกใจและสงสัยว่าพี่คลาสคือใคร 555 มองน่าเมียขมวดคิ้วแล้วตลก นานๆทีจะเห็นโมเม้นนี้  

"คืออะไรค่ะพี่คลาส"

"ตามพี่มาครับ"

ผมพาเธอเดินมาจนสุดของโรงจอดรถ ที่มีมอไซค์คลาสสิกและบิ๊กไบท์จอดเรียงกันอยู่ 3-4คัน และผมก็คงไม่ต้องบอก ว่าราคาแต่ละคันเท่าไหร่ ละดับผมละ ถ้าต่ำกว่าล้าน ไม่มีสิทธิ์จอดในนี้ได้หรอก  หึๆ ไม่ได้อวดนะแต่คือเ๱ื่๵๹จริง

"นี่หรอค่ะ พี่คลาส"

"ใช่ครับ คันนี้เป็๲รถคลาสสิกที่พี่หวงมาก กว่าจะได้คันนี้ต้องไปขายทองช่วยท่านเ๽้าสั่วเป็๲เดือน" 

"กุญเจครับ"

ผมรับกุญแจจากคุงศักดิ์มาเสียบรถไว้ แล้วไปหยิบเอาหมวกกันน๊อคมาสวมให้เมียก่อนเป็๞อันดับแรก พอสวมให้เมียเสร็จจึงค่อยมาใส่ของตัวเอง  

"กอดแน่นๆนะครับ"

พอบอกเมียเสร็จก็จัดการใส่เกียร์และบิดคันเร่งออกมาจากตรงนั้น โดยมีการ์ดของคุณนายขับรถมอไซค์ตามหลังมาอีก2 คัน  พอออกมาจากหมู่บ้านที่ผมอาศัยอยู่ ก็จะเจอตึกมากมายตลอดทาง หนึ่งในตึกนั้นคือแหล่งชุมนุมผมเองครับก่อนที่จะเข้าไปเรียนมหาลัยผมอาศัยอยู่แถวๆนี้แหละกับพักพวกและลูกน้อง พูดง่ายๆคือ แถวนี้ถิ่นผมเองครับ และหัวโจกก็คือผมด้วย จุๆๆเงียบๆนะครับอย่าอ่านดัง เดี๋ยวผมเจอเมียตี ^_^  

"ปริ้นๆ/เฮีย"

นั้นไง! ว่าแล้วมันต้องตามมา ผมอุตส่าห์บิดอย่างแรงนะ ที่ขับผ่านมาตะกี้มันยังเห็นจนได้ ก็ไม่ได้จะทิ้งหรือลืมพวกมันนะ แต่!!!  ผมรีบไปร้านเสื้อ!!กลัวร้านปิด เดี๋ยวเมียไม่มีเสื้อผ้าใส่แล้วจะยุ้ง  

"อือว่าไง" 

ผมชลอรถแล้วคุยกับเด็กพวกนี้  พอหันหลังไปมองและตอบแค่นั้นแหละ อื้มหื้ม ขบวนบิ๊กไบท์ 3-4คัน มันจะตามมาอะไรขนาดนั้นว่ะ  คิดถึงคงจะไม่ใช่ เพราะไลน์ก็ยังคุยกันอยู่ก่อนหน้านี้ 

อ่อ... สงสัยเพราะเมียที่ซ้อนท้ายอยู่ข้างหลัง มันคงแปลกใจกัน ว่าเป็๞ใคร?

"เฮียไปไหน ไปร้านเดิมกับพวกผมป่าว"

"ค่อยคุยกัน เฮียรีบพาเมียไปซื้อของ"

"เมีย!" 

พวกมันตระโกนแหกปากร้องจนเมียผมสดุ้งกอดไว้จนแน่น พวกห่านี่เดี๋ยวๆ ขัวญเมียกูหนีหมด แต่ไม่เป็๲ไรคืนนี้ค่อยเรียกขัวญเมียกลับ อิอิ  ผมไม่ได้หื่นน๊าาาา  แค่บอกรักเมียอีกแบบ

"เออๆ แยกกันตรงนี้" 

"ครับ เฮีย/ซ้อ"

ผมรีบบิดรถออกมา จากพวกมันเดี๋ยวจะยื้ดเยื้อไปมากกว่านี้  เพราะผมยังมีภารกิจใหญ่หลวงที่ยังทำไม่เสร็จ งงละสิภารกิจที่ว่าคืออะไร  พาเมียไปซื้อเสื้อนั้นแหละครับ  .....

"สวัสดีคร่า คุณน้องหายไปนานเลยนะค่ะ"

"ดีครับเจ้อิงๆ นี่เมแฟนผมครับ"

"อุ้ยตาย! เดี๋ยวนี้มีแฟน ใช่คนที่อยู่ในนิตยาสารซุปซิบไฮโซรึป่าวจ๊ะ" 

"ครับคนนี้แหละ"

ผมบอกความจริงไป ไม่คิดไรมากพี่สาวประเภทสองคนนี้ก็นิสัยดีอยู่ เห็นกันมา๻ั้๹แ๻่เรียนมัธยม เพราะคุณนายแม่เป็๲ลูกค้าประจำของร้านนี้ 

"วันนี้มาหาเจ้มีอะไรให้เจ้ช่วยมั้ยค่ะ" 

"ขอชุดใส่เล่น ชุดนอน ชุดใส่ไปเที่ยว อย่างละโหลครับ "

"เยอะไปมั้ยค่ะพี่หมอ เมนอนวันเดียวนะค่ะ"

"ไม่หรอกครับ ซื้อไว้เพื่อวันหน้ามานอนอีก"

"งั้นเชิญคุณน้องวัดตัวด้านนี้เลยค่ะ" 

ผมมองเมียที่เดินตามเจ้อิงๆเข้าไป แล้วก็อยากจะเดินตามไปด้วย แต่ก็ต้องตัดใจกลัวจะไปรบกวนเจ้อิงๆ และคนอื่นๆเขา   ก็ไม่รู้นะว่าทำไมถึงติดผู้หญิงคนนี้มาก มากชนิดที่ว่า ห่างกันไม่กี่ชั่วโมงก็จะตายให้ได้เพราะทนคิดถึงไม่ไหว  ผมละไม่อยากจะคิดเลยถ้าผมขึ้นปี3 ไปจะเป็๞ขนาดไหน  เพราะต้องเรียนหนักมากคงไม่มีเวลาให้กันเหมือนตอนนี้  พูดถึงไม่มีเวลา ความรู้สึกกลัวก็มาทันที เพราะชีวิตมนุษย์ที่เห็นมาหลายคู่ ส่วนใหญ่ต่างก็เลิกรากันไปเพราะสาเหตุที่ ไม่มีเวลาให้กันนี่ละ 

ไม่ได้การละ!!  แบบนี้ต้องอ้อนท่านเ๽้าสั่วกับคุณนายแม่ไปขอเมียให้ ทีนี้แหละ เมก็เมเหอะ เก่งแค่ไหนก็ไปไม่รอดแน่ จะต้องเป็๲ภรรยาของ นาย วัรญญู คำเพชรบูรณ์  คนนี้ตลอดไป...