[จบ] ย้อนไปยุค 70 เป็นสาวสุดสวยให้อดีตสามีเสียดายเล่น

บทที่ 58  อย่าทำให้เหวินหน่วนกลัว!

ในที่สุด ลู่จินฉวนก็ได้กินเกี๊ยวไส้เห็ดเนยแม่มดที่เหวินหน่วนทำ

เขาเอนหลังบนเก้าอี้ด้วยความพึงพอใจแล้วพูดว่า "อร่อยจัง"

"ดูนายสิ" ผู้เชี่ยวชาญหญิงพูดด้วยความขยะแขยง "นายกินอาหารเย็นของฉันจนหมดเลย!"

"ถ้าเธอไม่มา ของเหล่านี้จะเป็นอาหารเย็นของฉันต่างหาก" ลู่จินฉวนพูดและมองไปที่เหวินหน่วนที่ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นอีกครั้ง "สาวน้อย คุณคิดอย่างนั้นไหม?"

เหวินหน่วนพยักหน้ารับ

เดิมทีของกินเหล่านี้ทำไว้เผื่อลู่จินฉวน

"เห็นไหม" ลู่จินฉวนพูดด้วยรอยยิ้ม

นี่เป็นครั้งแรกที่เหวินหน่วนเห็นเขาคลุกคลีกับคนอื่น เธอรู้สึกว่าเขาติดดินนิด ๆ และไม่มีท่าทางเย็นชาแบบเดิมอีกต่อไป

"นายนี่มันขี้ขโมยจริง ๆ" ผู้เชี่ยวชาญหญิงเหลือบมองเขา "นายนี่มันหน้าไม่อายจริง ๆ มาแย่งอาหารหลานสาวของตัวเอง!”

“หลานสาว?" ลู่จินฉวนนั่งตัวตรง "เธอท้องเหรอ?"

ผู้เชี่ยวชาญหญิงพยักหน้า "สองเดือนแล้ว ฉันเองก็เพิ่งรู้” 

เธอรู้สึกภูมิใจ

"ไร้สาระ" จู่ ๆ ลู่จินฉวนก็เปลี่ยนสีหน้า "เกาเฉิงกวงรู้เรื่องนี้หรือเปล่า ไหนเธอบอกว่าครอบครัวของเขาอยากมีลูกมากไง เขาปล่อยเธอออกมาทำงานแบบนี้ได้ไง?"

“เขายังไม่รู้ ฉันอยากทำให้เขาประหลาดใจ" ผู้เชี่ยวชาญหญิงลูบท้องของตนพลางยิ้มออกมา 

"วางแผนทำให้ประหลาดใจอะไร?" ลู่จินฉวนพูด "เซียวย่าหนาน เธอรู้ไหมว่าโครงการนี้ต้องใช้เวลาอยู่ที่นี่นานแค่ไหน เธออย่าบอกนะว่าเธอจะคลอดลูกที่นี่" 

ดวงตาของเหวินหน่วนเบิกกว้าง ยังจะทำงานอยู่อีกเหรอ?

"มีใครเคยทักไหมว่าปากของนายน่ารำคาญมาก?" เซียวย่าหนานมองเขาอย่างดุเดือด "ไม่น่าแปลกใจที่นายไม่มีคู่เดตมานานหลายปีขนาดนี้" 

ลู่จินฉวนขมวดคิ้ว "ฉันขอบอกเธอไว้เลย เธอไม่ควรต้องมาทำแบบนี้"

"นายก็รู้ว่าครอบครัวของเขาเป็นยังไง ตอนนี้นายรู้ว่าฉันท้องแล้ว ทำไมนายไม่จับฉันส่งกลับไปเลยล่ะ?" เซียวย่าหนานกล่าว "นายก็รู้นี่ว่าโครงการนี้สำคัญกับฉันมากแค่ไหน"

"เธอไม่ควรทำอะไรโง่ ๆ แบบนี้" ลู่จินฉวนพูดอย่างยับยั้งชั่งใจ

“ทำไมนายถึงทำตัวไร้สาระอย่างนี้ ฉันเพิ่งจะท้องไม่ใช่หรือไง” เซียวย่าหนานกล่าว “ผู้หญิงในชนบทยังทำงานในไร่นาตอนตั้งท้องเลย สาวน้อย เธอคิดอย่างนั้นไหม” 

เหวินหน่วนพยักหน้าอย่างลืมตัว ก่อนจะรีบส่ายหัวของเธอทันที

เซียวย่าหนานหัวเราะเบา ๆ "ดูสิ นายกำลังทำให้สาวน้อยคนนี้กลัว"

เหวินหน่วน "..."

ใครทำให้เธอกลัว?

"งั้นฉันจะบอกคุณป้า" ลู่จินฉวนกล่าว

“แม่อยากให้ฉันย้ายไปอยู่หน่วยงานที่ทำงานง่ายนี้กว่ามานานแล้ว การบอกเธอก็เหมือนกับบอกครอบครัวของเม่าเกาด้วยนั่นแหละ” เซียวย่าหนานพูดโดยมองไปที่เหวินหน่วน

เหวินหน่วนรีบส่ายหน้า “ฉัน… ฉันไม่รู้เรื่องด้วย พวกคุณคุยกันไปก็แล้วกันฉัน… ฉันไปทำงานในครัวข้างหลังก่อน...” 

ทำไมเธอถึงลืมตัว ไม่ยอมออกไปก่อนหน้านี้กันนะ?

“เธอได้ยินหมดแล้ว ทำไมเธอไม่ออกไปตั้งนานแล้วล่ะ?” เซียวย่าหนานพูดติดตลกพร้อมรอยยิ้ม “สาวน้อยคนนี้น่าสนใจทีเดียว”

เหวินหน่วนส่ายหัว

ไม่ เธอไม่น่าสนใจ

“ถ้านายกังวล แย่ที่สุดก็ให้ฐานทัพส่งคนมาดูแลฉัน” เซียวย่าหนานพูดก่อนจะชี้ไปที่เหวินหน่วน “หรือส่งเธอมาก็ได้ เธอทำอาหารอร่อยมาก” 

หัวของเหวินหน่วนส่ายไปมาเหมือนพัด

เธอไม่รู้วิธีดูแลหญิงมีครรภ์… ไม่สิ หญิงมีครรภ์ที่ดูไม่ธรรมดาคนนี้ต่างหาก

“สาวน้อย อย่ากลัวเขาเลย” เซียวย่าหนานรู้สึกขบขันกับเหวินหน่วนและพูดว่า “อยู่กับฉัน เธอสบายแน่นอน"

“ฉันทำไม่ได้” เหวินหน่วนรีบโบกมือ “ฉันเป็นแค่คนงานชั่วคราวเท่านั้น"

จากนั้นเหวินหน่วนมองไปที่ลู่จินฉวนเพื่อขอความช่วยเหลือ "อาลู่..."

"ไปทำงานของคุณเถอะ" ลู่จินฉวนพูดขึ้น เหวินหน่วนรู้สึกเหมือนได้รับการอภัยโทษแล้วรีบวิ่งกลับไปที่ครัวด้านหลังทันที

พระเจ้า เมื่อกี้เธอกลัวแทบตาย

เธอไม่กล้าดูแลหญิงมีครรภ์ที่ไม่ธรรมดาคนนี้แน่นอน

"อาลู่งั้นเหรอ?" เซียวย่าหนานมองไปที่ลู่จินฉวนด้วยรอยยิ้ม

"อย่าเปลี่ยนเรื่อง" ลู่จินฉวนพูด "ฉันจะบอกป้า"

“ก็ได้" เซียวย่าหนานยืนขึ้นและชำเลืองมองเขา "แต่ฉันต้องทำโครงการนี้ให้เสร็จ"

เธอจะทิ้งความพยายามอุตสาหะเป็นเวลาหลายปีไปได้อย่างไร?

ไม่ใช่ในเวลานี้แน่นอน!

"อืม" ลู่จินฉวนพยักหน้า "ฉันจะช่วยคุยกับคุณป้าให้ แต่… เกาเฉิงกวง เธอต้องหาวิธีแก้ไขเอง"

“ถ้าเขาไม่กล้าตกลง ฉันก็กล้าไปโรงพยาบาลเพื่อกำจัดสิ่งนี้ออกไปจากร่างกายของฉัน” เซียวย่าหนานกล่าว

ลู่จินฉวนจ้องที่เซียวย่าหนานและนิ่งเงียบเป็นเวลานาน

ด้วยนิสัยของอีกฝ่าย เธอทำมันจริง ๆ แน่

เซียวย่าหนานหัวเราะออกมาเสียงดัง 

“ไงจ๊ะ สาวน้อย” เธอพูดกับเหวินหน่วนที่แอบมองอยู่ “เย็นนี้ มีอะไรอร่อย ๆ ไหม ฉันอยากกินบะหมี่กับน้ำมันต้นหอม ได้หรือเปล่า?"

“ได้ค่ะ” เหวินหน่วนพยักหน้า     

บะหมี่กับน้ำมันต้นหอมนั้นทำง่ายและอร่อยมาก     

หลังจากตอบรับเซียวย่าหนาน เหวินหน่วนก็เหลือบมองไปที่ลู่จินฉวน "ฉัน..."     

เซียวย่าหนานหัวเราะอีกครั้ง "สาวน้อยคนนี้ตลกจริง ๆ ฉันชอบ"

เหวินหน่วนไม่กล้าอยู่ที่นี่อีกต่อไป หญิงสาวกลัวว่าเธอจะต้องตกลงกับคำขอของเซียวย่าหนานอีกหลายอย่าง ถ้าเธอยังรั้งอยู่ต่อ

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้พบกับคนที่มีสีสันแบบนี้

มีความสามารถและความมั่นใจ ทั้งสดใสและร่าเริง

มีความอิจฉาในดวงตาของเหวินหน่วนโดยไม่ได้ตั้งใจ เธอถูกอีกฝ่ายดึงดูดมากเกินไป

อยู่ดี ๆ หญิงสาวก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมา

เหวินหน่วนกุมศีรษะของเธอและมองไปที่อีกฝ่าย ก่อนจะเหลือบไปเห็นลู่จินฉวนยืนอยู่ไม่ไกล

“คุณกำลังคิดอะไรอยู่” เขามองเธอจากด้านข้าง “มันน่าคิดขนาดนั้นเลยเหรอ?”

“คุณมาที่นี่ทำไม” เหวินหน่วนมองเขากลับ แต่เธอไม่เห็นเซียวย่าหนาน

"เซียวย่าหนานอยากกินบะหมี่กับน้ำมันต้นหอมตอนมื้อเย็น คุณทำให้ได้ใช่ไหม" ลู่จินฉวนเข้ามาและโน้มกายข้าง ๆ เธอ กลิ่นมินต์ที่ผ่อนคลายก็โชยมาจากชายคนนี้

“เมนูง่ายเลยล่ะ” เหวินหน่วนพูดด้วยโทนเสียงต่ำ

"เก่งมาก" ลู่จินฉวนหัวเราะเบา ๆ "งั้นผมต้องขอรบกวนคุณด้วย"

"ไม่มีปัญหา" เหวินหน่วนรีบโบกมือ "ฉันชอบทำอาหารอยู่แล้ว"

ลู่จินฉวนรู้ดีอยู่แล้ว

ทุกครั้งที่เธอทำอาหาร เธอจะดูมีความสุขมาก

“ผมรู้จักบุคลิกของคุณดีที่สุด” ลู่จินฉวนถอนหายใจ “ผมคงต้องรบกวนคุณอีกในอนาคต"

“นั่นไม่ใช่ปัญหา” เหวินหน่วนตบหน้าอกของเธออย่างมั่นใจ “แม้ฉันจะช่วยอะไรคุณไม่ได้มาก แต่ถ้าเป็นเรื่องอาหารแล้วล่ะก็ฉันมั่นใจแน่นอน"

เหวินหน่วนทำอาหารให้เป็นได้มากกว่าอาหารธรรมดาทั่วไป

ลู่จินฉวนอาศัยอยู่ในบ้านของเธอมาก่อน เขาจึงรู้ฝีมือของเธอดี

ว่ากันตามตรง การที่เหวินหน่วนเป็นแค่พนักงานตัวเล็ก ๆ ในโรงอาหารใหญ่ถือเป็นการเสียความสามารถไปโดยเปล่าประโยชน์ด้วยซ้ำ

จนถึงตอนนี้ เขาก็ยังไม่พบปัญหาที่โจวจินพูดถึง

ลู่จินฉวนขมวดคิ้วและโบกมือให้เธอ

เหวินหน่วนไม่รู้ว่าตนคิดอะไร เธอมองไปที่ด้านหลังของลู่จินฉวนในทันที

"อาลู่" เธอเรียกลู่จินฉวนจากด้านหลัง "คุณเซียวเป็นลูกพี่ลูกน้องของคุณใช่ไหม"

ใช่" ลู่จินฉวนหันมามองเธอ "เธอเป็นลูกสาวป้าของผมเอง"

หลังจากที่ลู่จินฉวนพูดจบ เขาก็หันกลับและจากไปโดยไม่ทันได้สังเกตใบหน้าขาวซีดของหญิงสาวที่ถูกทิ้งให้อยู่เบื้องหลังเลยสักนิด

ลูกสาวของป้า!