สำหรับอาจารย์ใหญ่หุ้ยเหวินผู้เป็ยอดฝีมือในระดับเหนือโลกียะแล้ว มีน้อยสิ่งนักที่จะทำให้จิตใจของเขาสั่นคลอนได้
วิชาธรรมะของพุทธศาสนานั้นมีผลทำให้จิตใจสงบและมีสมาธิ
หุ้ยเหวินบำเพ็ญเพียรในพุทธศาสนามาเจ็ดถึงแปดสิบปีแม้ว่าูเาไท่ซานจะถล่มตรงหน้า เขาก็ไม่หวั่นไหว
แต่ตอนนี้...
หัวใจของหุ้ยเหวินกลับเต็มไปด้วยความสั่นะเือย่างรุนแรง
"นี่คือหมัดพระอรหันต์? ไม่ใช่ นี่ไม่ใช่หมัดพระอรหันต์!!"
หุ้ยเหวินเพ่งมองไปยังพระน้อยที่กำลังฝึกหมัดอยู่
เมื่อเปรียบเทียบกับพระนักบู๊นับร้อยที่กำลังฝึกหมัดพระอรหันต์ซึ่งปลดปล่อยพลังชีวิตอย่างมหาศาล
พระน้อยที่กำลังฝึกหมัดนี้ไม่ได้สร้างความปั่นป่วนใดๆ
แต่เมื่อมองด้วยตาของหุ้ยเหวินแล้วเขากลับเห็นบางอย่างที่เหมือน...
กวางแขวนเขาอยู่บนกิ่งไม้
ทุกสิ่งทุกอย่างเป็ไปตามธรรมชาติ
หมัดและท่าทางของพระน้อยทุกครั้งล้วนแฝงไปด้วยความหมายลึกซึ้งอย่างน่าประหลาด
"เป็ไปได้ยังไง?!"
"เด็กตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งจะสามารถเชี่ยวชาญในวิชาหมัดที่ลึกซึ้งได้ขนาดนี้ได้ยังไง?"
หุ้ยเหวินไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง
ศิลปะการต่อสู้ทุกแขนงรวมถึงวิชาธรรมะของพุทธศาสนาการจะเข้าใจและเชี่ยวชาญล้วนต้องใช้เวลาฝึกฝนและครุ่นคิดอย่างมาก
หมัดพระอรหันต์อาจไม่ใช่วิชาที่ซับซ้อนแต่คนทั่วไปยังต้องฝึกฝนถึงหกหรือเจ็ดปีกว่าจะเข้าใจได้
แต่ตอนนี้หมัดที่พระน้อยกำลังฝึกนั้นชัดเจนว่ามีระดับที่สูงกว่าหมัดพระอรหันต์หลายขั้น
แต่เขากลับเชี่ยวชาญมันอย่างสมบูรณ์ซึ่งเป็เื่ที่ไม่อาจเชื่อได้
สิ่งที่ทำให้หุ้ยเหวินใที่สุดคือวิชาหมัดที่พระน้อยกำลังฝึกนั้น เขาไม่เคยเห็นมาก่อนเลย
มันมีร่องรอยของหมัดพระอรหันต์แต่กลับเหนือกว่าหลายเท่า
มันแทบจะอยู่ในระดับเดียวกับวิชาเจ็ดสิบสองทักษะสุดยอดของวัดต้าฉาน
แต่หุ้ยเหวินซึ่งเป็พระผู้เฒ่าวัยเกือบร้อยปี กลับไม่เคยได้ยินวิชาหมัดระดับสูงเช่นนี้มาก่อน
"ท่านอาจารย์ใหญ่"
เหล่าพระน้อยคนอื่น ๆเริ่มสังเกตเห็นสายตาของหุ้ยเหวิน
ทุกคนต่างหน้าซีดและยืนตัวตรงด้วยความหวาดกลัว
มีเพียงหลินหยวนเท่านั้นที่ยังคงฝึกฝนวิชาหมัด'พระพุทธเ้าอรหันต์ใหญ่' ที่เขาเพิ่งเข้าใจออกมา
"อืม..."
หุ้ยเหวินไม่สนใจพระน้อยที่แอบมาฝึกฝนเขาโบกมือเป็สัญญาณให้พวกพระน้อยทั้งหมดออกไป
แต่เขายังคงจับจ้องไปที่หลินหยวนที่กำลังฝึกหมัดไม่วางตา
"หมัดพระพุทธเ้าอรหันต์ใหญ่!!"
หลินหยวนยังคงฝึกฝนวิชาหมัดที่เขาเพิ่งเข้าใจขึ้นมา
ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกถึงความรู้สึกซาบซ่านที่แผ่ไปทั่วร่างกายของเขา
มันช่างรู้สึกสบายราวกับกำลังแช่อยู่ในน้ำพุร้อน
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่
ในที่สุดที่ตำแหน่งตันเถียนบริเวณหน้าท้องของหลินหยวนก็เกิดการรวมตัวของพลังขึ้นมาอย่างเงียบ ๆ
"นี่มันคงจะเป็พลังภายในสินะ?"
"พลังภายในที่มีแต่ผู้ฝึกฝนวิชาเหนือโลกียะเท่านั้นถึงจะเชี่ยวชาญได้?"
หลินหยวนเดาในใจ
เขาเป็เพียงพระน้อยอายุสามหรือสี่ขวบซึ่งรู้น้อยมากเกี่ยวกับเื่นี้
เขาเพียงรู้ว่าพลังภายในเป็พลังที่ผู้ฝึกฝนวิชาเหนือโลกียะเท่านั้นจะสามารถใช้ได้
ทันทีที่พลังภายในก่อตัวขึ้นหลินหยวนก็รู้สึกถึงความหิวโหยอย่างรุนแรง
เขาจึงหยุดฝึกหมัดโดยสัญชาตญาณ
ถ้าฝึกต่อไป มีหวังเขาคงหิวตายเป็แน่
แต่เมื่อหลินหยวนมองไปรอบ ๆ
เขาพบว่าพระนักบู๊นับร้อยที่อยู่ไม่ไกลรวมถึงพระน้อยหลายสิบรูปที่อยู่ข้างเขานั้น ได้หายตัวไปหมดแล้ว
สิ่งที่แทนที่พวกเขาคือพระเฒ่าเจ็ดรูปที่ดูมีอายุมาก
โดยเฉพาะพระเฒ่าคนหนึ่งที่มีคิ้วยาวและมีสายตาที่จ้องมองเขาอย่างไม่ละสายตาทำให้หลินหยวนรู้สึกเสียวสันหลังวาบ
"ท่านอาจารย์ใหญ่? ท่านเ้าอาวาส?"
หลินหยวนลองถามออกไป
ในบรรดาพระเฒ่าทั้งเจ็ดรูปมีสามรูปที่หลินหยวนเคยเห็นมาก่อน
อาจารย์ใหญ่แห่งค่ายพระนักบู๊อาจารย์ใหญ่แห่งค่ายวินัย และท่านเ้าอาวาสแห่งวัดต้าฉาน
ส่วนพระเฒ่าที่เหลือนั้น เขาไม่รู้จัก
แต่การที่พวกเขายืนเคียงข้างท่านเ้าอาวาสและอาจารย์ใหญ่เ่าั้ก็แสดงให้เห็นว่าพวกเขาต้องมีสถานะที่สูงไม่แพ้กัน
โดยเฉพาะพระเฒ่าที่มีคิ้วยาวผู้นั้นแม้แต่ท่านเ้าอาวาสยังยืนอยู่ข้างหลังเขาครึ่งก้าว
"เด็กน้อย"
ท่านเ้าอาวาสแห่งวัดต้าฉาน หุ้ยเจวี๋ยยิ้มอย่างอบอุ่นและถามว่า "หมัดที่เ้าฝึกเมื่อครู่นี้ เ้าเรียนรู้มาจากไหน?"
เมื่ออาจารย์ใหญ่หุ้ยเหวินให้พระน้อยคนอื่นๆ ออกไปแล้ว เขาก็รีบไปแจ้งท่านเ้าอาวาสและอาจารย์ใหญ่คนอื่น ๆ ทันที
เหล่ายอดฝีมือของวัดต้าฉานเหล่านี้เมื่อรู้ถึงความสำคัญของเื่นี้ ก็รีบละทิ้งทุกสิ่งและมารวมตัวกันทันที
การประเมินของทุกคนตรงกันกับหุ้ยเหวิน—
วิชาหมัดที่หลินหยวนฝึกฝนนั้นลึกซึ้งพอ ๆกับวิชาระดับสูง
และวิชานี้ก็เป็วิชาที่ไม่เคยมีใครได้ยินมาก่อน
ถ้าไม่ได้เห็นด้วยตาตัวเองพวกเขาคงไม่เชื่อว่าจะมีวิชาระดับสูงของพุทธศาสนาที่พวกเขาไม่เคยได้ยินมาก่อน
"เ้าเรียนรู้มาจากไหน?"
เมื่อได้ยินคำถามนี้หลินหยวนก็ถอนหายใจเบา ๆ ในใจ
การที่เขาแสดงวิชาหมัด 'พระพุทธเ้าอรหันต์ใหญ่' ก็เพื่อให้พวกเขาเห็นถึงพร์ของเขา
จากการลองสามครั้งที่ผ่านมาหลินหยวนเข้าใจว่าหากเขา้าขุดความสามารถของพร์อันเหนืุ์ของเขาออกมาเขาจะต้องพยายามเข้าถึงวิชาศิลปะการต่อสู้ระดับสูงของโลกนี้ให้มากที่สุด
การดูนกกระจอกและหนอนดินทำให้เขาเข้าใจวิชาธรรมดาอย่าง 'ท่ากระจอกเทพบินข้ามฟ้า'และ 'ท่าัดินกลับตัว'
แต่การดูพระนักบู๊ฝึกหมัดพระอรหันต์กลับทำให้เขาเข้าใจวิชาระดับสูงอย่าง 'หมัดพระพุทธเ้าอรหันต์ใหญ่'
ถ้าเขาสามารถดูวิชาระดับสูงสักวิชาผลลัพธ์ที่ได้จากการทำความเข้าใจคงยิ่งใหญ่กว่านี้
แม้ว่าหลินหยวนจะไม่รู้ว่าวิชาระดับสูงนั้นมีความสำคัญเพียงใด
แต่การที่มันทำให้เขาก่อตัวพลังภายในได้ในทันทีก็แสดงให้เห็นว่ามันไม่ธรรมดา
และหากเขา้าเข้าถึงวิชาระดับสูงของวัดต้าฉานหรือแม้แต่วิชาที่ลึกซึ้งยิ่งกว่านั้น
การเป็เพียงพระน้อยคงไม่เพียงพอ
"กราบเรียนท่านเ้าอาวาสข้าพเ้าเห็นพระพี่น้องกำลังฝึกหมัดอยู่ ก็เลยอยากฝึกตามไปด้วย และในขณะที่ฝึกไปข้าพเ้าก็เข้าใจวิชาหมัดนี้ขึ้นมา ข้าพเ้าไม่แน่ใจว่าควรจะทำอย่างไรดี..."
หลินหยวนแสดงท่าทางกังวลเล็กน้อยในทันที
สิ่งที่เขาพูดนั้นไม่ใช่เื่โกหก
ในโลกอารยธรรมมนุษย์อวกาศหากหลินหยวนพูดตรงขนาดนี้ เขาอาจจะถูกจับตามองหรือแม้แต่ถูกศึกษา
แต่ในโลกนี้ที่คล้ายกับโลกยุคโบราณและยุคศิลปะการต่อสู้
โดยเฉพาะในวัดต้าฉานที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของพุทธศาสนา
ไม่ว่าหลินหยวนจะแสดงพร์ที่ยิ่งใหญ่แค่ไหนเขาก็คงถูกมองว่าเป็การกลับชาติมาเกิดของพระโพธิสัตว์หรือเด็กที่เกิดมาพร้อมบุญบารมีของพระพุทธเ้า
"แค่มองพระนักบู๊ฝึกหมัดพระอรหันต์แล้วเข้าใจวิชาหมัดที่เหนือกว่าหมัดพระอรหันต์..."
ท่านเ้าอาวาสและอาจารย์ใหญ่คนอื่น ๆต่างตกอยู่ในความเงียบ
แม้แต่พระเฒ่าคิ้วยาวที่จ้องมองหลินหยวนอย่างไม่ละสายตาก็ยังเงียบ
หากเป็คนอื่นที่พูดเช่นนี้แน่นอนว่าพวกเขาจะไม่เชื่อ
นี่มันเป็เื่ตลก
คิดว่าการฝึกฝนวิชาระดับสูงเป็เื่ง่ายหรืออย่างไร?
วิชาระดับสูงส่วนใหญ่ในโลกนี้ล้วนถูกสร้างขึ้นด้วยความอุตสาหะและการทำงานหนักของยอดฝีมือในระดับปรมาจารย์
วัดต้าฉานในฐานะศูนย์กลางพุทธศาสนาและสำนักศิลปะการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก
สามารถสร้างยอดฝีมือในระดับเหนือโลกียะได้อย่างต่อเนื่องก็เพราะวิชาเจ็ดสิบสองทักษะสุดยอด
เจ็ดสิบสองทักษะสุดยอดเหล่านี้ก็คือเจ็ดสิบสองวิชาระดับสูง
แล้วเด็กน้อยอายุสามหรือสี่ขวบคนหนึ่งจะบอกว่าเขาเข้าใจวิชาระดับสูงได้เพียงแค่มองดู?
แต่เมื่อพวกเขาลองคิดดูอีกทีก็พบว่าสิ่งที่หลินหยวนพูดอาจจะเป็ความจริง
ประการแรกหมัดพระพุทธเ้าอรหันต์ใหญ่เป็วิชาระดับสูงของพุทธศาสนา
ในโลกนี้ แม้จะยังมีสำนักพุทธศาสนาอื่น ๆอยู่ แต่ก็ไม่มีข้อสงสัยว่าวัดต้าฉานเป็ผู้นำ
วิชาระดับสูงอื่น ๆของพุทธศาสนาอาจมีอยู่
แต่ท่านเ้าอาวาสและอาจารย์ใหญ่ทุกคนย่อมเคยได้ยินชื่อของมันมาก่อน
แต่พวกเขาไม่เคยได้ยินวิชาหมัดที่หลินหยวนกำลังฝึกอยู่เลย
ประการที่สอง มันไม่ยากที่จะเห็นว่าหมัดพระพุทธเ้าอรหันต์ใหญ่นั้นมีความเกี่ยวข้องกับหมัดพระอรหันต์อยู่มาก
ซึ่งสอดคล้องกับสิ่งที่หลินหยวนพูดว่าเขาเข้าใจวิชาหมัด 'พระพุทธเ้าอรหันต์ใหญ่'จากการดูหมัดพระอรหันต์
ใน่เวลาสั้น ๆท่านเ้าอาวาสและอาจารย์ใหญ่คนอื่น ๆ มองหน้ากัน
ในใจของพวกเขาล้วนมีความคิดเดียวกัน
หรือว่า ในบรรดาศิษย์ใหม่ของวัดต้าฉานจะมีอัจฉริยะทางศิลปะการต่อสู้ที่หายากในรอบพันปี?