เ้าขาลืมตาขึ้นเมื่อรู้สึกว่าร่างของเธอไม่มีอาการาเ็แต่อย่างใด แต่เธอกลับอยู่ในอ้อมแขนของพี่ชายข้างบ้านที่เข้ามาช่วยเธอได้ทัน แก้มป่องเนียนใสแดงขึ้นเมื่อสบตาพี่ชายข้างบ้าน ก่อนจะรีบะโลงวิ่งไปหลบหลังผู้เป็มารดาที่กำลังเดินเข้ามา
“หนูจันทร์แม่บอกกี่ครั้งว่าอย่าปีน ถ้าพี่เขาเข้ามาช่วยไม่ทันจะทำยังไง”
กานดาทำเสียงดุบุตรสาวทันที ก่อนจะหันไปขอบคุณลูกชายเพื่อนข้างบ้านที่เข้ามาช่วยไว้ได้ทัน เ้าขาทำหน้าจ๋อยแต่ก็ยังกอดเอวผู้เป็แม่ไม่ยอมปล่อย จนลุงวสันต์ผู้เป็บิดาแของชายหนุ่มอดขันไม่ได้
“เด็กซนคือเด็กฉลาดนะกานดา 55555"
“กานดาก็ขอให้เป็แบบนั้นแหละค่ะพี่วสันต์ ว่าแต่พี่เพ็ญกลับมารึยังคะ ว่าจะชวนมาทานข้าวเย็นด้วยกันที่บ้าน พอดีวันนี้ตาหนูอายุครบ 4 ขวบค่ะ" กานดาเอ่ยชวนเพื่อนบ้านทันที
“อีกซักพักแหละ แต่เดี๋ยวพี่โทรไปบอกให้คุณเพ็ญ ซื้อของขวัญเข้ามาให้หลานด้วยทีเดียว”
“ไม่ต้องของขวัญอะไรเลยค่ะพี่วสันต์ มาด้วยใจก็พอค่ะ เรียนเชิญทั้งครอบครัวเลยแล้วกันนะคะ”
“ขอบคุณครับ” วสันต์เอ่ยขอบคุณก่อนจะเดินกลับเข้าไปในตัวบ้านเพื่อเตรียมตัว
กานดาจับตัวลูกสาวจอมซนตัวกลม ซึ่งอายุเพียง 8 ขวบนั่งบนโซฟา พร้อมกับนั่งลงข้าง ๆ
“เ้าขาแม่บอกกี่ครั้งแล้วคะ ว่าห้ามปีนต้นมะม่วงเด็ดขาด มันอันตราย” เธอเริ่มร่ายยาวสั่งสอนลูกสาวตัวน้อยที่นั่งทำตาแป๋วกอดอกมองไปที่จานขนมที่อยู่ตรงหน้า
“ก็เ้าขาได้ยินคุณแม่คุยเื่ที่จะให้เ้าขาแต่งงานกับคุณพ่อนี่คะ เ้าขาตัวนิดเดียวเอง ทำไมรีบให้เ้าขาแต่งงานหล่ะคะ"
คำตอบของลูกสาวทำให้คุณแม่ยังสาวถึงกับยิ้มก่อนจะพูดว่า
“แม่ไม่ได้จะให้เ้าขาแต่งงานตอนนี้ รอเ้าขาโตเป็ผู้ใหญ่แล้วค่อยแต่งค่ะ แล้วเ้าบ่าวในอนาคตก็ไม่ใช่คนอื่นคนไกลเลยนะ
พี่วศินไงคะ หนูชอบพี่เขาไม่ใช่หรอ”
“เ้าขาแค่อยากมีพี่ชาย ไม่ได้อยากแต่งงานค่ะ"
เ้าขานั่งกอดอกหน้าบึ้ง กานดาได้แต่ส่ายศีรษะเบาๆ ก่อนจะเดินออกไปเมื่อได้ยินเสียงลูกชายคนเล็กร้องไห้อยู่หลังบ้าง เ้าขาได้ยินดังนั้นรีบวิ่งนำหน้าผู้เป็มารดาไปทันที
เด็กสาววิ่งเข้าไปกอดน้องชายที่นอนคว่ำอยู่กับพื้น กำลังแผดเสียงร้องไห้สุดเสียงด้วยความใ
“แม่คาบบบ จิราเจ็บ….” ผู้เป็พี่สาวได้แต่ทำปากเป่าหัวให้น้องชายเพื่อที่จะให้หายเจ็บ กานดายิ้มขำๆ กับท่าทางรักน้องของบุตรสาว
“มองอะไรอยู่ครับ คุณกานดา”
เสียงทุ้มที่ดังด้านหลังกับอ้อมแขนแข็งแกร่งที่รวบเอวเธอจากด้านหลัง ทำให้ร่างบางสะดุ้งเบาๆ ก่อนจะหมุนตัวไปกอดผู้เป็สามี
“ดูลูกๆ เค้ารักกันหน่ะค่ะพี่เหม เ้าขารักน้องมากเลยนะคะ” เธอพูดพร้อมกับยิ้มหวานจับปกเสื้อเชิ้ตให้ชายหนุ่ม เมื่อเห็นว่ามันเบี้ยว
“มีอีกซะคนดีมั๊ย….พี่ยังมีแรงอยู่นะ”
เหมกระซิบข้างหูภรรยาสาวคนสวยเบาๆ จนแก้มเนียนใสแดง
ระเรื่อแม้เวลาจะผ่านไปหลายปี แต่กานดาก็ยังสวยเสมอสำหรับเขา แม้จะมีลูก 2 คนแล้วก็ตาม ร่างบางสมส่วนและผิวพรรณที่ดูเปล่งปลั่ง แม้เธอจะเหนื่อยกับการเลี้ยงดูลูกแค่ไหน แต่หน้าที่ภรรยาก็ไม่เคยตกพร่องเลย ซึ่งยิ่งทำให้เขารักเธอมากขึ้นไม่เสื่อมคลาย