หัวหน้าใหญ่ “หืมรักษาที่นี่! ได้ซิ ข้าจะไปตามหน่วยรักษามาแต่.. เ้าฝืนให้พวกเราแบกเ้าไปเรือนรักษาดีกว่านะ ตัวยาจะครบครันกว่า”
ผมถอนหายใจ “ยาที่ตระกูลเราไม่มีประโยชน์ข้า้าให้หัวหน้าหรือรองหัวหน้าหน่วยเกษตรมาช่วยข้า 5คน ขอรับ”
หัวหน้าใหญ่ “หืม5คน!” เงียบไปซักครู่ แล้วหันมองด้านหลังผม“พวกเ้าได้ยินแล้วใช่หรือไม่? ไปขอความร่วมมือทีนะ”
เสียงพี่สาวใหญ่หงดังขึ้น “ได้ซิ รอสักครู่นะ” แล้วก็มีเสียงสั่งการให้ไปหอสัญญาณเรียกหัวหน้าหน่วยบางหน่วย..
จากนั้นผมเห็นพี่สาวใหญ่หง กับวังจิน รองหัวหน้าหน่วย1 และคุณหนูไซซีเดินเข้ามาด้านหน้า อืม.. เมื่อครู่พวกเธออยู่ด้านหลังซินะ
หงชิงเสียงสั่นเล็กน้อย “เ้า้าให้พวกเราทำอย่างไร? เราไม่ชำนาญเื่การรักษาพยาบาลหรอกนะ”
ไซซีเสียงสั่นมาก “อินทรา เ้าเป็อย่างไรบ้าง? ไม่เป็ไรมากใช่ไหม?” (เธอก็เห็นว่าเจ็บหนัก แต่ก็ยังถาม)
ใครเห็นแขนผมก็ต้องรู้ว่ามันเละมาก! ผมดูสีหน้า3สาว (2สาวใหญ่มาก กับ1สาวน้อย) และบางคนรอบตัว เขาดูตระหนกมากกับอาการาเ็ของผมมาก
ผม“ไม่มีอันใดมากหรอก ข้าเพียง้าผู้ใช้ปราณเกษตรขั้น2 จำนวน5คน ให้แต่ละคนให้ปราณไอลม, ไอน้ำ, ไอดิน, ไอไม้และไอหยาง เพื่อรักษาข้าสักหน่อย” นี่คือวิธีประยุกต์รักษาตัว ที่ผมคิดประยุกต์ขึ้น
หลายคนรู้สึกงง ใน งง
ผม“เพียงคิดว่าข้าเป็ปู่ไทร แล้วใช้ปราณเกษตรเท่านั้น ไม่เป็ไรหรอก ข้าจะคอยบอกวิธีนะ”
“เ้า.. มีท่านพลังของปู่ไทรอยู่จริงๆรึ?”
ผมพยายามจะกรอกตา แต่ขยับไม่ไหว หน้ามันแข็งๆอยู่ “ข้าก็ยืนยันไปในการประชุมเมื่อคืนแล้วเหตุใดยังคงสงสัยข้าอีกเล่า?”
ระหว่างที่รอ2พี่ชายซุน ก็วิ่งมาหา หวังว่าพี่ไคน่านคงไม่ได้ไปหกล้มอยู่ทางอื่นหรอกนะ.. ทั้ง2คนเห็นร่างกายผม แทบเกิดอาการช็อค .. พูดนั่นพูดนี่!จะรีบพาเข้าเมืองไปโรงหมอรักษา
ผม“พี่ทั้ง2ข้าไม่เป็ไร ท่านไปทำการฝึกหน่วยปกป้องตามแผนของเราวันนี้ซะ!” ทั้ง2คนท่าทีอ่ำๆอึ้งๆ
ผม“อาการของข้านี่ แค่เพียงเล็กน้อย! ท่านอย่าลืมซิพลังของปู่ไทรอยู่ในกายข้านะ ข้าไม่เป็ไรหรอก” แน่นอน ทุกคนทำท่าทางว่า“เละเทะจนเบี้ยวเนี๊ยนะ! อาการที่ว่าแค่เพียงเล็กน้อย!” แต่ก็ช่างมันเถอะ
หลังจากทั้งขู่ทั้งใช้คำสั่ง ทั้งขอร้อง .. พี่ชายทั้ง2ก็จากไป เตรียมไปทำการฝึกประสานกลุ่มต่อสู้และการใช้ทวนของสกุลสีไล ณ ลานรวมพล
สักครู่หนึ่งหัวหน้าและรองหน่วยเกษตรที่5 ก็มาถึง
ไซซีก็พูดขึ้นอย่างร้อนใจ “ในเมื่อต้องใช้5คนปราณเกษตรขั้น2เช่นนั้นให้ข้าเป็คนที่5 เถอะ! อย่ารอช้าเลย”
ระหว่างที่รอ เืจากาแผมยังไหลไม่ยอมหยุดแม้จะพยายามห้ามเืแล้ว .. หากยังเสียเืไปเรื่อยๆ ก็ไม่ใช่เื่น่าสนุกแต่อย่างใด..
ผมแปลกใจ“นี่คุณหนูก็ใช้ปราณเกษตรขั้น2ได้งั้นรึ?”
ไซซี“เพียงเท่านี้! ทำไมจะไม่ได้ .. เ้าจะดูถูกข้า! หรือไง”
ผมหันไปถามพี่สาวใหญ่หงเพื่อยืนยัน เมื่อได้รับการยืนยันว่าใช่ ก็เห็นไซซียืนหน้าหงิกหน้างออยู่ .. “เอาล่ะ เช่นนั้นมาเริ่มกันเถอะ”
1K
