เจมม่าขับรถกลับเข้าเมืองโดยไม่ได้จอดพักาแที่ถูกกัดรู้สึกหายปวดไปอย่างรวดเร็วโดยที่เธอไม่รู้สึกตัวจนเมื่อถึงที่ศูนย์วิจัยฯ เธอรีบเอาตัวอย่างสมุนไพรเข้าไปที่ห้องเย็นทันที
“อ้าว ว๊ายย รุ่นพี่ใส่ชุดอะไรเนี่ย พี่เอาชุดใครมาใส่คะนี่มันไม่ใช่สไตล์พี่เลยนะ แถมพี่ไม่ชอบสีเขียวด้วยไม่ใช่หรอคะ”แพมซึ่งเป็รุ่นน้องของเจมม่า ร้องทักขึ้นมาด้วยความใ
“อ๋อชุดของคนในหมู่บ้านให้มาเป็ของขวัญน่ะ เลยใส่เอาใจสักหน่อยจ๊ะ ดูตลกเลยใช่มั้ยละฮ่าฮ่าฮ่า” เจมม่าจำเป็ต้องโกหกกลบเกลื่อนไปก่อนเพราะไม่อยากเล่าเื่ที่เกิดขึ้นเมื่อวานให้ฟังแล้วอีกอย่างเธอเองก็ไม่แน่ใจด้วยว่า สิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเธอนั้น มันคืออะไร
“ฉันนึกว่ารุ่นพี่จะกลับมาพรุ่งนี้ซะอีกคะทำไมรีบกลับมาจังเลยค่ะ มาถึงเร็วจัง”
“พอดีว่าฉันคิดถึงลูก ๆ ที่บ้านน่ะว่าแต่แล้วคนอื่น ๆ ไปทานข้าวข้างนอกกันเหรอ”
“ค่ะ วันนี้พวกทีมงานไปลองชาบู ปิ้งย่าง ร้านเปิดใหม่กันน่ะค่ะเห็นว่ามีโปรโมชันลดตั้ง 30% เลยนะคะ แล้วก็เพิ่งเปิดมาได้ 3 วัน มีแต่คนรีวิวในอินเตอร์เน็ตเยอะเลยล่ะค่ะ”
“ชื่อร้านอะไรล่ะ แล้วเธอทำไมไม่ไปกับพวกเขาละมานั่งทำงานงก ๆ เฝ้าออฟฟิศอะไรคนเดียวจ๊ะ”
“ร้านมาเซ่ ชาบูค่ะอยู่ติดกับร้านอาหารญี่ปุ่นร้านประจำของรุ่นพี่ไงคะ เดี๋ยวฉันรอไปทานกับจอห์นพรุ่งนี้ค่ะรุ่นพี่นัดกันแล้ว ร้านนี้น่าไปนะคะ ไปลองทานด้วยกันมั้ยคะพรุ่งนี้ตอนเลิกงาน”
“ไม่ดีกว่าฉันไม่อยากรบกวนเวลาสวีทของพวกเธอน่ะ”
“แหมมมมม…..ไม่ใช่เพิ่งจีบกันใหม่สักหน่อย รุ่นพี่ก็รู้จักแฟนฉันดีนิคะ ยังไงถ้าเปลี่ยนใจ ก็บอกน้าาาจะได้รอ”
“ค่อยว่ากันนะยังไงถ้าพวกนั้นกลับมาบอกด้วยว่าฉันเอาตัวอย่างสมุนไพรไว้ในตู้แช่เย็นแล้ว ทั้งหมดมี5 ต้น ฉันว่าจะเข้าบ้านไปพักสักหน่อย พรุ่งนี้เจอกันจ้า”
“ได้ค่ะรุ่นพี่ยังไงวันนี้ก็ยังเป็วันหยุดของพี่นี่น่า… พักผ่อนให้เต็มที่เลยค่ะเดี๋ยวถ้าพวกเขามาฉันจะบอกว่าพี่เอาสมุนไพรเมอซาพีกลับมาแล้ว” แพมรับคำแล้วรีบกวักมือออกเพื่อให้เจมม่ากลับไปพักผ่อน เพราะดูหน้าซีดเหมือนนอนน้อยแถมยังขับรถไปกลับคนเดียวอีกด้วย
“เอ.....ทำไมรุ่นพี่หน้าซีดจัง หืมม... หน้าซีดหรือหน้าสดกันแน่นะ”แพมแอบคิดนินทาคนเดียวในใจ เพราะปกติแล้วเจมม่าจะดูสวยเป๊ะตลอดเวลา
แพม รุ่นน้องของเจมม่าคนนี้ เป็หญิงสาวร่างเล็กหน้าตาจิ้มลิ้มเหมือนไอดอลสาวที่เป็พิมพ์นิยม และยังเป็น้องรหัสของเจมม่าอีกด้วยทั้งคู่เลยสนิทกันั้แ่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยและเจมม่าเองก็ยังรู้จักและสนิทกับแฟนของแพมอีกด้วย เพราะ่ที่พวกเขาสองคนเริ่มจีบกันเมื่อ6 ปีที่แล้ว แพมก็มักจะขอคำปรึกษาตลอด ส่วนจอห์นเองก็เข้าหาแพมผ่านเจมม่าอีกด้วยเพราะเห็นว่าเป็รุ่นพี่ที่แพมรักและเคารพมาก
...............................................
เจมม่าขึ้นรถแล้วรีบกดโทรหาลิลลี่เพื่อนสนิททันทีเพราะถ้าเวลาเธอไม่ได้อยู่บ้าน เธอมักจะไหว้วานให้ลิลลี่ช่วยเข้าไปดูแลเ้าเหมียวสองตัวที่บ้านแม้จะซื้อเครื่องกดอาหารอัตโนมัติที่เชื่อมต่อบูลทูธได้และติดกล้องวงจรปิดทั่วบ้านแล้วก็ตาม แต่ก็ยังกลัวน้องจะเหงาเลยต้องให้เพื่อนแวะมาดูมาเล่นด้วยสักพักและอีกอย่างลิลลี่เพื่อนของเธอก็เลี้ยงแมวด้วยเช่นกันจึงรู้สึกสบายใจที่มีคนรักแมวเหมือนกันมาดูแลแมวให้ในวันที่ต้องไปทำธุระไกล ๆ
“ตู้ด.....ตู้ด ......... ฮัลโล ว่าไงจ๊ะแม่ลูกสอง แกจะกลับมาแล้วหรอ”
“กลับมาถึงแล้วค่ะเธอเย็นนี้ไปทานข้าวกันมั้ย”
“เอ้าทำไมแกรีบกลับ นี่มาถึงแล้วจริง ๆ เหรอ เฮ้ย หรือว่ามีหนุ่มไปด้วย ช่วยขับรถให้แอบซุ่มน่ะเราอ่ะ”
“ไม่มีหนุ่มคนไหนไปกับฉันหรอกถ้าฉันมีแกก็ต้องรู้สิ พอดีต้องรีบเอาตัวอย่างมาเก็บเพื่อวิจัยต่อน่ะก็เลยขับยิงยาวมาตลอดทางเลย”
“แล้วก็ไม่บอกก่อนเนอะเนี่ยว่าจะฝากซื้อครัวซ็องร้านดังสักหน่อย เห็นว่าเป็ทางผ่าน”
“อ๋อร้านนั่นน่ะเหรอ ฉันเห็นแล้วร้านมันหยุดนะ”
“อ่ะรอดตัวไป แล้วนี้อยู่ในรถอยู่เหรอ โทรไม่ขับนะ กำลังขับรถอยู่หรือเปล่า”
“ฉันเปิดลำโพงน่ะเออว่าแต่เมื่อวานแกเข้าไปบ้านฉันแล้วเป็ไงบ้างล่ะเมื่อวานฉันยุ่งกับเื่ที่หมู่บ้านนิดหน่อยน่ะ เลยไม่ได้ทักติดต่อมาหาแกเลย”
“ก็โอเคลูกแกก็ร่าเริง ชอบงับมือเหมือนเดิม แล้วแกทำไมไม่ใช่เครื่องทำน้ำพุแมวฉันเห็นซื้อมาตั้งไว้ตั้งสองเครื่อง รุ่นพรีเมียมแพงซะด้วยนะ”
“ไม่ไหวว่ะแกฉันลองใช้งานแล้ว มันดีมาก ๆ เลยล่ะแต่ฮานะกับชาช่าชอบไปนั่งเฝ้าแล้วเอามือกวักน้ำเล่นเลอะไปหมดอ่ะดิ”
“ฮ่าฮ่า ฮ่า นี่แหล่ะน้าสาวสวยนักวิจัยผู้งานยุ่งจนไม่มีเวลาอบรมลูกที่บ้าน แกต้องค่อยๆ สอนแล้วบอกน้องว่านี่คือน้ำเอาไว้กินไม่ใช่ของเล่น”
“โอ่ยยเหนื่อยจะพูด ที่ฟังก็ฟัง ที่จะดื้อก็ไม่ยอมใครหรอก .......เออลิลลี่ฉันถึงบ้านละนะ เดี๋ยวเก็บของแล้วขอพักผ่อนก่อนแล้วตกลงเย็นนี้ไปกินข้าวด้วยกันมั้ยละ ฉันมีร้านเด็ดแนะนำ”
“ไปสิแกพร้อมก็ทักมาเลยละกัน แล้วเดี๋ยวไปเจอกันที่ร้านอยากรู้จังว่าร้านเด็ดที่อยากแนะนำนั้น จะแซ่บเหมือนผู้ชายในยิมมั้ยน้า อิอิ”
“อาจจะไม่นัวเท่าผู้ชายที่เธอเคยกินมาแต่อิ่มท้องและอร่อยชัวร์แน่นอน เค้าบอกมา....”
“จะรอดูอืมแกไปพักผ่อนเถอะ ขับรถไกลมาเหนื่อย ๆ ตอนเย็นค่อยไปเติมพลังกัน”
หลังจากที่เจมม่าวางสายจากลิลลี่แล้วก็รีบเก็บของเข้าบ้านเพื่อจะรีบไปทักทายลูกสาวทั้งสองตัว
บ้านของเจมม่าตั้งอยู่ในโครงการบ้านจัดสรรในย่านนิวลุคที่มีแต่คนรวยที่สุดระบบความปลอดภัยก็ดีเยี่ยม และได้แบบแปลนบ้านที่แพงที่สุดอยู่ในมุมที่ไม่ต้องติดเพื่อนบ้านและใกล้บ่อน้ำใหญ่ของหมู่บ้านอีกด้วย จึงได้วิวที่สวย บรรยากาศดีสมราคาหลักสิบล้านแต่บ้านหลังใหญ่นี้เจมม่าก็อาศัยอยู่คนเดียวกับแมวอีกสองตัวส่วนคุณพ่อกับคุณแม่ก็พักอาศัยอยู่ที่บ้านเกิดอีกเมืองหนึ่งและพี่ชายกับพี่สาวก็ต่างแยกย้ายไปมีครอบครัวอยู่กันคนละที่
“จ๊ะเอ๋ เด็กน้อยย แม่กลับมาแล้วค่ะคิดถึงแม่มั้ย” ทันทีที่เจมม่าเข้ามาในบ้าน ก็ส่งเสียงเจี้ยวจ้าว คุยทักทายแมวทั้งสองตัวของเธอพร้อมกับโผวิ่งเข้าไปกอดฟัด
ทั้งฮานะและชาช่าตอนแรกก็ยอมให้กอดให้หอมโดยดีแต่จู่ ๆ ก็ดีดตัวออกจากอ้อมกอดเจมม่าแล้ววิ่งหนีไม่อยู่ให้อ้อนนานเหมือนก่อนหน้านี้ แต่เจมม่าก็ไม่ได้คิดอะไรเพราะคิดว่านิสัยของแมวก็อินดี้แบบนี้ บางทีก็ดูเหมือนสนใจเราแต่พอเราสนใจอยากเล่นด้วยจริง ๆ ก็ชอบเล่นตัว
“เอ้าเพราะแม่ไปเที่ยวบ้านนอกมาเหรอคะ ทำไมลูกสาวแม่บูลลี่แม่ขนาดนี้ เอ๊ะหรือว่าเพราะชุดที่แม่ใส่มันดูตลกอ่ะ แต่ไม่เป็ไร เดี๋ยวแม่ขึ้นไปพักก่อนนะ แล้วจะลงมากอดใหม่ให้ชื่นใจกว่าเดิมเลย”
ร่ำลาน้องแมวเสร็จเธอก็ขึ้นไปห้องนอนชั้นบน แล้วรีบเข้าไปห้องน้ำเพื่อล้างตัวเองอีกครั้งพร้อมกับเช็คตรวจสอบแผลที่โดนกัดตรงหัวไหล่ทั้งสองข้างเธอค่อย ๆ ดึงเทปกับผ้าก็อตปิดแผลออกมา แล้วมองดูแผลผ่านกระจก แผลที่โดนกัดทั้งสองรอยเหมือนจะสมานกันเร็วขึ้นทั้งที่เพิ่งโดนกัดเมื่อคืน และตอนเช้าที่เธอรู้สึกตัวขึ้นมาก็ยังรู้สึกปวดตึงมาก
“ทำไมแผลแห้งเร็วจังอาการปวดก็ทุเลาลงด้วย คุณยายใช้ยาอะไรใส่ให้เรากันนะ หืม..สมุนไพรพื้นบ้านของหมู่บ้านนั้นนี่ดีจังเลย รอบหน้ากลับไปจะต้องซื้อขนมไปฝากคุณยายอีกครั้งให้ได้แน่นอน”
เธอชื่นชมคุณยายและรู้สึกสนใจสมุนไพรของคุณยายมากเพราะรอยเขี้ยวของสัตว์ร้ายที่จมลึกเข้าไปในเนื้อหนังเธอนั้นมันดูว่าจะไม่มีท่าทีที่ติดเชื้อเลย แถมแผลก็ยังเรียบเนียนขึ้นจนเห็นได้ชัดถ้าเป็แบบนี้ก็ไม่จำเป็ที่จะต้องใช้ยารักษาแผลเป็แล้ว
พอนึกถึงหน้าคุณยายคนนั้น นึกไปนึกมาเจมม่าก็จำได้ว่าเป็คุณยายคนเดียวกับที่เจอในปั๊มน้ำมันที่ยังดูสวยสมวัยและแข็งแรง
“อ้อคุณยายคนนั้นนั่นเอง ชื่ออะไรน้า... อ่อ คุณสมิธ โห เพราะดูแลตัวเองดีแบบนี้ต้องกินแต่สมุนไพรออแกนิคแน่นอน ถึงได้ดูแข็งแรงกว่าคนรุ่นวัยเดียวกันเราต้องไปศึกษาบ้างแล้วล่ะ เผื่อจะเป็สาวะที่ยังแกร่งแบบนั้นบ้าง”เจมม่าพูดพลางเริ่มอยากกลับไปที่หมู่บ้านเคอมูสเร็ว ๆ อีกครั้งเพราะเป้าหมายในครั้งนี้ ไม่ใช่แค่เพียงเื่งานเพียงอย่างเดียวเท่านั้นแต่ยังพ่วงเื่ส่วนตัวพิเศษอีกด้วย
หลังจากทำธุระในห้องน้ำเสร็จเรียบร้อยเธอก็เปิดแอร์ให้เย็นฉ่ำ แล้วล้มตัวลงนอนบนเตียงนุ่ม ๆ กว้าง 6 ฟุต ของเธอเวลาผ่านไปนานเท่าไรแล้วไม่รู้ เธอไม่ได้ตั้งนาฬิกาปลุกไว้แต่ก็สะดุ้งตื่นเพราะเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น .....
“ตี่ติ๊ด ตี่ ตือ ดือ รู ดื้อ ..............” เสียงเรียกเข้าของเจมม่าดังอย่างต่อเนื่องจนเธอต้องลุกขึ้นมากดรับสายอย่างงัวเงีย เหลือบไปดูหน้าจอก็เป็สายจากลิลลี่เพื่อนรักของเธอนั่นเอง
“ว่าไงลิลลี่”
“ว่าไงล่ะตอนนี้มัน 6 โมงเย็นละนะ ไหนว่าจะชวนไปทานข้าวกันไง ฉันอุส่าห์ไม่ไปยิมดูหนุ่มกล้ามโต เพราะเพื่อนชวนไปร้านเด็ดนะเนี่ย”
“อ้าว6 โมงเย็นแล้วเหรอ ฉันนอนซะเพลินเลย โถ.. งดไปยิมสักวันหุ่นเธอก็ยังสวยเหมือนเดิมแหล่ะน่า”
“แล้วเธอจะไปกี่โมงล่ะกินดึกไม่ไหวนะ เดี๋ยวระบบเผาผลาญแปรปรวณ”
“โอเคงั้นอีกครึ่งชั่วโมง เจอกันที่ร้านอาหารญี่ปุ่นร้านโปรดของเราสองคนนะฉันจะแต่งตัวและรีบขับรถไป”
“อ้าวไหนว่าร้านเด็ดไงคือเธอจะชวนฉันไปกินอาหารญี่ปุ่นที่เรากินประจำกันน่ะเหรอ เฮ้ออ....”
“เปล่าๆ มีร้านชาบูเปิดใหม่น่ะ รีวิวดีนะ คนที่ทำงานฉันไปทานกันมาแล้วด้วยเดี๋ยวเราไปลองกันบ้าง”
“อ๋อๆ โอเค ไอ่เราก็นึกว่าจะได้คีบซูชิอีกละ งั้นเดี๋ยวเจอกันนะ แต่งตัวสวย ๆ ล่ะทานอิ่มแล้วว่าจะชวนไปจิบไวน์ต่อสักนิด”
“สวยแค่ไหนดีแค่นี้ก็สวยค้างฟ้า แต่ไม่มีแฟน ไม่มีคนจีบแล้วนะเนี่ย”
“ก็เธอมัวแต่บ้างานไงล่ะผู้ชายมีตั้งเยอะตั้งแยะเต็มไปหมดบนโลกใบนี้ เดี๋ยวคืนนี้ไปกับฉันเธออาจจะได้เจอเนื้อคู่ก็ได้น้า...... รีบ ๆ มานะ กินเสร็จจะได้รีบไปเปิดโลกกัน”
วางสายเสร็จเจมม่าก็รีบจัดแจงเลือกชุดเดรสสีขาว สั้นแอบเซ็กซี่นิด ๆแล้วลอนผมยาวสลายให้เป็คลื่นใหญ่มีวอลลุ่ม
“มีคนบอกว่าชุดสีขาวจะดึงดูดสายตามากที่สุดเพราะดูเป็สาวบริสุทธิ์ใส ๆ น่ารัก” เธอตั้งใจแต่งตัวให้ดูดีไว้ก่อนไม่ใช่เพราะ้าจะหาแฟนคืนนี้ แต่เธอยึดหลักว่าให้ดูดีและมีเสน่ห์เสมอ
พอแต่งตัวออกจากห้องปิดประตูเสร็จเจมม่าได้กลิ่นฉุนเหมือนฉี่แมวอ่อน ๆ ลอยมาแตะจมูก
“เ้าเหมียวฉี่เลอะเหรอทำไมถึงได้กลิ่น ปกติไม่เคยได้กลิ่นนี่น่า ทรายแมวที่ใช้ประจำก็กลบกลิ่นได้ดีนี่”
เธอพูดแล้วรีบเดินลงบันไดมาดูว่าแมวของเธอนั้นไม่ได้ฉี่ในห้องน้ำแมวหรือเปล่าแต่เมื่อกวาดสายตาไปรอบ ๆ บริเวณที่อยู่ของแมวแล้ว ทุกอย่างดูปกติแต่เมื่อเดินเข้าใกล้ห้องน้ำแมว กลิ่นกลับแรงขึ้นเรื่อย ๆ
“ทรายแมวหมดอายุหรือลิลลี่ไม่ได้เก็บของเก่าทิ้งกันนะ”
เจมม่าคิดได้แบบนี้จึงรีบเปลี่ยนทรายแมวอันเก่าทิ้งแล้วเทถุงใหม่พร้อมกับตรวจดูวันหมดอายุข้างถุงทันทีก็เห็นว่ามันเพิ่งผลิตมาใหม่และหมดอายุในปีหน้าส่วนทรายแมวเก่าที่เททิ้งก็ยังดูใหม่ และมีร่องรอยของการฉี่เพียงจุดเดียว
“ฮานะชาช่า แม่เปลี่ยนทรายใหม่ให้แล้วนะคะ เดี๋ยวขอออกไปข้างนอกนะ คงกลับดึก ๆอยู่กันดี ๆ ล่ะลูกสาวของแม่”
เจมม่าพูดบอกเ้าเหมียวทั้งสองพร้อมกับมองหาว่าแมวทั้งสองตัวของเธอหลบไปอยู่ที่ไหนไม่เห็นมาคลอเคลียเหมือนแต่ก่อนแต่ก็เห็นว่าทั้งสองตัวขึ้นไปอยู่บนบ้านแมวที่เธอต่อเติมให้และทั้งคู่ก็มองดูเธออยู่แบบเงียบ ๆ
“ลงมานี่สิลงมาให้แม่กอดหน่อยเร็ว” เจมม่าลุกขึ้นยืนเรียกพร้อมกับอ้าแขนกว้างออกไป แต่ก็ไร้การตอบกลับมาแมวทั้งสองตัวยังคงนิ่งและจ้องมองเธออย่างเงียบ ๆ
“ไม่เป็ไรค่ะเดี๋ยวแม่กลับมาง้อนะ ขอไปกินข้าวกับป้าลิลลี่ก่อน แม่หายไปแค่คืนเดียวเองทำไมงอนแรงแบบนี้น้า เด็กน้อย”
........................................
ณหน้าร้านมาเซ่ ชาบู
เจมม่าหาที่จอดรถได้แล้วเปิดประตูรถออกมาก็เจอลิลลี่มายืนรออยู่หน้าร้านอยู่แล้ว
“มาถึงนานหรือยังลิลลี่”
“เพิ่งมานี่แหล่ะ แหมมแต่งตัวซะสวยเชียวนะ กะจะอ่อยผู้ชายให้เต็มที่สิคืนนี้”
“ฉันก็แต่งของฉันแบบนี้ปกตินะเธอก็เหมือนกันนี่ ชุดดำเซ็กซี่ยั่วยวน กะจะเคลมผู้ชายทั้งร้านเลยอ่ะดิ”
“ฉันก็แต่งแบบนี้ของฉันปกติเหมือนกันจ๊ะเริ่ดไว้ก่อน
ปะ ฉันหิวแล้วนะดูคนเยอะเหมือนกันนะเนี่ย คงเด็ดอย่างที่เธอว่าจริง ๆ แหล่ะดีนะที่ยังมีโต๊ะว่างข้างในสองสามโต๊ะ เรารีบเข้าไปกันเถอะ”
เจมม่ากับลิลลี่เข้าไปในร้านพร้อมกับสั่งเซ็ตชาบูมาทานด้วยกันทั้งสองนั่งทานกันอย่างเอร็ดอร่อย โดยที่ไม่ได้สังเกตสายตาลูกค้าในร้านที่มองพวกเธอสองคนก็นั่นแหล่ะเพราะเล่นแต่งตัวเหมือนไม่ได้มานั่งทานชาบูแถมทั้งสองสาวยังเป็ผู้หญิงที่น่าตาดีมาก ๆ อีกด้วย เจมม่าสวย ผิวขาว ส่วนลิลลี่ผิวสีแทนสวยคม ไม่ว่าใครเดินผ่านก็ต้องสะดุดตากับทั้งคู่เป็ธรรมดา
เจมม่าได้บ่นเื่แมวทั้งสองตัวที่ไม่ยอมให้กอดและมีท่าทีห่างเหินกับเธอให้ลิลลี่ฟังลิลลี่ก็ปลอบใจว่านิสัยของแมวบางครั้งเราก็เดาใจไม่ออกถึงจะเลี้ยงและให้ความรักอย่างดีมาเป็ปีก็ตาม นิสัยของพวกมันก็คงสัญชาตญาณเดิมเอาใจยาก ตามใจตัวเอง อาจจะดูไม่รักเ้าของ แต่จริง ๆพวกมันก็รักและผูกพันกับคนที่เลี้ยงเสมอ
เมื่อทั้งสองคนทานเสร็จและจ่ายเงินเรียบร้อยแล้วโดยมื้อนี้เจมม่าเป็ฝ่ายขอเลี้ยงเอง เพราะเป็คนชวนก่อนทำให้ลิลลี่ต้องอดไปยิมเจอหนุ่ม ๆ ส่วนลิลลี่บอกว่างั้นปาร์ตี้คืนนี้ลิลลี่จะจ่ายให้เองพร้อมกับจะหาแฟนให้กับเจมม่าด้วย เจมม่าได้แต่ส่ายหัวเพราะหากจะหาแฟน เธอไม่อยากได้แฟนที่ได้จากการเที่ยวกลางคืน พูดตรง ๆ คือเธอไม่ชอบผู้ชายดื่มเยอะและขี้เมานั่นเอง
“อร่อยจริงๆ เนอะ น้ำซุปก็เข้มข้น วัตถุดิบก็สดใหม่ สะอาดทุกอย่างเลย”
“ใช่ฉันว่าเราต้องมาซ้ำกันอีกรอบแล้วล่ะเจมม่า เราสองคนยังสั่งมาทานไม่ครบเลยแต่ที่ร้านทำมาดีขนาดนี้ ลูกค้าต้องเยอะทุกวันแน่เลย ครั้งหน้าสงสัยได้โทรมาจองล่วงหน้าก่อนแล้วล่ะ”
“นั่นสิไม่แปลกใจเลยว่าทำไมร้านเพิ่งเปิดได้ไม่กี่วัน รีวิวเยอะคนแน่นซะขนาดนี้ว่าแต่เธอจะชวนฉันไปดื่มไวน์ร้านไหนล่ะ”
“ร้านไวน์คอลเลกชั่นศูนย์รวมหนุ่มสาวโสดและไม่โสดงานดี อยู่ไม่ไกลจากที่นี่หรอก เธอไปแล้วรับรองจะไม่อยากกลับบ้าน”
“ขนาดนั้นเลยเหรอฉันแค่อยากจิบไวน์ ฟังเพลง ชมบรรยากาศค่ำคืนแค่นั้นแหล่ะ อีกอย่างนาน ๆ ทีกว่าเราสองคนจะได้มานั่งชิวด้วยกัน หลายเดือนมานี้งานฉันยุ่งมากเลย”
“เอาน่าคืนนี้ถือว่าได้พักผ่อน ชาร์จแบตให้ร่างกาย เปิดโลก พาตัวเองออกจากห้องวิจัยบ้างละกันนะ”
เจมม่าและลิลลี่มาด้วยรถยนต์ส่วนตัวคนละคันลิลลี่จึงขับนำไปก่อน แล้วให้เจมม่าขับตามระยะทางไม่ไกลจากร้านชาบูที่พวกเธอออกมามากนัก ใช้เวลาประมาณ 15 นาทีก็มาถึงย่านแหล่งท่องเที่ยวกลางคืนและร้านไวน์ที่ลิลลี่ชวนมาก็อยู่บนชั้นดาดฟ้าของตึกสูงใจกลางเมืองนับว่าเป็ร้านที่ดูโดดเด่นและหรูหราเลยทีเดียว
****************
เอาล่ะค่ะในตอนนี้ที่ 4อาจจะมีเื่วาบวิวของลิลลี่ซักนิดนะคะ เพื่อเพิ่มอรรถรสในการอ่าน
ไม่เกิน 20+ อย่างแน่นอนค่ะ
36K
