ทวีปฟงเห่ยเป็ทวีปขนาดใหญ่ที่สุดในยุทธภพอักทั้งยังมีอณาจักรขนาดใหญ่ทั้งสิ้นถึง7อณาจักรอณาจักรจินขึ้นชื่อว่าเป็อณาจักรที่ใหญ่ที่สุดของทวีปหรือของโลกเลยก็ว่าได้นับว่าไม่เกินจริง ตระกูลจินเป็ผู้ปกครองของทวีปฟงเห่ยและอณาจักรจินเป็เวลานับแสนปีโดยไร้ซึ่งการโค่นล้ม
ตระกูลจินปกครองโดยจินหยวนมากว่าพันปี ด้วยระดับก่อเกิด์ขั้นที่ 2ด้วยวัยเพียงสี่พันห้าร้อย(4500)ปี นับว่าเป็อัจฉริยะจินหยวนและหม่าผิงซึ่งเป็คนรักของจินหยวนได้ให้กำเนิดจินหลงเกาซึ่งปัจจุบันจะมีอายุครบสิบสามปีในอีกไม่กี่วัน
จินหลงเกานั้นเป็อ้จฉริยะ อ่านหนังสือได้ด้วยวัยเพียงหนึ่งปีเมื่ออายุครบสองปีได้เริ่มเรียนการค้าขายควบคู่ไปกับวิชาดาบและการอ่านคิดวิเคราะห์เทื่ออายุได้เพียงห้าปีเริ่มศึกษาวิชาต่างๆจนสำเร็จด้วยวัยเพียง12ปี
นับว่าเป็อัจฉริยะในรอบหมื่นปีโดยแท้จริง
.
.
.
….
“ลูกหลงเกาพรุ่งนี้พ่อจะพาเ้าไปเปิดเส้นลมปราณในตัวเ้าหลังจากจบงานวันเกิดของเ้าพรุ่งนี้เ้าจงเตรียมตัวให้พร้อม”จินหยวนกล่าวกับผู้เป็ลูก
“ขอรับท่านพ่อ”เด็กหนุ่มอายุราว13ปีนามจินหลงเกากล่าวตอบด้วยเสียงสดใส
พรุ่งนี้มันต้องเปิดเส้นลมปราณนับว่าเป็ประสบการณ์อันใหม่ของมันแม้มันจะฉลาดมากเพียงใดแต่ถึงอย่างนั้นมันก็มิใช้พลังปราณงานวันเกิดของมันพรุ่งนี้นับว่าน่าตื่นเต้นอย่างมาก
“เอาละไปทานข้าวกันลูกรัก”จินหยวนกล่าวอย่างมีความสุขมันรักบุตรของมันอย่างมากราวกับไข่ในหิน
กว่าหนึ่งชั่วยามผ่านไปเวลาของความสุขค่อยๆจางหายไป
จินหลงเกาเดินกลับเข้าตำหนักของมัน
“พรุ่งนี้ข้าแม้จะเปิดเส้นลมปราณได้แล้วแต่ข้าจะยังไม่ฝึกยุทธข้าจะรอเป็เวลาสองเดือนตามที่คำภีร์โบราณในหอสมุดได้จารึกไว้เพื่อรอให้เส้นลมปราณเริ่มแข็งแรงเสียก่อน”เมื่อหลายปีก่อนยามที่มันว่างมันจะเข้าไปอ่านคัมภีร์ต่างๆมันได้พบกับคัมภีร์เล่มหนึ่งซึ่งจารึกวิธีฝึกยุทธของมหาเทพสูงสุดไว้แม้มันจะไม่รู้ว่าจริงหรือเท็จแต่ถึงอย่างไรก็น่าลองหากเป็เท็จก็แค่เสียเวลาบ่มเพาะเพียงสองเดือนเท่านั้น
“หากนั้นเป็ความจริงคงจะส่งผลดีไม่น้อยเลยทีเดียว”จิดหลงเกากล่าว
วันต่อมา......
จินหลงเกาตื่นมาตังแต่ก่อนฟ้าสางมันนั่งสมาธิก่อนจะทบทวนบทเรียนต่างๆที่เคยเล่าเรียนมาเป็จำนวนมาก ราวครึ่งชั่วยามต่อมาจินหยวนเดินมาที่ตำหนักของจินหลงเกาเคาะประตูสามถึงสี่ที
“ลูกหลงเกาเ้าพร้อมหรือไม่”จินหยวนกล่าว
“ข้าพร้อมแล้วขอรับท่านพ่อท่านไปรอที่งานเลยขอรับ”จินหลงเกากล่าวขึ้นมาก่อนจะลุกขึ้นจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย
จินหลงเกาส่วมผ้าคลุมสีฟ้าลายัพร้อมสลักอักษรว่าจิน พร้อมกับเสื้อสีขาวสกอาดที่ถูกจัดอย่างเป็ระเบียบเรียบร้อย ด้วยหน้าตาอันหล่อเหล่าจินหลงเกาบัดนี้ราวกับเทพบุตร
.
.
…..
“ท่านประมุขจินมาแล้ว”เสียงเหล่าแขกผู้ถูกเชิญกล่าวขึ้นมา
“ท่านประมุขจินแล้ว นายน้อยละขอรับ”ผู้าุโคนหนึ่งกล่าวถามขึ้นมา
“ลูกข้านั้นกำลังแต่งตัวอีกไม่นานคงเดินทงมาถึง”จินหยวนกล่าวตอบ
“ข้ามาแล้วท่านพ่อ”เสียงเล็กแหล่มกล่าวขึ้นมาทำให้เรียกสายตาของเหล่าแขกมองไปที่จุดนั้นพร้อมๆกัน
“พ่อของลูกข้า”
“ผัวข้า”
“นั่นผัวข้าต่างหาก”
เสียงเหล่าสตรีน้อยมากมายตระโกนขึ้นมาเป็จำนวนมากมายโดยไม่เหลือความเป็กุลสตรีแม้แต่น้อย
43K
