“ชัยโย!!!!!!เป็วาวาที่ะโออกมา เธอโผลเข้ากอดฟ้าใส
วันนี้เป็วันรับประกาศนียบัตรการจบการศึกษามัธยมปลายของพวกเธอ
“ดีใจด้วยน่ะฟ้า”วาวาพูดขึ้นน้ำตาไหลออกมาเช่นเดียวกับฟ้าใสทั้งสองกอดกันกลม
“อืมม”ฮือออออออ ฟ้าใสปล่อยโฮ
“เื่เรียบร้อยน่ะ”วาวาพูดกับเพื่อน
“อืมมมม”
“ดีแล้ว สู้ๆ”วาวาให้กำลังใจให้เพื่อน
ทั้งคู่รอคนรถที่บ้านฟ้าใสมารับ พ่อของฟ้าใสจะพาไปเลี้ยงฉลอง
เมื่อทั้งคู่เดินเข้ามาในห้องจัดเลี้ยงส่วนตัว ฟ้าใสก็ต้องชะงักฝีเท้า
คนที่อยู่ในห้องไม่มีแค่พ่อเธอ มีทั้งพี่สาวเธอ พ่อแม่สามีพี่สาวเธอ และมี คนที่เธอแม้แต่ตาย!!ก็ไม่อยากเห็นหน้าอย่างพี่เขยเธอ
“ยินดีด้วยลูกพ่อ”
พ่อฟ้าใสยื่นดอกไม้ให้ฟ้าใส กับวาวา คนละช้อ
“ค่ะคุณพ่อ”
“สวัสดีค่ะ”ฟ้าใสและวาวายกมือไหว้ทุกคน
ทอฝันเดินมากอดน้องสาว น้ำตาฟ้าใสก็เอ่อล้นออกมา
“น้องพี่โตขึ้นแล้วน่ะ”ทอฝันลูบหัวน้องสาว
“มา มาทานข้าวกัน”คุณสุทัศน์เอ่ยขึ้น
“วันนี้พ่อมีความสุขที่สุดเลย ลูกสาวทั้งสองคนของพ่อประสบความสำเร็จ”
ฟ้าใสนั่งฟังที่พ่อพูดเงียบๆ โดยมีวาวามองมาอย่างเป็ห่วง
“คนนึงก็แต่งงานกับคนที่พ่อไว้ใจ อีกคนก็กำลังมีอนาคต”
ฟ้าใสนั่งนิ่ง และหันไปมองหน้าพ่อของตน เธอยิ้มให้พ่อ เป็ยิ้มในรอบหลายเดือนของเธอ เธอยิ้มทั้งน้ำตา
คีตะมองรอยยิ้มนั้นไม่วางตา
ทุกคนทานอาหารไปคุยกันไป คุณสุทัศน์พูดคุยธุกิจกับลูกเขยและเพื่อนรัก ในขณะที่ฟ้าใส กับวาวาก็ทานอาหารเงียบๆ
“อ้อหนูฟ้าใส เรียนต่อไหนลูก” คุณสีดาถามเด็กสาว
“อ้อ!! มหาลัยซีค่ะ”ฟ้าใสตอบไปอย่างนิ่งๆ
คุณสุทัศน์หันมองลูกสาว แต่ก็ไม่พูดอะไร
“มหาลัยอันดับ1 ดีมากเลยลูก” คุณสีดาเอ่ยชื้นชม
ฟ้าใสยิ้มเล็กๆให้กับผู้ใหญ่
——————-
“วันนี้ขอบคุณมากน่ะเพื่อนที่มา”คุณสุทัศน์เอ่ยกับคุณแทนไท
“ได้ไงหลานสาวเรียนจบทั้งทีอย่าทำเหมือนพวกเราคนอื่นคนไกลกันสิเพื่อน”
“งั้นฉันกลับก่อนน่ะ ฟ้า ไหว้คุณลุงสิลูก”
ฟ้าใสกับวาวายกมือไหว้ทุกคน เธอหันหลังตามผู้เป็พ่อไปโดยไม่หันกลับมามองคนข้างหลังเลย
คีตะมองร่างบางที่เดินห่างออกไป เขาต้องเก็บอารมณ์อย่างมาก กับท่าทีเฉยเมย ไม่มองเขาแม้แต่หางตาของฟ้าใส ฟ้าใสทำตัวอย่างกับเธอไม่รู้จักเขา แสบนักน่ะ เดี๋ยวเจอดี
1K
